Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Piątek, 10 lutego 2012
Gabriel, Scholastyka, Jacek, Tomisława
 W 1920 roku gen. Józef Haller dokonał symbolicznych zaślubin Polski z Morzem Bałtyckim
 1925 - Polska podpisała konkordat z Watykanem
 1990 - na Kremlu spotkali się Michaił Gorbaczow i Helmut Kohl - przywódca ZSRR wyraził zgodę na zjednoczenie Niemiec
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar  

Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Nowe publikacje
Artykuły
Wydarzenia
Kompendium
[Genetyka] Mutacje genowe


Dodano: |31 Maj 2010|, 2010 20:35

Termin mutacja wprowadził H. de Vries w 1901 roku.
Mutacja najprościej to dziedziczna zmiana powstająca wskutek zmiany genu lub struktury chromosomu lub zmiany liczby chromosomów, bądź zwielokrotnienia haploidalnego zestawu chromosomów.


Z tego względu mutacje dzielimy na:

MUTACJE GENOWE

Zmiana zachodzi na poziomie DNA, jest to zmiana sekwencji nukleotydów w obrębie genu.
Wyróżniamy tu mutacje punktowe i mutacje zmiany sensu.
Mutacje punktowe obejmują tranzycje, transwersje i dotyczą jednej pary zasad.
Tranzycja to zamiana zasady purynowej na inną, ale również purynową, lub zasady pirymidynowej na inną, ale też pirymidynową (np. A-->T, T-->A)
Transwersja to zamiana zasady purynowej na pirymidynową i odwrotnie (np. T-->G)
Obie te mutacje nazywamy substytucjami, tutaj ramka odczytu nie ulega przesunięciu.
Mutacje dotyczące pojedynczej lub większej ilości par nukleotydów to delecje (wypadnięcie pojedynczej lub większej liczby par nukleotydów z danego genu) i insercje (wstawienie pojedynczej lub większej liczby par nukleotydów do danego genu). Ramka odczytu ulega przesunięciu.

Rozpatrując mutacje genowe na poziomie zmian powstających w składzie aminokwasowym polipeptydu kodowanego przez dany gen, można wyróżnić następujące typy mutacji:
- mutacja zmiany sensu- zmiana sekwencji aminokwasów w polipeptydzie (np. AAA-->ATA)
- mutacja nonsensowna- powstanie tripletu nonsensownego STOP (np. AAA--->TAA) i przerwanie syntezy
- mutacja niema- zmiana kodonu jednego aminokwasu na inny kodon, ale tego samego aminokwasu (inaczej--> powstanie tripletu synonimicznego), np. AAA (lizyna)-->AAG (lizyna).

MUTACJE CHROMOSOMOWE

Wszystkie zmiany z liczbie i strukturze chromosomów nazywamy aberracjami chromosomowymi. Mutacje te mogą powstawać w komórkach somatycznych lub gametach. Aberracje mogą być dziedziczone lub powstawać de novo.
Zmiany genetyczne w komórce mogą dotyczyć albo odcinka chromosomu albo kilku chromosomów. Najczęściej powstają podczas podziałów komórkowych, choć może dojść do nich w każdym innym okresie rozwoju komórki.
Aberracje chromosomowe dzielimy na strukturalne i liczbowe (genomowe).

Mutacje chromosomowe strukturalne
Mogą dotyczyć pojedynczej lub obydwu chromatyd.
Są to wszystkie zmiany w układzie genów w chromosomach. Uszkodzenia- przerwanie ciągłości chromosomu lub chromatydy- mogą prowadzić do:
- utraty fragmentu chromosomu (delecja)
! W przypadku delecji dwóch końców chromosomów i połączenia nowych zakończeń powstaje chromosom kolisty.
Wielkość utraconego odcinka bywa różna i może dotyczyć nawet dużych fragmentów chromosomów.
Odcinki niektórych chromosomów wykazują szczególną łamliwość- są to "kruche miejsca genomu", są one szczególnie wrażliwe na działanie mutagenów.
- odwrócenia odcinka chromosomu o 180 stopni (inwersja)
- podwojenie tych samych odcinków chromosomów (duplikacja)
Podwojone fragmenty mogą występować jako bezpośrednie powtórzenia lub jako odwrócone względem siebie powtórzenia fragmentów chromosomów.
Są to aberracje wewnątrzchromosomowe.

- przemieszczenia odcinka chromosomu do innego, niehomologicznego chromosomu (translokacja wzajemna)
Jest to aberracja międzychromosomowa, choć występuje też translokacja w obrębie tego samego chromosomu.
W przypadku translokacji wzajemnej całkowita liczba chromosomów pozostaje niezmieniona, zmienia się natomiast ich budowa.
Innym typem translokacji są translokacje robertsonowskie. U człowieka dotyczą one tylko chromosomów akrocentrycznych. W translokacjach tych łączą się całe lub prawie całe ramiona długie dwóch różnych chromosomów. Miejscem połączenia jest rejon centromeru.

W wyniku mutacji mogą powstawać tzw. izochromosomy.
Powstają one w wyniku nieprawidłowego, poprzecznego podziału centromeru macierzystego chromosomu (czyli chromosomu metafazowego). Izochromosom składa się wyłącznie z połączonych ramion krótkich lub długich. Powstanie tego typu mutacji powadzi do ubytku genów w utraconych chromosomach oraz podwójną ich liczbę w ramionach, które zostały podwojone. Izochromosomy mogą powstawać zarówno z autosomów jak i chromosomu X.

Mutacje chromosomowe liczbowe
Normalna liczba chromosomów w zygocie jest określana jako 2n.
Aberracje liczbowe powstają zazwyczaj w wyniku nierozejścia się (nondysjunkcji) par chromosomów w czasie podziałów.
Wyróżniono dwie kategorie odchyleń od diploidalnej liczby chromosomów: aneuploidie i euploidie.
Euploidie: Następuje zwielokrotnienie całego genomu (3n, 4n...), powstały organizm jest poliploidalny. U człowieka haploidalna liczba chromosomów wynosi 23, natomiast np. komórka 3n męska może mieć kariotyp 69, XXY.
Przyczyną powstawania poliploidów jest brak rozdziału chromosomów w mitozie, w wyniku czego powstaje jądro o podwojonej liczbie chromosomów. Jeśli w mejozie chromosomy nie zostaną rozdzielone również powstają gamety o niezredukowanej diploidalnej liczbie chromosomów.
Wyróżnia się dwie odrębne kategorie euploidii: autopoliploidie i allopoliploidie.
W autopoliploidiach zwielokrotnieniu ulegają genomy tego samego gatunku, dzięki czemu zwielokrotnione chromosomy są ściśle homologiczne.
W allopoliploidiach zwielokrotnieniu ulegają genomy pochodzące od różnych gatunków. powstają mieszańce o niehomologicznych chromosomach, które nie wytwarzają funkcjonalnych gamet.
Aneuploidie: Powstają w wyniku zwiększenia lub zmniejszenia diploidalnej liczby chromosomów o pojedyncze chromosomy, a nie o całe genomy. Mutacje tego typu powstają zazwyczaj na skutek nierozejścia się pary chromosomów w mejozie, czyli tzw. nondysjunkcji lub utraty chromosomu w anafazie.

Czynniki mutagenne:

Są to czynniki indukujące powstawanie mutacji. Podzielono je na trzy grupy: fizyczne, chemiczne i biologiczne.
Do fizycznych zaliczamy m.in.: promienie UV, promieniowanie jonizujące.
Do chemicznych zaliczamy m.in.: leki, kwas azotowy, dym tytoniowy, pestycydy, aminy aromatyczne, produkty pirolizy.
Do biologicznych natomiast zaliczamy m.in.: wirusy np. WZW B i C

komentuj publikację



^
 
Komentarze: brak
Skocz do:  

Dodaj temat do Ulubionych



Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group