Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Czwartek, 31 maja 2012
Petronia, Bożysława, Ernestyna, Teodor
 1891: budowa Kolei Transsyberyjskiej
 1970: zagłada miasta Yungay w Peru
 WHO: Dzień bez Papierosa
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar  

Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Nowe publikacje
Artykuły
Wydarzenia
Kompendium
[GEOMETRIA] Wektory w zadaniach

Opublikowane przez: Krzysztof Pawlaczek

Dodano: |21 Sie 2008|, 2008 17:49

Wektory w zadaniach

Ten artykuł dotyczy nie tylko zadań rachunkowych z użyciem wektorów, ale i dowodów pewnych twierdzeń z geometrii, które bez wykorzystania pojęcia wektora wymagałyby nie tyle skomplikowanych, co długich metod algebraicznych.

Przykład 1
Dane są wektory \fs2 \vec a=[1,-1], \fs2 \vec b=[2,1], \fs2 \vec c=[-5,-7]. Wyznacz takie liczby rzeczywiste \fs2 k i \fs2 l, by \fs2 \vec c=k\vec a+l\vec b.

Rozwiązanie:
Nasze zadanie sprowadza się do tego, żeby przedstawić wektor \fs2 \vec c jako kombinację liniową wektorów \fs2 \vec a i \fs2 \vec b. Skorzystajmy z definicji mnożenia wektora przez skalar: \fs2 k[1,-1]+l[2,1]=[k,-k]+[2l,l]=[k+2l,l-k]=[-5,-7]. Tym wzorem wyraża się suma \fs2 k\vec a+l\vec b. Pozostaje nam zbudować odpowiedni układ równań:
\begin{cases}k+2l=-5 \\ l-k=-7\end{cases}

Układ ten rozwiązuje się bardzo łatwo. Spróbujmy metody przeciwnych współczynników: \fs2 2l=-12\;\Rightarrow\; l=-4 . Tym samym \fs2 k=3, zatem możemy sformułować odpowiedź: \fs2\vec c=k\vec a+l\vec b \;\Leftrightarrow\; \fbox{(l=-4\;\wedge\; k=3)}

Przykład 2 - odcinek łączący środki ramion trapezu
Dany jest trapez równoramienny o długości podstaw \fs2 a i \fs2 b. Wykazać, że odcinek łączący środki ramion trapezu ma długość \fs2 \frac12\(a+b\).

Rozwiązanie:
Rozpatrzmy następujący trapez

Wektory oznaczyłem już na rysunku. Rozpatrzmy kolejno trapezy \fs2 ABFE oraz \fs2 EFCD. Dla pierwszego zapisuję zgodnie z metodą dodawania wektorów:
\fs2 \vec{AB}+\vec{BF}-\vec{EF}+\vec{EA}=0 i dla drugiego \fs2 \vec{EF}+\vec{FC}-\vec{CD}+\vec{DE}=0.
Porównując stronami i korzystając z definicji wektora swobodnego \fs2\vec{BF}=\vec{FC}=\vec g oraz \fs2\vec{DE}=\vec{EA}=\vec h. Dla ułatwienia przyjmę, że \fs2\vec{AB}=\vec a , \fs2\vec{EF}=\vec s oraz \fs2\vec{CD}=\vec b. Zatem:
\vec a+\vec g-\vec s+\vec h=\vec s+\vec g-\vec b+\vec h

Czyli zostaje \fs2 \vec s=\frac12\(\vec a+\vec b\). Nasze wektory są równoległe, zatem można zapisać \fs2 s=\frac{a+b}{2} c.n.d.

Okazuje się, że wynik ten obowiązuje nie tylko dla trapezu równoramiennego, ale także dla dowolnego trapezu. Dowód dla dowolnego trapezu został właściwie przeprowadzony wyżej, gdyż każdy odcinek łączący środki ramion dowolnego trapezu jest równoległy do podstaw trapezu.
Przykład 3 - twierdzenie cosinusów
Udowodnij twierdzenie cosinusów. Mówi ono, że w dowolnym trójkącie o bokach długości \fs2 a,\;b\;c zachodzi równość \fs2c^2=a^2+b^2-2ab\cos\gamma, gdzie \fs2 \gamma jest kątem zawartym pomiędzy bokami \fs2 a i \fs2 b.

Rozwiązanie:
Utwórzmy trójkąt ABC. Niech \fs2 \vec{AB}=\vec a . \vec{AC}=\vec b i \fs2 \vec{CB}=\vec c. Czytelnik niewprawiony w "rysowanie w głowie" powinien całą sytuację narysować.
Dla tak zdefiniowanych wektorów zachodzi równość: \fs2 \vec c=\vec a - \vec b. Podnieśmy nasze równanie do kwadratu: \fs2 \vec c\cdot\vec c=(\vec a-\vec b)\cdot (\vec a-\vec b). Z definicji iloczynu skalarnego, dla dowolnego wektora, mamy: \fs2 \vec v\cdot\vec v=v^2, zatem \fs2 c^2= a^2+b^2-2\vec a\cdot\vec b. Znów korzystamy z definicji i.s. i otrzymujemy \fs2\fbox{c^2=a^2+b^2-2ab\cos\gamma } c.n.d.

Przykład 4 - równoległobok
Wykaż, że jeśli przekątne w czworokącie dzielą się na połowy, to wielokąt ten jest równoległobokiem.

Rozwiązanie:
Rozpatrzmy czworokąt jak na rysunku

Na podstawie schematu zależności:
\begin{cases}\fs2 \vec{DC}+\vec{CE}-\vec{DE}=\vec 0 \\ \fs2 \vec{BA}-\vec{EA}+\vec{EB}=\vec 0\end{cases}
Z warunków zadania mamy, że (przekątne dzielą się na połowy) \fs2 \vec {CE}=\vec{EA},\;\;\vec{DE}=\vec{EB} . Dodając pierwsze dwa równania stronami otrzymujemy

\vec{DC}+\vec {BA}+\(\vec{CE}-\vec{EA}\)+\(\vec{EB}-\vec{DE}\)=\vec 0

Różnice w nawiasach są równe zeru, zatem \fs2 \vec {DC}=-\vec{BA}, czyli wektory są antyrównoległe i możemy zapisać \fs2\fbox{\bar{AB}\parallel\bar{CD}}. Postępując analogicznie dla pozostałych boków czworokąta otrzymamy kolejną relację równoległości, a więc nasza figura w istocie jest równoległobokiem. c.n.d.





^
 
Komentarze: brak
Skocz do:  

Dodaj temat do Ulubionych



Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group