• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Archeolodzy chcą uczyć szacunku dla pozostałości archeologicznych

    09.08.2011. 00:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Międzynarodową konferencję "Dziedzictwo archeologiczne - formy edukacji i promocji" organizuje Instytut Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego i Fundacja Przyjaciół Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. Zgłoszenia prezentacji i referatów przyjmowane są do 30 września 2011.

    Sympozjum odbędzie się w dniach 1-3 grudnia 2011 r. Jak informują organizatorzy,jego głównym celem jest prezentacja różnorodnych, nowoczesnych metod i form edukacji i promocji dziedzictwa archeologicznego. Ma być to forum wymiany doświadczeń na temat m.in. warsztatów muzealnych, wystaw interaktywnych, animacji komputerowych, wirtualnych muzeów czy pakietów edukacyjnych.

    "Pragnęlibyśmy, aby uczestnicy konferencji podzielili się swoim doświadczeniem w edukacji i promocji archeologii i dziedzictwa archeologicznego oraz zaprezentowali przykłady takich inicjatyw" - piszą inicjatorzy spotkania.

    Podczas pierwszego dnia planowane są wystąpienia dotyczące metod edukacji, kolejnego dnia metodom promocji (w tym współpracy z mediami), a trzeci studiom przypadków i dobrych praktyk.

    Inspiracją do szerszej dyskusji stała się dla organizatorów ratyfikowana przez Polskę Europejska Konwencja o Ochronie Dziedzictwa Archeologicznego. W jej artykule 9 czytamy: "Każda Strona zobowiązuje się: i) prowadzić działalność edukacyjną w celu wzbudzania i rozwijania w opinii publicznej świadomości o wartości dziedzictwa archeologicznego dla zrozumienia przeszłości i niebezpieczeństw, jakie mu zagrażają, ii) promować publiczny dostęp do znaczących przedmiotów własnego dziedzictwa archeologicznego, w szczególności stanowisk archeologicznych, i zachęcać do publicznej ekspozycji wybranych obiektów archeologicznych" (Dz.U. z 1996, nr 120, poz. 564, art. 9).

    Zdaniem organizatorów sympozjum, oznacza to, że instytucje związane z ochroną dziedzictwa archeologicznego, czyli muzea, rezerwaty, parki archeologiczne i kulturowe oraz wojewódzkie urzędy konserwatorskie, są zobowiązane do realizowania programu edukacyjnego i pełnienia funkcji dydaktycznych. Jednak według ich obserwacji zainteresowanie edukacją i promocją dziedzictwa archeologicznego w Polsce jest jak do tej pory wśród archeologów niewielkie, choć należy podkreślić, że wzrasta z roku na rok. Jeszcze mniejsze zaciekawienie i postępy obserwować można w rozwoju metod edukacji w zakresie archeologii. Z drugiej strony tematem żywo zainteresowani są hobbyści. Zatem konferencja wychodzi naprzeciw oczekiwaniom i będzie stanowić pionierskie przedsięwzięcie w tej dziedzinie na terenie Polski.

    "Przybliżanie wiedzy nieprofesjonalistom pozwoli na uświadomienie im powodów, dla których powinni sami starać się chronić i poznawać dziedzictwo archeologiczne. Najlepszym przykładem są właśnie doświadczenia krajów anglosaskich, w których obywatele z respektem odnoszą się do pozostałości archeologicznych. Jeśli archeolodzy nie będą podkreślać wagi przeszłości i prezentować ludziom jej istoty, nie mogą winić nikogo, oprócz siebie, za brak poszanowania pozostałości archeologicznych. Zachowanie dziedzictwa archeologicznego jest bowiem ważne dla wszystkich: profesjonalistów - archeologów oraz nieprofesjonalistów - całego społeczeństwa" - wyliczają organizatorzy sympozjum.

    Oficjalnymi językami konferencji są język angielski i język polski. Nocleg zostanie zapewniony dla autorów zaakceptowanych wystąpień. Szczegółowe informacje dostępne na stronie internetowej: http://www.archeo.uw.edu.pl/fundacja/Simple_Beauty/

    Konferencja dotowana przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. (PAP)

    PAP - Nauka w Polsce

    szz/ tot/

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Archeologiczne Zdjęcie Polski to nazwa realizowanego na terenie całej Polski od 1978 r. przedsięwzięcia poszukiwania, rejestrowania i nanoszenia na mapy stanowisk archeologicznych. Celem przedsięwzięcia jest uzyskanie informacji potrzebnych do celów naukowych i konserwatorskich (związanych z ochroną zabytków). Przedsięwzięcie jest koordynowane przez poszczególnych wojewódzkich konserwatorów zabytków, a centralna baza danych przechowywana jest w Narodowym Instytucie Dziedzictwa w Warszawie. Zarządzanie dziedzictwem archeologicznym (ang. archaeological heritage management lub archaeological resource management) – transdycyplinarna dziedzina teorii i praktyki dotycząca sposobów wykorzystania dziedzictwa archeologicznego w taki sposób, aby uzyskać możliwie jak największą długoterminową korzyść dla obecnych pokoleń, ale z zachowaniem możliwości spełniania przez dziedzictwo archeologiczne potrzeb i aspiracji także pokoleń przyszłych. Wykopaliska stratygraficzne - jest to jedna z dwóch metod eksploracji stanowiska archeologicznego. Polega na usuwaniu warstw archeologicznych zgodnie z ich układem i konturami. Warstwy są usuwane w kolejności odwrotnej do tej w jakiej powstawały. Historia stanowiska jest odsłaniana od czasów najnowszych do czasów najdawniejszych. Archeolodzy posługują się tą metodą prowadzenia wykopalisk kiedy tylko możliwe jest rozróżnienie warstw. Warstwy archeologiczne mają różne kształty, niejednakową miąższość oraz różny przebieg. Warstwy często są zaburzone, przemieszane przez działalność człowieka. Prowadzenie badań tą metodą jest pracochłonne i żmudne, przynosi jednak najlepsze efekty.

    ICCROM (skrót od ang. International Centre for the Study of the Preservation and Restoration of Cultural Property, Rome) - Międzynarodowy Ośrodek Studiów dla Poprawy i Rozwoju Metod Konserwacji Dziedzictwa Kultury powołany do życia podczas dziewiątej sesji Konferencji Generalnej UNESCO w 1956 r. Jest to to międzynarodowa organizacja mająca na celu rozwijanie i promowanie konserwacji dziedzictwa kultury, m.in. poprzez interdyscyplinarną współprace na polu ochrony dziedzictwa kultury przedstawicieli różnych nauk: konserwatorów, archeologów, muzealników, architektów i urbanistów, a także instytucji - takich jak muzea, biblioteki i archiwa. Narodowy Instytut Dziedzictwa (NID) – narodowa instytucja kultury podległa Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Misją NID jest tworzenie podstaw dla zrównoważonej ochrony dziedzictwa poprzez gromadzenie i upowszechnianie wiedzy o zabytkach, wyznaczanie standardów ich ochrony i konserwacji oraz kształtowanie świadomości społecznej celem zachowania dziedzictwa kulturowego Polski dla przyszłych pokoleń. Instytut wydaje kwartalnik „Ochrona Zabytków”.

    Formowanie stanowiska archeologicznego - terminem tym określa się wszystkie zjawiska naturalne lub będące wynikiem działalności ludzkiej, które prowadzą do zachowania się źródeł archeologicznych. Sprawozdania Archeologiczne - polskie naukowe czasopismo archeologiczne (rocznik) wydawane od 1955 roku przez Zakład Archeologii Polski Instytutu Historii Kultury Materialnej PAN w Krakowie, obecnie Instytut Archeologii i Etnologii PAN, Centrum Archeologii Gór i Wyżyn w Krakowie. Od 1955 do 1966 roku redaktorem tego czasopisma był prof. dr Stefan Nosek, w latach 1967-2003 - prof. dr. hab. Jan Machnik a od 2004 roku jest nim prof. dr hab. Sławomir Kadrow. W Sprawozdaniach Archeologicznych (od tomu 56) publikowane są artykuły, pisane w języku angielskim i niemieckim, związane z archeologią Polski oraz Europy środkowej i południowo-wschodniej. Do 2011 roku ukazały się 63 tomy Sprawozdań Archeologicznych. W latach 1958-1960 ukazywały się po trzy tomy w jednym roku, a w 1961 roku ukazały się dwa tomy czasopisma. W pozostałych latach w jednym roku ukazywał się 1 tom Sprawozdań Archeologicznych. Pismo znajduje się na liście European Reference Index for the Humanities (ERIH).

    Państwowy Rejestr Muzeów – rejestr publiczny wybranych muzeów w Polsce prowadzony przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego na podstawie ustawy o muzeach z 1996; rejestr prowadzony jest dla muzeów gromadzących zbiory o wyjątkowym znaczeniu dla dziedzictwa kultury i spełniających wysokie kryterium działalności merytorycznej; muzeum wpisane do rejestru uzyskuje numer rejestracyjny i uprawnione jest do używania nazwy „muzeum rejestrowane”; rejestr prowadzony jest od 1998. Dokumentacja rysunkowa - w archeologii, zbiór odręcznie wykonanych rysunków, których celem jest udokumentowanie stanowiska archeologicznego. W skład dokumentacji rysunkowej wchodzą plany wszystkich warstw i obiektów, rysunki zabytków oraz rysunki przekrojów.

    Wykopaliska archeologiczne – to jedna z najważniejszych terenowych metod badawczych archeologii, polegająca na systematycznym i pieczołowicie dokumentowanym fizycznym rozbiorze stanowiska archeologicznego na poszczególne jednostki stratygraficzne, w kolejności od najmłodszej do najstarszej.

    Badania sondażowe - metoda badawcza w archeologii polegająca na eksploracji niewielkiej części stanowiska archeologicznego. Badania prowadzone są tylko w wykopach o małej powierzchni. Inna wersja metody polega na przecinaniu powierzchni stanowiska wąskimi rowami sondażowymi.

    Dodano: 09.08.2011. 00:04  


    Najnowsze