• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Archeolodzy odkryli bogatą osadę Galindów na Mazurach

    31.10.2011. 00:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Pozostałości dużej i bogatej osady z okresu wpływów rzymskich i wędrówek ludów (I-VII w.) przebadali wykopaliskowo w okolicach Mikołajek (woj. warmińsko-mazurskie) archeolodzy z olsztyńskiej firmy Archeo-Adam.

    "To miały być rutynowe badania sondażowe pod planowaną na tym obszarze inwestycję. Byliśmy zaskoczeni odkryciem, ponieważ nikt nie spodziewał się tutaj, tak dużej w swym zasięgu osady. Odkryliśmy liczne pozostałości obiektów mieszkalnych i jam zasobowych, w których mieszkańcy przechowywali żywność" - mówi prowadząca badania Mariola Orzechowska. "O tym, że ówcześni trudnili się również zaawansowanymi technologicznie czynnościami przekonały nas odnalezione pracownie metalurgiczne wraz z formami odlewniczymi. To odkrycie unikatowe" - podkreśla.

    W przypadku badań osad, archeolodzy z reguły rzadko natrafiają na spektakularne zabytki. Te najczęściej odkrywane są na cmentarzyskach, jako wyposażenie grobowe. Jednak w przypadku tej osady sytuacja wygląda odmiennie.

    "Zebraliśmy spory zbiór metalowych ozdób, głównie zapinek, szpil, zawieszek, sprzączek, ale również monet z obszarów Cesarstwa Bizantyjskiego, które świadczą o znacznej zamożności i szerokich kontaktach ludności zamieszkującej osadę" - informuje dr Mirosław Rudnicki z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. O tym, że ludność osady stykała się z innymi, nieraz odległymi społecznościami, poświadczają również gotlandzka ozdoba pasa czy fibula płytkowa o nawiązaniach skandynawskich.

    Dr Rudnicki uważa, że badana osada pod względem bogactwa wyróżnia się spośród innych stanowisk z tego okresu. Zdaniem badaczy, jest to największe i najbogatsze stanowisko tego typu należące do zachodniobałtyjskiego kręgu kulturowego w granicach Polski północno-wschodniej.

    Obszar osady zamieszkiwanej przez tę dawną społeczność liczy ponad 2,2 hektara. W życiu tej społeczności - wynika z informacji przekazanych przez naukowców - istotną rolę odgrywało rybołówstwo, o czym świadczy znaczna liczba szczątków ryb. Są wśród nich gatunki, które już nie występują na tych terenach, np. jesiotr. Wśród szczątków zwierzęcych znalazły się także pozostałości tura.

    "Bez wątpienia osada odgrywała niebagatelną rolę w regionie, szczególnie w VI-VII w. Jej mieszkańców można łączyć z Galindami, znanymi ze źródeł antycznych i wczesnośredniowiecznych" - ocenia dr Rudnicki.

    Intensywne badania trwały od kwietnia do października tego roku. Archeolodzy pojawili się w miejscu, gdzie w przyszłości stanie kompleks hotelowo-rekreacyjny. Teren położony jest tuż nad Jeziorem Mikołajskim.

    W pracach wykopaliskowych uczestniczyli również wolontariusze - detektoryści z Warmińsko-Mazurskiego Stowarzyszenia Poszukiwaczy Skarbów, działającego we współpracy z Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie oraz Stowarzyszenia Przyjaciół Muzeum w Szczytnie. W badaniach brali udział także studenci, doktoranci, pracownicy naukowi Instytutów Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu Łódzkiego.

    PAP - Nauka w Polsce, Szymon Zdziebłowski

    agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Jezioro polihumusowe (dystroficzne) - zawierają bardzo dużą ilość substancji humusowych w wodzie i osadach dennych co wynika z ich położenia wśród lasów szpilkowych, często wśród torfowisk. Odczyn wody jest z reguły kwaśny, osady denne są płynne, galaretowate i często z dużą ilością szczątków roślinnych. Ilość substancji organicznej w zbiorniku polihumusowym może wynosić nawet 90%. Garðar – średniowieczna osada Normanów (wikingów), zasiedlających Grenlandię od przełomu X i XI wieku, położona w południowej części wyspy, w miejscu dzisiejszej wsi Igaliku. W średniowieczu miejscowość była największą osadą na Grenlandii i odgrywała rolę stolicy kraju; była siedzibą biskupstwa. Miejscowa katedra, pod wezwaniem świętego Mikołaja (patrona żeglarzy), po której pozostały ruiny, a której budowę rozpoczęto w 1126 r., była zbudowana z piaskowca i miała długość 27 m, i szerokość 16 m. Poza katedrą, w Garðar znajdowały się jeszcze inne kościoły – łącznie znaleziono pozostałości 5 świątyń chrześcijańskich, aczkolwiek nie wiadomo, czy wszystkie one funkcjonowały równocześnie. Prócz pozostałości katedry po miasteczku zachowały się także resztki domów i budynków gospodarczych, w tym 2 dużych stajni (lub obór), w których jednorazowo mogło przebywać po ok. 100 zwierząt. Miasto funkcjonowało do początku XV wieku, kiedy to miejscowa ludność zanikła. Nie są znane przyczyny zniknięcia normańskiej populacji, zamieszkującej zarówno Garðar, jak i inne osady, znajdujące się na wybrzeżach wyspy (m.in. Hvalsey i Brattahlíð); istnieje na ten temat kilka hipotez. Kamienne zabudowania Garðaru zostały w okresie późniejszym w znacznej mierze zniszczone przez osadników eskimoskich, którzy pojawili się na tych terenach prawdopodobnie już po upadku osady, a którzy używali kamieni z powikińskich budowli do własnych celów, zwłaszcza do budowy domów. Sampling, sampling probabilistyczny – w archeologii, jedna z technik prowadzenia badań powierzchniowych. Przedmiotem badań są fragmenty interesującego nas rejonu na których prowadzi się szczegółowe badania. W przypadku kiedy zachodzi konieczność szybkiego przeprowadzenia badań i równocześnie brakuje środków finansowych lub czasu, archeolodzy decydują się na zastosowanie tego rodzaju badań.

    Eusocjalność – najwyższa wśród zwierząt forma społeczności polegająca na tworzeniu trwałych, co najmniej dwupokoleniowych kolonii, w których rolę reproduktorek przejmuje tylko część samic, a pozostali osobnicy współdziałają w opiece nad ich potomstwem. Gatunki eusocjalne nazywane są także prawdziwie społecznymi dla odróżnienia od gatunków o mniejszym stopniu uspołecznienia (quasi-, semi- i subsocjalnych). Skalne miasta Krymu (ros. пещерные города в Крыму) – nazwa używana w pracach popularnonaukowych i publikacjach turystycznych na określenie zespołów mieszkalnych wykutych w skałach powstałych w różnych okresach średniowieczna w południowej i wschodniej części Krymu na Ukrainie. Termin ten jest ogólnikowy, obejmuje różnowieczne zarówno klasztory prawosławne, jak i miasta lub mniejsze osady, a także twierdze. Mianem skalnych miast określa się nie tylko zespoły w całości lub w większej części ulokowane w grotach, ale też takie, gdzie ludność mieszkała głównie w domach na powierzchni, a groty pełniły podrzędną rolę wżyciu społeczności.

    Pojęciem klona oznacza się w społecznościach internetowych konto użytkownika założone niezgodnie z regułami społeczności i służące celom sprzecznym z jej celami. Zwykle jest kontem wtórnym (tzn. jego założyciel posiada już własne konto w społeczności) i jego profil zawiera nieprawdziwe dane na temat właściciela. Ivujivik jest najbardziej wysuniętą na północ inuicką osadą wśród kanadyjskich prowincji (powyżej są już tylko osady w obrębie terytoriów). Znajduje się w administracji regionalnej Kativik w regionie administracyjnym Nord-du-Québec. Nazwa osady oznacza "miejsce, w którym lód gromadzi się wskutek silnych prądów" lub "teren kolizji z lodem morskim".

    Crowdfunding – forma finansowania różnego rodzaju projektów przez społeczności, które są wokół tych projektów zorganizowane. Przedsięwzięcie jest w takim przypadku finansowane poprzez dużą liczbę drobnych, jednorazowych wpłat dokonywanych przez osoby zainteresowane projektem. Upowszechnienie się internetu pozwala na łatwe informowanie o projektach i tworzenie wokół nich społeczności, co przyczyniło się do rozwoju zjawiska crowdfundingu. Określenie to jest zwykle używane w odniesieniu do zbiórek prowadzonych na stworzonych w tym celu platformach internetowych, rzadziej także przy pomocy serwisów społecznościowych lub blogów. Kultura tradycyjna – zjawisko kulturowe, mające miejsce w społecznościach osadniczych, najczęściej o zajęciu rolniczym, wykorzystujących prymitywne narzędzia pracy, odizolowanych od wpływów kultury wysokorozwiniętej, wykazujących się małą ruchliwością przestrzenną i z reguły patriarchalnym systemem rodziny. Za narzędzia transmisji w k. t. Kazimierz Dobrowolski uważa: przekazy ustne i porady praktyczne. K. t. charakteryzują się anonimowością wytworów i ponadprzeciętnym wpływem na potęgę autorytetów (zazwyczaj są to przodkowie). Dużą rolę w rozwoju k. t. odgrywa magia i religia, za pomocą których członkowie społeczności wyjaśniają niezrozumiałe dla nich zjawiska. Kultury tradycyjne dzielą się na: klasyczne (społeczności prymitywne, nie znające pisma) i chłopskie (powstały w Europie wraz z feudalizmem). Społeczność wioskowa w k. t. ma silne poczucie więzi społecznej i odrębności wobec innych wiosek, które zgodnie z mitem wartości grupowej uważane są za gorsze.

    Historia Żydów na Dolnym Śląsku po II wojnie światowej: Powstała po II wojnie światowej społeczność żydowska na Dolnym Śląsku (jid. Jidiszer Jiszew in Niderszlezje, ייִדישער ייִשעב אין נידערשלעזיע) liczyła w 1946 r. około 100 tysięcy osób i przez dwie dekady była największą społecznością żydowską w powojennej Polsce. W pierwszych latach kwitło na tych ziemiach życie kulturalne, religijne, oświatowe i polityczne. Emigracja z Polski spowodowała jednak rozpad społeczności. Po 1968 roku w regionie pozostało ok. 400-500 Żydów.

    Nauka obywatelska (ang. citizen science, franc. sciences citoyennes, ros. гражданская наука) to badania naukowe, w których wolontariusze współpracują z badaczami zawodowymi, a także (szczególnie od lat 1990.) forma edukacji naukowej, forma współpracy w badaniach naukowych oraz ruch społeczny.

    Cmentarz żydowski w Kuczborku-Osadzie – kirkut służący niegdyś żydowskiej społeczności Kuczborka-Osady. Nie wiadomo dokładnie kiedy powstał, być może w XIX wieku. Zajmuje powierzchnię 0,3 ha, na której zachowały się trzy macewy. Teren cmentarza jest nieogrodzony, lecz jego granice wyznaczają drzewa. Cmentarz znajduje się na północny wschód od miejscowości. Katarzynki – osada w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie iławskim, w gminie Iława. Osada położona w lesie przy szosie Iława - Radomno, blisko osady znajdują się dwa jeziora, od północnej Czerwone, zaś od południowo-wschodniej jezioro Radomskie W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa olsztyńskiego.

    Region, to najwyższa jednostka terytorialnej organizacji w państwie, bez względu na jego formę prawnoustrojową, o relatywnie dużej powierzchni i znacznej liczbie ludności, jednolita z punktu widzenia gospodarczego, społecznego i kulturowego, w której jest prowadzona odpowiednia do potrzeb polityka gospodarcza, społeczna i kulturalna przez powołane do tego instytucje regionalne. Jednostki terytorialne tego typu mogą nosić różne nazwy, np. województwo, wspólnota autonomiczna. Osady pelagiczne - osady powstałe z materiału pochodzenia morskiego gromadzące się w znacznej odległości od wybrzeża morskiego, charakteryzują się przeciętną średnicą ziarn mineralnych mniejszą od 5 mikrometrów a udział ziarn większych od frakcji przeciętnej nie przekracza 25%, frakcje gruboziarniste reprezentowane są przez minerały autogeniczne i ziarna organiczne. Głównym wskaźnikiem środowiska pelagicznego jest niewielka ilość dostarczanego materiału terygenicznego oraz szybkość gromadzenia się w sposób ciągły osadów, najczęściej rzędu kilku milimetrów na tysiąc lat.

    Gallekowie – lud preromański zamieszkujący północną i północno-zachodnią część Półwyspu Iberyjskiego. Budowali liczne ufortyfikowane osady zwane castro. Osady te były budowane na wzgórzach lub mniejszych wzniesieniach, silnie ufortyfikowane czasami nawet trzema pierścieniami murów. Domostwa wewnątrz osady budowane były na planie koła, z kamiennymi ścianami i stożkowymi dachami z gałęzi lub słomy. Gospodarka Galleków opierała się na hodowli i rybołówstwie. Pozostawili również ślady wysoko rozwiniętej sztuki złotniczej. Głównym bogiem panteonu Galleków był bóg ognia. Osady litoralne – osady powstałe w środowisku morskim na głębokości do 60 m., w bezpośrednim sąsiedztwie brzegu morskiego. W strefie tej tworzą się głównie osady pochodzenia mechanicznego: piaski, żwiry.

    Dodano: 31.10.2011. 00:04  


    Najnowsze