• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Archeolodzy odkryli starożytny grobowiec w Tominach

    31.08.2011. 20:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Grobowiec z IV tysiąclecia przed naszą erą wkopany w starszy obiekt - z przełomu VI i V tysiąclecia - odkryli w Tominach (Świętokrzyskie) archeolodzy z Uniwersytetu Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie.



    Odkopane szczątki kostne spoczywały na podłożu kamiennym. Głowa była zwrócona w kierunku zachodnim, w pozycji wyprostowanej, na wznak - zgodnie z ówczesnym obrządkiem. Przy prawym ramieniu znajdowała się siekiera kamienna.

    "Ponieważ kości są bardzo zniszczone, trudno określić płeć i wiek zmarłego. Specjalistyczne analizy laboratoryjne powinny ujawnić więcej danych" - ocenił asystent w Instytucie Archeologii Marcin Szeliga, opiekun naukowy 12-osobowej grupy studentów, która prowadziła badania.

    Według archeologa, badania laboratoryjne pomogą też dokładnie określić, z jakiego okresu pochodzą odkryte obiekty; jedynie wstępnie można uznać, że grób należy datować na IV tysiąclecie przed naszą erą, a starszą strukturę o charakterze osadowym - na przełom VI i V tysiąclecia.

    Tominy to "archeologiczna perła" ziemi ożarowskiej w powiecie opatowskim - uważa Szeliga. Jak wyjaśnia, ludność rolnicza założyła tu potężną osadę na niewielkiej wysoczyźnie nad rzeczką, mimo że teren ów leży poza strefą żyznych gleb lessowych Wyżyny Sandomierskiej.

    Archeolodzy z Lublina podjęli prace wykopaliskowe na terenie wsi Zawada i Tominy przed pięcioma laty, gdy wytyczano obwodnicę Ożarowa. Większość obiektów odkrytych podczas badań ratowniczych pochodzi z przełomu V i VI tysiąclecia przed naszą erą. 

    PAP - Nauka w Polsce

    mch/ ls/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Datowanie sotisowe leży u podstaw tradycyjnej chronologii starożytnego Egiptu, gdyż jest jedyną metodą pozwalającą na możliwie precyzyjne umiejscowienie w czasie królów egipskich rządzących w II tysiącleciu przed n.e. Jako że praktycznie cała chronologia starożytna tego okresu (dla państw Żyznego Półksiężyca oraz basenu Morza Śródziemnego) opiera się na chronologii egipskiej można stwierdzić, iż cała chronologia starożytna II tysiąclecia p.n.e. została opracowana pośrednio przy użyciu datowania sotisowego. Daty uzyskane tą metodą mają wpływ także na chronologię 2. połowy III tysiąclecia p.n.e. oraz 1. połowy I tysiąclecia p.n.e. Osiedle Tysiąclecia - największe osiedle Radomska powstałe w latach 70ych, przez gwałtowną rozbudowę wielorodzinną. Osiedle dzieli się na cztery mniejsze części: Tysiąclecie Wschód, Tysiąclecie Zachód, Osiedle Jagiellońskie i Osiedle Piastowskie. Granice osiedla wyznaczają ulice: Jagiellońska, Świętej Jadwigi Królowej, Starowiejska, Armii Krajowej, Tysiąclecia i Prymasa Wyszyńskiego. Trzciny Giżewskie jest to jeden z siedmiu obszarów o szczególnym znaczeniu na terenie Nadgoplańskiego Parku Tysiąclecia

    Asyria (akad. māt Aššur) – starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii istniejące od drugiej połowy III tysiąclecia p.n.e. do pierwszej połowy I tysiąclecia p.n.e. Lech Remigiusz Stachowiak (ur. 24 maja 1926 w Poznaniu, zm. 1 sierpnia 1997 w Łodzi) – polski ksiądz katolicki, biblista, członek redakcji naukowej Biblii Tysiąclecia (od II wydania), tłumacz Pisma Świętego z języków oryginalnych.

    Znak Wielkiej Wody - pomnik stojący na terenie słubickiego portu rzecznego, poświęcony w 1997. Upamiętnia najwyższy stan rzeki Odra na terenie Słubic podczas powodzi tysiąclecia. Kultura Halaf – chalkolityczna kultura archeologiczna, zlokalizowana w północnej Mezopotamii. Nazwa pochodzi od eponimicznego stanowiska Tell Halaf, gdzie po raz pierwszy zostały odkryte relikty charakterystyczne dla danej kultury. Jej trwanie przypada na okres od końca VI tysiąclecia p.n.e. do końca V tysiąclecia p.n.e.

    Dialekt asyryjski języka akadyjskiego – odmiana języka akadyjskiego, która wykształciła się na przełomie trzeciego i drugiego tysiąclecia p.n.e. na północnych obszarach Mezopotamii. Zapisywany był pismem klinowym i używany do połowy pierwszego tysiąclecia p.n.e., zanikł po upadku imperium asyryjskiego w 612 roku p.n.e. Poświadczony został przez teksty, zapisane na tabliczkach glinianych, z których największa część datowana jest na okres IX–VII wiek p.n.e. Szkoła tysiąclecia (pot. tysiąclatka) – szkoła pomnik, wybudowana w Polsce w ramach akcji „Tysiąc szkół na Tysiąclecie Państwa Polskiego”.

    Hetyckie pismo hieroglificzne, inne nazwy: hieroglify luwijskie, hieroglify anatolijskie – system znaków graficznych, którego używano w państwie Hetytów od około połowy drugiego tysiąclecia p.n.e. do około połowy pierwszego tysiąclecia p.n.e. Zostało odkryte w pierwszej połowie XIX wieku, odczytane zaś – w pierwszych dekadach XX wieku. Pochodzenie pisma jest nieznane.

    Kultura andronowska – kultura archeologiczna epoki brązu, rozwijająca się w zachodniej Syberii i Kazachstanie w II tysiącleciu i na początku I tysiąclecia p.n.e.

    Pomnik Jana Pawła II przed kościołem w Mistrzejowicach – pomnik Jana Pawła II, znajdujący się w Krakowie-Nowej Hucie, w Dzielnicy XV Mistrzejowicach na Osiedlu Tysiąclecia. Postawiono go na placu przed kościołem św. Maksymiliana Marii Kolbego. Historia Finlandii: Najstarsze znaleziska archeologiczne świadczące o zasiedleniu Finlandii przez człowieka pochodzą sprzed 130 tysięcy lat w Susiluola. Wraz z przyjściem ostatniej epoki lodowej 100 tysięcy lat temu ludność ta wymarła, bądź przemieściła się na południe. Ponownie ludzie pojawili się po zniknięciu lądolodu w IX tysiącleciu p.n.e. Pierwotnymi mieszkańcami tych obszarów byli ludzie polujący na renifery w okresie polodowcowym. Północ została zasiedlona kilkaset lat później przez Pralapończyków. Około 5100 roku p.n.e. rozwinęła się kultura wypalająca i używająca ceramiki, która prawdopodobnie przyszła znad Wołgi. W połowie IV tysiąclecia p.n.e. przybyli przodkowie dzisiejszych Finów i zaczęli wypierać miejscową ludność na północ. W tym czasie na południowym wybrzeżu podjęto pierwsze próby uprawy roli, ale rolnictwo na dobre zadomowiło się w Finlandii dopiero w następnym tysiącleciu, docierając do środkowej części kraju. Na przełomie III i II tysiąclecia p.n.e. zaczął się rozwijać handel z dzisiejszą Szwecją, a do użytku weszły łodzie żaglowe. Na obszarze tym handlowano futrami i skórami. Około 1800 roku p.n.e. rozpoczęła się w Finlandii epoka brązu. Znaleziska archeologiczne dowodzą, że istniała wtedy rozwinięta kultura Kiukainen, w której zapoczątkowano budowę obronnych osad i ośrodków kultu religijnego. Ochłodzenie klimatu pod koniec II tysiąclecia p.n.e., spowodowało upadek tej społeczności, migrację mieszkańców na południe w cieplejsze rejony, a ziemie fińskie na kilka stuleci pozostawały we względnej izolacji.

    Twyfelfontein – stanowisko archeologiczne położone w regionie administracyjnym Kunene w Namibii, będące jedynym na terytorium tego kraju obiektem wpisanym na listę światowego dziedzictwa UNESCO, od 2007. Jego najważniejszymi elementami są ok. 2 tysiące petroglifów, pochodzących z pierwszego tysiąclecia przed i pierwszego tysiąclecia naszej ery.

    Dodano: 31.08.2011. 20:04  


    Najnowsze