• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Archeolodzy odnaleźli miejsce pochówku biskupa de Potoczki

    31.08.2011. 20:47
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Trumnę ze szczątkami zmarłego w 1832 r. biskupa przemyskiego ks. Jana Antoniego de Potoczki odkryli archeolodzy podczas badań w podziemiach archikatedry w Przemyślu (Podkarpackie) - poinformowała Grażyna Stojak, podkarpacki wojewódzki konserwator zabytków.



    "Trumna jest umieszczona w krypcie zbudowanej w podziemiach archikatedry. Właz do niej znajduje się na poziomie posadzki podziemi" - powiedziała Stojak.

    Na kryptę natrafiono podczas badań archeologicznych poprzedzających budowę podziemnej trasy turystycznej. O tym, że w krypcie pochowany jest biskup przemyski obrządku łacińskiego, informował napis znajdujący na pozłacanej tabliczce na wieku trumny.

    Bp de Potoczki urodził się w 1759 r. w Siedmiogrodzie. Diecezją przemyską kierował w latach 1825-32. Nim trafił do Przemyśla, związany był m.in. z Lwowem i Stanisławowem. Ordynariuszem przemyskim został w wieku 66 lat.

    Do tej pory nie było znane miejsce jego pochówku. Przyjmowano jedynie, że został pochowany w archikatedrze. Podziemie, gdzie znajduje się krypta z trumną hierarchy, zasypane było ziemią. Kryptę odnaleziono na głębokości ok. 4 metrów.

    "Po wydobyciu trumny i przeprowadzeniu badań odbędzie się powtórny pochówek bpa Jana Antoniego de Potoczki. Jego szczątki spoczną w nowej krypcie na terenie katedry" - powiedział proboszcz parafii archikatedralnej w Przemyślu, ks. Mieczysław Rusin.

    PAP - Nauka w Polsce

    kyc/ hes/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Jan Antoni de Potoczki, także Jan Potoczki Ritter von Pottock (ur. 27 grudnia 1759 w Dumbrăveni, Siedmiogród, zm. 16 maja 1832 w Przemyślu) – biskup przemyski (1825-1832), rektor Uniwersytetu Lwowskiego (1792-1793), kawaler Orderu Cesarza Leopolda. Krypty w Christ Church - zespół ok. 1000 pochówków znajdujących się w krypcie anglikańskiego kościoła Christ Church w Spitalfields (London borough). 396 trumien zawiera przymocowane tabliczki z nazwiskiem, wiekiem oraz datą śmierci pochowanych w nich osób (jest wśród nich m.in. Peter Ogier (1711-1775) - znany tkacz). Krypty wraz ze znajdującymi się w nich zwłokami zostały przebadane przez archeologów w latach 1984-1986 przy wykorzystaniu wielu rozmaitych metod określania wieku materiału kostnego. Wśród pochowanych osób nie jest widoczna przewaga którejkolwiek z płci a jedną trzecią stanowią dzieci i młodzież. Teatr Krypta – teatr w Szczecinie istniejący od 1965. Mieści się na Zamku Książąt Pomorskich, w zamkowej krypcie Gryfitów. Przy teatrze funkcjonuje kabaret Piwnica Przy Krypcie. Teatr nie ma własnego składu aktorskiego, ale jest teatrem profesjonalnym – zespół stanowią aktorzy innych szczecińskich teatrów. Niewielki rozmiar widowni (30 osób) i nietypowe umiejscowienie nadają sali teatralnej specyficzną atmosferę, ograniczają jednak repertuar do tzw. małych form teatralnych. Spektakle grane są w soboty i niedziele, rzadko w tygodniu.

    Piwnica przy Krypcie – szczeciński kabaret działający przy Teatrze Krypta. Powstał w 1990 z inicjatywy aktorów i plastyków miasta Szczecina. Mieści się na Zamku Książąt Pomorskich w krypcie Gryfitów. Funkcjonuje jako kabaret, teatr komediowy, miejsce prezentacji sztuki i scena amatorska. Odbywają się w nim wieczory i spektakle kabaretowe i dramatyczne, koncerty, recitale, przedstawienia teatralne dla dzieci, spotkania literackie, wernisaże, przedstawienia amatorskie (w tym stała scena amatora i spektakle slamowe). Krypta Zasłużonych na Skałce (Panteon Zasłużonych, Groby Zasłużonych Polaków, Sepulcrum Patriae, zwana także Cmentarzem Wielkich Polaków) – krypta znajdująca się w podziemiach kościoła oo. Paulinów na Skałce w Krakowie. Powstała w roku 1880 według projektu prof. Józefa Łepkowskiego z roku 1876. Na łuku widnieje łaciński napis "credo, quod Redemptor meus vivit" ("wierzę, że mój Odkupiciel żyje").

    Krypta św. Leonarda – pozostałość drugiej, romańskiej katedry wawelskiej tzw. hermanowskiej. Jest to jej krypta zachodnia, powstała przed 1118, kiedy to pochowano w niej biskupa krakowskiego Maurusa. Od niej rozpoczyna się zwiedzanie grobów królewskich. Krypta Kapucyńska w Wiedniu, także Krypta Cesarska – miejsce pochówku zmarłych z dynastii habsburskiej i habsbursko-lotaryńskiej w Wiedniu.

    Katedra św. Anastazji w Zadarze (chor. Katedrala sv. Stošije) – główna świątynia rzymskokatolickiej archidiecezji Zadar w Chorwacji. Kościół z XII-XIII wieku z zachowaną starą częścią (IX-XI wiek) oraz dobudowaną nawą, której romańska fasada uważana jest za najpiękniejszą w Dalmacji. Pod prezbiterium znajduje się trzynawowa krypta z XII wieku. W bocznych apsydach zachowały się resztki malowideł ściennych z XIII wieku; w lewej apsydzie – kamienny sarkofag Świętej Anastazji z napisem upamiętniającym biskupa Donata, który polecił wykonać sarkofag na początku IX wieku. Szczątki biskupa także spoczywają w katedrze, przeniesione w XIX wieku z sąsiedniego Kościoła św. Donata. W prezbiterium zachowały się romańskie marmurowe ławy z XII-XIII wieku oraz gotyckie stalle z XV wieku. W katedrze znajduje się m.in. jeden obraz z XIII wieku oraz prace Carpaccia. Kaplica św. Jacka w Oświęcimiu – część dawnego klasztoru dominikańskiego, który powstał w pierwszej połowie XIV wieku. W klasztorze pełniła funkcję kapitularza (miejsce zebrań i narad zakonników). Usytuowana jest na południe od Kościoła Matki Bożej Wspomożenia Wiernych. Zbudowana z cegły, prostokątna, dwuprzęsłowa, sklepiona krzyżowo z żebrami. Profil żeber jest nieskomplikowany, zworniki sklepienne są okrągłe, wsporniki o formie ostrosłupa. Pod kaplicą znajduje się krypta. Prawdopodobnie jest ona miejscem pochówku panów oświęcimskich, m.in. księcia Władysława I Oświęcimskiego i jego żony Eufrozyny – fundatorów klasztoru. Na zewnątrz kaplica opięta jest szkarpami. W elewacjach wschodniej, południowej i północnej po dwa okna, zamknięte łukiem półokrągłym. Jedyne wejście od strony zachodniej, drzwi metalowe z blachy, półokrągłe. Wewnątrz znajduje się epitafium zmarłego w 1656 Mikołaja Mstowskiego.

    Płyta wiślicka lub płyta orantów – posadzka o wymiarach 4,1 × 2,5 metra z lat około 1175-1177 z rytymi przedstawieniami figuralnymi, odkryta w 1959 w krypcie zburzonego kościoła z XII wieku, na którego miejscu stoi obecnie gotycka kolegiata w Wiślicy. Unikatowy w skali światowej zabytek sztuki romańskiej. Odsłonięta w latach 1959-60 podczas badań archeologicznych, którymi w ramach Zespołu Badań nad Polskim Średniowieczem kierował prof. Andrzej Tomaszewski. Konserwowana w latach 1982-83 pod kierunkiem prof. Władysława Zalewskiego z ASP w Krakowie.

    Kościół z Bączala Dolnego – kościół rzymskokatolicki pod wezwaniem św. Mikołaja wybudowany w 1667 roku w Bączalu Dolnym z fundacji ówczesnego właściciela Bączala i okolicznych ziem, Jana Łętowskiego wraz z XIV-wieczną kryptą. Niektóre źródła wskazują że od końca XVIII wieku do połowy XIX wieku kościół oraz siedziba parafii położone były na terenie należącym do Bączala Górnego. Obecnie jako zabytek wysokiej klasy znajduje się w Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku. Z kościołem mocno związany był Stanisław Kołodziej - sługa Boży Kościoła katolickiego, męczennik.

    Kondukt - grupa ludzi (grono osób) uczestnicząca w przemieszczeniu trumny ze zwłokami na cmentarz. Kondukt nazywany też bywa orszakiem pogrzebowym. Larnaks – rodzaj trumny (sarkofagu) charakterystycznej dla kultury egejskiej, ale pojawiającej się również w późniejszych okresach historii starożytnej Grecji.

    Dodano: 31.08.2011. 20:47  


    Najnowsze