• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Archeolodzy odnaleźli Redutę Ordona

    22.11.2010. 12:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Słynna Reduta Ordona znajduje się na warszawskiej Ochocie, a nie - jak do tej pory powszechnie sądzono - na Woli. Lokalizację budowli obronnej z czasów Powstania Listopadowego, która weszła do historii także dzięki poematowi Adama Mickiewicza, potwierdzili archeolodzy.



    Reduta Ordona, czyli według nazewnictwa archeologów - dzieło 54, bez wątpienia znajdowała się przy obecnej ul. Na Bateryjce na Ochocie, a nie w okolicach dzisiejszej ulicy Mszczonowskiej - zapewnia dr Wojciech Brzeziński dyrektor Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie. Wskazuje on na widoczne, wystające z ziemi wzniesienia.

    "To były mury reduty. Miała ona kształt sześcioboku. Każda ze ścian liczyła od 35 do 46 m" - wyjaśnia Witold Migal, kustosz PMAwW, który kieruje pracami.

    Archeolodzy już podczas wstępnych prac znaleźli fragmenty kartaczy, kule karabinowe i odłamki granatów. "Trudno ustalić, czy były one wystrzeliwane przez Rosjan, czy Polaków. Pewnie przez obie walczące strony. Być może pochodzą ze składu amunicji, który eksplodował podczas walk" - mówi Migal.

    Obrona reduty miała miejsce 3 lub 4 września 1831 r. rano ok. godziny 6. "Nie trwała długo. Może około 1,5 godziny. Rosjanie redutę zdobyli dość łatwo, bo prawdopodobnie nie była ukończona. Główny atak mógł zostać przeprowadzony, tam gdzie nie było muru" - snuje przypuszczenia Migal.

    Reduty broniło 6 dział. Załoga mogła liczyć maksymalnie ok. 200 żołnierzy. Nie dowodził nimi - jak to opisał Mickiewicz - Julian Konstanty Ordon, lecz major Ignacy Dobrzelewski. W wyniku walk poległo wówczas kilkuset polskich i rosyjskich żołnierzy. Zwłoki Polaków prawdopodobnie zostały pochowane w fosie lub przysypane podczas wybuchu prochowni.

    Rosjan pogrzebano na cmentarzu prawosławnym na Woli. Dr Wojciech Borkowski wicedyrektor PMA w Warszawie zapowiada, że jeżeli podczas dalszych prac zostaną odnalezione szczątki ludzkie, to zostaną złożone we wspólnej mogile na wolskim cmentarzu.

    Po zakończeniu prac archeologicznych na miejscu dawnej Reduty Ordona zostaną upamiętnieni bohaterscy obrońcy Warszawy. "Chciałbym tu przyjść z wnukami i pokazać im, gdzie walczyli powstańcy" - wyznaje Borkowski. WKA

    PAP - Nauka w Polsce

    abe/ krf/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Reduta Ordona – wiersz Adama Mickiewicza powstały w Dreźnie w 1832. Jest opisem obrony Warszawy przed Rosjanami we wrześniu 1831 przez załogę Reduty 54, gdzie dowódcą artylerii był Juliusz Konstanty Ordon. Utwór powstał na podstawie relacji uczestnika tych wydarzeń, przyjaciela poety, Stefana Garczyńskiego, który wydał ten wiersz w Paryżu w 1833. MS Reduta Ordona - polski masowiec zwodowany w Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego w 1977 jako MS Feliks Dzierżyński. Od 1989 MS Reduta Ordona. Od 2001 pod banderą maltańską, sprzedany na złom do Indii w 2006. Cmentarz prawosławny na Woli – znajduje się w Warszawie na Woli, przy ul. Wolskiej. Jest jedyną warszawską nekropolią przeznaczoną dla osób wyznania prawosławnego, od lat 70. XX wieku możliwe są na niej również pochówki katolickie. W osobnej kwaterze znajdują się przeniesione w latach 60. XX stulecia nagrobki staroobrzędowców przeniesione z cmentarza na Kamionku. Założony w 1834 ukazem carskim na terenach reduty wolskiej. Wybór miejsca na cmentarz prawosławny miał wymiar polityczny – o redutę toczone były walki w czasie szturmu rosyjskiego na Warszawę, ostatniej bitwy powstania listopadowego.

    Ulica Redutowa - jedna z ulic wolskiego Ulrychowa. Łączy ul. Jana Olbrachta z ul. Wolską. Na całej długości posiada po jednym pasie w każdą stronę. Nazwa ulicy pochodzi od Reduty nr 56, zwanej również "Redutą Wolską", "Redutą Sowińskiego" lub "Fortem Sowińskiego" – zabytkowego dzieła fortyfikacyjnego położonego u zbiegu ul. Redutowej i ul. Wolskiej. Reduta (wł. ridotta, fr. redoute) – rodzaj szańca. Zamknięte, samodzielne dzieło fortyfikacyjne polowe lub półstałe na narysie koła, kwadratu lub innego wieloboku przeznaczone do samodzielnie prowadzonej obrony. Reduty budowano przed linią umocnień obronnych, otaczano je wałem ziemnym lub fosą. Często budowano je w kształcie lunety z zamkniętą szyją. Reduty budowano od XVI wieku do początku I wojny światowej.

    Józef Longin Sowiński herbu Krakowczyk (ur. 15 marca 1777, zm. 6 września 1831) – polski generał, dowódca obrony reduty na Woli w Warszawie w 1831. Warszawa Reduta Ordona - przystanek Warszawskiej Kolei Dojazdowej położony na granicy warszawskich dzielnic Wola i Ochota przy ul. Mszczonowskiej.

    Reduta Napoleońska – zabytkowa reduta, znajdująca się na terenie Fortu Grodzisko w Gdańsku. Powstała w okresie Wolnego Miasta Gdańska, w latach 1811-1812. Cmentarz parafialny w Starych Skoszewach - został założony około 1380 roku i znajduje się na północ od kościoła przy drodze Nowosolna-Niesułków. Na cmentarzu są m.in. dwie mogiły zbiorowe: jedna ze szczątkami 21 żołnierzy polskich poległych podczas kampanii wrześniowej, druga będąca miejscem spoczynku ofiar walk religijnych stoczonych w Strykowie pomiędzy katolikami i mariawitami w 1906 roku.

    Dzieło nr 56 zwane Redutą Wolską, Redutą Sowińskiego lub Fortem Sowińskiego znajduje się w Warszawie w dzielnicy Wola przy skrzyżowaniu ulic Wolskiej i Redutowej.

    Obrona Warszawy (także Szturm Warszawy) – obrona Warszawy przed wojskami rosyjskimi w czasie powstania listopadowego w dniach 6-7 września 1831 roku zakończona zajęciem miasta przez Rosjan i kapitulacją obrońców.

    Historia Poznania 1793-1806: W 1793 w Poznaniu, pomimo obecności silnego garnizonu pruskiego dowodzonego przez gen. Möllendorffa, kilkakrotnie dochodziło do zamieszek, podczas których zrywano pruskie obwieszczenia. Nastroje jeszcze bardziej zradykalizowało wydalenie z obrad sejmu w Grodnie posłów protestujących przeciwko inkorporowaniu Wielkopolski do Prus. W związku z tym załogę miasta wzmocniły dwa bataliony piechoty, trzy szwadrony kawalerii oraz cztery działa. Wraz z posiłkami, w kwietniu 1794 do Poznania przybył nowy komendant, a jednocześnie zwierzchnik wszystkich wojsk w Prusach Południowych gen. mjr von Schwerin. Jednocześnie podjęto pewne prace mające na celu umocnienie miasta. Odnowiono szańce przy Bramie Wrocławskiej i Ciemnej Bramce, a na cmentarzu ewangelickim wzniesiono redutę. Paradoks wszechmogących - paradoks, który powstaje przy próbie odpowiedzi na pytanie: "Czy może istnieć więcej niż jedna istota wszechmogąca?". Jeśli tak jest, to każda z nich miałaby możliwość ograniczenia woli innej, w wyniku czego ta nie byłaby już wszechmogącą. Wszechmogący nie mogliby ograniczyć woli wszystkich pozostałych, gdyż ten, który by to zrobił, zostałby jedynym wszechmogącym. Z drugiej strony jeśli którakolwiek z istot wszechmogących chciałaby się ustrzec przed takim działaniem ze strony pozostałych, to sprawiłaby, że wszystkie z nich nie byłyby już wszechmogące, gdyż nie mogłyby wpływać na nią. Pierwsza istota wszechmogąca, która uniemożliwi innym wpływanie na nią samą, stanie się jednocześnie jedyną wszechmogącą. Jeśli wszystkie istoty uzgodniły między sobą, że nie będą na siebie wpływać, to żadna z nich nie byłaby wszechmogąca, gdyż nie mogłaby naruszyć warunków uzgodnienia. Z tego wynika, że nie może istnieć więcej niż jedna istota wszechmogąca.

    Ludwik Berger (ur. 13 stycznia 1911 w Zakopanem, zm. 23 listopada 1943 w Warszawie) – aktor i reżyser związany ze środowiskiem "Reduty", harcerz, współtwórca oddziału konspiracyjnego, który stał się zalążkiem batalionu, późniejszego Pułku AK "Baszta" (ps. "Goliat", "Michał", "Hardy"). Twierdza Alpejska w całkowicie błędnym rozpoznaniu wywiadu amerykańskiego mityczna reduta narodowych socjalistów w okolicy Berchtesgaden w Alpach Bawarskich.

    Bitwa pod Sobolewem – bitwa stoczona 24 maja 1863 roku podczas powstania styczniowego w Sobolewie w pobliżu Firleja. Przeciwko połączonym oddziałom powstańczym Zygmunta Koskowskiego (powstańcy lubartowscy) i Karola Krysińskiego (partia powstańcza z Podlasia) w sile 700 ludzi, walczył płk Ćwieciński który stał na czele 4 rot piechoty (plus 4 działa) i sotni Kozaków (około 900 żołnierzy). Bitwa zakończyła się zwycięstwem Rosjan, którzy w końcowej fazie potyczki ogniem z dział, zmusili powstańców do odwrotu. Pod Sobolewem śmierć poniosło 57 powstańców. Zostali oni pochowani na miejscowym cmentarzu. Cmentarz wojenny w Vladslo jest to cmentarz wojenny położony niedaleko belgijskiego miasta Vladslo. Cmentarz został założony w trakcie trwania I wojny światowej podczas walk wojsk niemieckich na terenie Belgii. Łącznie na nekropolii pochowano ciała 3 233 żołnierzy. W 1956 większość ciał poległych z okolicznych cmentarzy zostało przeniesionych na cmentarz w Vladslo, co zwiększyło liczbę grobów do 25 644. Każdy krzyż symbolizuje 20 zmarłych żołnierzy, znajdują się na nich także dane zmarłego w postaci imienia, rangi oraz stopnia wojskowego a także data śmierci. Wszyscy zmarli pochowani na cmentarzu służyli w niemieckiej armii służącej na froncie zachodnim podczas I wojny światowej.

    Dodano: 22.11.2010. 12:04  


    Najnowsze