• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Badanie skamieniałości prehistorycznego lasu Gilboa

    06.03.2012. 16:49
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Naukowcy ze Zjednoczonego Królestwa i USA zbadali kompletny skamieniały las sprzed 385 mln lat. Zaprezentowane w czasopiśmie Nature wyniki badania rzucają nowe światło na prehistoryczny las Gilboa, położony w górach Catskill w stanie Nowy Jork. Naukowcy określają Gilboa jako najstarszy skamieniały las, ale do niedawna dysponowali bardzo skąpymi informacjami na jego temat.

    Podczas budowy tamy przed niemal stu laty odkryto skamieniałości setek dużych pni drzew (drzewo Gilboa) zachowanych w skałach. Zgromadzono jednak niewiele danych dotyczących geologicznego kontekstu skamielin, gleby, w której rosły drzewa, i odstępów między pniami. Wykopalisko zasypano ponownie po ukończeniu budowy tamy. Teraz naukowcy po raz pierwszy zbadali las Gilboa. Wcześniejsze badania skupiały się na eksponatach muzealnych i małych odkrywkach innych poziomów kopalin w pobliskich strumieniach.

    Kiedy dwa lata temu wyrobisko zostało częściowo opróżnione podczas konserwacji tamy, naukowcy zbadali skamieniałości. Prof. Bill Stein z Uniwersytetu w Binghamton w USA i Frank Mannolini, technik paleontologii z Muzeum Stanu Nowy Jork odkryli, że doszło do odsłonięcia pierwotnego dna wyrobiska oraz że zachowały się korzenie i umiejscowienie pni.

    Dr Chris Berry ze Szkoły Nauk o Ziemi i Oceanach Uniwersytetu w Cardiff w USA, jeden z autorów badania, opowiada: "Po raz pierwszy możliwe było czyszczenie ok. 1300 metrów kwadratowych wyrobiska celem przeprowadzenia badań. Sporządzono mapę położenia wszystkich skamieniałości roślin, jakie zachowały się na tej powierzchni".

    Według naukowców, pnie drzew Gilboa to przypominające misy zagłębienia, których średnice sięgają prawie dwóch metrów. Zagłębienia otoczone są tysiącami korzeni. Drzewa te musiały mieć do 10 metrów wysokości i przypominać palmy lub paprocie drzewiaste.

    Naukowcy znaleźli także kilka drewnianych łodyg leżących w pozycji horyzontalnej. Ich grubość sięga ok. 15 centymetrów. Zdaniem naukowców łodygi te przypominają pnące się po poszyciu pnie Aneurophytalean progymnosperm. Znaleziono także duży egzemplarz drzewiastego widłaka, drzewa tworzącego cienkie pokłady węgla w młodych skałach Europy i Ameryki Północnej.

    "Wszystko to wskazuje, że prehistoryczny las w Gilboa był ekologicznie o wiele bardziej złożony, niż przypuszczaliśmy, i prawdopodobnie zawierał o wiele więcej związków węgla uwięzionych w drewnie", tłumaczy dr Berry. "Informacje te pozwolą w bardziej świadomy sposób spekulować na temat tego, jak ewolucja lasów zmieniała Ziemię. Dla mnie osobiście, możliwość chodzenia po poszyciu prehistorycznego lasu i wyobrażania sobie, że rośliny, które studiowałem przez ponad 20 lat jako skamieniałości, stoją teraz w miejscach zaznaczonych przez ich pnie, była jednym z najważniejszych momentów mojej kariery zawodowej. Siedem lat temu nasi koledzy, Linda (VanAller Hernick) i Frank, znaleźli skamieniałość całego drzewa Gilboa. To było niesamowite. Ale teraz mamy cały las!"

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Biostratygrafia - dziedzina stratygrafii oparta na badaniu skamieniałości. Celem klasyfikacji biostratygraficznej jest wydzielenie w skałach jednostek na podstawie analizy stratygraficznych kopalnych taksonów (skamieniałości przewodnich). Klasyfikacja ta jest możliwa w skałach zawierających skamieniałości - a więc w skałach osadowych. Tawa – rodzaj niewielkiego drapieżnego dinozaura gadziomiednicznego, prawdopodobnie teropoda, żyjącego w późnym triasie na obecnych terenach Ameryki Północnej. Jego skamieniałości odnaleziono w osadach Hayden Quarry w Parku Narodowym Skamieniałego Lasu datowanych na noryk, około 215–213 mln lat. Odkryto kilka niemal kompletnych szkieletów wykazujących kombinację cech prymitywnych i zaawansowanych. Poza holotypem i paratypami odnaleziono także izolowane kości. Niemal wszystkie spośród nich pochodzą od dużych osobników, co dowodzi, że holotyp i paratypy nie osiągnęły pełnych rozmiarów. Oprócz szczątków Tawa hallae w Hayden Quarry odnaleziono również skamieniałości temnospondyli, fitozaurów, aetozaurów oraz innych przedstawicieli grupy Suchia, a także liczne dinozauromorfy, takie jak Dromomeron, dinozauromorf przypominający silezaura oraz teropody czindezaur i co najmniej jeden przedstawiciel celofyzoidów. Ośródka – typ skamieniałości, będący formą naturalnego odlewu pustych przestrzeni po wytrawionych elementach twardych skamieniałości wlaściwych lub po częściach miękkich organizmów. Warunkiem powstawania ośródek jest wcześniejsza lityfikacja skały otaczającej skamieniałość. Puste przestrzenie wypełnione mogą być drobnoziarnistym osadem lub, wykrystalizowanymi w tych przestrzeniach, minerałami (np. kalcytem).

    Har Malkiszua (hebr. הר מלכישוע) – najwyższy szczyt pasma wzgórz Gilboa. Wznosi się na wysokość 536 metrów n.p.m.. Szczyt góry należy do Izraela. W zasięgu wzroku przebiega mur bezpieczeństwa oddzielający terytorium Izraela od Autonomii Palestyńskiej. Skamieniałość śladowa, ichnofosylium (l.mnoga: ichnofosylia) – skamieniały ślad działalności życiowej zwierzęcia (np. żerowania, drążenia w osadzie, tropy, odchody).

    Vancleavea – rodzaj archozauromorfa z kladu Archosauriformes żyjącego w późnym trasie na terenach dzisiejszej Ameryki Północnej. Holotypem jest niekompletny szkielet pozaczaszkowy oznaczony PEFO 2427, odkryty w osadach formacji Chinle na terenie Parku Narodowego Skamieniałego Lasu w Arizonie. Liczne skamieniałości (przeważnie kręgi i osteodermy) Vancleavea odkryto w stanach Arizona, Nowy Meksyk, Teksas i Utah; prawie kompletny szkielet z zachowaną czaszką, oznaczony GR 138, odkryto na terenie Ghost Ranch w Nowym Meksyku. Wiek znanych skamieniałości wskazuje, że rodzaj Vancleavea przetrwał prawie 20 milionów lat, od karniku do retyku; gatunki zwykle nie istnieją tak długo, co może sugerować, że rodzaj Vancleavea obejmował więcej niż jeden gatunek. Najbardziej kompletne szkielety przedstawicieli tego rodzaju różnią się między sobą proporcjami niektórych kości, jednak obecnie nie da się stwierdzić, czy różnice te dowodzą, że szkielety należały do zwierząt z różnych gatunków czy zwierząt z tego samego gatunku w różnym wieku. Nesbitt i współpracownicy (2009) zaliczyli do rodzaju Vancleavea tylko jeden gatunek – gatunek typowy tego rodzaju, V. campi. Odcisk – typ skamieniałości, będący zachowanym w skale negatywem zewnętrznej powierzchni miękkich i twardych części ciała organizmów, twardych części skamieniałości lub ich ośródek.

    Orobates pabsti – czworonóg z kladu Diadectomorpha (siostrzanego do owodniowców), żyjący we wczesnym permie, ok. 290 mln lat temu. Czworonożny roślinożerca osiągający długość ok. 1 metra; najstarszy znany czworonóg, który przystosował się do diety o wysokiej zawartości błonnika. Jego skamieniałości odkryto w osadach formacji Tambach, na obszare Lasu Turyńskiego, niedaleko Gothy w Niemczech. Znany ze stosunkowo licznych skamieniałości, m.in. z dwóch kompletnych szkieletów, niekompletnej czaszki i fragmentu szczęki z zachowanymi zębami. Voigt, Berman & Henrici (2007) twierdzą, że skamieniałe odciski stóp odkryte na obszarze, gdzie odkryto też skamieniałości orobatesa, można uznać za odciski stóp właśnie tego zwierzęcia (i spokrewnionego z nim Diadectes absitus). Koprolity czyli grudki kałowe (gr. copros - kał + lithos - kamień) – skamieniałe ekskrementy zwierząt, jeden z rodzajów skamieniałości śladowych. Z racji środowiska życia (muliste, konserwujące dno) i specyficznego sposobu odżywiania większość odkrywanych koprolitów należy do morskich pierścienic oraz do ramienionogów.

    Marrellomorpha – grupa wymarłych morskich stawonogów znanych w zapisie kopalnym od kambru do dewonu. Przedstawiciele Marrellomorpha znani są niemal wyłącznie ze stanowisk paleontologicznych cechujących się znakomitym stopniem zachowania skamieniałości. Opisano kilka gatunków należących do tej grupy stawonogów: Marrella splendens, Mimetaster hexagonalis, Furca bohemica, Vachonisia rogeri, Xylokorys chledophilia i Austromarrella klausmuelleri. Prawdopodobnie Marrellomorpha były jednak zwierzętami częstszymi niż sugeruje to ich niewielka różnorodność taksonomiczna. Skamieniałości przedstawicieli tej grupy znane są z Afryki, Ameryki Północnej, Australii, Azji i Europy.

    Fossillagerstätte, Fossil-lagerstätten, Fossil lagerstätten, Fossil lagerstätte – termin paleontologiczny pochodzący z języka niemieckiego (w wolnym tłumaczeniu – magazyn skamieniałości, złoże skamieniałości) oznaczający osady z nagromadzeniem wielkiej liczby doskonale zachowanych skamieniałości.

    Ram-On (hebr. רם און; ang. Ram-On) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Gilboa, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu. Skamieniały las (The Petrified Forest) – adaptacja sztuki Roberta Sherwooda przedstawiająca historię ucieczki gangstera przed ścigającą go policją.

    Barak (hebr. ברק; ang. Baraq) – moszaw położony w Samorządzie Regionu Gilboa, w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.

    Dodano: 06.03.2012. 16:49  


    Najnowsze