• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Belgijski papirolog otrzyma tytuł doktora h.c. Uniwersytetu Warszawskiego

    10.01.2012. 19:47
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Belgijski papirolog, prof. Hans Hauben otrzyma w środę tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego. Uczony zajmuje się zarówno filologią klasyczną, jak i historią świata starożytnego - poinformowała rzecznik UW Anna Korzekwa. 

    Promotorem dorobku naukowego prof. Haubena został prof. Adam Łukaszewicz z Instytutu Archeologii UW, a recenzentami profesorowie: Józef Méleze-Modrzejewski z Paris Sorbonne University (Francja), Karol Myśliwiec z Polskiej Akademii Nauk oraz Hans Albert Rupprecht z Philipps-Universitat Marburg (Niemcy).

    Najwyższą akademicką godność przyznano uczonemu na mocy uchwały Senatu UW z 28 września 2011 r.

    Jak poinformowała Korzekwa w przesłanym PAP komunikacie, prof. Hauben jest emerytowanym wykładowcą Katolickiego Uniwersytetu w Leuven, gdzie studiował, a potem sam prowadził zajęcia o historii Grecji i Rzymu.

    Studiował także w Niemczech, na Uniwersytecie w Bonn oraz we Francji, gdzie specjalizował się w zakresie papirologii pod kierunkiem prof. Józefa Meleze-Modrzejewskiego. W 1990 r. otrzymał tytuł profesora zwyczajnego.

    Uczony zajmuje się przede wszystkim historią epoki hellenistycznej, dziejami chrześcijaństwa w Egipcie, historią Cypru oraz historią religii i chronologii. "Wynikiem jego przygotowania filologicznego są analizy dokumentów pisanych, szczególnie w zakresie papirologii, które prowadzą do oryginalnych wniosków bądź interpretacji istotnych źródeł historycznych" - napisała rzeczniczka UW.

    Pionierski charakter mają jego badania nad flotą hellenistyczną. Uczony prowadził również prace badawcze na temat żeglugi morskiej i rzecznej, a także określił zasięg wpływów ptolemejskich na Morzu Egejskim.

    Prof. Hauben jest autorem ponad 100 prac, wśród których znajdują się publikacje uznane przez międzynarodowe środowisko badawcze za niezwykle ważne, m.in. dotyczące studiów nad "schizmą melecjańską" czy statusem Żydów aleksandryjskich.

    Jak wyjaśnia Anna Korzekwa, już od ponad 30 lat prof. Hauben współpracuje z polskimi badaczami starożytności, szczególnie papirologami. Spontanicznie zaangażował się w obronę pracowników Uniwersytetu Warszawskiego w okresie stanu wojennego. Poświęcał również wiele czasu i uwagi stypendystom z UW, którzy odwiedzali uniwersytet w Leuven. W 2001 r. otrzymał medal Uniwersytetu Warszawskiego.

    Uroczystość nadania tytułu doktora honoris causa odbędzie się 11 stycznia w Sali Senatu UW przy Krakowskim Przedmieściu 26/28.

    PAP - Nauka w Polsce

    ekr/ agt/ tot/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Elżbieta Jastrzębowska - prof. dr hab., historyk sztuki wczesnochrześcijańskiej. Studiowała archeologię śródziemnomorską na Uniwersytecie Warszawskim pod kierunkiem Kazimierza Michałowskiego i Anny Sadurskiej oraz archeologię chrześcijańską w Rzymie i Fryburgu Bryzgowijskim, gdzie się doktoryzowała pod kierunkiem profesora Waltera N. Schumachera. Habilitowała się w roku 1993, tytuł profesora uzyskała w roku 2001. Od 1990 r. wykłada sztukę rzymską, wczesnochrześcijańską i wczesnobizantyjską na UW. W latach 2005-2009 kierowała Stacją Naukową PAN w Rzymie. Kierownik Zakładu Archeologii Klasycznej w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. Piotr Dyczek (ur. w 1956 r.) - polski archeolog, doktor hab. nauk historycznych, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, pracownik naukowy Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jest kierownikiem Zakładu Kultury Materialnej Antyku w tymże Instytucie oraz kierownikiem Ośrodka Badań nad Antykiem Europy Południowo-Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego. Prowadził liczne archeologiczne misje badawcze (m.in. w Egipcie, Sudanie, Bułgarii). Stanisław Śnieżewski (ur. 5 lipca 1961 w Lublinie) - filolog klasyczny, prof. nadzw. z tytułem naukowym w Instytucie Filologii Klasycznej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Szkołę podstawową ukończył w Płoskiem k. Zamościa w roku 1976. Jest absolwentem (1980) II LO w Zamościu. Studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1980-1985. Pracę magisterską napisał w roku 1985 pod kierunkiem prof. dr hab. Józefa Korpantego na temat "Rzeczywistość historyczna epoki augustowskiej w twórczości Owidiusza". Doktoryzował się na podstawie rozprawy Problem boskości Oktawiana-Augusta w poezji augustowskiej w 1992 r. Habilitował się w roku 2000 na podstawie dorobku naukowego i rozprawy Koncepcja historii rzymskiej w Ab Urbe Condita Liwiusza. Od roku 2007 pracuje na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Instytucie Filologii Klasycznej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Postanowieniem z dnia 13 marca 2009 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński nadał mu tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych.

    Karol Lesław Grela (ur. 23 listopada 1970 w Warszawie) – polski chemik organik, profesor, nauczyciel akademicki. Zajmuje się zagadnieniami syntezy organicznej, metatezy olefin i chemii metaloorganicznej. Tytuł zawodowy magistra inżyniera uzyskał w 1994 roku na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. Stopień naukowy doktora nauk chemicznych uzyskał w 1998 roku w Instytucie Chemii Organicznej Polskiej Akademii Nauk (promotor prof. Mieczysław Mąkosza). Następnie odbył staż podoktorski (1999–2000) w Instytucie Maxa Plancka (Max-Planck-Institut für Kohlenforschung) w Mülheim (Niemcy) pod kierunkiem prof. Aloisa Fürstnera. Habilitacja w IChO PAN w 2003. Tytuł naukowy profesora zwyczajnego uzyskany w 2008. Od 2012 roku związany z Wydziałem Chemii Uniwersytetu Warszawskiego gdzie jest nauczycielem akademickim. Kieruje badaniami naukowymi zespołu w Laboratorium Syntezy Metaloorganicznej w Centrum Nowych Technologii III na warszawskiej Ochocie. Barbara Dąb-Kalinowska (ur. 1938) - polska historyk sztuki, bizantynolog, prof. dr hab. Pracownik Zakładu Dziejów Myśli o Sztuce Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. Konsultant naukowy Komisji Speculum Byzantinum Wydziału Artes Liberales Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się sztuką bizantyńską, ruską, rosyjską, teologią ikony oraz zagadnieniami metodologii, historii kultury i dziejami myśli o sztuce, zwłaszcza Kościołów Wschodnich.

    Maciej Lewenstein (ur. 1955 w Warszawie) – polski fizyk teoretyk o specjalności fizyka statystyczna, optyka kwantowa, sieci neuronowe. Magister Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego z 1978. Doktorat w Essen University (promotor prof. Fritz Haake) w 1983. Rozprawę habilitacyjną wykonał w Instytucie Fizyki Polskiej Akademii Nauk w 1986. Pracował jako PostDoc z laureatem Nagrody Nobla, prof. Royem Glauberem na Uniwersytecie Harvarda, potem zatrudniony był w Saclay (francuskim Centrum Badań Jądrowych - CEA), następnie jako profesor na Uniwersytecie w Hanowerze. Od 2005 r. pracuje w Instytucie Fotoniki (ICFO) w Castelldefels i Katalońskiej Instytucji Badań i Studiów Zaawansowanych w Barcelonie. Tytuł profesorski otrzymał 11 maja 1993 w dziedzinie nauk fizycznych. Michael Kaplan (ur. 15 kwietnia 1946 w Neuilly-sur-Seine) – francuski historyk mediewista, bizantynolog. Absolwent a następnie wykładowca na uniwersytecie Paris 1 Panthéon-Sorbonne. Specjalizuje się w historii mentalności oraz hagiografii bizantyńskiej. W latach 1999-2004 był rektorem tej uczelni. Otrzymał tytuł doktora honoris causa uniwersytetu w Mińsku (2000).

    O dostojeństwie Uniwersytetu – wykład prof. Kazimierza Twardowskiego, wygłoszony 21 listopada 1932 w auli Uniwersytetu im. Jana Kazimierza we Lwowie w odpowiedzi na przyznanie mu doktoratu honoris causa Uniwersytetu Poznańskiego. Hermann Riemann, właśc. Traugott Leberecht Hermann Riemann (ur. 4 października 1822 w Eutinie, zm. 27 stycznia 1889 w Greifenberg/Pommern), syn pastora Heinricha Arminiusa Riemanna i Henrietty z domu Gensler. Pochodził z wielodzietnej rodziny. Od 1842 studiował teologię, filozofię i historię w Jenie. Pracę i działalność dydaktyczną rozpoczął od stażu w szkole gimnazjalnej w Anklam (Niemcy) w 1951. W rok później przeniósł się do Greifenberga na Pomorzu aby rozpocząć pracę w nowo utworzonym Gimnazjum im. Fryderyka Wilhelma, gdzie objął funkcję prorektora szkoły. H. Riemann za zasługi w upowszechnianiu historii Pomorza otrzymał od Uniwersytetu w Greifswaldzie (Niemcy), zaszczytny tytuł doktora honoris causa w dziedzinie nauk filozoficznych. Tytuł profesora otrzymał w 1886.

    Jacek Zygmunt Sawicki (ur. 1957) - prof. nadzwyczajny, dr hab.; historyk o specjalności historia najnowsza, politolog, filmowiec. W 1987 r. na podstawie pracy Związek Walki Zbrojnej - Armia Krajowa w aglomeracji podwarszawskiej 1940-1945 w Wojskowym Instytucie Historycznym otrzymał stopień doktora nauk humanistycznych. W 2007 r. uzyskał habilitację w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk w Warszawie (Bitwa o prawdę. Historia zmagań o pamięć powstania warszawskiego 1944-1989).. Pracownik naukowo-dydaktyczny Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, oraz Archiwum Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie. Były długoletni pracownik redakcji edukacyjnej Telewizji Publicznej.

    prof.zw.dr hab.inż. Bogdan Mizieliński - urodził się 4 marca 1938r. W Warszawie. Wydział Inżynierii Sanitarnej i Wodnej Politechniki Warszawskiej ukończył w 1965 roku. Rozpoczyna karierę naukową uzyskując kolejno: w 1975r – tytuł doktora, w 1984r – doktora habilitowanego a w 2001 tytuł profesora i w 2007r profesora zwyczajnego PW.

    Andrzej Szczerski (ur. 26 listopada 1971 w Krakowie) – polski historyk sztuki, krytyk sztuki, wykładowca i kierownik muzealniczych studiów kuratorskich (2005-2011) w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 2000 uzyskał stopień doktora, a w 2010 doktora habilitowanego. Ukończył także m.in. kurs Royal Collection Studies w Londynie, organizowany przez The Attingham Trust (2001), Summer University Course na Central European University w Budapeszcie (2002) oraz The Stone Summer Theory Institute w School of the Art Institute w Chicago (2007). Kazimierz Feleszko (ur. 18 września 1939 w Czerniowcach, zm. 3 lipca 2001) – prof. dr hab., slawista językoznawca, macedonista, wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu Monachijskiego.

    Ewa Czerniawska dr hab., prof. UW (ur. 18 lipca 1955) - Dziekan Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, jeden z czołowych polskich autorytetów w dziedzinie psychologii uczenia się i pamięci (gł. strategie pamięciowe, metapoznanie, usprawnianie pamięci, różnice indywidualne). Wykładowca akademicki Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Autorka licznych publikacji naukowych, tłumacz z języka francuskiego i angielskiego. Członek European Association for Research on Learning and Instruction. Współpracuje z licznymi ośrodkami badawczymi za granicą: Universita di Padova, Potsdam Universitat, University of Newcastle. Wyższa Szkoła Współpracy Międzynarodowej i Regionalnej im. Zygmunta Glogera w Wołominie jest niepubliczną uczelnią zawodową powstałą w marcu 2005 r. na mocy decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu. Pierwszym rektorem uczelni był prof. dr hab. Michał Gnatowski. Od 1 października 2009 r. rektorem uczelni jest dr Janusz Kowalski. Uczelnia posiada uprawnienia do prowadzenia studiów I stopnia na kierunkach: ekonomia i filologia. Założycielem uczelni od marca 2011 r. jest Fundacja Al Farabi. Wśród samodzielnych pracowników kadry naukowo dydaktycznej są: były rektor Szkoły Głównej Handlowej prof. dr hab. Klemens Białecki, prof. Krzysztof Marecki, prof. dr hab. Andrzej Sokołowski, prof. dr hab. Halina Szmarłowska oraz Dyrektor Centrum Języków Obcych Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego w Mińsku prof.dr hab. Ludmila Khvedchenya.

    Dodano: 10.01.2012. 19:47  


    Najnowsze