• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bielscy archeolodzy znaleźli pozostałości półziemianki z XII w.

    13.08.2010. 00:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Relikty mieszkalnej półziemianki znaleźli i zbadali badacze z bielskiego muzeum podczas prac na wzgórzu zamkowym w centrum Bielska-Białej. Archeolog Bogusław Chorąży powiedział, że obiekt pochodzi sprzed 1210 roku, czyli jest starszy niż Bielsko.



    "To było domostwo zagłębione dość znacznie w gruncie, do 1,6 metra. Jest zachowane tylko częściowo. Znaczną część zniszczono układając tu różne instalacje, choćby kanalizacyjną. To, co odkryliśmy pozwala jednak zrekonstruować plan obiektu. Ciekawostką jest świetnie zachowana dolna partia ścian: belki stanowiące podstawę konstrukcji, jak i deski zwane dranicami, które były dobijane pionowo. Dzięki temu cała konstrukcja wydaje się czytelna" - powiedział Chorąży.

    Badacz dodał, że nie wiadomo jak wyglądała konstrukcja dachu, ale domyśla się, że był to dach dwuspadowy, krokwiowy, który zdecydowanie wystawał ponad grunt. Do budynku wejść można było po swoistej rampie o długości około 3 metrów.

    "Wiemy z datacji jednej z belek, że ten obiekt powstał między rokiem 1165 a 1210, czyli znacznie wyprzedza powstanie miasta Bielska na przełomie XIII i XIV wieku" - powiedział.

    Obok odkryta została niewielka jama, która prawdopodobnie miała gospodarczy charakter.

    Zdaniem Bogusława Chorążego osadnictwo w rejonie dzisiejszego centrum Bielska-Białej mogło mieć związek z funkcjami targowymi. "Tu był istotny węzeł komunikacyjny. Przebiegał tędy szlak handlowy łączący Europę północną z południową poprzez Bramę Morawską. Kupcy docierali nim do Czech i na Morawy, które stanowiły już istotne centra. Przez Kotlinę Żywiecką prowadził szlak w rejon Kotliny Węgierskiej, czyli do kolejnego centrum. To były bardzo ważne połączenia, które zaważyły na osadnictwie i później powstaniu sieci miast na tym terenie" - mówił.

    Archeolog dodał, że osadnicy mogli się trudnić także wytapianiem żelaza. "Znajdujemy ślady, prawdopodobnie pochodzące z czasów, gdy obiekt zasypano, czyli XIV wieku, że mogła być tu prowadzona produkcja żelaza w dymarkach. W tej okolicy znajdowały się spore złoża rudy darniowej, eksploatowane jeszcze w XIX wieku.

    Zachowana konstrukcja półziemianki trafiła do muzeum, po konserwacji zostanie gruntownie przebadana.

    Bielscy archeolodzy nadal będą odkrywać przeszłość miasta, korzystając z prac prowadzonych przez komunalną firmę wodociągową. Badana będzie droga na wzgórzu zamkowym, która w XVIII wieku była elementem Traktu Cesarskiego. SZF

    PAP - Nauka w Polsce

    abe/ gma/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Dach płatwiowo-krokwiowy – nowoczesna konstrukcja dachu, która nie mieści się w klasycznych ciesielskich rozwiązaniach budowy więźby dachowej. Rozwiązanie to pozwala wyeliminować drewnianą konstrukcję wiązarów, ścianek stolcowych, zastrzałów i innych elementów. Dzięki temu otrzymuje się szerokie możliwości zabudowy i zagospodarowania poddasza. Elementem nośnym są tutaj płatwie, krokwie i murłaty, a także osadzenie na żelbetowych wieńcach i stalowych lub żelbetowych słupach i wzmocnieniach. Tradycyjne zasady rzemiosła ciesielskiego nie wystarczają do wykonania tej konstrukcji. Konieczne jest przeprowadzenie pełnych obliczeń statycznych, które pozwalają dokładnie określić równowagę wszystkich elementów, które ją tworzą. Ślęgowa konstrukcja dachu - dach ślęgowy, dach drewniany typowy dla tradycyjnego budownictwa szwajcarskiego i rosyjskiego. Konstrukcja bezkrokwiowa, pokrycie dachu opiera się na ślęgach, czyli poziomo ułożonych na ścianach szczytowych belkach drewnianych. Pokrycie dachu stanowią deski ułożone zgodnie z spadkiem połaci dachowej. Dach dwuspadowy. Galeria Sfera – centrum handlowo-rozrywkowo-usługowe znajdujące się w centrum Bielska-Białej, w obrębie ulic Mostowej, Wałowej, Grażyńskiego i Cechowej (oficjalny adres: ul. Mostowa 5). Składa się z dwóch budynków: północnego (Galeria I) oddanego do użytku w grudniu 2001 r. i południowego (Galeria II) oddanego do użytku w październiku 2009 r. Łączna ich powierzchnia użytkowa wynosi 143 000 m², co czyni z Galerii Sfera największe centrum handlowe Bielska-Białej i całego województwa śląskiego. Budowę "Sfery" (budynku północnego), której nazwa pierwotnie miała brzmieć "Centrum Mostowa" rozpoczęto w 2000 r. po wyburzeniu istniejących wcześniej w tym miejscu hal fabrycznych należących do zakładów włókienniczych Lenko S.A. Oficjalne otwarcie galerii nastąpiło 6 grudnia 2001 r. W 2006 r. wyburzono opuszczone zabudowania fabryczne d. ZPW "Finex" położone wzdłuż rzeki Białej, mniej więcej naprzeciw istniejącej części Galerii Sfera, aby na ich miejscu dokonać rozbudowy centrum. Prace budowlane jednak się nie rozpoczęły ze względu na śledztwo ws. śmiertelnego wypadku, który wydarzył się podczas rozbiórki starych budynków oraz zaskarżenie przez kupców z domu towarowego Wokulski inwestycji, mającej zagrażać dojazdowi do niego, co spowodowało konieczność ponownego wydania warunków zabudowy. Ostatecznie rozbudowę "Sfery" zaczęto pod koniec 2007 r. Otwarcia budynku południowego dokonano 28 października 2009 r. W związku z rozbudową centrum znacznie zmieniono też układ komunikacyjny okolicy, zwłaszcza ul. Wałowej. Łączna liczba miejsc parkingowych wynosi 2200.

    Architektura (łac. architectura) – obiekt budowlany lub grupa obiektów usytuowana w danym miejscu i w określonym czasie(epoce) widziana z konkretnego punktu obserwacyjnego. Obiekt architektoniczny jest to zrealizowany obiekt budowlany czyli budynek, budowla lub obiekt małej architektury. Obiekt architektoniczny składa się ze stabilnej konstrukcji oraz elementów wykończenia i posadowiony jest w górnej warstwie skorupy ziemskiej zwanej gruntem. To właśnie konstrukcja oraz jej elementy wykończenia stanowią o tym co nazywamy architekturą. Obszary – dzielnica Bielska-Białej położona w północnej części tego miasta, u zbiegu rzek Krzywej i Białej, na wzgórzu o tej samej nazwie (325 m n.p.m.).

    Stulatek – jest to osoba, która osiągnęła wiek 100 lat, lub więcej. Znacznie rzadziej zdarzają się przypadki superstulatków, czyli osób, które dożyły 110 lat i więcej szacuje się że do tego wieku dożywa 1 na 1000 stulatków. Jeszcze rzadziej zdarzają się osoby, które ukończyły 115 lat, na świecie jest tylko 8 osób które mają powyżej 115 lat. To oznacza że 1 na 50.000 stulatków dożywa tego wieku, najstarszym człowiekiem w historii świata była Jeanne Calment która żyła 122 lata i 164 dni. Północno-wschodnia obwodnica Bielska-Białej – obwodnica biegnąca przez wschodnie i północno-wschodnie dzielnice Bielska-BiałejKomorowice, Hałcnów, Lipnik, Złote Łany, Straconkę i Mikuszowice. Stanowi część drogi ekspresowej S1 łączącej konurbację górnośląską z Bielskiem-Białą i Cieszynem (odcinek od węzła "Komorowice" do węzła "Suchy Potok") oraz drogi ekspresowej S69 łączącej Bielsko-Białą z Żywcem i Zwardoniem (odcinek od węzła Suchy Potok do węzła "Mikuszowice"). W przyszłości będzie miała także połączenie z planowaną Beskidzką Drogą Integracyjną z Bielska-Białej do Krakowa.

    Zespół zamkowy Radziwiłłów - obiekt zabytkowy w Białej Podlaskiej, obejmujący pozostałości dawnego zamku zbudowanego na planie gwiazdy pięcioramiennej z pięcioma bastionami otoczonymi fosą i wałem ziemnym. Zespół przylega do ulic Warszawskiej oraz Zamkowej, od zachodu graniczy z zabudową miejską, a od południa z doliną rzeki Krzny. Jest położony w pobliżu centrum miasta. Budowę zespołu rozpoczął Aleksander Ludwik Radziwiłł, kontynuowali ją jego następcy. Na początku XVIII wieku uzyskał on swój ostateczny architektoniczny wygląd. Wybudowany w jego obrębie (dziś już nieistniejący) pałac w XVII wieku, stanowił wzór dla innych tego typu obiektów w Polsce. Zachowane fortyfikacje ziemne stanowią rzadki przykład umocnień "szkoły staroholenderskiej". Poza fortyfikacjami zachowały się również: Stary cmentarz żydowski w Świnoujściu – kirkut został założony w połowie XIX wieku. Mieścił się on w miejscu bardzo trudno dostępnym, ukryty w głębokim lesie. Znajdował się pomiędzy Heysestraße (dziś ul. Stanisława Wyspiańskiego) a Friedensstraße (dziś ul. Fryderyka Chopina), czyli na zachód od starego cmentarza miejskiego oraz na północ od gmachu późniejszego szpitala. Nekropolia ta była niewielka i mogła pomieścić prawdopodobnie nie więcej niż 50 osób, dlatego też gmina postanowiła założyć nową nekropolię.

    Plan regulacji urbanistycznej Bielska – plan regulacyjny opracowany przez Maksa Fabianiego, słoweńsko-włoskiego architekta i urbanistę, w latach 1898–1899 na zlecenie Rady Miejskiej Bielska (dzisiejsze Bielsko-Biała). Wyznaczył on kierunki rozwoju przestrzennego miasta w XX wieku, zakładając jednocześnie znaczne zmiany w istniejącym układzie przestrzennym (np. rozdzielenie stref zabudowy) i komunikacyjnym (m.in. budowa obwodnic czy "prostowanie krzywizn"). Część założeń planu została zrealizowana dopiero w okresie międzywojennym lub nawet po II wojnie światowej, część też nigdy nie doczekała się realizacji.

    Zamek w Konarach został wybudowany w XIII wieku przez rycerza z Konar. Niewielki zamek usytuowano na wzgórzu stanowiącym pozostałości dawnego grodziska. Wzgórze położone jest na północ od dzisiejszej wsi Konary. Do czasów obecnych zachowały się tylko szczątki fundamentów, część piwnic i gruzy.

    Historia Bielska-Białej formalnie sięga stycznia 1951, lecz historia miast, które były jego fundamentami jest o wiele dłuższa. Starszą częścią „dwumiasta” jest śląskie Bielsko powstałe w końcu XIII wieku. Od XVI w. miasto rozwijało się jako ośrodek handlu, sukiennictwa i ceramiki, a także jako stolica państwa stanowego, przekształconego później w księstwo. Małopolska Biała natomiast powstała około 1560 jako osada tkaczy. Na początku XIX w. zaczął się tu rozwijać przemysł, a już na przełomie XIX i XX stulecia okręg bielsko-bialski był jednym z ważniejszych ośrodków przemysłowych Austro-Węgier. Wtedy też rozpoczął się proces zrastania dwóch organizmów zakończony w 1951 r. połączeniem ich w jedno miasto Bielsko-Biała. Przez wieki charakterystyczną cechą dwumiasta była również wielonarodowość (Polacy, Niemcy i Żydzi) oraz różnorodność religijna (katolicy, protestanci i żydzi), przerwane II wojną światową (w której szczęśliwie uniknęło zniszczeń). W okresie powojennym Bielsko-Biała wciąż rozwijało się, w latach 1975-1998 jako stolica województwa bielskiego, aby stać się dziś jednym z najbardziej prężnych gospodarczo miast Polski, a także ważnym ośrodkiem kulturalnym, turystycznym i akademickim. Flaga Bielska-Białej – jeden z czterech (obok herbu, logo i hejnału) symboli Bielska-Białej. Flaga miejska została oficjalnie ustanowiona uchwałą nr XXXVII/1191/2004 Rady Miejskiej z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie ustanowienia flagi Miasta Bielska-Białej.

    Dodano: 13.08.2010. 00:17  


    Najnowsze