• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bliżej do powstania Polskiego Instytutu Archeologicznego w Atenach

    11.10.2011. 00:11
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Rosną nadzieje na powstanie Polskiego Instytutu Archeologicznego w Atenach - pierwszej stale działającej na terenie Grecji polskiej jednostki naukowo-badawczej. 


    Istnienie tej instytucji radykalnie ułatwi możliwość podejmowania projektów archeologicznych przez polskich naukowców w tym kraju - poinformował PAP prof. Krzysztof Nowicki z Polskiej Akademii Nauk.

    Szereg polskich instytucji naukowych utworzyło konsorcjum założycielskie planowanej placówki naukowej w Grecji. W jego skład wchodzą uczelnie wyższe z całej Polski: Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Wrocławski, Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet im. A. Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytet kardynała Stefana Wyszyńskiego, Uniwersytet Gdański, Polska Akademia Umiejętności, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu i PAN. Na czele konsorcjum stoi prof. Krzysztof Nowicki z Zakładu Archeologii Antycznej Instytutu Archeologii i Etnologii PAN w Warszawie.

    "Starania o otwarcie Instytutu w Grecji rozpoczęliśmy już 20 lat temu. Jednak największą bolączką okazał się brak wsparcia finansowego ze strony ministerialnej" - wyjaśnia prof. Nowicki.

    Jak dotąd Polacy nie mogą samodzielnie prowadzić wykopalisk na terenie Grecji. Podstawowym wymogiem jest obecność na terenie tego kraju własnej szkoły archeologicznej - jednostki naukowej ze stałą i ogólnodostępną siedzibą w Atenach. Dodatkowo wymogiem jest wydawanie własnego periodyku i posiadanie biblioteki udostępnianej dla greckich studentów i naukowców.

    "W praktyce dotychczasowa działalność polskich archeologów na terenie Grecji jest śladowa. Możemy brać udział w badaniach ewentualnie jedynie jako partnerzy. Jednak takie projekty w ostatnich dekadach można wymienić na palcach jednej ręki" - mówi prof. Janusz Czebreszuk, pełnomocnik konsorcjum na UAM.

    Będzie to kolejna otwarta cały rok, po kairskiej stacji badawczej Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW i zlokalizowanym w Cuzco w Peru Centrum Studiów Andyjskich UW, polska zagraniczna placówka badawcza skoncentrowana na działalności archeologicznej.

    PAP - Nauka w Polsce, Szymon Zdziebłowski

    szz/ tot/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Stefan Rywik ( ur. w 1931, zm. 22 września 2013) – polski lekarz, prof. dr hab. n. med., specjalista w zakresie epidemiologii kardiologicznej, pracownik IV Kliniki Chorób Wewnętrznych i Instytutu Kardiologii im. Prymasa Tysiąclecia Stefana Kardynała Wyszyńskiego Akademii Medycznej w Warszawie, zastępca dyrektora do spraw naukowych i członek rady naukowej Instytutu Żywności i Żywienia, członek zarządu Polskiego Naukowego Towarzystwa Otyłości i Przemiany Materii. Witold Świętosławski (ur. 1 stycznia 1956 w Zgierzu), archeolog, dr hab., profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Gdańskiego. Od 1 września 2012 r. dyrektor Instytutu Archeologii i Etnologii Uniwersytetu Gdańskiego, kierownik Zakład Archeologii Średniowiecza i Nowożytności. Pracownik Instytutu Archeologii i Etnologii PAN. Specjalista w dziedzinie badań archeologicznych średniowiecza oraz bronioznawstwa, ze szczególnym uwzględnieniem śladów bytności ludów Wielkiego Stepu na terenach ziem polskich oraz kulturze materialnej średniowiecza w Polsce i państwie zakonu krzyżackiego w Prusach. Jest autorem kilku publikacji książkowych i ponad 100 artykułów. Maria Karina Miśkiewicz, (ur. 1933 w Warszawie), prof. dr hab., archeolog. Studiowała na Uniwersytecie Warszawskim; pracowała w Państwowym Muzeum Archeologicznym, w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego, a wreszcie na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego, gdzie reaktywowała zamierającą Sekcję Archeologii Chrześcijańskiej na Wydziale Nauk Historycznych i Społecznych. Specjalizuje się w archeologii wczesnego średniowiecza, ze szczególnym uwzględnieniem Mazowsza i Podlasia.

    prof. dr hab. Zdzisław Stieber, (ur. 7 czerwca 1903 w Szczakowej - zm. 12 października 1980 w Warszawie), polski slawista i językoznawca związany z takimi uczelniami jak: Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet Lwowski, Uniwersytet Łódzki i Uniwersytet Warszawski, członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, członek wielu krajowych i zagranicznych towarzystw naukowych, m.in. Bułgarskiej Akademii Nauk, Akademii Nauk Bośni i Hercegowiny, Société Linguistique de Paris, przewodniczący Polskiego Towarzystwa Językoznawczego, jego członek honorowy, honorowy przewodniczący Komitetu Słowianoznawstwa PAN, redaktor i członek komitetów redakcyjnych wielu czasopism i wydawnictw językoznawczych. Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu (UMK) – państwowy uniwersytet z siedzibą w Toruniu (miasteczko uniwersyteckie znajduje się w Toruniu na Bielanach). Częścią Uniwersytetu jest Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy (dawna Akademia Medyczna w Bydgoszczy). Uniwersytet prowadzi działalność w Toruniu oraz w Bydgoszczy. Wydziały i inne jednostki organizacyjne Uniwersytetu zlokalizowane w jednym z tych miast mogą prowadzić swą działalność także w drugim z nich. Uniwersytet posiada wydział zamiejscowy w Grudziądzu (Zamiejscowy Ośrodek Dydaktyczny UMK w Grudziądzu), gdzie prowadzone są studia na 5 kierunkach, oraz we Włocławku (Wyższe Seminarium Duchowne we Włocławku), gdzie kształci się studentów na kierunku teologicznym. UMK prowadzi także stację badawczą na Spitsbergenie. Uniwersytet kieruje też Gimnazjum i Liceum Akademickim w Toruniu.

    Biblioteka Instytutu Botaniki – w 1953, równocześnie z powstaniem Zakładu Botaniki PAN, staraniem profesora Władysława Szafera, powołana została biblioteka, która w połączeniu z już istniejącą biblioteką Katedry Systematyki i Geografii Roślin i Ogrodu Botanicznego UJ, dała podwaliny do stworzenia wspólnej, największej specjalistycznej biblioteki botanicznej w Polsce. W obecnym kształcie Biblioteka stanowi niezmiennie wspólną jednostkę dla dwóch niezależnych instytutów – Instytutu Botaniki im. W. Szafera Polskiej Akademii Nauk i Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Joachim Śliwa (ur. 1940) – prof. dr. hab. Uniwersytetu Jagiellońskiego; zajmuje się zagadnieniami sztuki i archeologii Egiptu i Bliskiego Wschodu. Od roku 1998 kieruje Zakładem Archeologii Egiptu i Bliskiego Wschodu UJ. Przewodniczący Rady Naukowej Zakładu Archeologii Śródziemnomorskiej PAN w Warszawie. W 1975 obronił rozprawę habilitacyjną. W 1995 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego

    Polish Archaeology in the Mediterranean (PAM) – rocznik naukowy wydawany od 1988 roku w Warszawie przez Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Publikowane są w nim wyniki prac polskich archeologów w rejonie Morza Śródziemnego (min. Egipt, Syria, Cypr). Zamieszczane studia i artykuły publikowane są w językach kongresowych. Pismo cieszy się uznaniem międzynarodowym i jest podstawowym periodykiem informującym o sukcesach polskiej archeologii śródziemnomorskiej. Jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk – sieć placówek naukowych oraz instytucji wspomagających ich funkcjonowanie, prowadzonych i nadzorowanych przez Polską Akademię Nauk. Podstawową formą placówki naukowej PAN jest instytut badawczy. Oprócz tej formy działalności funkcjonują również centra naukowe, zakłady naukowe, biblioteki oraz placówki doświadczalne. Zasadniczo jednostki naukowe podlegają Wydziałom Akademii. Istnieje również kilka jednostek pozawydziałowych, podległych bezpośrednio Prezydium Akademii.

    Polsko-egipska Archeologiczna i Geologiczna Misja Skalna - prowadzi badania na skalnej półce położonej nad świątynią królowej Hatszepsut w Deir el-Bahari w Egipcie. Powstała w 1998 r. w wyniku umowy pomiędzy Centrum Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego im. Kazimierza Michałowskiego a władzami Uniwersytetu w Tanta, a następnie Uniwersytetu Ain Shams w Kairze. Ze strony polskiej kierownikiem Misji jest od początku prof. dr hab. Andrzej Niwiński z Instytutu Archeologii UW, ze strony egipskiej - prof. Shafia Bedier z Wydziału Sztuki Uniwersytetu Ain Shams w Kairze.

    Włodzimierz Januszewicz (ur. 30 listopada 1927) – prof. dr hab. med., polski internista, wieloletni kierownik Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych i Nadciśnienia Tętniczego Akademii Medycznej w Warszawie, honorowy prezes Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności, doctor honoris causa Śląskiej Akademii Medycznej i Uniwersytetu Medycznego im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, honorowy członek Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, Polskiego Towarzystwa Badań nad Miażdżycą, Towarzystwa Internistów Polskich.

    Andrzej Buko (ur. 4 sierpnia 1947 w Płońsku) – polski archeolog, mediewista o specjalności archeologia wczesnośredniowieczna, profesor zwyczajny na Uniwersytecie Warszawskim; od 2007 roku dyrektor Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk. Barbara Gumińska (ur. 25 września 1924 we Lwowie) – prof. dr hab., polska uczona, specjalistka w zakresie botaniki i mykologii. Ukończyła studia na Uniwersytecie Jagiellońskim (UJ) w Krakowie w 1951, w 1994 uzyskała tytuł prof. zwyczajnego. Była na tej uczelni pracownikiem Instytutu Botaniki, kierownikiem Zakładu Taksonomii Roślin i Fitogeografii (1977-79), kierownikiem Pracowni Mykologicznej od 1979. Członek Polskiego Towarzystwa Botanicznego i Rady Naukowej PAN od 1990.

    Dodano: 11.10.2011. 00:11  


    Najnowsze