• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • DNA pradawnego konia potwierdza realizm malowideł naskalnych

    11.11.2011. 17:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Czy dzieła sztuki z paleolitu stanowią odzwierciedlenie środowiska naturalnego? By odpowiedzieć na pytanie, czy konie przedstawione na prehistorycznych malowidłach naskalnych wyglądały jak prawdziwe w naturze, międzynarodowy zespół naukowców posłużył się pradawnym kwasem dezoksyrybonukleinowym (DNA).

    Wyniki zaprezentowane w czasopiśmie Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) pokazują, że w populacjach koni przed udomowieniem występowało zróżnicowanie kolorystyki obserwowane w paleolitycznych malowidłach naskalnych - nawet "lamparcie" cętki. Potwierdzają one teorię, że artyści odzwierciedlali swoje naturalne środowisko i popierają dowodami występowanie fenotypów z białymi cętkami wśród nieudomowionych koni. Do tej pory badania DNA zdołały jedynie potwierdzić wyniki dotyczące koni o maści gniadej i karej.

    W toku ostatnich badań naukowcy z Hiszpanii, Niemiec, Meksyku, Rosji, USA i Wlk. Brytanii ustalili genotyp i przeanalizowali 9 loci maści 31 nieudomowionych koni datujące się aż na 35.000 lat temu z Europy Zachodniej i Wschodniej oraz z Syberii i Półwyspu Iberyjskiego. Zespół przeanalizował próbki kości i zębów zebrane z 15 stanowisk.

    Dane pokazują, że gen powiązany z lamparcimi cętkami wystąpił w czterech próbkach z plejstocenu i dwóch z epoki miedzi z Europy Zachodniej i Wschodniej. Odkrycie potwierdza istnienie cętkowanych koni. Wyniki pogłębiają również wiedzę na temat występowania wszystkich fenotypów maści dostrzegalnych na malowidłach naskalnych (gniada, kara i cętkowana) w populacjach koni przed udomowieniem.

    Zespół zauważa, że fenotyp zespołu lamparta był rzadki, zwłaszcza po utracie pozycji w stosunku do innych fenotypów. Niemniej ostatnio kompleks lamparci zyskuje na popularności, stając się preferowanym fenotypem u wielu ras koni, takich jak Appaloosa czy Noriker. "Zintensyfikowaliśmy ponownie nasze starania hodowlane ze względu na rosnące zainteresowanie przywróceniem tych koni" - mówi dr Monika Reissmann z Wydziału Upraw i Nauk o Zwierzętach Uniwersytetu Humboldta w Niemczech.

    "Nasze wyniki sugerują, że przynajmniej w przypadku dzikich koni, paleolityczne malowidła naskalne, w tym niezwykłe portrety cętkowanych koni, były ściśle powiązane z realnym wyglądem zwierząt" - wyjaśnia Michi Hofreiter, profesor z Wydziału Biologii Uniwersytetu w Yorku w Wlk. Brytanii. "Podczas gdy wcześniejsze badania DNA dostarczyły dowodów dotyczących koni o maści gniadej i karej, nasze prace wykazały, że fenotyp kompleksu lamparciego również występował u pradawnych koni i został dokładnie odwzorowany przez współczesnych im ludzi niemal 25.000 lat temu."

    Profesor Hofreiter dodaje, że wyniki badań umacniają przekonanie, że malowidła naskalne mogą zawierać mniej konotacji symbolicznych niż zwykło się uważać, przedstawiając naturalne środowisko ludzi.

    Wypowiadając się na temat badań i podjętych prac, dr Melanie Pruvost z Instytutu Badań Zoologicznych i Badań nad Dziką Przyrodą w Berlinie i Niemieckiego Instytutu Archeologicznego, stwierdziła: "Dopiero zaczynamy dysponować narzędziami genetycznymi umożliwiającymi dostęp do wyglądu zwierząt z przeszłości i nadal pozostaje wiele pytań i fenotypów, których proces genetyczny nie został jeszcze opisany. Niemniej możemy już dostrzec, że tego typu badania mogą niezwykle pogłębić naszą wiedzę na temat przeszłości. Świadomość występowania koni z lamparcimi cętkami w plejstoceńskiej Europie dostarcza archeologom nowych argumentów i danych do interpretacji sztuki naskalnej."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Stadnina Koni Walewice – stadnina koni położona w zabudowaniach gospodarczych pałacu w Walewicach. Stadnina ta jest największą w Polsce hodowlą koni małopolskich. Stadnina prowadzi również hodowlę koni angloarabskich oraz koni sportowych szlachetnej półkrwi. Stadnina Koni Ochaby – stadnina koni położona w Ochabach, zajmująca się hodowlą koni angloarabskich pochodzenia francuskiego, koni małopolskich oraz koni szlachetnej półkrwi. Masztalerz (czes. mar(r)štal stajnia) – osoba zajmująca się końmi w stadninach; starszy stajenny. Do jego obowiązków należy: podjeżdżanie i zajeżdżanie młodych koni, sprawdzanie stanu ich zdrowia oraz ogólna opieka nad wszystkimi końmi w stadzie. Masztalerza nie należy mylić ze stajennym, którego obowiązki sprowadzają się do karmienia i pojenia koni oraz czyszczenia boksów (pomieszczenia dla koni) i innych prostych prac gospodarczych na terenie stajni.

    Stadnina koni w Mosznej – ośrodek hodowli koni sportowych oraz ośrodek sportowy i turystyczny, mieszczący się w zabytkowym kompleksie pałacowo-parkowym nieopodal pałacu w Mosznej. Stadnina jest członkiem Polskiego Związku Hodowców Koni oraz Polskiego Związku Hodowców Koni Pełnej Krwi Angielskiej. Konik dulmeński: Kuce te nie wyróżniają się spośród innych ras. Głowa jest typowa dla kuca, szyja średniej długości, kłoda zwarta. Kończyny suche o mocnych kopytach. Dominują trzy rodzaje umaszczenia: jasnogniade, ciemnogniade i bułane, wskazujące na dzikich przodków rasy. Białe odmiany są bardzo rzadkie i niewielkie. Częściej występuje pręga grzbietowa i pręgowanie na stawach kończyn – typowe cechy koni prymitywnych. Dzielność użytkowa tych koni jest duża. Są wśród nich dobre konie wierzchowe i zaprzęgowe. Wysokość w kłębie 103–145 cm.

    Stadnina koni w Mieczownicy – ośrodek hodowli koni (stadnina) w Mieczownicy. Dawniej wchodzący w skład majątku rodziny Chrzanowskich, później należący do Państwowego Gospodarstwa Rolnego Mieczownica. Obecnie hoduje się tu około 70 koni przeznaczonych dla różnych celów. Kawalkator – zawodowy trener i ujeżdżacz koni. Zawód ten był szczególnie ceniony w Rzeczypospolitej Szlacheckiej, kiedy to niemalże każdy magnat i możny pan miał w swojej stajni na usługi przynajmniej jednego kawalkatora. Związane to było z powszechnym występowaniem koni oraz dużą rolą kawalerii w ówczesnym wojsku polskim (szczególnie husarii, dla której szkolono specjalne wierzchowce). Kawalkatorzy to nie tylko trenerzy, ale również znawcy koni, potrafiący ocenić stan zdrowia oraz usposobienie danego zwierzęcia.

    Brodawczyca koni – choroba wirusowa koni wywoływana przez różne typy wirusa EcPV(Equus Caballus Papilloma Virus), czyli wirusa brodawczaka końskiego, należącego do grupy papillomawirusów. Choroba opisana u koni już w IX w. w Bagdadzie. Najczęściej występuje u koni młodych, jednak zarazić się wirusem może koń w każdym wieku, najczęściej wówczas, gdy jego organizm jest osłabiony. Wirus występuje na całym świecie. Podczas badań nie stwierdzono zaraźliwości w stosunku do innych gatunków zwierząt: krów, owiec, psów, królików i świnek morskich. Wirus nie jest zakaźny względem ludzi. Diagnoza różnicowa z rożnymi formami grzybicy skóry, sarkoidozą (zwłaszcza przy EcPV2 na genitaliach), reakcją alergiczną na ugryzienia owadów (zwłaszcza przy EcPV3 i EcpV4 w uszach). John Gosden (30 marca 1951 roku w Lewes) – brytyjski trener koni wyścigowych. Od roku 1989 był trenerem ponad 2000 zwycięskich koni. Zwierzęta, którymi się opiekował, wygrywały m. in. The Derby.


    Polski Związek Hodowców Koni to organizacja, której tradycja sięga 1895 roku. Wtedy to w pruskim zaborze powołano Poznańskie Towarzystwo Zapisywania Klaczy w Księgi Rodowodowe. Dwudziestolecie międzywojenne zaowocowało powołaniem związków hodowców koni na terytorium młodego państwa polskiego. Polski Związek Hodowców Koni zrzesza obecnie około 15 tysięcy członków hodujących wszystkie rasy koni.

    Polski Narodowy Pokaz Koni Arabskich Czystej Krwi – coroczny czempionat koni arabskich polskiej hodowli odbywający latem się w Janowie Podlaskim. Miejscem imprezy jest arena na terenie tutejszej Stadniny Koni. Pokaz w Janowie służy nie tylko prezentacji koni, ale przede wszystkim spełnia ważną rolę w ocenie, selekcji i doborze materiału hodowlanego, ocenia pracę hodowców i wyznacza kierunki dalszej hodowli. Pierwszy czempionat zorganizowany został w 1979, a w dniach 8-9 sierpnia 2008 odbyła się jego XXX edycja.

    Koń fryzyjski (tzw. fryz) – rasa koni zimnokrwistych pochodząca z historycznej krainy Fryzji (w dzisiejszej Holandii). Charakterystyczną cechą tych koni jest ich zazwyczaj kare (rzadziej skarogniade) umaszczenie, bujna grzywa, ogon i szczotki pęcinowe oraz wysokie i efektowne chody. Koń woroneski to stara rosyjska rasa koni zimnokrwistych. Konie woroneskie zostały wyhodowane w dworze księcia Orłowa. Była to najbardziej rozpowszechniona rasa koni roboczych. Najczęstsze maści to kara i ciemnokasztanowata.

    W wyścigach konnych derby to nazwa płaskiej gonitwy 3-letnich koni pełnej krwi angielskiej. Rozgrywana jest raz w roku na dystansie 2400 m (w Wielkiej Brytanii 1,5 mili angielskiej). Zwycięstwo w derbach jest uważane za najbardziej miarodajny wskaźnik selekcji koni wyścigowych. Koń ardeński (arden) – rasa zimnokrwistych koni, wywodząca się z górzystej prowincji Ardennes, na pograniczu Belgii i Francji. Konie ardeńskie pochodzą od ciężkich koni, które były przypuszczalnie jednymi z pierwszych koni zimnokrwistych. Uważa się, że na ardena wpływ miały rasy sprowadzone z północy przez legiony rzymskie.

    Stefan hrabia Sumiński (ur. 1866, zm. 1930) – syn Artura i Julii z Piwnickich. Wychował się w Ryńsku na Pomorzu. W trakcie studiów w Berlinie pogłębiał wiedzę na temat hodowli koni. Po utracie przez rodziców majątku zaciągnął się do kawalerii, gdzie doszedł do stopnia majora. Był dyrektorem stada ogierów w Lubiążu na Śląsku, później jego naczelnym komisarzem. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został dyrektorem (koniuszym) stadniny państwowej w Sierakowie Wielkopolskim i naczelnym koniuszym na Poznańskie i Pomorze. Po rezygnacji ze służby państwowej zajmował się importem koni. Wydał książki: Klacz stadna, jej exterieur, pochodzenie dziedziczne oraz inne problemy hodowlane (1923) i Konie oficerskie w armii (1930). Kawaler maltański. Był mężem Julii z Borzewskich. Miał syna Andrzeja i trzy córki. Razem z żoną został pochowany na cmentarzu w Oborach.

    Dodano: 11.11.2011. 17:26  


    Najnowsze