• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dyskurs w Gdańsku na temat przemian kulturowych w okresie lateńskim

    04.10.2010. 00:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    "Między kulturą pomorską a kulturą oksywską. Przemiany kulturowe w okresie lateńskim" to temat odbywającego się w dniach 14-15 października w Muzeum Archeologicznym w Gdańsku sympozjum naukowego.

    Konferencję organizuje Muzeum Archeologiczne w Gdańsku, we współpracy z Instytutem Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego, Stowarzyszeniem Promocji Zabytków Archeologicznych w Gdańsku, Instytutem Archeologii Uniwersytetu Gdańskiego i Fundacją Ochrony Zabytków w Gdańsku.

    Jak informują organizatorzy, celem konferencji pomyślanej jako kontynuacja ubiegłorocznego spotkania poświęconego relacjom kulturowym pomiędzy kulturą łużycką i kulturą pomorską, będzie omówienie i przedyskutowanie przemian kulturowych występujących między kulturą pomorską a kulturą oksywską.

    "Istnieje, szczególnie na obszarze Pomorza, wiele regionów, gdzie osadnictwo kultury pomorskiej trwało znacznie dłużej sąsiadując z kulturą wielbarską. Coraz częściej też widoczne są materiały, które należy łączyć z kulturą jastorfską. Z drugiej strony nie wszędzie pojawia się osadnictwo kultury oksywskiej. Czy zatem mamy do czynienia z przerwą osadniczą czy też, o czym wspomnieliśmy wcześniej z przeżywającym się osadnictwem kultury pomorskiej?" - czytamy na stronie www.archelogia.pl

    PAP - Nauka w Polsce

    esz/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Kultura grobów kloszowych (rzadziej podkloszowych) jest kulturą archeologiczną z epoki żelaza. Występowała na przełomie okresu halsztackiego i okresu lateńskiego; Halstad D (~500-400 lat p.n.e.). Została wydzielona jako wschodni odłam kultury pomorskiej. Jej obecność odnotowuje się głównie na Mazowszu i w Małopolsce. W V wieku p.n.e graniczyła z od zachodu grupą środkowopolską i wschodniowielkopolską kultury łużyckiej, od północy z kulturą kurhanów zachodniobałtyckich, od południą z grupą górnośląsko-małopolską i od wschodu z grupą mazowiecko-podlaską kultury łużyckiej. Latenizacja - w archeologii termin oznaczający proces przejmowania pewnych cech kulturowych, typowych dla zbiorów zabytków kultury lateńskiej, przez zbiory zabytków charakterystycznych dla innych kultur archeologicznych. Kultura lateńska – sama nazwa pochodzi od eponimicznego stanowiska archeologicznego La Tène nad jeziorem Neuchâtel w Szwajcarii, w czasie badań archeologicznych w XIX wieku na tym stanowisku odkryto znaczne ilości zabytków związanych z ludnością celtycką. Archeolodzy terminem La Tène określają zbiór cech kulturowych charakterystycznych dla ludności celtyckiej, jednak kultura lateńska nie jest jednoznacznie tożsama z kulturą Celtów, gdyż niektóre grupy ludności celtyckiej znalazły się poza oddziaływaniem kultury lateńskiej (badania językowe). Kultura lateńska wykrystalizowała się na miejscowym podłożu kultury halsztackiej.

    Kultura pomorska (kultura wschodniopomorska, kultura wejherowsko-krotoszyńska, kultura grobów skrzynkowych, kultura urn twarzowych) – kultura archeologiczna epoki żelaza z okresu VII – III w p.n.e. zajmująca teren niemal całej Polski. Muzeum Archeologiczne w Gdańsku – placówka muzealna, utworzona w 1953 jako dział Muzeum Pomorskiego w Gdańsku. W czerwcu 1958, po uzyskaniu własnej siedziby, przekształcona została w Oddział Archeologiczny. Od 1 stycznia 1962 funkcjonuje jako samodzielne muzeum. Gromadzi zbiory dokumentujące: pradzieje północnej Polski, kulturę materialną mieszkańców Gdańska i Pomorza Gdańskiego, od wczesnego Średniowiecza po czasy nowożytne; bursztyn i wyroby z bursztynu, od pradziejów po współczesność; kulturę materialną dawnych i obecnych mieszkańców Sudanu.

    Kultura przeworska – kultura archeologiczna epoki żelaza rozwijająca się między III w. p.n.e. a V w. n.e. na terenach obecnej Polski oraz Zakarpacia. Dawniej zwana kulturą wenedzką lub grupą przeworską kultury grobów jamowych. Kultura przeworska zastąpiła na znacznej części swojego terytorium wcześniejszą kulturę pomorską. Lugiowie, Ligiowie (łac. Lugii, Lygii, Lugiones, gr. Lougoi) to lud indoeuropejski. Ich pochodzenie oraz skład etniczny jest niepewny. Mogła być to federacja różnych plemion zamieszkująca już przed naszą erą i w pierwszych wiekach naszej ery górne dorzecze Odry i Wisły, a więc teren dzisiejszej południowej i środkowej Polski, a także podkarpackie tereny zachodniej Ukrainy. Genetycznie pochodzili zapewne w głównej mierze z lokalnych grup ludności używających języków staroeuropejskich lub indoeuropejskich (kultury łużycka i pomorska), uległych celtyckim wpływom kulturowym (nieliczni na ziemiach polskich Celtowie nie mogli stanowić znaczniejszego substratu etnicznego) i zgermanizowanych. Przez archeologów są powszechnie utożsamiani z mieszkańcami kultury przeworskiej.

    Kultury graweckie – zespół kultur wstępujących w Europie w górnym paleolicie. Do nich zalicza się kilka kręgów kulturowych, wśród nich kultury: szatelperońska, ulucka, zwierzyniecka, perigordzka, arenieńska, tardigrawecka, pawlowska, willendorfska, mołdowska, lipska, sagwarska, dniepro desneńska, puszkariewska, mezyńska, jelisiewiczowska, telmańska, kostienkowska, czarnomorsko-azowska, kamiennobałecka. Faza/kultura Protomierzanowicka (dawniej nazywana kulturą Chłopice - veselè) – kultura, która pojawiła się prawdopodobnie jeszcze u schyłku istnienia krakowsko-sandomierskiej grupy kultury ceramiki sznurowej. Powstała zapewne na Wyżynie Małopolskiej i dała początek przemianom, dzięki którym wykrystalizowała się kultura mierzanowicka.

    Kultura Nazca - kultura archeologiczna istniejąca w środkowej części Peru, na terenach wcześniej zajmowanych przez kulturę Paracas (pomiędzy rzekami Chincha i Acari) w okresie pomiędzy I a VIII wiekiem n.e. Główne ośrodki położone są w dolinach Ica, Pisco i Nazca. W latach późniejszych kultura ta zanika.

    Dobra kultury – termin ten jest rozmaicie interpretowany, w zależności od tego, jak dany badacz rozumie pojęcie kultury. Jeśli uważa on za kulturę całokształt materialnego i niematerialnego dorobku ludzkości, wówczas do dóbr kultury zaliczy zarówno rzeczy i usługi, jak i dobra niematerialne, czy zachowania i zjawiska etyczne.

    Kultura muszabieńska – nazwa przedmiotowej kultury związana jest z kompleksem stanowisk o charakterze otwartym położonych koło Muszabi w północnym Nagewie. Kultura iwieńska – archeologiczna kultura epoki brązu datowana na XVII i XVI w. p.n.e, rozwijająca się na terenie ziemi chełmińskiej, południowej części Pomorza Gdańskiego, Kujaw i Pałuk oraz wschodniej Wielkopolski.

    Kultura symboliczna (zwana również kulturą duchową) – sfera kultury stojąca w opozycji do kultury materialnej. Często w naukach społecznych pojęcie kultury jest zawężane do kultury symbolicznej, zaś pojęcie cywilizacji (zwanej też kulturą techniczno-użytkową) wiązane jest z kulturą materialną. W jej skład wchodzą takie dziedziny jak: język, obyczaj, sztuka, magia, religia, filozofia, nauka, prawo i inne. Paralelizm kulturowy – proces równoległego formowania się podobnych elementów kultury (analogii kulturowych) przebiegający niezależnie na wzajemnie odizolowanych obszarach.

    Dodano: 04.10.2010. 00:19  


    Najnowsze