• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ekspozycja poświęcona Majom w Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie

    20.09.2010. 08:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Słynne, oryginalne figurki, odkryte w centrum ceremonialnym i na cmentarzysku Majów na meksykańskiej wyspie Jaina można podziwiać w Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie.

    Wystawa "Moda Majów. Elita i dwór - Jaina 600 - 900 n.e." potrwa do połowy stycznia 2011 r. Będą jej towarzyszyć liczne imprezy kulturalne.

    Wykonane z gliny figurki - które będzie można zobaczyć w stolicy - przedstawiają ludzi w sposób niezwykle realistyczny. Dokładnie prezentują stroje, tkaniny, wzory, obuwie, biżuterię, a także ozdoby zębów, uszu i nosa, deformacje czaszek, skaryfikacje, tatuaże, w końcu wymyślne fryzury i nakrycia głowy, składające się na kanon piękna i urody elity i władców Majów, 400 lat przed odkryciem Ameryki przez Europejczyków.

    "Na wystawie pokażemy także elementy tej wysublimowanej kultury, które przetrwały do dziś wśród plemion Majów zasiedlających Amerykę Środkową" - informuje Katarzyna Barska, współautorka wystawy.

    Ekspozycja ma umożliwić osobisty kontakt z wyjątkowymi zabytkami kultury Majów i pozwoli spojrzeć na nie okiem współczesnego człowieka. Znajdą się na niej modele glinianych figurek, powiększone do rozmiarów dorosłego człowieka i imitacja ciężkiej, kauczukowej piłki Majów, którą rozgrywano mecze rozstrzygające o upadku królestw i śmierci władców.

    Muzealnicy zapraszają także na wyjątkowy pokaz mody - znane z ikonografii i figurek klasyczne stroje Majów stały się inspiracją do stworzenia kolekcji.

    "Pokaz mody Majów, wyświetlany w formie prezentacji na wolnostojącym szklanym ekranie, stworzy kinową iluzję przejścia do tego egzotycznego świata. Ponadto zwiedzający będą mogli samodzielnie ubrać królewską parę na interaktywnym ekranie dotykowym" - zapowiada Barska. Wystawie będą towarzyszyły liczne imprezy dodatkowe, warsztaty archeologiczne, koncerty, pokazy filmów, wykłady oraz spotkania z podróżnikami i badaczami Ameryki Środkowej.

    Dużo uwagi autorzy wystawy poświęcą najmłodszym zwiedzającym. Dzieci będą mogły przebrać się w kostiumy Majów, wykonać charakterystyczne ozdoby, a następnie umalować się na wzór wojowników, czy też majowskich piękności. Prowadzone będą także warsztaty z pisma, kalendarza i sposobu liczenia Majów. Na najmłodszych będą czekały zabawy w piaskownicy i gigantyczne układanki. Wszyscy zwiedzający będą mogli wziąć udział w konkursach z nagrodami.

    Wystawa jest częścią obchodów 200. rocznicy uzyskania niepodległości przez Meksyk. Szczegółowe informacje na jej temat można znaleźć na stronie www.modamajow.org.

    Komisarzami ekspozycji są pracownicy Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie: dr Stanisław Iwaniszewski - także wykładowca w Narodowym Instytucie Antropologii i Historii w mieście Meksyk i mgr Katarzyna Barska.

    Wystawa kolejno trafi do Muzeum Archeologicznego w Poznaniu, a następnie do Muzeum Narodowego w Szczecinie. Patronat honorowy nad przedsięwzięciem objął Ambasador Meksyku w Warszawie Raphael Steger Cataňo, marszałek województwa mazowieckiego Adam Struzik i Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

    PAP - Nauka w Polsce

    szz/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Baktun – jednostka czasu w kalendarzu Majów składająca się z 20 katun, co odpowiada 144 000 dni. Według tzw. Długiej Rachuby, która rozpoczęła odliczanie czasu od 13 sierpnia 3114 roku p.n.e., mamy obecnie 14. baktun, który rozpoczął się 21 grudnia 2012 roku (13.0.0.0.0 według zapisu Majów). Ponieważ liczba 13 była przez Majów uważana za magiczną, szczególnie jeśli chodzi o liczenie czasu (używali oni trzynastkowego i dwudziestkowego systemu liczbowego), powstało wiele opinii, że wraz z tą datą nastąpi koniec świata. Uxmal – miasto Majów położone na terenie stanu Jukatan w Meksyku. Zostało założone w okresie renesansu Majów (prawdopodobnie pomiędzy 987-1007 r.). Należało, obok Chichén Itzá i Mayapán do głównych miast-państw cywilizacji Majów w okresie Nowego Państwa. Zostało opuszczone w XV w. Wśród ruin zachowały się liczne zabytki zaliczane do stylu Puuc. Wśród nich znajdują się: Kalendarz Majów – kalendarz używany w obrębie cywilizacji Majów w tzw. okresie klasycznym, tj. między III a IX w. n.e., a w okresie poklasycznym aż do najazdu Hiszpanów, z pewnymi zmianami, przez Majów i ludy Nahua (Nahaua), od IX w. n.e. Tolteków, a od XIV w. n.e. Azteków.

    Bonampak - stanowisko archeologiczne z pozostałościami po cywilizacji Majów, położone w meksykańskim stanie Chiapas, w gminie Ocosingo, około 20 km na południe od większego miasta Majów w Yaxchilan. Bonampak w języku Majów oznacza "Malowane Mury". Kodeks drezdeński – oryginalny, majański, rękopiśmienny dokument, zabytek cywilizacji Majów, zawierający informacje astronomiczne.

    Sztuka Totonaków należy do jednej z ważniejszych w historii Mezoameryki. Totonakowie to plemiona zamieszkujące wybrzeża Zatoki Meksykańskiej (obecne stany Veracruz i Puebla w Meksyku) już od II w. p.n.e., rozwój kultury trwał nieprzerwanie aż do XII w. Totonakowie należą do bezpośrednich spadkobierców kultury olmeckiej. Do VI w. duży wpływ na sztukę wywierał Teotihuacan, kolejne 300 lat to wzajemne oddziaływanie z kulturą Majów. Najważniejsze ośrodki kultury Totonaków to Remojadas i El Tajín. Rejon Remojadas związany jest przede wszystkim ze znaleziskami glinianych figurek, pochodzących z różnych okresów rozwoju kultury. Mają kilka cech charakterystycznych. Jedną z nich jest używanie jako czarnej farby asfaltu (rejon ten jest bogaty w złoża ropy naftowej). Najbardziej znaną cechą jest wyrazistość uczuć oddawanych na twarzach przedstawianych postaci. Są to najczęściej roześmiane twarze o spłaszczonych czołach. Niektóre mają skupiony wyraz oczu. Postacie często trzymają w dłoniach tzw. dzwoneczki urodzaju. "Roześmiane" figurki są nietypowym zjawiskiem dla całej sztuki prekolumbijskiej. Często przyjmuje się, że te figurki są protoplastą sprzedawanych w Meksyku w okresie Zaduszek "figurek śmierci". Toniná - obecna nazwa stanowiska archeologicznego na terenie Meksyku, związanego z cywilizacją Majów, położonego około 12 kilometrów na wschód od miejscowości Ocosingo w stanie Chiapas. Nazwa oznacza w języku tzeltal dosłownie "dom z kamienia" od licznych kamiennych rzeźb i budowli,

    Sztuka Majów – rozwijała się w trzech etapach określanych jako okres preklasyczny, pomiędzy 1500 p.n.e. a 200 n.e., kiedy to ukształtowały się zręby ich kultury; klasyczny, trwający od ok. 200 r. do ok. 850 r; i okres postklasyczny, trwający od 850 r. do podboju dokonanego przez hiszpańskich konkwistadorów. Największy rozkwit sztuki Majów datowany jest na lata 700800 w fazie pierwszej i 1000 r. – 1200 r. w fazie drugiej. Majowie na tereny przez nich zamieszkane przybyli już w I tysiącleciu p.n.e. Jednak, na podstawie prowadzonych wykopalisk stwierdzono, że przez pierwsze wieki, największy wpływ na sztukę rozwijającą się w tym regionie, wywierały sztuka olmecka, ośrodek w Teotihuacanie oraz sztuka Totonaków. Sztuka Majów, podobnie jak sztuka innych plemion prekolumbijskiej Ameryki była mocno związana z religią.
    Ze względów historycznych, geograficznych i kulturowych tereny zamieszkane przez Majów dzieli się na ogół na trzy obszary: Kukulkan (Kukulcan, Tepeu Gucumatz) – w kulturze Majów odpowiednik azteckiego boga Quetzalcoatla, a także inkaskiego Wirakoczy; Zielony Pierzasty Wąż, stworzyciel świata i krzewiciel cywilizacji - utożsamiany z twórcą kultury Majów Itzamną.

    Ixbalanque – (Mały Jaguar, Pani Jaguarów) w mitologii Majów Kicze bóg (lub bogini) Księżyca i Hunahpu (Jeden Strzelec z Dmuchawki), bóg solarny.

    Chichén Itzá – prekolumbijskie miasto założone przez Majów na półwyspie Jukatan (Meksyk) w IV-VI w. Zachowane zabytki w jego częściach południowej i zachodniej są związane z kulturą Majów, natomiast w części północnej - z kulturą Tolteków.

    Dodano: 20.09.2010. 08:19  


    Najnowsze