• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Gockie groby odkryto w Weklicach

    14.11.2011. 00:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Kilkanaście pochówków ciałopalnych i szkieletowych z pierwszych wieków naszej ery przebadali archeolodzy w Weklicach (Warmińsko-Mazurskie). Archeolodzy wiążą cmentarzysko ze społecznością kultury wielbarskiej, która jest identyfikowana z ludem Gotów.

    Ekspedycją kierowała Magdalena Natuniewicz-Sekuła z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN w Warszawie oraz Fundacji Monumenta Archaeologica Barbarica.

     

    Archeolodzy skupili się na poszukiwaniach południowej i wschodniej krawędzi cmentarzyska. Jednak nie udało się ustalić jego zasięgu, gdyż badacze ciągle natrafiają na kolejne groby.

    "Głównie są to pochówki szkieletowe, w których kości są niestety bardzo źle zachowane. Zbadaliśmy też kilka grobów ciałopalnych, gdzie spopielonych zmarłych złożono albo wprost do zagłębienia w ziemi, albo w naczyniach ceramicznych" - powiedziała kierowniczka badań.

    W tym roku obok grobów badacze znaleźli relikty osady średniowiecznej, która została założona na obszarze nekropolii już w IX wieku. Działalność ludzi w tym okresie przyczyniła się do destrukcji grobów. Współczesna orka dokonała ostatecznych zniszczeń. O znacznej destrukcji stanowiska poświadcza fakt, że we wszystkich warstwach zalegających nad grobami odkryto bez kontekstu kilkadziesiąt przedmiotów ze stopów miedzi, srebra, złota, żelaza, szkła i bursztynu

    "Mimo złego stanu zachowania mogił, dokonaliśmy interesujących odkryć. W dwóch grobach szkieletowych znaleźliśmy ostrogi wykonane z brązu, wiązane z wyposażeniem gockiego wojownika. To niezmiernie rzadkie znalezisko w inwentarzu kultury wielbarskiej" - uważa Natuniewicz-Sekuła.

    Ponadto jednemu z pochówków towarzyszył rzadki w tym kręgu kulturowym złoty wisiorek kulisty zdobiony filigranem i granulacją.

    Badania sfinansował samorząd województwa warmińsko-mazurskiego na mocy umowy z Fundacją Monumenta Archaeologica Barbarica w ramach działania 413 "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

    O wcześniejszych badaniach w Weklicach można poczytać na oficjalnej stronie internetowej projektu: http://www.iaepan.edu.pl/weklice/

    PAP - Nauka Polsce, Szymon Zdziebłowski

    agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Młynówka – pagórek na wyspie Wolin, oddalony od centrum miasta Wolina o ok. 1 km w kierunku północnym. Archeolodzy odkryli tu cmentarzysko birytualne z IX– XII wieku z bogato wyposażonymi grobami m. in. w inwentarzu znajdowały się paciorki i inne ozdoby, naczynia ceramiczne i nieceramiczne (misa wykonana z brązu), tzw. pisanka, lunula. Wśród grobów ciałopalnych można wymienić takie typy jak: jamowe, popielnicowe i typu Alt Käbelich (nie zawierały urn). Grób typu kietrzańskiego – forma pochówku ciałopalnego bezpopielnicowego, stosowana przez ludność kultury łużyckiej. Na pierwsze tego typu pochówki natrafiono podczas prac archeologicznych na cmentarzysku w Kietrzu. Cechą charakterystyczną tego rodzaju pochówków było grzebanie – wcześniej przepalanych – kości zmarłego w drewnianej trumnie (wykonanej w pojedynczej kłodzie). Przeprowadzone badania wskazały, że ta forma pochówku występowała przede wszystkim w pierwszych okresach rozwoju kultury łużyckiej, tj. od ok. 1300 r. p.n.e. do ok. 900 p.n.e. Stanowisko archeologiczne w Lăpuş – cmentarzysko z okresów brązu D i prawdopodobnie również Hallstatt A1. Odkryto na nim kilkadziesiąt grobów kurhanowych, wysokich na 5 metrów i o średnicy od 20 do 100 metrów. Były to groby ciałopalne, bezpopielnicowe.

    Stanowisko archeologiczne w Lăpuș – cmentarzysko z okresów brązu D i prawdopodobnie również Hallstatt A1. Odkryto na nim kilkadziesiąt grobów kurhanowych, wysokich na 5 metrów i o średnicy od 20 do 100 metrów. Były to groby ciałopalne, bezpopielnicowe. Carrowmore (irl. An Cheathrú Mhór) – jedno z 4 dużych cmentarzysk megalitycznych z grobami korytarzowymi w Irlandii. Pozostałe cmentarzyska to: cmentarzysko w dolinie rzeki Boyne (Newgrange, Knowth i Dowth), Loughcrew i Carrowkeel. Carrowmore charakteryzuje się największą koncentracją grobów, chociaż tutejsze groby są mniejsze i prostsze w konstrukcji niż znane z innych irlandzkich miejsc. Cmentarzysko zajmuje obszar ponad 1 km². Część grobów stoi na prywatnych gruntach. Obecnie około 30 różnie zachowanych grobów jest rozmieszczonych wokół grobowca centralnego (nr 51). Groby zostały ponumerowane przez George’a Petriego podczas tworzenia pierwszego "Ordnance Survey of Britain and Ireland" w 1837 r. W tamtym czasie musiało istnieć więcej grobów (przynajmniej 25), a obecne luki w numeracji wskazują, że część z nich uległa zniszczeniu. System numeracji Petriego jest używany do dziś.

    Kultura Monteoru – kultura archeologiczna epoki brązu. Jej nazwa pochodzi od stanowiska w miejscowości Sărata Monteoru w okręgu Buzău w Rumunii. Badania archeologiczne przeprowadzone tam w latach 1955 - 1956 przez Iona Nestora i Eugenię Zaharia doprowadziły do odkrycia cmentarzyska datowanego na przełom VI i VII wieku. Odkryto tutaj ponad tysiąc grobów ciałopalnych. Sampling, sampling probabilistyczny – w archeologii, jedna z technik prowadzenia badań powierzchniowych. Przedmiotem badań są fragmenty interesującego nas rejonu na których prowadzi się szczegółowe badania. W przypadku kiedy zachodzi konieczność szybkiego przeprowadzenia badań i równocześnie brakuje środków finansowych lub czasu, archeolodzy decydują się na zastosowanie tego rodzaju badań.

    Cmentarzysko to termin w archeologii oznaczający pozostałość po miejscu, gdzie ludność chowała swoich zmarłych (nazywane tak w odróżnieniu od dzisiejszych cmentarzy). Groby na cmentarzyskach mogą być np. szkieletowe lub ciałopalne- jamowe lub popielnicowe, płaskie lub kurhanowe. Grupa olsztyńska- wchodziła w skład kręgu kultur zachodniobałtyjskich. Stanowiska tej kultury występowały od V wieku n.e., a rozwijały się w VI-VII w. n.e. na terenach Pojezierza Mazurskiego oraz na terenach gdzie wcześniej występowały stanowiska kultury bogaczewskiej oraz niewielka część terenów kultury wielbarskiej. Powiązani z plemieniem Galindów

    Cmentarzysko z kręgami kamiennymi w Grzybnicy - stanowisko archeologiczne położone ok. 3 km na północ od wsi Grzybnica, niedaleko Koszalina, pochodzące z I-III wieku. Na porośniętym lasem terenie widoczne są kręgi kamienne i kurhany. Odkryte przez archeologów przedmioty z wyposażenia grobów należą do kultury wielbarskiej.

    Coementerium – rodzaj cmentarza w starożytnym Rzymie umiejscawianego wzdłuż drogi do miasta. Przy drodze stawiano grobowce, groby z pomnikami lub epitafia. Cechą charakterystyczną coementerium było wspólne sytuowanie grobów ciałopalnych i grzebalnych.

    Kultura lateńska – sama nazwa pochodzi od eponimicznego stanowiska archeologicznego La Tène nad jeziorem Neuchâtel w Szwajcarii, w czasie badań archeologicznych w XIX wieku na tym stanowisku odkryto znaczne ilości zabytków związanych z ludnością celtycką. Archeolodzy terminem La Tène określają zbiór cech kulturowych charakterystycznych dla ludności celtyckiej, jednak kultura lateńska nie jest jednoznacznie tożsama z kulturą Celtów, gdyż niektóre grupy ludności celtyckiej znalazły się poza oddziaływaniem kultury lateńskiej (badania językowe). Kultura lateńska wykrystalizowała się na miejscowym podłożu kultury halsztackiej. Małopolski Instytut Samorządu Terytorialnego i Administracji (MISTiA) powstał 1 stycznia 1991 roku, na mocy porozumienia Wojewody Krakowskiego i Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej. Celem Instytutu jest wspomaganie rozwoju głównych sektorów państwa obywatelskiego a także krzewienie idei oraz metod ich partnerskiej współpracy w układach lokalnych i regionalnych. Cel ten jest realizowany głównie poprzez stwarzanie możliwości doskonalenia metod zarządzania w administracji publicznej, organizacjach pozarządowych, a także małych przedsiębiorstwach oraz pomaganie osobom chcącym rozpocząć działalność gospodarczą. Działalność MISTiA ma służyć nie tylko przekazywaniu wiedzy i doskonaleniu umiejętności, ale także wymianie doświadczeń, promowaniu sukcesów, porównywaniu efektywności zarządzania i podnoszeniu ich skuteczności.

    Dodano: 14.11.2011. 00:19  


    Najnowsze