• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Irlandzkie megality w Warszawie

    11.10.2011. 00:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    "Megality - kamienne giganty" to tytuł nowej wystawy czasowej w warszawskim Państwowym Muzeum Archeologicznym, prezentującej stanowiska megalityczne Północnej Irlandii. Ekspozycja będzie czynna do 30 grudnia.

    Przedsięwzięcie stanowi efekt rocznych badań członków Klubu Młodych Archeologów przy Muzeum Hrabstwa Down w Downpatrick, którego członkowie (dzieci w wieku 8-16 lat) poznają historię i archeologię regionu poprzez uczestnictwo w badaniach archeologicznych oraz odwiedzanie stanowisk archeologicznych.

    Zdaniem organizatorów, atutem fotograficznej wystawy jest jej dwujęzyczność (wersja polska i angielska).

    Wystawa przybliża zwiedzającym tematykę konstrukcji megalitycznych, służących jako grobowce i miejsca ceremonialne, licznie występujących w Irlandii Północnej. Najstarsze z nich datowane są na ok. 4000 tys. lat p.n.e., najmłodsze na ok. 2500 p.n.e.

    Odwiedzający ekspozycję będą mogli poznać lepiej grobowce korytarzowe z komorą grobową, do której prowadzi tunel pokryty płaszczem kamiennym, dolmeny zwane grobami portalowymi, w których wejście do komory grobowej tworzą dwa pionowo ustawione głazy nakryte płaskim od spodu kamieniem.

    Najbardziej popularnym fenomenem ukazanym na wystawie są kręgi kamienne z pionowo ustawionych głazów, służące jako miejsca ceremonialne związane ze zmianami pór roku.

    Komisarzem wystawy jest Iwona Brodzka z Działu Epoki Kamienia PMA. Ekspozycji towarzyszy katalog. Patronat nad przedsięwzięciem objął marszałek województwa mazowieckiego Adam Struzik.

    PAP - Nauka w Polsce

    szz/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Wystawa interaktywna – rodzaj wystawy, najczęściej muzealnej, na której ekspozycja budowana jest na zasadzie interakcji z widzem. Widz ma możliwość w sposób bezpośredni obcować z eksponatem poprzez dotyk, wzrok, słuch zapach. Pierwsze tego typu wystawy były związane z naukami przyrodniczymi. Kolejnym etapem rozwoju wystaw interaktywnych jest tworzenie centrów nauki. Muzeum im. Orła Białegomuzeum regionalne w Skarżysku-Kamiennej w województwie świętokrzyskim, utworzone w 1969 r. Poza ekspozycją w budynku muzealnym obejmuje prawie 2 ha ekspozycji plenerowej, na której wystawiony jest głównie sprzęt wojskowy. Jest to jedna z największych kolekcji militariów w Polsce, zawierająca wiele unikatowych eksponatów. Poza ekspozycją stałą, prezentowane są także wystawy okresowe, głównie związane z regionem. Grób galeriowy – grobowiec megalityczny, w którym komora grobowa jest bardzo długa i wąska. Równocześnie nie posadają korytarza wejściowego. Długość komory dochodzi niekiedy do 60 m przy 5 m szerokości. Komora grobowa zbudowana jest z masywnych bloków kamiennych nakrytych kamiennym sklepieniem. Całość nakryta jest ziemnym lub kamiennym nasypem. Groby korytarzowe budowano w IV tysiącleciu p.n.e., jednakże spotykane są również pochodzące z epoki brązu.

    Royal Ontario Museum (ang. Królewskie Muzeum Ontario) – największe muzeum w Kanadzie, znajdujące się w Toronto, przy Bloor i Avenue Rd. Oprócz stałych ekspozycji, muzeum przygotowuje wystawy okresowe wystawy, organizuje warsztaty i prelekcje. Archeologiczne Zdjęcie Polski to nazwa realizowanego na terenie całej Polski od 1978 r. przedsięwzięcia poszukiwania, rejestrowania i nanoszenia na mapy stanowisk archeologicznych. Celem przedsięwzięcia jest uzyskanie informacji potrzebnych do celów naukowych i konserwatorskich (związanych z ochroną zabytków). Przedsięwzięcie jest koordynowane przez poszczególnych wojewódzkich konserwatorów zabytków, a centralna baza danych przechowywana jest w Narodowym Instytucie Dziedzictwa w Warszawie.

    Muzeum Regionalne w Lubartowie – oddział Muzeum Lubelskiego, mieści się w XIX-wiecznym dworku. Statut otrzymało w 1966 r., a w 1970 zostało udostępnione społeczeństwu. W 1990 r. po remoncie budynku zainaugurowało ponownie działalność wystawienniczą. Od tego czasu zorganizowano tu wiele wystaw czasowych prezentujących zbiory własne, a także wypożyczone z innych muzeów, również prace młodych lubartowskich twórców: malarzy, rzeźbiarzy, fotografów itp. Terenem działania muzeum jest powiat lubartowski. Placówka ma ponad 2500 eksponatów z takich dziedzin, jak: etnografia, historia, numizmatyka, archeologia. Wystawa stała "Z dziejów Lubartowa" prezentuje m.in. kopie dokumentów dotyczące najstarszych dziejów miasta (m.in. przywileju lokacyjnego). Ciekawostką wystawy jest zbiór zdjęć dawnego Lubartowa oraz wyroby lubartowskiej fajansarni z lat 1840-1850. Linia 1 paryskiego metra jako pierwsza została oddana do użytku 19 lipca 1900 roku. O powstaniu linii przesądziła podjęta w 1892 roku decyzja o organizacji w Paryżu wystawy światowej w 1900 roku oraz potrzeba zapewnienia sprawnego dojazdu zwiedzającym wystawę. Ostatecznie pierwszy odcinek linii 1 został otwarty w dwa miesiące po inauguracji wystawy, ostatni odcinek zaś w miesiąc po zamknięciu wystawy.

    Paweł Jaskanis (ur. 1958) - historyk sztuki i archeolog, syn archeologów Danuty i Jana Jaskanisów (związanych z Muzeum Okręgowym w Białymstoku, a później z Państwowym Muzeum Archeologicznym w Warszawie). Muzeum Ziemi Choszczeńskiej – utworzone zostało w 1995 roku. Początkowo swą siedzibę miało w Szkole Podstawowej w Krzęcinie, a od 1998 r. do dziś znajduje się w Zespole Szkół nr 1 w Choszcznie. Opiekunem muzeum od 1995 r. jest dr G.J. Brzustowicz. W zbiorach muzeum znajdują się liczne znaleziska archeologiczne od epoki neolitu przez epokę brązu, wczesne średniowiecze, nowożytność po współczesność. Od 2000 r. w ekspozycji znajdują się dwa duże kamienne epitafia z 1796 roku poświęcone Annie Luizie Diliannie von Puttkamer. W 2006roku muzeum otrzymało drugą izbę. Zbiory obejmują kilkaset zabytków ruchomych z okresów od epoki kamiennej do współczesności: broń, ceramika, pieczęci, monety, gotyckie elementy architektury itd. Muzeum prowadzi działalność wystawienniczą (wystawy), naukową (gromadzi i udostępnia do badań eksponaty) i popularyzatorską (organizuje konkursy i sesje popularnonaukowe). Merytorycznym opiekunem muzeum od 1995 r. jest Regionalne Towarzystwo Historyczne Ziemi Choszczeńskiej.

    Muzeum Łodzi Wikingów w Oslo (norw. Vikingskipshuset) – ekspozycja muzealna na Półwyspie Bygdøy w Oslo (Norwegia), będąca częścią Kulturhistorisk museum w Oslo, prezentująca znalezione w wykopaliskach archeologicznych łodzie wikingów.

    Narodowe Muzeum Antropologiczne(hiszp.: Museo Nacional de Antropología)– muzeum w stolicy Meksyku, położone w stołecznym parku Chapultepec. Otwarte 17 września 1964 roku muzeum zostało zaprojektowane przez Pedro Ramíreireza Vásquezea. Projekt nawiązuje do przedkolumbijskich budowli mieszkańców obecnego Meksyku. Cześć dużego, prostokątnego dziedzińca przykryta jest zadaszeniem wspartym na jednym słupie pokrytym płaskorzeźbami przedstawiającymi historię Meksyku. Z prostokątnego dziedzińca wchodzi się do mieszczących się na parterze 12 sali wystawowych, razem muzeum ma 23 sale z ekspozycją stałą i 1 z okolicznościową. Na piętrze urządzona jest ekspozycja etnograficzna. Układ ekspozycji w salach na parterze jest następujący:

    Kvinnemuseet (Muzeum Kobiet) w Kongsvinger zostało założone w willi "Rolighed" – domu rodzinnym pisarki Dagny Juel Przybyszewskiej. W 1988 roku zrodziła się idea utworzenia w zdewastowanym domu muzeum związanego z Dagny Juel Przybyszewska i kwestią emancypacji kobiet. Muzeum Kongsvinger wykupiło w 1989 roku zniszczony budynek i przstąpiło do odbudowy. Sześć lat później uroczystego otwarcia dokonała norweska królowa Sonia. Swoją działalność Muzeum Kobiet (bo tak nazwano instytucję usytuowaną w "Rolighed") zainaugurowało wystawą Kvinnesjebner (Losy kobiet). Obecnie w muzeum mieści się stała wystawa poświęcona Dagny Juel Przybyszewskiej oraz wystawy czasowe. Muzeum organizuje koncerty i wystawy współczesnych artystów norweskich. W archiwum Muzeum znaleźć można materiały dotyczące Dagny Juel Przybyszewskiej oraz historii norweskiego ruchu emancypacyjnego. Muzeum Ziemi Sierkowice - powstała w 1993 roku placówka muzealna w budynku Gminnego Ośrodka Kultury w Sierakowicach obejmuje swoim zainteresowaniem teren ziemi sierakowickiej i jej wielopokoleniową spuściznę kulturową. W zbiorach muzeum znajdują się przede wszystkim eksponaty związane z gospodarstwem domowym, rolnictwem obrzędowością i sztuka ludową oraz dokumenty. Do roku 2006 Muzeum zgromadziło ponad 500 eksponatów Muzeum prowadzi działalność wystawienniczą (wystawy) i edukacyjną (lekcje muzealne).

    Targi – tradycyjnie rodzaj wystawy, ekspozycji towarów na arenie międzynarodowej lub krajowej, połączonej ze sprzedażą. Obecnie pojmowane jako wydarzenia targowe – narzędzie marketingu bezpośredniego (twarzą w twarz), służące budowaniu relacji z dotychczasowymi i potencjalnymi kontrahentami. Ekspozycja targowa jest tylko jednym z elementów tworzących targi. Inne elementy wydarzenia targowego to m.in. eventy, matchmaking, konferencje i seminaria. Obserwuje się wysoką specjalizację wydarzeń targowych, koncentrację na określonych sektorach rynku. Coraz wyraźniej następuje także podział na targi typu business-to-business oraz business-to-costumer. Internetowa Telewizja Miejska (i-tvm.pl) - powstała 1 stycznia 2013 roku. Organizatorem przedsięwzięcia jest spółka Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Nieruchomościami jako wsparcie pomysłu młodych ludzi, którzy zgłosili się z taką inicjatywą . Przedsięwzięcie jest finansowane ze środków Powiatowego Urzędu Pracy w Grudziądzu z programów refundacji kosztów wyposażenia i doposażenia stanowisk ze środków Funduszu Pracy.

    Muzeum Wnętrz Pałacowych w Choroszczy jest oddziałem Muzeum Podlaskiego. Mieści się w nim stała ekspozycja wnętrz pałacowych z XVIII i XIX wieku. Muzeum gromadzi eksponaty i dokumenty związane z historią pałacu i jego właścicieli, oraz meble i wyroby rzemiosła artystycznego z XVIII i XIX wieku. W działalności edukacyjno-oświatowej poprzez różne formy zajęć interaktywnych w przystępny sposób przybliża sztukę, kulturę i obyczaje minionych epok. Muzeum Miejskie w Świętochłowicach – muzeum prezentujące sztukę Górnego Śląska oraz samych Świętochłowic. Wydaje liczne publikacje dotyczące tego miasta oraz organizuje wystawy z nim związane.

    Konserwator zabytków archeologicznych – zwyczajowo przyjęty tytuł pracownika służby ochrony zabytków odpowiedzialnego za ochronę zabytków archeologicznych. Do lat 90. XX w. tytuł ten związany był z funkcją kierownika wojewódzkiego ośrodka archeologiczno-konserwatorskiego (WOAK) lub kierownika albo pracownika właściwego działu wojewódzkiego ośrodka badań i dokumentacji zabytków (WOBiDZ) (w niektórych województwach funkcje KZA wykonywały na mocy odpowiedniego porozumienia muzea archeologiczne, np. Muzeum Archeologiczne w Krakowie, Muzeum Archeologiczne w Gdańsku, Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi, Muzeum Archeologiczne w Poznaniu, Muzeum Narodowe w Szczecinie). Do połowy lat 90. XX w. KZA posiadali w stosunku do zabytków archeologicznych uprawnienia wojewódzkich konserwatorów zabytków. Od poł. lat 90. XX w. zaczął się proces "powrotu" zadań i uprawnień KZA do wojewódzkich oddziałów Państwowej Służby Ochrony Zabytków/Służby Ochrony Zabytków, a obecnie wojewódzkich urzędów ochrony zabytków (WUOZ). Obecnie tytuł KZA używany jest coraz rzadziej i raczej czysto umownie wobec kierowników inspekcji archeologicznych w WUOZ lub osób pełniących funkcje inspektorów (specjalistów, gł. specjalistów) ds. zabytków archeologicznych.

    Dodano: 11.10.2011. 00:04  


    Najnowsze