• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kandydatka w konkursie Popularyzator Nauki 2010 - Ewa Korpysz

    11.11.2010. 09:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Jej misją jest ocalenie od zapomnienia niepowtarzalnych zabytków sztuki. Swoim słuchaczom opowiada i pokazuje stare dwory i parki, zamki i warownie, opactwa i klasztory. Zdradza ich tajemnice, popularyzując wiedzę o malarstwie, rzeźbie i architekturze Polski. Wskazuje też miejsca, które warto uczynić celem zagranicznych podróży. Ewa Korpysz, historyk sztuki z Uniwersytetu Warszawskiego (UW) kandyduje - w kategorii Naukowiec/Instytucja naukowa - w VI edycji konkursu "Popularyzator Nauki", organizowanego przez serwis Nauka w Polsce PAP przy współpracy Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

    Ewa Korpysz jest pracownikiem Instytutu Historii Sztuki UW. Popularyzuje naukę poprzez otwarte prelekcje, m.in. w ramach Festiwalu Nauki, i publikacje związane ze sztuką. Ma na swoim koncie również wystawę fotograficzną, popularyzującą zabytki na Kresach. Od 1994 r. prowadzi wykłady w ramach spotkań organizowanych przez Warszawskie Stowarzyszenie Plastyków.

    "Stowarzyszenie skupia ludzi starszych różnych zawodów oraz emerytów, nieprofesjonalistów, którzy odkryli radość obcowania ze sztuką. Ludzie ci malują, tkają i zajmują się innymi dziedzinami twórczości. Rozwijając swoje zainteresowania, pragną też pogłębiać wiedzę na temat sztuki" - tłumaczy Korpysz.

    Wychodząc naprzeciw ich oczekiwaniom, od 16 lat na comiesięcznych spotkaniach w przystępny sposób przedstawia słuchaczom różne zagadnienia z historii sztuki europejskiej i polskiej. Każdy wykład ilustruje wieloma przezroczami. Całoroczne cykle tematyczne prezentowane są zarówno przekrojowo, jak i monograficznie.

    Wśród tematów omówionych przez Ewę Korpysz znalazły się: rozwój malarstwa europejskiego od średniowiecza do klasycyzmu, historia portretu w malarstwie, wielkie indywidualności sztuki końca XIX i 1.poł. XX w., pejzaż w malarstwie, sztuka okresu renesansu i wybitni twórcy w sztuce polskiej przełomu XIX i XX w. W 2010 r. słuchacze mieli okazję poznać sztukę europejską i polską od początku XIX w. do secesji (malarstwo, rzeźba, architektura). Ten cykl jest kontynuowany - na kolejnych spotkaniach ekspertka omawia rozwój sztuki w XX wieku.

    "Stowarzyszenie ma charakter otwarty, każdy pasjonat może się tu zgłosić. Wykłady cieszą się dużą frekwencją" - zapewnia Korpysz.

    W jej prezentacjach mogą także brać udział goście Festiwalu Nauki, z którym historyk sztuki współpracuje od 2004 r.

    "Podejmuję różnorodną tematykę, staram się tak dobrać zakres materiałów, by zainteresować słuchaczy o różnym przygotowaniu. Przychodzą uczniowie i studenci, ale też ludzie pracujący i starsi. Frekwencja jest zawsze bardzo duża" - deklaruje.

    W 2010 r. Korpysz przybliżyła słuchaczom mało znane tematy. Pierwszy dotyczył rezerwatu artystyczno-przyrodniczego w Tivoli.

    "Tivoli jest podrzymskim miasteczkiem, słynącym z imponującej starożytnej willi cesarza Hadriana, a przede wszystkim ze wspaniałych renesansowych fontann i kaskad willi d'Este. Ja pokazałam inne miejsce, położone wprawdzie w samym sercu miasteczka, ale zupełnie u nas nieznane, odkryte na nowo dopiero w 2005 r. Jest to romantyczne skalne urwisko z wodospadami i grotami, wykorzystane w epoce antyku dla lokalizacji kilku świątyń. Z uwagi na swoje walory krajobrazowe, miejsce to było celem podróży artystycznych malarzy, poetów, pisarzy - jak (Nicolas) Poussin czy (Johann Wolfgang )Goethe. W latach 30. XIX w. w wyniku regulacji rzeki i utworzenia gigantycznego wodospadu, ten dość dziki teren przekształcił się w rodzaj parku" - zdradza PAP popularyzatorka.

    Dodaje, że potem park stał się niedostępny i do 2005 r. zapomniany. Nadal niewiele osób o nim wie. Wiedzą już o nim jednak uczestnicy Festiwalu Nauki.

    Drugi temat również dotyczył miejsc zapomnianych i mało dostępnych dla przeciętnego turysty czy historyka. Korpysz przedstawiła festiwalowej publiczności dwa monastyry, położone w odległych od cywilizacji miejscach nad Stryjem i Dniestrem.

    "Pomyślane jako pustelnie, stały się jednak centrami intelektualnymi. Jeden z nich - w Ladawie na pograniczu mołdawskim, był nawet określany jako podolska Góra Atos. Założył go mnich z Atos, Antoni zwany Pieczerskim, późniejszy święty, założyciel słynnej ławry kijowskiej. Ten właśnie monastyr obecnie powoli wraca do życia. Natomiast inny klasztor, w Rozhurczu, jest już tylko zapomnianym reliktem dawnej świetności" - opowiada historyk sztuki.

    Jej wcześniejsze wykłady festiwalowe odkrywają tajemnice warowni krzyżackich (relacja z wykładu w serwisie PAP - Nauka w Polsce tutaj , prowadzą szlakiem opactw cysterskich w Polsce, próbują ocalić od zapomnienia dwory i rezydencje w Prusach Wschodnich, pokazują ginące skarby Kresów.

    Pozostałe wstąpienia popularyzatorskie Ewy Korpysz w 2010 r. dotyczyły m.in. historii architektury w Polsce i były przeznaczone dla kursantów ze Studenckiego Koła Przewodników Beskidzkich.

    Historyk sztuki jest także autorką zdjęć i współautorką wystawy fotograficznej pt. Cztery lata doświadczeń na Kresach" (Koło Naukowe Studentów IHS, 1- 10 czerwca 2009 r.). Wystawa była wynikiem organizowanych przez nią wakacyjnych wyjazdów na Kresy, w trakcie których uczestnicy - nie tylko studenci, ale też młodzi pasjonaci spoza środowisk akademickich - poznawali zabytki polskie na Ukrainie. Obozy miały na celu popularyzację sztuki zachowanej na tamtym terenie. Studenci mogli zobaczyć zarówno obiekty znane, jak i małe dwory, pałace i kościoły zapomniane, niekiedy bardzo zniszczone.

    Swoje publikacje popularnonaukowe Korpysz adresuje do szerokiego grona odbiorców. Popularyzuje przede wszystkim sztukę polską. Niekiedy są to też polonica za granicami naszego kraju. Czasem jednak porusza tematy związane z ciekawym zjawiskami w sztuce europejskiej. Stara się przy tym pokazać omawiane zabytki tak, by zachęcić do odwiedzenia ich w trakcie wakacyjnych podróży.

    Publikuje w zarówno w formie analogowej (Spotkania z Zabytkami, Zabytki - Heritage, Ad Rem - kwartalnik akademicki UW), jak i internetowej (Przewodnik Internetowy www.ciekawe-miejsca.net).

    Pełny zestaw publikacji i prac Ewy Korpysz jest dostępny na stronie: http://www.ihs.uw.edu.pl/

    PAP - Nauka w Polsce

    kol/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Paweł Leszkowicz – historyk sztuki, kurator, wykładowca akademicki. Pracuje jako adiunkt w Zakładzie Sztuki Nowoczesnej w Instytucie Historii Sztuki UAM w Poznaniu, wykłada także na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Należy do sekcji polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki (AICA). Corcoran Gallery of Art – galeria sztuki w Waszyngtonie, specjalizująca się głównie w malarstwie amerykańskim (dawnym i współczesnym), założona w 1869 roku przez przedsiębiorcę Williama Wilsona Corcorana jako prywatna kolekcja sztuki. Jest najstarszym muzeum sztuki w Waszyngtonie. Obecnie galeria posiada znaczący zbiór XVIII-, XIX- i XX-wiecznej sztuki amerykańskiej i europejskiej, a ponadto dzieła sztuki współczesnej, fotografii, rzeźby i sztuki użytkowej. Anna Boczkowska – (ur. 1938), dr nauk humanistycznych, historyk sztuki specjalizujący się w rzeźbie i malarstwie XV stulecia, realizatorka telewizyjnych filmów o sztuce. Członkini Stowarzyszenia Historyków Sztuki i Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Pracownik naukowy Instytutu Sztuki Polskiej Akademii Nauk w latach 1975-1996. Laureatka Nagrody Stowarzyszenia Historyków Sztuki za pracę magisterską w roku 1965 i dwóch Pegazów na Festiwalu Filmów o Sztuce w Zakopanem za program Wawel (1970) i Nagrobek Kazimierza Jagiellończyka (1973).

    Zabytek – w języku potocznym jest to każdy wytwór działalności człowieka, będący świadectwem minionej epoki (pamiątką przeszłości), posiadający wartość historyczną, artystyczną, naukową lub emocjonalną, przy czym kryterium czasu powstania, choć najważniejsze, nie przesądza o zdefiniowaniu zabytku. Nauki humanistyczne, a w szczególności historia sztuki nie stworzyły jednej, uniwersalnej definicji zabytku przydatnej wszystkim naukom. Wiesław Juszczak (ur. 1932) – polski historyk, teoretyk i filozof sztuki, eseista. Specjalizuje się w europejskiej sztuce i teorii sztuki XVIII i XIX w., malarstwie polskiego modernizmu, archaicznej greckiej filozofii sztuki, dziejach i teorii ornamentu oraz historii filmu.

    Galeria Scena – galeria sztuki współczesnej w Koszalinie; założona przez Roberta Knutha jako miejsce alternatywne, służące eksperymentom z zakresu sztuki wizualnej, muzycznej i teatralnej. Dotychczas w galerii odbywały się występy parateatralne, koncerty, pokazy filmów, wystawy, spotkania i debaty na temat sztuki współczesnej i jej roli społecznej. Scena jest twórcą festiwalu sztuki w przestrzeni publicznej „Koszart”. Promuje artystów nowoczesnych z Koszalina na różnych pokazach w instytucjach kultury w Polsce. Galeria m2 [m kwadrat] – galeria sztuki współczesnej działająca od stycznia 2007 roku w Warszawie przy ul. Oleandrów 6. Założycielką galerii jest historyk sztuki i socjolog Matylda Prus. Galeria zajmuje się promocją sztuki współczesnej. Skupia się na współpracy z grupą młodych, ale już uznanych artystów. Opiekuje się również wyróżniającymi się studentami, oferując im możliwość zrobienia pierwszych wystaw indywidualnych. Była miejscem debiutów: Pawła Dunala, Michała Frydrycha, Róży Litwy i Mai Kitajewskiej. Jest miejscem spotkań i dyskusji różnych środowisk związanych ze sztuką: artystów, kuratorów, kolekcjonerów, dziennikarzy i marszandów. Galeria została uwzględniona m.in. w publikacjach Tekstylia Bis. Słownik młodej polskiej kultury (hasło: kuratorzy), WAN, Notes dla Kolekcjonerów, Setka w Obiegu. 100 najważniejszych osób w polskiej sztuce za rok 2007 oraz w Przewodniku kolekcjonera sztuki najnowszej.

    Historia sztuki – nauka humanistyczna, której przedmiotem są dzieła sztuki oraz piśmiennictwo o sztuce. Klasyczna historia sztuki ogranicza się do zagadnień malarstwa, rzeźby i architektury Europy od paleolitu do współczesności oraz obu Ameryk po 1494 r. Galerie sztuki współczesnej (ang. contemporary art gallery), również Galeria współczesna - instytucja o komercyjnym charakterze, gdzie sztuka współczesna wystawiana jest z przeznaczeniem na sprzedaż. Określenie galeria sztuki jest powszechnie używane w znaczeniu muzeum sztuki, natomiast "galeria sztuki współczesnej" uzywana jest w znaczeniu komercyjna galeria sztuki. Typowym przykładem takiej galerii jest Gallery Row w Los Angeles, a w Polsce dla przykładu można wymienić Galeria 2 Światy w Krakowie. Szczególnym przypadkiem galerii współczesnej jest vanity gallery, gdzie pobiera są opłaty od artystów za wystawiania ich pracy.

    Barbara Dąb-Kalinowska (ur. 1938) - polska historyk sztuki, bizantynolog, prof. dr hab. Pracownik Zakładu Dziejów Myśli o Sztuce Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. Konsultant naukowy Komisji Speculum Byzantinum Wydziału Artes Liberales Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się sztuką bizantyńską, ruską, rosyjską, teologią ikony oraz zagadnieniami metodologii, historii kultury i dziejami myśli o sztuce, zwłaszcza Kościołów Wschodnich.

    Akademia sztuk pięknych (ASP) – uczelnia kształcąca na kierunkach powiązanych z szeroko rozumianą sztuką, w obrębie dziedziny: sztuki plastyczne, która obecnie dzieli się na dyscypliny: "sztuki piękne", "sztuki projektowe" i "konserwacja i restauracja dzieł sztuki". Jednak tradycją w Polsce jest to, że obowiązująca ogólna nazwa "Akademia Sztuk Pięknych", określa ogólnie szkołę wyższą, łączącą całe spektrum kształcenia plastycznego, zazwyczaj na kierunkach: malarstwo, grafika, rzeźba (to sztuki piękne) oraz: architektura wnętrz, wzornictwo, film, fotografia, scenografia, ubiór, szkło, ceramika (to "sztuki projektowe") oraz edukacja artystyczna. W wyniku zmiany ustawy o szkolnictwie wyższym ASP mogą być przekształcane w uniwersytety przymiotnikowe.

    Moderna Museet (pol. Muzeum Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej) – państwowa galeria sztuki znajdująca się w Sztokholmie przy Exercisplan. Posiada znaczącą kolekcję dzieł sztuki nowoczesnej i współczesnej, zarówno szwedzkiej, jak i międzynarodowej powstałych od roku 1900 do dziś (zbiory fotografii od 1840 do dziś). Zadaniem Moderna Museet jest gromadzenie, przechowywanie, ekspozycja i przekaz sztuki XIX i XX w. we wszystkich jej formach.

    Dodano: 11.11.2010. 09:04  


    Najnowsze