• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Krypta ze szczątkami J.Kochanowskiego będzie otwarta dla turystów

    08.06.2010. 02:18
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Przy finansowym wsparciu z UE przeprowadzona zostanie modernizacja kościoła p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego w Zwoleniu (Mazowieckie), gdzie pochowany został Jan Kochanowski. Dzięki temu m.in. krypta, w której spoczywa poeta, będzie udostępniona turystom.

    Modernizacja zabytkowej świątyni i jej plebani ma kosztować prawie 8 mln zł, z czego blisko 6,5 mln zł stanowi dofinansowanie unijne.

    Projekt dofinansowany zostanie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego 2007-2013.

    Jak poinformowała PAP rzeczniczka Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego Marta Milewska, zarówno świątynia, jak i plebania mają być dostosowane do zwiedzania przez turystów. "W kościele wykonane będzie wejście do krypty, w której spoczywa Jan Kochanowski. Dzięki temu miejsce to zostanie udostępnione zwiedzającym. Wdrożony będzie także system uatrakcyjniający zwiedzanie; w przestrzeni kościoła zainstalowane zostaną cyfrowe rzutniki" - wyjaśniła rzeczniczka.

    Modernizacja kościoła obejmie prace konserwatorskie wewnątrz budynku, wymianę więźby dachowej i pokrycia dachu, stolarki okiennej i drzwiowej oraz posadzki. Zmodernizowane zostaną instalacje: grzewcza, wentylacyjna i elektryczna.

    Kompleksowe prace remontowo-budowlane przeprowadzone zostaną także w budynku starej plebani. Powstanie w nim Centrum Regionalne Nekropolii Jana Kochanowskiego z ekspozycją muzealną obejmującą m.in. pamiątki po rodzie Kochanowskich.

    Oba obiekty dostosowane zostaną do potrzeb osób niepełnosprawnych, a także zabezpieczone przed włamaniami i pożarami.

    Od 1982 roku zwoleński kościół figuruje w rejestrze zabytków. Świątynia związana jest z postacią Jana Kochanowskiego zwanego ojcem poezji polskiej. Poeta urodził się w 1530 r. w niedalekiej Sycynie, w latach 1566-1575 pełnił w kościele zwoleńskim funkcję prebendarza, a od ok. 1575 r. mieszkał w dworze w Czarnolesie.

    Po śmierci w 1584 r., zgodnie ze swym życzeniem, Kochanowski został pochowany w świątyni zwoleńskiej. W znajdującym się kilkanaście kilometrów od Zwolenia Czarnolesie mieści się Muzeum Jana Kochanowskiego. W zbiorach placówki, oprócz wydanych jeszcze za jego życia pierwszych zbiorów poezji, znajduje się m.in. cenny dębowy fotel kryty jasnym kurdybanem. Jest on opatrzony rodowym herbem Kochanowskich "Korwin", inicjałami poety i szlachecką koroną. ILP

    PAP - Nauka w Polsce

    hes/ gma/bsz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Urszula Kochanowska z rodziny Kochanowskich (ur. 1575 lub 1576, zm. 1578) – córka poety Jana Kochanowskiego i Doroty Podlodowskiej, wnuczka Piotra Kochanowskiego. Według poety , już w wieku dwóch lat przejawiała zdolności poetycko-literackie, przez co rodzina i przyjaciele Kochanowskiego uznali ją za jego godną następczynię. Jej śmierć stanowiła dla Jana Kochanowskiego inspirację do napisania Trenów. Zmarła w wieku 2 i pół lat, być może na jakąś chorobę zakaźną. Pieśń II [inc. Nie dbam, aby zimne skały] (znana też jako Wezwanie Hanny do Czarnolasu) – pieśń Jana Kochanowskiego, napisana prawdopodobnie w początkach pobytu autora Czarnolesie. Po raz pierwszy została opublikowana w 1586 roku w zbiorze Pieśni Jana Kochanowskiego księgi dwoje, jako druga pieśń w części Księgi wtóre. Jan Kochanowski (ur. po 22 sierpnia 1584 w Czarnolesie, zm. przed 15 maja 1587 tamże) – jedyny syn i najmłodsze dziecko (pogrobowiec) poety Jana Kochanowskiego i jego żony Doroty Podlodowskiej

    Muzeum Jana Kochanowskiego w Czarnolesie – muzeum biograficzne poświęcone Janowi Kochanowskiemu, otwarte w roku 1961. Ekspozycja obejmowała wówczas hall i cztery pokoje. Od 1975 roku oddział Muzeum Okręgowego w Radomiu. Kierownikiem jest mgr Maria Jaskot. Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu – muzeum, którego historia sięga początków XX wieku. Oddziałami muzeum są Muzeum Jana Kochanowskiego w Czarnolesie oraz Muzeum Sztuki Współczesnej. Muzeum co roku uczestniczy w Nocy Muzeów.

    Kasper Kochanowski herbu Korwin (1526–1576) – podstarości radomski od 1558 roku, pisarz ziemski sandomierski od 1566 roku. Był najstarszym synem Piotra Kochanowskiego i bratem Jana Kochanowskiego. Z małżeństwa z Katarzyną z Cerekwi, córką Mikołaja Dzika wojskiego radomskiego, miał synów Piotra, Kaspra, Jana, Krzysztofa oraz córki Annę, Zofię i Katarzynę. Pieśń V [inc. Wieczna sromota i nienagrodzona Szkoda] (znana również jako Pieśń o spustoszeniu Podola) – pieśń Jana Kochanowskiego, napisana prawdopodobnie w 1575 roku, opublikowana po raz pierwszy w 1586 roku w zbiorze Pieśni Jana Kochanowskiego księgi dwoje jako piąta pieśń części Księgi wtóre. Utwór powstał w reakcji na napad tatarski na Podole w czasie bezkrólewia w 1575 roku. Należy do najbardziej znanych pieśni Kochanowskiego, w XVI i XVII w. doczekała się licznych przeróbek i adaptacji (trawestował ją m.in. po łacinie Maciej Kazimierz Sarbiewski).

    Pomnik Jana Kochanowskiego – pomnik poety Jana Kochanowskiego zlokalizowany w Poznaniu, na terenie Ostrowa Tumskiego, na skwerze przy budynku Akademii Lubrańskiego (ul. Lubrańskiego 1). Pieśń świętojańska o Sobótce – cykl dwunastu pieśni Jana Kochanowskiego. Wydany po śmierci poety w 1586 roku nakładem Drukarni Łazarzowej razem z Pieśniami księgi dwoje. Powstanie cyklu przypada na czarnoleski okres twórczości Kochanowskiego: wskazywano na lata 1567–1568 lub 1570–1579.

    Pieśni Jana Kochanowskiego księgi dwoje – zbiór pieśni Jana Kochanowskiego, wydany nakładem Drukarni Łazarzowej w 1586 roku (a więc już po śmierci autora). Podzielony był na dwie części – Księgi pierwsze oraz Księgi wtóre. Zawierał 49 utworów i był tym samym największym zbiorem pieśni tego autora. Nie znalazły się w nim jednak wszystkie pieśni poety, części z nich on sam postanowił nie włączać do zbioru, ukazały się one później w książce Fragmenta albo Pozostałe utwory (1590).

    Wzór pań mężnych – cykl kobiecych wzorów osobowych (wizerunków) Jana Kochanowskiego pisanych prozą, opublikowanych po raz pierwszy po śmierci poety na przełomie 1585 i 1586 r.

    Fraszka (wł. frasca – gałązka, drobiazg, bagatela, błahostka) – krótki utwór liryczny, zazwyczaj rymowany lub wierszowany, o różnorodnej tematyce często humorystycznej lub ironicznej (satyrycznej). Często kończy się wyraźną puentą. Fraszka wywodzi się ze starożytności, swoimi korzeniami sięga do epigramatu, którego twórcą był Symonides z Keos. Były to krótkie napisy na kamieniach nagrobnych (epitafium) i przedmiotach codziennego użytku. Autorami fraszek było wielu znanych polskich poetów, między innymi Jan Kochanowski, Jan Sztaudynger, współcześnie Leszek Wierzchowski. Kochanowski wprowadził fraszkę do literatury polskiej. Oprócz tematyki żartobliwej, np. fraszka O doktorze Hiszpanie, pisywał także fraszki refleksyjne (O żywocie ludzkim), pochwalne, biesiadne, miłosne (Do Kasi). Bardzo znane są: Na dom w Czarnolesie, Na lipę, Raki. Do dziś zachowało się ok. 485 fraszek Jana Kochanowskiego. Poeta ten był również autorem polskiej nazwy tego rodzaju wiersza. O śmierci Jana Tarnowskiego – epicedium Jana Kochanowskiego poświęcony Janowi Tarnowskiemu i dedykowany jego synowi – Janowi Krzysztofowi. Utwór opublikowano w Krakowie w 1561 roku nakładem Drukarni Łazarzowej; później dołączono do wydania Pieśni z roku 1586.

    Dworzec Olsztyn Zachodni – kolejowy przystanek osobowy w Olsztynie. Usytuowany jest przy ulicy M. Konopnickiej (na terenie Osiedla Grunwaldzkiego). Posiada 3 niezadaszone perony i 4 tory (jest to trzeci co do wielkości dworzec w Olsztynie). W budynku dworca znajdują się kasy biletowe, kiosk, oraz bar. Perony połączone są przejściem podziemnym. W ramach przebudowy ul. Artyleryjskiej planowane jest przedłużenie tunelu do modernizowanej drogi. Nowy tunel będzie miał długość 113 m, z czego 33 m stanowić będzie stare, zmodernizowane, przejście istniejące dotychczas. Długość tunelu pod nowo wybudowaną ulicą Artyleryjską wyniesie 67 metrów. Reszta prowadzić będzie do ulicy Jagiełły. W ramach modernizacji tunelu wyremontowane zostaną zejścia na perony, postawione mają zostać także nowe wiaty Alcestis męża od śmierci zastąpiła – utwór Jana Kochanowskiego, stanowiący przekład fragmentu Alkestis Eurypidesa. Powstał albo w czasie studiów poety, albo w latach 60. XVI w., i stanowił przygotowanie do jego własnej twórczości dramatycznej. Tytułowa bohaterka utworu, jako kobiecy wzór osobowy, reprezentujący oddaną i zdolną do poświęceń miłość małżeńską, poprzedzała też tematycznie stworzony przez Kochanowskiego zbiór wizerunków szlachetnych kobiet pt. Wzór pań mężnych.

    Dodano: 08.06.2010. 02:18  


    Najnowsze