• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Malowidła z XVIII w. odkryto na Uniwersytecie Wrocławskim pod warstwą tynku

    23.06.2010. 00:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Dekorację malarską z I połowy XVIII wieku odkryto w sali Balzera Uniwersytetu Wrocławskiego pod warstwą tynku i farb. Odkrycia dokonano na krótko przed planowanym remontem Auli Leopoldyńskiej znajdującej się pod salą. "Jesteśmy podekscytowani tym odkryciem. To dla nas wielka radość, ale i wielki kłopot, bo trzeba będzie zabiegać o dodatkowe środki na renowację sali Balzera i odkrytych malowideł" - mówił 22 czerwca podczas spotkania z dziennikarzami Marek Bojarski, rektor Uniwersytetu Wrocławskiego.

    Z kolei dr Łukasz Krzywka, pełnomocnik rektora ds. zbytków przyznał, że nikt nie spodziewał się, iż w sali Balzera, w jezuickim Auditorium Comicum, pod grubą warstwą tynku przetrwa dekoracja malarska, fragment barokowych malowideł ściennych.

    Krzywka wyjaśnił, że na uczelni od dwóch lat trwają prace badawcze, przygotowujące do remontu konserwatorskiego Auli Leopoldyńskiej, a sala Balzera znajduje się nad nią. "O sali wiemy jedynie, że wcześniej była tu sala teatralna. Jednak z XVIII-wiecznego opisu wiemy niewiele. Jedynie, że dekorację sklepienia wykonał śląski malarz i matematyk, jezuita Johann Kuben" - mówił Krzywka.

    Dekoracja malarska teatru powstała prawdopodobnie przed 1739 r., bo później Kuben zajęty był tworzeniem niezwykle bogatego wystroju kościoła Podwyższenia Krzyża świętego w Brzegu. Krzywka, pytany przez PAP ile tych malowideł może znajdować się w sali, nie potrafił powiedzieć. Przyznał, że odkrycie jest bardzo świeże i będą sprawdzać dokładnie, gdzie jeszcze pod tynkiem znajdują się XVIII-wieczne ornamenty, wzory czy pejzaże.

    "Z całą pewnością są na dwóch ścianach, ale jaki faktycznie jest zakres, tego w tej chwili nie wiemy" - mówił z kolei rektor. Bojarski podejrzewa, że malowidła mogą znajdować się na całej sali pod warstwą tynku, tylko jedna ze ścian, która stanowiła tło dla teatralnej sceny może być ich pozbawiona, bowiem na niej wieszano dekoracje do kolejnych przedstawień.

    Pod koniec XVIII w. przedstawienia teatralne z Aditorium Comicum przeniesiono na parter. Po 1811 r. wymieniono strop nad dawną salą teatralną, jej ściany pokryto nowymi tynkami. Od 1814 r. eksponowano tu zbiory Muzeum Zoologicznego i Przyrodniczego, które na początku XX w. przeniesiono do innego budynku. Natomiast Auditorium Comicum przeszło kolejną transformację: utworzono z niego dwie sale wykładowe. Jak mówił Krzywka, obecnie sala Balzera była w stylu "późnego Gierka".

    Już pierwsze sondażowe odkrywki, wykonane w zeszłym tygodniu przez konserwatora malarstwa ukazały bardzo dobrze zachowaną dekorację malarską, wypełniającą wnęki okien i sięgającą aż do stropu. Póki co udało się odsłonić fragment zimowego pejzażu w owalnej ramie i wazon z kwiatami.

    "To odkrycie zmusza nas do zmiany dotychczasowych ustaleń dotyczących remontu i każe ponownie przemyśleć koncepcję aranżacji sali teatralnej. Ponadto trzeba będzie rozszerzyć zakres badań i opracować technikę zabezpieczenia oraz konserwacji malowideł, ustalić ich zasięg i możliwości renowacji. Możemy bowiem otrzymać wspaniałe wnętrze z oryginalnym i nieznanym dotąd wystrojem" - mówił Krzywka. UMW

    PAP - Nauka w Polsce

    abe/ mow/ yy/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Auditorium Comicum – nieistniejąca już sala znajdująca się w głównym gmachu Uniwersytetu Wrocławskiego, powyżej Auli Leopoldina, zaprojektowana jako sala teatralna dla Uniwersytetu. Krzywka styczna – krzywka, która składa się z łuku wiechrzołkowego oraz dwóch płaskich stycznych powiechrzni bocznych. Może ona współpracować z popychaczem rolkowym Krzywka geometryczna – krzywka, której zarys jest złożony z regularnych linii geometrycznych. Wznios, prędkość i przyspieszenie zaworu są wynikiem przyjętego zarysu. Zaletą tych krzywek jest ich proste projektowanie, a wadami zaś są nieciągłość przyspieszeń oraz duże wartości maksymalnych przyspieszeń.

    Krzywka syntetyczna jest to krzywka, której zarys określa się w taki sposób, że zakłada się przebieg przyspieszenia popychacza, który jest funkcją ciągłą mającą odpowiednią wartość a następnie oblicza się prędkość oraz wnios zaworu. Zaletą tych krzywek jest to, że jest ciągłość przyśpieszenia nadawanemu popychaczowi oraz stosunkowo mała prędkość osiadania zaworu na gniazdo. Natomiast jej wadą jest to, iż projektowanie tych krzywek jest trudne i pracochłonne. Ta krzywka znalazła zastosowanie m.in. w silnikach. Rektorzy Uniwersytetu Wrocławskiego - wykaz osób sprawujących funkcję rektora Uniwersytetu Wrocławskiego, powstałego w 1811 roku z połączenia wrocławskiej Akademii Leopoldyńskiej (Leopoldina) z Uniwersytetem we Frankfurcie nad Odrą (Viadrina).

    Pałac Sejmowy (litewski: Seimo rūmai) – nazwa litewskiego parlamentu, siedziba Sejmu w Wilnie, stolicy Litwy. Prace nad budową pierwszego skrzydła pałacu przeprowadzono w 1976 roku. Budowa była nadzorowana przez architektów Algimantasa Nasvytisa i Vytautasa Nasvytisa. W 1980 r. prace na 9717,37 m² powierzchni pałacu zostały zakończone. Później budynek został rozbudowany ze względu na rosnące potrzeby. Wreszcie zespół pałacowy składał się z trzech skrzydeł, głównego, skrzydła pierwszego, mieszczącego Salę Parlamentarną, gdzie prace legislacyjnye zostały przeprowadzone. W 1990 roku w dniu 11 marca, niepodległość Litwy została przywrócona w Sali Parlamentarnej. W 2006 roku rozpoczęły się prace nad budową nowej Sali Parlamentarnej. W 2007 roku 10 września nowa Sala został oficjalnie otwarta, prace kosztowały pięćdziesiąt milionów litów. Stara Sala Parlamentu będzie wykorzystywana do uroczystych sesji Sejmu. Historia Uniwersytetu Wrocławskiego – dzieje pierwszej wyższej państwowej uczelni we Wrocławiu jaką jest Uniwersytet Wrocławski sięgają początków XVIII wieku, chociaż genezy tej szkoły wyższej należy dopatrywać się już w początkach XVI wieku, kiedy to podjęto nieudaną akcję utworzenia uniwersytetu.

    Popychacz dźwigniowy stosuje się w przypadku nieosiowego umieszczenia wałka rozrządu z laską popychacza lub zaworem. Popychacz dźwigniowy współpracuje z krzywką wałka rozrządu za pośrednictwem płaskiej lub wypukłej powierzchni, bądź za pośrednictwem rolki. Zaletą tych popychaczy jest możliwość dowolnego przesunięcia osadzenia wałka rozrządu względem osi zaworu lub laski popychacza. Krzywka harmoniczna jest jest częścią mechanizmu krzywkowego. Krzywka posiada kształt ślimaka pascala, dzięki czemu współpracujący z nią popychacz wykonuje ruch harmoniczny.

    Łożnica Królewska na Wawelu: Wnętrze w zamku królewskim na Wawelu, na I piętrze gotyckiej narożnej wieży zw. Kurzą Nogą, w 1. ćwierci w. XVI włączonej przez architekta Franciszka Florentczyka w obręb północnego skrzydła renesansowego gmachu. Powstało z przedzielenia wieży na dwie kondygnacje i urządzone jako sypialnia Zygmunta I Starego, w której zmarł 1 kwietnia 1548 roku. Zapewne sala była wykorzystywana na sypialnię przez następnych, przebywających na Wawelu okresowo, władców Polski. W łożnicy, ze sklepieniem wspartym na wielobocznym renesansowym filarze znajduje się renesansowy kominek, w dwóch drzwiach gotycko-renesansowe portale. Do sali przylegała garderoba, obok znajdowały się ubikacje. Opiekę nad łożnicą sprawował sługa sypialni i łożniczowie. Obecnie sala, włączona do trasy zwiedzania „Prywatne apartamenty królewskie” , urządzona jest na wzór renesansowej komnaty.

    Sala koncertowa Vigadó (Pesti Vigadó, dosł. „Miejsce rozrywki Pesztu”) – sala koncertowa zbudowana w latach 1859-1864 według projektu architekta Frigyesa Feszla na miejscu innej sali koncertowej, która spłonęła podczas walk Wiosny Ludów 1848. Również obecna sala koncertowa ucierpiała podczas bombardowania II wojny światowej. W latach 2004-2006 sala została gruntownie odnowiona. Mieści się przy Vigadó ter 2.

    Sień sali Kolumnowej, to jedno z pomieszczeń Zamku Królewskiego na Wawelu, wchodzące w skład ekspozycji Prywatnych Apartamentów Królewskich. Z sali prowadzi wyjście na schody Senatorskie. Znajduje się tu obraz Apoteza Jana III, pędzla Bacciarellego. Salon – duże, najczęściej reprezentacyjne pomieszczenie w budownictwie świeckim, zwykle większe od pozostalych w danej budowli lub budynku, lecz mniejsze od sali.

    Synagoga w Gniewie – założona w 1820 roku w budynku przy ulicy Wąskiej. W pomieszczeniu obok sali modlitw znajdowała się sala obrad zarządu gminy żydowskiej. Podczas II wojny światowej, w 1939 roku, hitlerowcy doszczętnie zniszczyli synagogę. Po wojnie budynku synagogi nie odbudowano. Sala do gry w piłkę (fr. salle du jeu de paume) – sala do gry w jeu de paume w Wersalu, przy ulicy Jeu de paume. W obiekcie tym miała miejsce słynna przysięga, złożona przez deputowanych Stanów Generalnych, jeden z przełomowych momentów rewolucji francuskiej.

    Urząd Stanu Cywilnego w Płocku mieści się przy ulicy Kolegialnej i jest zabytkowym pałacykiem wybudowanym na zlecenie Anny i Ludwika Flatau (rodziców Edwarda Flatau) około 1885 roku. Pałacyk jest w stylu póznego klasycyzmu. Składa się z trzech sal: Sali Ślubów, Sali Toastów, oraz Sali Kolumnowej. Urząd prowadzi archiwa od 1906 roku. Arsenał w Augsburgu (ZEUGHAUS, das Waffenarsenal der Stadt; pol.: zbrojownia, arsenał miejski) – stary arsenał w centrum Augsburga przy Zeughausplatz 4. Obecnie w Zeughaus znajduje się Miejska Szkoła Muzyczna i Wokalna im. Alberta Greinera, restauracja z dużym ogródkiem piwnym – "Zeughausstuben", sala kinowa na poddaszu oraz centrum wystawowe w sali toskańskiej.

    Synagoga w Józefowie – prywatny dom modlitwy urządzony w drewnianym domu znajdującym się przy ulicy Wiślanej 5. Wewnątrz, na ścianach sali głównej, znajdowały się polichromie. Fragment dachu nad tym pomieszczeniem był ruchomy i w okresie Święta Szałasów uchylano go za pomocą specjalnego kołowrotu. Leopoldina - nagroda naukowa, ustanowiona w 2004 roku przez Niemiecko-Polskie Towarzystwo Uniwersytetu Wrocławskiego, przyznawana pracownikom UWr. za prace z dziedziny nauk humanistycznych, stanowiące istotny wkład w kulturę europejską i uwzględniające tematykę polsko-niemiecką. Nagroda jest wręczana w Auli Leopoldyńskiej na uroczystym posiedzeniu Towarzystwa. Jej obecna wysokość wynosi 20 tys. zł.

    Gabinet - jedno z pomieszczeń tzw. Kurzej Stopki, będącej częścią Zamku Królewskiego na Wawelu, wchodzące w skład ekspozycji Prywatnych Apartamentów Królewskich. XIV-wieczną sale odnawiano kolejno w XVI i XVII w., a w okresie międzywojennym oklejono ściany XVIII-wiecznymi kurdybanami, a plafony wypełniono malowidłami Zygmunta Waliszewskiego. W sali zachowały się pierwotne portale i kominek, pochodzące z ok. 1600 r. Nieznane jest pierwotne przeznaczenie komnaty.

    Dodano: 23.06.2010. 00:17  


    Najnowsze