• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Minister kultury wyróżnił toruńską archeolożkę

    15.09.2011. 12:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Dr hab. Anna Drążkowska z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu otrzymała Złotą Odznakę "Za Opiekę nad Zabytkami" za działalność na rzecz ochrony zabytków i dokonania w dziedzinie konserwacji zabytków archeologicznych.

    Odznakę wręczył 10 września laureatce marszałek województwa kujawsko-pomorskiego Piotra Całbecki, podczas uroczystej inauguracji 19. Europejskich Dni Dziedzictwa w Sali Królewskiej Ratusza Staromiejskiego w Toruniu.

     

    Dr hab. Anna Drążkowska jest archeologiem i specjalistą z zakresu konserwacji zabytków archeologicznych. Jej zainteresowania badawcze obejmują historię kultury materialnej, zwłaszcza historię tkanin i ubiorów, oraz kulturę funeralną.

    Badaczka specjalizuje się w konserwacji zabytków archeologicznych wykonanych z surowców organicznych, głównie wykonanych z drewna, skóry i tkanin. Konserwowała i rekonstruowała odzież pozyskaną z krypt i grobów podposadzkowych z kościołów w Toruniu, Gdańsku, Kostrzynie, Lublinie, Brzozie, Warszawie, Wschowie, Gniewie i w Dubnie na Ukrainie.

    Pracowała nad konserwacją zabytków, których dostarcza archeologia czasów najnowszych. Zabezpieczała obiekty wydobyte ze zbiorowych mogił polskich oficerów pomordowanych w Katyniu, Charkowie, Miednoje i Bykowni oraz przedmioty z obozów zagłady w Bełżcu i Sobiborze.

    To nie pierwsze wyróżnienie przyznane toruńskiej badaczce. Wcześniej otrzymała nagrodę Unii Europejskiej Europa Nostra 2002 za konserwację i rekonstrukcję odzieży grobowej z Lublina, Nagrodę Specjalną Ministra Kultury 2004 za działalność na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego oraz za działalność naukowo-dydaktyczną.

    W roku 2010 Drążkowską uhonorowano medalem Pro Memoria, a w kwietniu 2011 roku Brązowym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis".

    PAP - Nauka w Polsce

     

    szz/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Generalny Konserwator Zabytków – najwyższy organ ochrony zabytków (zwierzchnik służby konserwatorskiej) w Polsce. Działa zgodnie z ustawą o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami w imieniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Narodowy Instytut Dziedzictwa (NID) – narodowa instytucja kultury podległa Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Misją NID jest tworzenie podstaw dla zrównoważonej ochrony dziedzictwa poprzez gromadzenie i upowszechnianie wiedzy o zabytkach, wyznaczanie standardów ich ochrony i konserwacji oraz kształtowanie świadomości społecznej celem zachowania dziedzictwa kulturowego Polski dla przyszłych pokoleń. Instytut wydaje kwartalnik „Ochrona Zabytków”. Stowarzyszenie Naukowe Archeologów Polskich (SNAP) jest społeczną organizacją zrzeszającą polskich specjalistów w zakresie archeo­logii i prahistorii oraz dyscyplin z nimi współ­pracujących, działających w dziedzinie badań archeo­logicznych, ochrony i konserwacji za­bytków archeologicznych oraz muzealnictwa archeologicznego. Członkami wspierającymi mogą być również inne osoby zainteresowane archeologią.

    Andrzej Gołembnik - archeolog, absolwent i pracownik Instytutu Archeologii UW. Długoletni pracownik Przedsiębiorstwa Państwowego Pracownie Konserwacji Zabytków (PP PKZ). Specjalista w dziedzinie metodyki i metodologii archeologicznych badań wykopaliskowych - rzeczoznawca Ministra Kultury i Sztuki w tej dziedzinie. Przez szereg lat prowadził badania i brał udział w badaniach w krajach skandynawskich (Dania, Norwegia), gdzie zyskał uznanie i opinię specjalisty od badań średniowiecznych stanowisk miejskich. W latach 90. założył własną firmę archeologiczną, która koncentrowała się na badaniach ratowniczych w historycznym centrum Płocka. Jakość prac prowadzonych przez A. Gołembnika i ich wysoki poziom metodyczny skłonił Generalnego Konserwatora Zabytków do zorganizowania latem 1997 r. we współpracy z nim warsztatów archeologii terenowej dla konserwatorów zabytków archeologicznych - pracowników Państwowej Służby Ochrony Zabytków. W końcu lat 90. z ramienia Instytutu Archeologii UW prowadził badania archeologiczne w historycznym centrum Gdańska, ze szczególnym uwzględnieniem rejonu klasztoru dominikańskiego. Po powstaniu w 2002 r. Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków (KOBiDZ) podjął pracę w jego pracowni badań interdyscyplinarnych. Po zleceniu KOBiDZ w 2003 r. przez Muzeum Pałac w Wilanowie przeprowadzenia badań archeologicznych na terenie ogrodu i parku wilanowskiego A. Gołembnik został ich kierownikiem. Pod jego kierownictwem badania te stały się poligonem najnowocześniejszych metod dokumentacji procesu badawczego w archeologii z wykorzystaniem technik 3D, ortofotografii, programów AutoCAD i systemów GIS. Rada Ochrony Zabytków – istniejący od początku lat 90. XX w. organ opiniodawczo-doradczy Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, od 2003 r. powoływany i działający na mocy art. 97 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Zgodnie z ustawą do zadań Rady należy wydawanie opinii w sprawach dotyczących: założeń do projektu krajowego programu ochrony zabytków i opieki nad zabytkami, oceny realizacji zadań wynikających z koncepcji polityki przestrzennego zagospodarowania kraju w odniesieniu do zabytków, ochrony pomników historii, projektów aktów prawnych dotyczących ochrony zabytków i opieki nad zabytkami.

    Zasłużony Działacz Kultury – polska odznaka honorowa, nadawana osobom zasłużonym w tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” – polski medal nadawany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego osobie lub instytucji wyróżniającej się w dziedzinie twórczości artystycznej, działalności kulturalnej lub ochronie kultury i dziedzictwa narodowego. Medal nadawany jest w oparciu o ustawę z dnia 25 października 1991 o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego.

    Wojewódzki ośrodek archeologiczno-konserwatorski (WOAK) – jednostka organizacyjna wojewódzkiej służby ochrony zabytków powołana do wypełniania zadań wojewódzkiego konserwatora zabytków wobec zabytków archeologicznych. Zadania WOAK porównywalne są z zadaniami obecnych inspekcji ds. zabytków archeologicznych pozostających w ramach wojewódzkich urzędów ochrony zabytków (WUOZ), z tą różnicą, iż ich "zasobność" kadrowa, finansowa i sprzętowa (w porównaniu z obecną sytuacją "służby" archeologicznej) pozwalała, oprócz realizowania zadań o charakterze czysto administracyjnym, na prowadzenie własnych badań archeologicznych (wykopaliskowych i AZP) - w tym także ratowniczych badań archeologicznych. WOAKi uległy likwidacji do połowy lat 90. XX w. w ramach kolejnej reformy administracji ochrony zabytków i scalaniu zadań wojewódzkich konserwatorów zabytków w ramach ich urzędów. Departament Ochrony Zabytków (DOZ) – jeden z departamentów Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (MKiDN) odpowiedzialny za obsługę zadań Generalnego Konserwatora Zabytków (GKZ) wynikających z ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Departament (DOZ) powstał 1 marca 2002 r. w miejsce zlikwidowanego Urzędu Generalnego Konserwatora Zabytków zmieniając faktycznie jedynie nazwę, bez zmiany siedziby (ul. Ksawerów 13, Warszawa) i z nieznaczymi jedynie redukacjami personelu.

    Przedsiębiorstwo Państwowe Pracownie Konserwacji Zabytków (Pracownie Konserwacji Zabytków, PP PKZ) – przedsiębiorstwo państwowe powołane zarządzeniem Ministra Kultury i Sztuki z 25 sierpnia 1950 r. w celu prowadzenia badań zabytków, ich dokumentacji oraz prowadzenia prac restauracyjno-konserwatorskich przy zabytkach nieruchomych i ruchomych, a także badań archeologicznych. PP PKZ składał się z Zarządu w Warszawie i 20 oddziałów obejmujących jedno lub kilka byłych województw. Przed częściową prywatyzacją i rozproszeniem w początku lat 90. XX w. PP PKZ dysponowała niezwykle rozbudowanym systemem pracowni: dokumentacji naukowo-historycznej, archeologiczno-konserwatorskiej, badań architektonicznych, dokumentacji etnograficznej, konsewacji murów, projektowe, zieleni zabytkowej, konserwacji malarstwa, konserwacji rzeźby, konserwacji dzieł sztuki zdobnicznej, konserwacji mebli, papieru, książek, grafiki, skóry, drewna, metalu, tkanin itp. oraz grupami wykonawstwa robót budowlanych. PP PKZ poza licznymi przedsięwzięciami w kraju: odbudowa Zamku Królewskiego w Warszawie, odbudowa i restauracja centrów historycznych Gdańska, Krakowa, Torunia i Zamościa wykonywało od końca lat 60. również liczne prace konserwatorskie poza granicami kraju m.in. w Algierii, Egipcie, Francji, Kubie, Mongolii, Niemczech, Rosji, Wietnamie, Kambodży i we Włoszech.

    Zarząd Muzeów i Ochrony Zabytków (ZMiOZ) – komórka organizacyjna działająca w latach 60., 70. i 80. XX w. w ramach urzędu Ministerstwa Kultury i Sztuki, odpowiedzialna za realizację na szczeblu centralnym zadań wynikających z przepisów ochrony zabytków (do 1962 r. z rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 6 marca 1928 r. o opiece nad zabytkami, a od 1962 r. z ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury i muzeów) i ustaw dotyczących muzealnictwa.

    Dodano: 15.09.2011. 12:19  


    Najnowsze