• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Muzeum Archeologiczne w Poznaniu zakończyło digitalizację cennych zabytków

    15.02.2011. 00:05
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Fotografie przedstawiające 1100 najcenniejszych i najpiękniejszych eksponatów w kilku ujęciach i filmy trójwymiarowe 40 artefaktów wykonano w ramach projektu "Digitalizacja najcenniejszych zabytków pradziejowych Wielkopolski ze zbiorów Muzeum Archeologicznego w Poznaniu".

    Projekt powstał z inicjatywy dyrektor Muzeum Archeologicznego w Poznaniu, prof. UAM dr hab. Marzeny Szmyt. Współfinansowało go Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

    Zdigitalizowane eksponaty są w większości prezentowane na wystawie stałej "Pradzieje Wielkopolski". Teraz część z ich można podziwiać nie wychodząc z domu, korzystając z multimedialnego katalogu unikatowych zabytków zamieszczonego na podstronie internetowej placówki muzealnej.

    Sfotografowane artefakty wzbogacą multimedialne zasoby Muzeum oraz zostaną wykorzystane do działań naukowych, wystawienniczych i edukacyjnych.

    "W ten sposób udostępnimy nasze najcenniejsze eksponaty chroniąc je jednocześnie przed nadmierną eksploatacją" - uważa mgr Urszula Narożna-Szamałek, koordynatorka projektu.

    Planowane są również tematyczne wystawy wirtualne, przygotowywane zarówno pod kątem szkół, jak i potrzeb uczelni wyższych.

    Ponadto cyfrowa dokumentacja umieszczona w kioskach multimedialnych zainstalowanych już na wystawie, pozwoli na przybliżenie unikatowych zabytków Wielkopolski zwiedzającym, którzy dotąd mogli oglądać je jedynie z oddalenia.

    Wśród zabytków, które poddano cyfrowej obróbce znajdują się obiekty z terenów Wielkopolski z różnych epok, począwszy od najstarszych z XIV tysiąclecia p.n.e. po VI wiek n.e. Są wśród nich m.in. słynne wołki z Bytynia, napierśnik z Mrowina, popielnica twarzowa z Rzadkowa, terra sigillata z Wymysłowa oraz liczne egzemplarze biżuterii.

    PAP - Nauka w Polsce

    szz/ agt/ kap/


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Konserwator zabytków archeologicznych – zwyczajowo przyjęty tytuł pracownika służby ochrony zabytków odpowiedzialnego za ochronę zabytków archeologicznych. Do lat 90. XX w. tytuł ten związany był z funkcją kierownika wojewódzkiego ośrodka archeologiczno-konserwatorskiego (WOAK) lub kierownika albo pracownika właściwego działu wojewódzkiego ośrodka badań i dokumentacji zabytków (WOBiDZ) (w niektórych województwach funkcje KZA wykonywały na mocy odpowiedniego porozumienia muzea archeologiczne, np. Muzeum Archeologiczne w Krakowie, Muzeum Archeologiczne w Gdańsku, Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi, Muzeum Archeologiczne w Poznaniu, Muzeum Narodowe w Szczecinie). Do połowy lat 90. XX w. KZA posiadali w stosunku do zabytków archeologicznych uprawnienia wojewódzkich konserwatorów zabytków. Od poł. lat 90. XX w. zaczął się proces "powrotu" zadań i uprawnień KZA do wojewódzkich oddziałów Państwowej Służby Ochrony Zabytków/Służby Ochrony Zabytków, a obecnie wojewódzkich urzędów ochrony zabytków (WUOZ). Obecnie tytuł KZA używany jest coraz rzadziej i raczej czysto umownie wobec kierowników inspekcji archeologicznych w WUOZ lub osób pełniących funkcje inspektorów (specjalistów, gł. specjalistów) ds. zabytków archeologicznych.

    Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie – muzeum, którego zbiory są związane z polskim wczesnym średniowieczem oraz z historią Gniezna i okolic. Siedziba znajduje się w budynku wzniesionym w latach 1970-1978. Muzeum powstało w roku 1956 jako Gnieźnieński Oddział Muzeum Archeologicznego w Poznaniu. W 1973 r. zostało przekształcone w samodzielną jednostkę, która od marca 1983 nosi nazwę Muzeum Początków Państwa Polskiego. Gromadzi eksponaty archeologiczne, kultury materialnej od średniowiecza do czasów współczesnych, sztukę, zabytki i archiwalia związane z historią Gniezna. Księgozbiór muzeum liczy ponad 17 tysięcy pozycji.

    Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie – muzeum, którego zbiory są związane z polskim wczesnym średniowieczem oraz z historią Gniezna i okolic. Siedziba znajduje się w budynku wzniesionym w latach 1970-1978. Muzeum powstało w roku 1956 jako Gnieźnieński Oddział Muzeum Archeologicznego w Poznaniu. W 1973 r. zostało przekształcone w samodzielną jednostkę, która od marca 1983 nosi nazwę Muzeum Początków Państwa Polskiego. Gromadzi eksponaty archeologiczne, kultury materialnej od średniowiecza do czasów współczesnych, sztukę, zabytki i archiwalia związane z historią Gniezna. Księgozbiór muzeum liczy ponad 17 tysięcy pozycji.

    Departament Ochrony Zabytków (DOZ) – jeden z departamentów Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (MKiDN) odpowiedzialny za obsługę zadań Generalnego Konserwatora Zabytków (GKZ) wynikających z ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Departament (DOZ) powstał 1 marca 2002 r. w miejsce zlikwidowanego Urzędu Generalnego Konserwatora Zabytków zmieniając faktycznie jedynie nazwę, bez zmiany siedziby (ul. Ksawerów 13, Warszawa) i z nieznaczymi jedynie redukacjami personelu.

    Departament Ochrony Zabytków (DOZ) – jeden z departamentów Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (MKiDN) odpowiedzialny za obsługę zadań Generalnego Konserwatora Zabytków (GKZ) wynikających z ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Departament (DOZ) powstał 1 marca 2002 r. w miejsce zlikwidowanego Urzędu Generalnego Konserwatora Zabytków zmieniając faktycznie jedynie nazwę, bez zmiany siedziby (ul. Ksawerów 13, Warszawa) i z nieznaczymi jedynie redukacjami personelu.

    Generalny Konserwator Zabytków – najwyższy organ ochrony zabytków (zwierzchnik służby konserwatorskiej) w Polsce. Działa zgodnie z ustawą o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami w imieniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

    Generalny Konserwator Zabytków – najwyższy organ ochrony zabytków (zwierzchnik służby konserwatorskiej) w Polsce. Działa zgodnie z ustawą o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami w imieniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

    Dodano: 15.02.2011. 00:05  


    Najnowsze