• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Muzeum Historyczne m.st. Warszawy zaprezentowało nowo odkryty skarb

    19.07.2010. 02:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Ponad 1200 monet pochodzących z XVII i XVIII w. zaprezentowało Muzeum Historyczne. Skarb został znaleziony w piwnicy tzw. kamienicy Kazubowskiej na warszawskiej starówce. To największe odkrycie archeologiczne na terenie historycznej zabudowy miasta.

    Ważący około 4,5 kg skarb został odkryty 15 lipca podczas prac archeologicznych w piwnicach kamienicy nr 30 przy Starym Rynku.

    Na znalezisko składa się 1211 monet pochodzących z XVII i początku XVIII w. Wśród nich są m.in. orty, czyli ćwierćtalary, tynfy - srebrne złotówki, szóstaki koronne, oraz trojak, czyli polska moneta obiegowa wartości trzech groszy. Ostateczna liczba monet może okazać się większa, ponieważ część ze znalezionych monet jest posklejana i pokryta piachem.

    Najstarsza spośród znalezionych monet pochodzi z 1663 r. i została wybita przez Jana II Kazimierza, najmłodsza wybita została przez Augusta II Sasa w 1702 r. Ponadto występują monety Jana III Sobieskiego, króla pruskiego Fryderyka Wilhelma i austriackiego arcyksięcia Leopolda VI. Wszystkie monety wykonano ze srebra z domieszką miedzi.

    Monety znajdowały się w płóciennym worku ukrytym pod posadzką piwnicy w tzw. kamienicy Kazubowskiej na Starym Mieście. Archeologowie i historycy twierdzą, że kosztowności mógł zakopać jeden z ostatnich właścicieli kamienicy, winiarz Krzysztof Kisz. Jak powiedziała PAP dyrektor Muzeum Historycznego Joanna Bojarska, "prowadzone będą badania w celu ustalenia tożsamości właściciela kapitału".

    Zdaniem archeologa, który dokonał odkrycia - Ryszarda Cędrowskiego - "waga i ilość monet wskazują, że była to jednostka rozliczeniowa". Biorąc pod uwagę rok wybicia najmłodszej monety, badacze zakładają, że skarb został zakopany około 1703 r., czyli w czasach wojny północnej. "Warszawa przechodziła wtedy z rąk Sasów w ręce Szwedów i trzeba było płacić kontrybucje i łapówki" - mówił Cędrowski.

    Nominalna wartość znaleziska jest teraz trudna do oszacowania - monety muszą zostać oczyszczone i poddane analizom numizmatycznym. Bojarska podkreślała jednak wielką wartość historyczną odkrycia.

    Skarb znaleziono 15 lipca, podczas remontu piwnic znajdujących się pod kamienicami należącymi do Muzeum. Po wojnie zrezygnowano z użytkowania tych piwnic. Zostały zasypane i zamurowane, dlatego długo nie wiedziano o ich istnieniu.

    Cenny skarb na terenie warszawskiej starówki odkopał tuż po drugiej wojnie światowej konserwator Stanisław Żaryn. Podczas odbudowy jednej z kamienic znaleziono wówczas kilkaset monet. Archeologowie twierdzą, że w piwnicach staromiejskich domów oraz pod płytą Rynku może znajdować się jeszcze wiele cennych przedmiotów.

    Po zakończeniu prac konserwatorsko-archeologicznych piwnice mają zostać zaadaptowane na cele kulturalne i udostępnione zwiedzającym. Powstanie w nich ekspozycja poświęcona archeologii Warszawy, na której pokazane będą m.in. znalezione w kamienicy Kazubowskiej monety. WAL

    PAP - Nauka w Polsce

    kap



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Skarb z Zagórzyna – skarb odnaleziony w 1927 w Zagórzynie koło Kalisza. Zawierał bezcenne przedmioty: m.in. sześć złotych medalionów oraz zbiór monet (3 tysiące denarów - około 20 kg srebrnych monet), a także złote monety rzymskie z V w. (solidy Teodozjusza, Walentyniana i Gracjana). Przedmioty ze skarbu zostały rozsprzedane, lub prawdopodobnie nawet przetopione. Jeden z medalionów znajduje się w Berlinie, jeden w Nowym Jorku. Srebrna sprzączka znajduje się w Muzeum Okręgowym Ziemi Kaliskiej w Kaliszu. Ukrycie skarbu datowane jest na okres wędrówek ludów ( V-VI w. n.e.). Skarb średzki – jedno z najcenniejszych znalezisk archeologicznych XX wieku w Europie, kolekcja średniowiecznych monet i klejnotów monarchów czeskich, znalezionych w 1985 i 1988 r. w Środzie Śląskiej podczas prac budowlanych przy ulicy Daszyńskiego oraz na wysypisku gruzu na terenie Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji. Skarb w większości rozkradziony przez przypadkowych znalazców i odkrywców-amatorów był pod koniec lat 80. XX wieku powodem milicyjnej akcji na terenie Polski o kryptonimie Korona oraz kilku procesów karnych. Skarb ze Słuszkowa – skarb zdeponowany ok. 1100 w Słuszkowie, odnaleziony w 1935, zawiera najliczniejszy skarb monet w Polsce i najliczniejszy skarb denarów krzyżowych na świecie; od 1958 znajduje się w zbiorach Muzeum Okręgowego Ziemi Kaliskiej w Kaliszu.

    Skarb - jedna z podstawowych kategorii stanowisk archeologicznych: globalne znalezisko, zespół cennych w danym okresie przedmiotów (np. monet, ozdób), fragmentów surowca (bryłek minerałów, metali) czy narzędzi (broń) ukryty w ziemi lub zdeponowany w wodzie w celach kultowych (jako ofiara) lub jako forma przechowywania majątku, zwykle w czasach zagrożenia najazdami. Skarb rodziny Pavel - znalezisko archeologiczne ze Środy Śląskiej, kolekcja biżuterii i monet odnaleziona w ruinach wyburzanej kamienicy w centrum miasta w 2000 roku.

    Monety obiegowe III RP – monety emitowane przez Narodowy Bank Polski od dnia przegłosowania ustawy przez Sejm PRL ustawy o zmianie ustroju, nazwy państwa oraz symboli narodowych, 1 stycznia 1990 r. Na awersie każdej monety znajduje się nazwa państwa polskiego "Rzeczpospolita Polska" oraz godło. W ciągu pierwszych lat panowała wysoka inflacja, wobec czego bank centralny emitował coraz to wyższe nominały monet oraz banknotów. Dnia 1 stycznia 1995 r. na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. przeprowadzona została w Polsce operacja denominacji złotego. Nowy Polski złoty (PLN) równał się 10 000 starych złotych. Wymiany starych złotych na nowe złote (banknotów i monet), które przestały być prawnymi środkami płatniczymi, dokonano w ten sposób, że wydawano nowe banknoty i monety w zamian wycofując stare. Do dnia 31 grudnia 2010 roku można było wymienić stare pieniądze, po tej dacie stały się one bezużyteczne. W okresie przed denominacją znajdowały się w obiegu monety wybite jeszcze przed 1990 rokiem oraz monety wyemitowane z nową nazwą państwa od 50 zł do 20 000, a po denominacji, w obiegu powszechnym znajdują się monety o nominale od 1 grosza do 5 złotych. Okolicznościowe monety o nominale 2 złote (również GN, NG, golden nordic, nordic gold, nordyckie złoto) – monety okolicznościowe emitowane przez Narodowy Bank Polski od 1995 roku. Monety te bite są stemplem zwykłym i mają status monet obiegowych, są więc prawnym środkiem płatniczym w Polsce.. W pierwszym roku numizmaty bite były w miedzioniklu (CuNi). Od roku 1996 emitent zmienił materiał na stop Nordic Gold (CuAl5Zn5Sn1) używany do dziś. Są kontynuacją przeddenominacyjnych nominałów 20000 zł, które w wyniku denominacji zostały zastąpione aktualnym nominałem – 2 złote. W maju 2014 roku planowane jest zakończenie emisji monet o nominale 2 złote i zastąpienie ich bilonem okolicznościowym o nominale 5 złotych.

    Moneta obiegowa to moneta będąca aktualnie lub w przeszłości w obiegu, czyli w użyciu codziennym, służąca jako środek płatniczy (pieniądz) do płacenia za towary i usługi. Oprócz monet obiegowych istnieją monety kolekcjonerskie i monety bulionowe. W przeszłości produkowane ze srebra oraz złota. Współcześnie monety obiegowe z racji ich mniejszego znaczenia w obrocie pieniężnym bite są z tańszych materiałów takich jak: miedzionikiel, stal, mosiądz czy Nordic gold. Monety kolekcjonerskie – monety z metali szlachetnych (głównie ze złota, srebra) bite przeważnie dla uczczenia ważnych osób lub wydarzeń. Mimo zadeklarowanego nominału, na ich wartość ma wpływ głównie ilość zawartego kruszcu, a w niektórych przypadkach (w odróżnieniu od monet bulionowych) także bieżące trendy rynkowe określane jako tzw. wartość kolekcjonerska.

    Pieniądz w oblężeniu Zamościa – oficjalna nazwa serii monet wybitych podczas walk kampanii rosyjskiej Napoleona w czasie, gdy twierdza Zamość w 1813 r. była oblegana przez Armię Imperium Rosyjskiego. Monety wypuściła polska załoga twierdzy. Jest to jeden z dwóch przypadków emisji monet zastępczych podczas oblężenia w historii Polski

    Monety III RP: Wraz ze zmianą ustroju państwa w 1990 roku zmieniona została legenda monet emitowanych przez Narodowy Bank Polski. Nowe monety posiadają napis "Rzeczpospolita Polska" na awersie oraz na tej samej stronie orła z przywróconą koroną. Historia polskich monet w okresie III Rzeczypospolitej dotychczas dzieli się na dwa okresy. Wydarzeniem dzielącym była denominacja złotego przeprowadzona dnia 1 stycznia 1995 roku. Nowy polski złoty (PLN) równał się 10 000 starym (PLZ).

    Seria Historia Monety Polskiej obejmuje srebrne monety kolekcjonerskie. Narodowy Bank Polski zainaugurował tę serię w 2013 roku. Jej celem jest przedstawienie historii polskiego mennictwa na przykładzie monet z poszczególnych epok. Pierwsza moneta serii wyemitowana 10 czerwca 2013, upamiętniła Denar Bolesława Chrobrego. Gwinea - dawna, pierwsza maszynowo bita złota moneta angielska (równa 21 szylingom). Nazwa wywodzi się z faktu, iż większość tych złotych monet bito ze złota z Wybrzeża Gwinejskiego w Afryce. Początkowo gwinea była równa 20 szylingom. Bicie rozpoczęto za rządów króla Karola II 6 lutego 1663 roku. Początkowo ważyła 8,47 grama złota próby 0,9166 (11/12 jak określano to wtedy w Anglii), co dawało około 7,76 grama czystego złota, jednak wzrost wartości złota sprawił, że zmniejszono wagę do 8,38 grama tej samej próby, co dawało około 7,68 grama czystego złota. Potem ustalono wartość monety na 21 szylingów. Ostatnie bicie tej monety miało miejsce w 1813 roku.

    Pożyczka lombardowa jest to pożyczka, która jest udzielana pod zastaw papierów wartościowych oraz wartościowych przedmiotów o charakterze użytkowym, jak biżuteria czy obrazy. Banki udzielają pożyczek lombardowych na okres od 7 dni do 3 miesięcy. Zabezpieczeniem tych pożyczek mogą być bony i książeczki PKO lub blokada środków pieniężnych na rachunkach złotowych i walutowych, ponadto bank przyjmuje kosztowności w postaci wyrobów ze złota i platyny, sztabek złota oraz złotych monet. Okolicznościowe monety 2 euro – monety okolicznościowe, będące specjalną wersją powszechnie stosowanych obiegowych monet euro bite i emitowane przez członków strefy euro od 2004. Są legalnym środkiem płatniczym we wszystkich państwach będących członkami strefy euro.

    Linijka Fischa - przyrząd stosowany w jubilerstwie, służący do sprawdzania autentyczności monet bulionowych. Zestaw linijek Fischa składa się ze wzorców, za pomocą których można sprawdzić parametry konkretnej monety takie jak: grubość, średnicę, kształt oraz wagę. Każdy pojedynczy wzorzec linijki dedykowany jest do sprawdzania określonej monety. Dedykowane otwory i zagłębienia w danej linijce Fischa wykonane są w zgodzie ze wzorcem (katalogiem) producenta i muszą łącznie spełniać wszystkie założenia.

    Dodano: 19.07.2010. 02:17  


    Najnowsze