• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naukowcy badają, dlaczego wilgotnieją mury katedry we Fromborku

    29.08.2011. 00:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Naukowcy badają, dlaczego mury katedry we Fromborku (Warmińsko-Mazurskie) wilgotnieją i w jaki sposób uchronić świątynię przed zniszczeniem. Zespół archeologów, geologów i historyków do połowy września będzie pracować nad tym, jak uratować archikatedrę.



    Archikatedra we Fromborku, położona na Wzgórzu Katedralnym nad Zalewem Wiślanym jest jedną z najpiękniejszych świątyń gotyckich na Warmii i Mazurach. W niej znajduje się grób najsłynniejszego z warmińskich kanoników, astronoma, lekarza i ekonomisty Mikołaja Kopernika.

    Jednym z najpoważniejszych zagrożeń, na jakie narażona jest od lat archikatedra, są zawilgocone mury. Stale obecna wilgoć i przesiąkanie murów może bowiem prowadzić do degradacji obiektu. Zespół archeologów, geologów i historyków próbuje dociec, co jest przyczyną zawilgocenia ścian.

    Jak powiedział PAP w piątek dr Daniel Gazda z Archeologicznej Misji Pomezańsko-Bałtyckiej archeolodzy dokonali 5 wykopów wokół świątyni by znaleźć przyczyny podsiąkania murów. "Chcemy zbadać stopień zawilgocenia fundamentów, głębokość, na jakiej dochodzi do przesiąków murów. Zawilgocenie jest tak duże, że po przyłożeniu ręki do muru pozostaje ona mokra a na specjalnym urządzeniu rejestrującym wilgotność ścian brakuje skali"- wyjaśnił archeolog.

    Podkreślił, że tak duże zawilgocenie murów świątyni, które jest niebezpieczne dla trwałości obiektu jest spowodowane ingerencją człowieka. Chodzi o m.in. prace, jakie wykonywano wokół katedry po II wojnie światowej np. usypywano wysoko ziemię na zewnątrz przykrywając ściany świątyni, wykonywano także prace podziemne, które spowodowały podmoknięcie murów kościoła.

    Przy okazji badań murów i przeprowadzania podkopów archeolodzy natrafili we Fromborku na dwa ciekawe znaleziska. Jak podał dr Gazda na zewnątrz świątyni odkryto schody prowadzące do krypty, gdzie chowani byli kanoników warmińskich. Natomiast od strony północnej kościoła natrafiono na pozostałości budynku gospodarczo-magazynowego z XIX wieku. Niewykluczone, że ten budynek został postawiony w miejscu, gdzie w XIV wieku stał kapitularz, czyli sala posiedzeń gdzie zbierała się kapituła warmińska. 

    PAP - Nauka w Polsce

    ali/ abe/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Cmentarz kanoników we Fromborku – zabytkowy cmentarz kanoników Kapituły warmińskiej we Fromborku. Został założony w 1908 roku (pierwszy pochówek miał miejsce w 1911) z powodu braku miejsca na dalsze pochówki we fromborskiej katedrze. Spoczywa na nim 22 kanoników i 1 wikariusz katedralny. Wszyscy tu pochowani byli wysoko wykształconymi duchownymi (profesorami oraz doktorami filozofii i teologii). Spora część z nich nosiła polskie nazwiska. Ruiny cysterskiego kościoła w Rumi – świątynia została zbudowana w XIII wieku, w 1945 uległa zniszczeniu. Do dnia dzisiejszego zachowały się szczątki murów gotyckiego prezbiterium. Wokół kościoła znajdują się stare nagrobki z XIX i XX wieku. Ruiny mieszczą się przy ulicy Kościelnej, pod numerem 19. W planach jest odbudowa świątyni. Port Frombork – mały port morski nad Zalewem Wiślanym na Warmii, położony w woj. warmińsko-mazurskim, we Fromborku. Port stanowi bazę dla floty rybackiej i posiada niewielkie nabrzeże dla jachtów. Jest przystankiem dla statków żeglugi pasażerskiej, które kursują na Zalewie Wiślanym.

    Ulica Podwale – ulica w Krakowie. Jest częścią I Obwodnicy. Została wytyczona wzdłuż dawnych murów obronnych. Dominuje wokół niej zabudowa z XIX wieku. W budynku numer 6 znajduje się księgarnia. Baszta Prochowa w Goleniowie (zwana także Basztą Strażniczą) – cylindryczna baszta, wchodząca w skład murów obronnych w Goleniowie, położona nad rzeką Iną, na rogu murów, przy Gimnazjum nr 1 i niewielkim parku. Zwieńczona stożkowatym szczytem, zbudowana z czerwonej cegły. Dawniej pełniła funkcje penitencjarne (inna nazwa Baszta Więzienna), a także prochowni. Obecnie zamknięta i udostępniona do zwiedzania od zewnątrz.

    Mury serwiańskie, mury Serwiusza (łac.: Murus Servii Tullii) – mylna nazwa muru obronnego wzniesionego z rozkazu senatu po 378 p.n.e. wokół antycznego Rzymu po najeździe Galów w 390 p.n.e. pod wodzą Brennusa. Mur ten miał ok. 3,5 m grubości i ponad 7 m wysokości, a jego obwód wynosił ok. 11 km i zbudowany był z wykorzystaniem resztek ziemnego wału (agger) istniejącego najprawdopodobniej od czasów Serwiusza Tuliusza (od niego właśnie pochodzi nazwa murów). Szczątki tzw. murów serwiańskich zachowały się do dziś w stanie pozwalającym na określenie ich zasięgu. Mury miejskie w Chełmnie – jedne z najlepiej zachowanych murów miejskich w Polsce, otaczające miasto prawie pełnym obwodem. Ciąg zachowanych murów ma blisko 1700 m długości. Dawniej znajdowało się w nich 7 bram wjazdowych, z których ocalały dwie (Grudziądzka i Merseburska), zachowały się także 23 baszty – kryte (m.in. Prochowa, Mestwina) i otwarte. Mury zaczęto wznosić w 2 połowie XIII w., w 1 ćwierci XIV w. zostały podwyższone, a w ciągu XV i XVI w. modernizowane. W latach 1860-70 rozebrano dwa krótkie odcinki i 5 spośród 7 bram, od końca XIX wieku mury konserwowano.

    Mury miejskie w Lubinie – zostały zbudowane, w XIV wieku prawdopodobnie w miejscu starych wałów ziemnych wzmocnionych palisadą, które otaczając miasto spełniały funkcję obronną. Intensywna budowa murów miejskich nastąpiła w latach 1348-1358. Były to czasy tuż przed i w czasie Wojny domowej między synami Bolesława Rozrzutnego, kiedy to Lubin był rezydencją księcia Ludwika I. Zakończenie budowy murów miejskich nastąpiło w drugiej połowie XIV wieku i wówczas zostały one włączone do systemu obronnego miasta. Florian Franciszek Białkowski (ur. 4 maja 1677 w Lidzbarku Warmińskim, zm. 30 maja 1723 we Fromborku), polski duchowny katolicki, doktor teologii, kanonik kapituł we Fromborku i kolegiackiej w Dobrym Mieście.

    Wójtostwo w Bystrzycy Kłodzkiej – pozostałość po warownej wieży, wzniesionej na początku XIV w. W przeszłości budowla wchodziła w obręb murów miejskich i pełniła funkcje obronne, obecnie jest to budynek mieszkalny.

    Mury miejskie w Bieczu - ciąg murów miejskich sięgający początku XIV w. Początkowo miały długość ok. 1200 metrów. W ciągu dziejów system obronny miasta zmieniał się w zależności od technik wojennych. Do dzisiaj zachowały się tylko fragmenty - w okolicach kościoła parafialnego oraz resztki murów z częścią przyziemną kwadratowej baszty koło szpitala Św. Ducha.

    Murów (dodatkowa nazwa w j. niem. Murow) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Murów, której jest siedzibą. Cittadella - dzielnica historyczna Werony, zawarta w pierwszym okręgu. Dzielnica jest zamieszkana przez 7.040 osób. Jest odgrodzona od północy przez miejskie mury, które ją odzielają od wczesnośredniowiecznego i rzymskiego miasta, na wschód od Adygi i na południe od torów kolejowych, nieopodal murów austriackich i murów Borgo Roma, podczas gdy na zachodzie graniczy z dzielnicą San Zeno. Nazwa dzielnicy pochodzi z czasów epoki krótkiego panowania rodu Visconti pod koniec XIV wieku, kiedy została zbudowana cytadela obronna, której nazwę zapożyczył również plac Citadella. Główna ulica w dzielnicy nosi nazwę Corso Porta Nuova (Werona).

    Przeworskie mury obronne – w średniowieczu Przeworsk pełnił funkcję obronne, ponieważ przez wieki był często atakowany. Budowa murów częściowo podbudowanych kamieniem rozpoczęła się w 1512 r., kilkanaście lat później król Zygmunt wydał przywilej potwierdzający obwarowania. Do miasta prowadziły 3 bramy: Łańcucka od północnego zachodu, Jarosławska od wschodu i Kańczudzka (Węgierska) od południa. W obrębie murów usytuowanych było 5 baszt. Do poważnego zniszczenia odcinków murów doszło podczas panowania zaborcy austriackiego. W późniejszym czasie, „dzieło” rozbiórki i dewastacji murów dokończyli Niemcy podczas II wojny światowej. Obecnie oprócz murów nie zachowało się zbyt wiele fragmentów fortyfikacji. Jedyne istniejące odcinki murów można dziś podziwiać na terenie dwóch kościołów: Bazyliki pw. Ducha Świętego oraz Kościoła i klasztoru OO. Bernardynów pw. Św. Barbary. Ponadto fragmenty murowanej fortyfikacji znajdują się obecnie na ulicach: Kazimierzowska, Kilińskiego, Tkacka, Słowackiego oraz św. Jana. Najstarsze fragmenty murów miejskich, dość dobrze zachowane, znajdują się przy klasztorze OO. Bernardynów. Wysokie na 3,5–5 metrów, posiadają rozglifione wnęki, w których zachowały się otwory strzelnicze z biegnącym pod nimi gzymsem na całej długości muru. Obwarowania przy bazylice złożone z 2 odcinków odrestaurowane w latach 1958–1959 sięgają nawet 5 metrów wysokości. Na sporym fragmencie pierwszego odcinka z lat 1512 – 1527, od zabudowań klasztornych bożogrobców do starej furty zachowały się zwieńczenia z krenelażem i otworami strzelniczymi, pod którymi biegnie gzyms stanowiący oparcie dla ganku straży. W dalszym jego biegu, aż po dzwonnice postawioną w miejscu obronnej baszty, mury są bez krenelaża, ale za to wsparte od wewnątrz trzema szkarpami. Fragmenty murów getta w Warszawie – nieliczne zachowane fragmenty murów między posesjami lub ściany przedwojennych budynków wyznaczających po 16 listopada 1940 granicę pomiędzy warszawskim gettem a „aryjską" częścią miasta.

    Wieża Marszałkowska, Okrągła – obecnie nie istniejąca jedna z wież i baszt wchodzących w skład murów miejskich Warszawy, najwyższa z wież tworzących system obronny Starej Warszawy, usytuowana w północno-wschodniej części murów. Brama Górna w Olsztynie (niem. Obertor, Hochtor – Brama Górna, Wysoka Brama) od XIX wieku zwana Wysoką Bramą zbudowana została w XIV wieku. Jest jedyną bramą pozostałą z trzech,które znajdowały się w murach obronnych otaczających miasto. Ze średniowiecznego obwarowania pozostały również resztki murów przy Bazylice Konkatedralnej św. Jakuba, przy ulicy Asnyka, Okopowej i przy zamku. Brama usytuowana jest w północno-wschodniej części zespołu staromiejskiego, na osi wylotu głównego traktu komunikacyjnego.

    Mury miejskie Iławy – mury miejskie miasta Iławy zostały zbudowane ok. poł. XIV w. i tworzyły wraz z kościołem, zamkiem i fosą system obronny miasta. Były nierozerwalnie związane z kościołem pw. Przemienienia Pańskiego. Mury zostały wzniesione częściowo z kamienia łamanego i polnego, łączonymi zaprawą wapienną, jak również widoczne są fragmenty murów wykonane z cegły.

    Dodano: 29.08.2011. 00:19  


    Najnowsze