• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naukowcy odkrywają tajemnicę krwi mumii

    06.06.2012. 16:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Wampiry i wilkołaki mogą usunąć się w cień, bowiem teraz reflektory na scenie skierowane są na prawdziwą mumię. Naukowcy właśnie odkryli wewnątrz mumii najstarszą znaną współczesnej nauce próbkę krwi. Ötzi to zamrożona w lodowcu mumia licząca 5.000 lat, która została odkryta przez przypadek w 1991 r. przez parę turystów w Alpach Ötzalskich na austriacko-włoskiej granicy. Podczas gdy naukowcy zyskują jako takie pojęcie o życiu w czasach Ötziego, wiele lat przed naszą erą (p.n.e.), badaczom nie udało się znaleźć żadnych śladów krwi... aż do tej pory.

    Naukowcy przestudiowali niemal każdy detal Ötziego odkąd mumia została odkryta ponad 20 lat temu. Przeanalizowali jego ubranie, uznając je za bardzo wyszukane, narzędzia, a nawet genetykę, gdyż udało się zdekodować jego kwas dezoksyrybonukleinowy (DNA). Próbki pobrane z żołądka i jelit umożliwiły nawet naukowcom odtworzenie jego ostatniego posiłku. Badania aorty nie przyniosły żadnych wyników.

    I tutaj do akcji wkracza zespół naukowców z Niemiec i Włoch, który wykorzystując najnowsze zdobycze nanotechnologii zdołał zlokalizować erytrocyty w ranach Ötziego, dzięki czemu odkryte zostały najstarsze jak dotąd na świecie ślady krwi.

    "Jak do tej pory panowała niepewność, co do tego, jak długo może przetrwać krew - nie wspominając o tym, jak próbki krwi ludzkiej z okresu miedzi i brązu mogą wyglądać" - stwierdza Albert Zink, kierownik Instytutu Mumii i Człowieka z Lodu Akademii Europejskiej Bozen/Bolzano (EURAC) we Włoszech. Wyjaśnił również punkt wyjścia dla badań, które podjął wraz z Markiem Janko i Robertem Starkiem, materiałoznawcami z Centrum Inteligentnych Interfejsów przy Uniwersytecie Technicznym w Darmstadt, Niemcy.

    W toku pierwszych badań ciała odkryto ranę wlotową w plecach Ötziego pozostawioną przez strzałę. Naukowcy posłużyli się mikroskopem sił atomowych do zbadania cienkich skrawków tkanki pobranych z rany oraz z rany szarpanej na prawej ręce.

    Podczas badania rany po strzale zespół odkrył również fibrynę, białko biorące udział w krzepnięciu krwi. "Z uwagi na fakt, że fibryna jest obecna w świeżych ranach, a następnie ulega rozkładowi, teoria, że Ötzi umarł bezpośrednio po zranieniu strzałą, która poddana została wcześniej pod dyskusję, a nie kilka dni później, nie może się już obronić" - wyjaśnia dr Zink.

    Współczesna medycyna sądowa nie pozwala ustalić, od jakiego czasu ślad krwi jest obecny w miejscu zbrodni. Niemniej naukowcy Zink, Janko i Stark są przekonani, że metody nanotechnologiczne, które wykorzystali w testach krwi Ötziego w celu przeanalizowania mikrostruktury krwinek i drobnych skrzepów krwi mogą potencjalnie przyczynić się do przełomu w tym zakresie.

    "Aby mieć absolutną pewność, że nie mamy do czynienia z pyłkiem, bakteriami czy nawet negatywnym imprintingiem krwinki, tylko rzeczywiście z faktycznymi krwinkami, posłużyliśmy się drugą metodą analityczną, tak zwaną spektroskopią Ramana" - informują dr Janko i dr Stark, którzy wraz z dr Zinkiem, są również członkami Centrum Nanonauk w Monachium.

    W spektroskopii Ramana próbka tkanki jest oświetlana wiązką lasera, a analiza spektrum rozproszonego światła umożliwia identyfikację rozmaitych molekuł. Według naukowców obrazy pozyskane w tym procesie odpowiadały współczesnym próbkom ludzkiej krwi.

    Zespół opublikował wyniki badań w czasopiśmie Journal of the Royal Society Interface.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Surowica krwi – produkt krzepnięcia krwi i retrakcji (rozpuszczania) skrzepu. Jej skład różni się znacząco od składu osocza. Płynna frakcja krwi pozbawiona krwinek, płytek krwi oraz fibrynogenu i czynników krzepnięcia (w przeciwieństwie do osocza surowica krwi nie krzepnie), w jej skład wchodzą natomiast rozpuszczalne produkty konwersji fibrynogenu w fibrynę oraz składniki uwalniane z płytek krwi. Nie można zatem powiedzieć, że w skład krwi wchodzi m.in. osocze, a w skład osocza m.in. surowica. Transfuzja krwi, przetoczenie krwi – zabieg polegający na przetaczaniu pewnej ilości krwi lub składników krwi. Ma na celu substytucję utraconych składników. Transfuzja krwi (przetoczenie krwi) – zabieg polegający na przetaczaniu pewnej ilości krwi lub składników krwi. Ma na celu substytucję utraconych składników.

    Osocze krwi, plazma – zasadniczy (główny), płynny składnik krwi, w którym są zawieszone elementy morfotyczne (komórkowe). Stanowi ok. 55% objętości krwi. Uzyskuje się je przez wirowanie próbki krwi. Osocze po skrzepnięciu i rozpuszczeniu skrzepu nazywamy surowicą krwi. Fibrynogen (I czynnik krzepnięcia) – białko osocza krwi wytwarzane w wątrobie, angażowane w końcowej fazie procesu krzepnięcia i przekształcane w białko fibrylarnefibrynę (włóknik), współtworzącą skrzep krwi. Fibrynogen łącząc się z receptorami GpIIb/IIIa powoduje agregację aktywowanych trombocytów. Jest zaliczany do białek ostrej fazy.

    Fibryna (włóknik) – białko proste, białko fibrylarne (o długich, nitkowatych cząsteczkach tworzących włókna), wytrącające się z osocza krwi podczas procesu krzepnięcia krwi. Tworzy rusztowanie skrzepu krwi. Powstaje z fibrynogenu w wyniku działania trombiny. Czynnik von Willebranda - niezbędny składnik krwi biorący udział w procesie krzepnięcia krwi. Jest konieczny do adhezji płytek do kolagenu w miejscu uszkodzonego naczynia. We krwi łączy się z czynnikiem VIII, chroniąc go przed przedwczesną degradacją.

    Krzepnięcie krwi – naturalny, fizjologiczny proces zapobiegający utracie krwi w wyniku uszkodzeń naczyń krwionośnych. Istotą krzepnięcia krwi jest przejście rozpuszczonego w osoczu fibrynogenu w sieć przestrzenną skrzepu (fibryny) pod wpływem trombiny. Krzepnięcie krwi jest jednym z mechanizmów obronnych organizmu w wypadku przerwania ciągłości tkanek.

    Dodano: 06.06.2012. 16:37  


    Najnowsze