• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Naukowcy odkrywają tajemnicę wzrostu Homo heidelbergensis

    11.06.2012. 16:49
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Naukowcy z Hiszpanii zrekonstruowali kości kończyn ludzkich Homo heidelbergensis znalezione w Sierra de Atapuerca w Burgos. Odkrycie pomogło rzucić światło na wzrost rozmaitych gatunków z epoki plejstocenu, pokazując, że człowiek heidelberski, podobnie jak neandertalski, był mniej więcej tego samego wzrostu, co współczesny człowiek zamieszkujący w regionie śródziemnomorskim i w Europie Środkowej. Wyniki badań zostały opublikowane w czasopiśmie Journal of Human Evolution.

    Naukowcy z Uniwersytetu w Burgos zrekonstruowali 27 kompletnych kości pochodzących sprzed 500.000 lat. Zespół odkrył również znaczącą ilość skamielin wokół tego obszaru.

    "Niesamowita kolekcja pozwala nam oszacować wzrost gatunków, takich jak Homo heidelbergensis, który zamieszkiwał Europę w środkowym plejstocenie i jest przodkiem neandertalczyka" - jak cytuje Scientific Information and News Service (SINC) autora naczelnego, José Miguela Carretero Díaza z Laboratorium Ewolucji Człowieka Uniwersytetu w Burgos.

    Zespół ustalił, czy kości należały do mężczyzn czy kobiet, ponieważ były kompletne, co z kolei umożliwiło naukowcom zmierzenie wzrostu. "Dotychczasowe szacunki opierały się na niekompletnych próbkach kości, których długość również musiała zostać oszacowana" - stwierdził profesor Carretero Díaz. "Wykorzystywaliśmy także wzory oparte na zaledwie jednej populacji referencyjnej i nie mieliśmy nawet pewności, co do jej odpowiedniości".

    Wielorasowe i wielopłciowe wzory zostały wykorzystane do oszacowania wzrostu całej populacji, pozwalając na zredukowanie marginesu błędu i uzyskanie wyników na tyle realistycznych, na ile możliwe. "Obliczyliśmy ogólną średnią dla próbki oraz dla każdej z płci" - wyjaśnia naukowiec z Burgos. "Tą samą procedurą zostały objęte skamieliny człowieka neandertalskiego i człowieka z Crô-Magnon".

    Dane wskazują, że mężczyźni i kobiety z populacji Sima de los Huesos byli średnio nieco wyżsi od swoich neandertalskich odpowiedników. "Ani jednych, ani drugich nie można opisać jako niskich, gdyż plasują się w kategorii wzrostu średniego i powyżej średniego" - stwierdził profesor Carretero Díaz. "W obydwu gatunkach występowały wysokie jednostki".

    Ludzie, którzy dotarli do Europy w czasie górnego paleolitu, kromaniończycy lub ludzie współcześni pod względem anatomicznym, zastąpili populację neandertalską - zdaniem naukowców. Badacze odkryli znaczne różnice wzrostu między nimi a innymi gatunkami ludzkimi, reprezentującymi ludzi, określanych przez nas jako "wysokich". Wzrost nie zmieniał się w żaden sposób przez około dwa miliony lat.

    Odkrycia sugerują, że wszyscy udokumentowani ludzie z wczesnego i środkowego plejstocenu, którzy zamieszkiwali w Europie, Afryce i Azji byli średniego i powyżej średniego wzrostu przez około 2 miliony lat. Niemniej "w każdej populacji odkryliśmy jednostki wysokie lub bardzo wysokie" - informują naukowcy.

    Jednym słowem zespół utrzymuje, że wzrost rodzaju Homo był stosunkowo stabilny przez 2 miliony lat aż do pojawienia się 200.000 lat temu w Afryce "gatunku przełomowego pod tym względem" - Homo sapiens.

    Profesor Carretero Díaz powiedział: "Wyjaśnienie tkwi w ogólnej zmianie morfologicznej biotypu ciała, która przeważyła w naszym gatunku w porównaniu do naszych przodków. Homo sapiens miał szczuplejszą budowę ciała, lżejsze kości, dłuższe nogi i był wyższy. Dłuższe nogi, węższe biodra, większy wzrost i lżejsze kości oznaczały nie tylko spadek wagi ciała (mniej tłuszczu mięśniowego), lecz także dłuższy krok, większą prędkość i mniejszy wydatek energii w czasie poruszania się, chodzenia czy biegania".

    Wkład w badania wnieśli naukowcy z Wlk. Brytanii i USA.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Archaiczny Homo sapiens – nieściśle zdefiniowane pojęcie używane do opisania różnych Homo, przeciwstawianych ludziom anatomicznie współczesnym (Homo sapiens sapiens), w okresie zaczynającym się 500 000 lat temu. Do grupy tej zalicza się Homo heidelbergensis, Homo rhodesiensis, Homo antecessor, Homo helmei i Homo neanderthalensis (jako późny archaiczny Homo sapiens). Homo heidelbergensis – gatunek znany także jako Protanthropus heidelbergensis, człowiek heidelberski, człowiek ze Swanscombe lub człowiek z Boxgrove. Forma pośrednia pomiędzy Homo erectus a Homo neanderthalensis. Hipoteza multiregionalna – hipoteza wprowadzona do paleoantropologii przez Milford H. Wolpoffa mająca wyjaśniać zróżnicowanie populacji ludzkiej. Hipoteza multiregionalna zakłada, że różne podgatunki Homo sapiens wniosły istotny wkład genetyczny do obecnej puli genetycznej człowieka. Przyjmuje się nawet, że współczesny człowiek ma geny innych gatunków ludzi z rodzaju Homo jak Homo neanderthalensis czy Homo erectus. Przeciwstawną, konkurencyjną koncepcją jest teoria wyjścia z Afryki zakładająca, że człowiek współczesny pochodzi wyłącznie z Afryki.

    Homo sapiens idàltu (człowiek współczesny starszy) - wymarły podgatunek wczesnego człowieka Homo sapiens . W jego szkieletach widać pewne nieznaczne różnice z człowiekiem współczesnym i został wyodrębniony jako osobny podgatunek. Jego występowanie datuje się na około 160 000 lat temu. Człowiek neandertalski, neandertalczyk – wymarły przedstawiciel rodzaju Homo (człowiek), znany z plejstocenu (ok. 400 000 do ok. 24 500 lat temu), w zależności od autorów klasyfikowany jako podgatunek człowieka rozumnego – Homo sapiens neanderthalensis – lub odrębny od niego gatunek – Homo neanderthalensis.

    Homo helmei – nazwa proponowana dla plejstoceńskich hominidów o cechach przejściowych między Homo heidelbergensis a Homo sapiens. Wiele takich form pochodzi z Afryki z przedziału 400-100 tys. lat temu. Odznaczają się dość dużą mózgoczaszką, ale silnie wydłużoną ku tyłowi. Ważniejsze znaleziska pochodzą znad jeziora Ndutu w Tanzanii, z Bodo w Etiopii oraz Florisbad i Elandsfontein w RPA, z Kabwe w Rodezji, z Dżebel Irhud w Maroku, z Omo w Etiopii i Ngaloby w Tanzanii. Homo – rodzaj ssaków naczelnych z rodziny człowiekowatych (Hominidae) obejmujący współcześnie występującego człowieka rozumnego (Homo sapiens) oraz blisko z nim spokrewnione formy wymarłe, m.in. Homo habilis, nazywanego człowiekiem zręcznym, Homo erectus, nazywanego człowiekiem wyprostowanym, i neandertalczyka, nazywanego człowiekiem neandertalskim. Przedstawiciele tego rodzaju charakteryzowani są względnie dużą pojemnością puszki mózgowej, przystosowaniem do utrzymywania wyprostowanej postawy ciała i dwunożnego chodu, całkowicie przeciwstawnym kciukiem oraz dłońmi zdolnymi do precyzyjnego chwytu umożliwiającego wytwarzanie narzędzi.

    Homo erectus (człowiek wyprostowany) syn. pitekantrop (Pithecanthropus erectus) – prymitywny, kopalny gatunek człowieka z epoki środkowego plejstocenu, stanowiący szczebel ewolucyjny pośredni między australopitekami, a formami człowieka. Kolebką Homo erectus jest środkowo-wschodnia Afryka (Etiopia, Kenia, Tanzania), gdzie pojawił się prawdopodobnie na przełomie pliocenu i plejstocenu, około 1,8 miliona lat temu, i szybko rozprzestrzenił na tereny zachodniej i wschodniej Azji. Afrykański przedstawiciel tego gatunku określany jest także jako Homo ergaster.

    Dodano: 11.06.2012. 16:49  


    Najnowsze