• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • NCN przyznał grant na badanie sztuki naskalnej

    15.02.2012. 00:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Pracownik Muzeum Archeologicznego w Poznaniu, Paweł Polkowski otrzymał grant z puli Narodowego Centrum Nauki (NCN) na 3-letni projekt badawczy dla osób rozpoczynających karierę naukową i nieposiadających stopnia naukowego doktora. Archeolog zbada sztukę naskalną w egipskiej oazie Dachla.

    Badania Pawła Polkowskiego są częścią międzynarodowego i interdyscyplinarnego programu Dakhleh Oasis Project (DOP), który rozpoczął się w 1977 r. Jego celem jest poznanie wszystkich możliwych aspektów oazy, w tym geografii, biologii, geologii, historii, archeologii. Od 1985 r. w ramach DOP działa Petroglyph Unit, w skład którego od samego początku wchodzą polscy badacze. Zespół ds. sztuki naskalnej najpierw kierowany był przez prof. Lecha Krzyżaniaka, a obecnie prof. Michała Kobusiewicza.

    W czasie trwania projektu Paweł Polkowski zaplanował trzy ekspedycje do oazy Dachla, każda trwająca około miesiąca. Pierwszy sezon prac terenowych w ramach grantu właśnie się zaczął.

    Archeolog podejmie badania zarówno odkrytych już przedstawień sztuki naskalnej, jak i weźmie udział w rekonesansie na pustyni w poszukiwaniu nieznanych petroglifów, które zadokumentuje - zarejestruje ich dokładne położenie geograficzne z pomocą GPS, sfotografuje i wykona odrysy na folii. Po analizach gabinetowych powstanie praca doktorska.

    Muzeum Archeologiczne w Poznaniu posiada długą tradycję prowadzenia badań nad sztuką naskalną Afryki Północnej, w tym oazy Dachla. Ich inicjatorem był wieloletni dyrektor placówki prof. Lech Krzyżaniak. Badania te skupiły się jednak na wybranych aspektach sztuki naskalnej (głównie prahistorycznej), podczas gdy Paweł Polkowski obejmuje swoimi studiami również ryty z czasów późniejszych - faraońskich i arabskich.

    W kontekście poprzednich analiz sztuki naskalnej oazy Dachla, projekt zakłada badania w oparciu o odmienne założenia metodologiczno-teoretyczne. Akcent badawczy przesunięty zostaje z petroglifów na miejsca, w których te się znajdują. Dzięki nim badacz spróbuje odpowiedzieć na szereg pytań: co mogło decydować o wyborze miejsca do tworzenia sztuki naskalnej; jakie znaczenia symboliczne lub utylitarne posiadały miejsca i sztuka naskalna? Czy znaczenia te były zmienne (zakłada się, że tak) i w jaki sposób manifestują się owe zmiany? Owocem badań będzie poszerzenie perspektywy interpretacyjnej sztuki naskalnej, zarówno w skali oazy, jak i obszarów Afryki Północno-Wschodniej.

    "Moim zamiarem jest podjęcie próby interpretacji sztuki naskalnej bez względu na chronologię przedstawień. Jest to próba interpretowania przede wszystkim miejsc z petroglifami w oparciu o analizy krajobrazu. Za istotną dla studiów uznaję kategorię miejsca (np. pojedyncze wzgórze), jako czynnik determinujący przedmiot badań. Zastane w danym miejscu petroglify (oraz inne znaleziska stanowiące kontekst) będą obiektem interpretacji, a miejsca i potencjalne relacje pomiędzy nimi złożą się na całościową interpretację sztuki naskalnej oazy" - wyjaśnia Polkowski.

    Badania mogą też potwierdzić lub rzucić zupełnie nowe światło na interpretacje pochodzące jeszcze sprzed II wojny światowej, autorstwa Hansa Winklera - którego studia nadal pozostają jednym z nielicznych odniesień w kontekście sztuki naskalnej oazy Dachla.

    Nauka w Polsce - PAP

    szz/ krf/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Paweł Leszkowicz – historyk sztuki, kurator, wykładowca akademicki. Pracuje jako adiunkt w Zakładzie Sztuki Nowoczesnej w Instytucie Historii Sztuki UAM w Poznaniu, wykłada także na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Należy do sekcji polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki (AICA). Côa – rzeka w Portugalii, dopływ Douro. W jej dolinie położone jest jedno z najbogatszych skupisk sztuki naskalnej. Dla jego ochrony utworzono Park Archeologiczny Doliny Côa. Muzeum Sztuki w Łodzi – muzeum w Łodzi, którego główną osią programową jest badanie i prezentowanie sztuki awangardowej oraz progresywnych zjawisk artystycznych. Instytucja posiada trzy oddziały: ms1, ms2 oraz Muzeum Pałac Herbsta. Założone w 1930 r. jest jednym z najstarszych do dziś istniejącym muzeów, kolekcjonującym sztukę awangardową. W 1998 roku Muzeum Sztuki w Łodzi zostało wpisane do Państwowego Rejestru Muzeów pod numerem 53.

    Corcoran Gallery of Art – galeria sztuki w Waszyngtonie, specjalizująca się głównie w malarstwie amerykańskim (dawnym i współczesnym), założona w 1869 roku przez przedsiębiorcę Williama Wilsona Corcorana jako prywatna kolekcja sztuki. Jest najstarszym muzeum sztuki w Waszyngtonie. Obecnie galeria posiada znaczący zbiór XVIII-, XIX- i XX-wiecznej sztuki amerykańskiej i europejskiej, a ponadto dzieła sztuki współczesnej, fotografii, rzeźby i sztuki użytkowej. Moderna Museet (pol. Muzeum Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej) – państwowa galeria sztuki znajdująca się w Sztokholmie przy Exercisplan. Posiada znaczącą kolekcję dzieł sztuki nowoczesnej i współczesnej, zarówno szwedzkiej, jak i międzynarodowej powstałych od roku 1900 do dziś (zbiory fotografii od 1840 do dziś). Zadaniem Moderna Museet jest gromadzenie, przechowywanie, ekspozycja i przekaz sztuki XIX i XX w. we wszystkich jej formach.

    Sterling and Francine Clark Art Institute (w skrócie The Clark) – muzeum sztuki oraz instytut naukowo-badawczy w Williamstown. Posiada w swych zbiorach wyjątkowe dzieła sztuki europejskiej i amerykańskiej (malarstwo i rzeźba), zbiory grafiki i rysunku, angielskich wyrobów ze srebra i porcelany, oraz wczesnych fotografii. Najbardziej znane jest z kolekcji obrazów francuskich impresjonistów. Przy muzeum działa też biblioteka specjalizująca się w historii sztuki i centrum konserwacji dzieł sztuki Williamstown Art Conservation Center. Ikonografia – dziedzina badań historii sztuki, której zadaniem jest opis i interpretacja elementów treściowych i symbolicznych w dziełach sztuki. Termin użyty w piśmiennictwie greckim jako eikonographia ma oznaczenie przedstawienia obrazowego.

    Akademia sztuk pięknych (ASP) – uczelnia kształcąca na kierunkach powiązanych z szeroko rozumianą sztuką, w obrębie dziedziny: sztuki plastyczne, która obecnie dzieli się na dyscypliny: "sztuki piękne", "sztuki projektowe" i "konserwacja i restauracja dzieł sztuki". Jednak tradycją w Polsce jest to, że obowiązująca ogólna nazwa "Akademia Sztuk Pięknych", określa ogólnie szkołę wyższą, łączącą całe spektrum kształcenia plastycznego, zazwyczaj na kierunkach: malarstwo, grafika, rzeźba (to sztuki piękne) oraz: architektura wnętrz, wzornictwo, film, fotografia, scenografia, ubiór, szkło, ceramika (to "sztuki projektowe") oraz edukacja artystyczna. W wyniku zmiany ustawy o szkolnictwie wyższym ASP mogą być przekształcane w uniwersytety przymiotnikowe. Antoni Ziemba (ur. 1960) – polski historyk sztuki, specjalista w zakresie późnośredniowiecznej i nowożytnej sztuki europejskiej, prof. dr hab.

    Rembrandt Research Project (Komisja do Badań Twórczości Rembrandta) – projekt naukowy o charakterze interdyscyplinarnym założony w 1968 w Amsterdamie którego celem jest analiza dzieł sztuki związanych z Rembrandtem, weryfikacja dotychczas przyjmowanych przez historyków sztuki atrybucji.

    Agnieszka Barbara Morawińska (ur. 29 czerwca 1944 w Warszawie) – polska historyk sztuki, dr, tłumacz i autorka publikacji z zakresu estetyki i historii sztuki, krytyk sztuki, ambasador; od listopada 2010 dyrektor Muzeum Narodowego w Warszawie.

    Instytut Historii Sztuki powstał na bazie utworzonej w 1954 roku na Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie Katedry Historii Sztuki Sakralnej, której kierownikiem był historyk sztuki ks. prof. dr hab. Janusz Stanisław Pasierb. Centrum Sztuki WRO (WRO Art Center) - działająca od 2008 roku we Wrocławiu instytucja zorientowana na prezentację zjawisk z zakresu sztuki współczesnej, nowych mediów i eksperymentu technologicznego. Centrum Sztuki WRO powstało w oparciu o doświadczenia i projekty zespołu Fundacji WRO Centrum Sztuki Mediów, która od 1989 roku organizuje Międzynarodowe Biennale Sztuki Mediów WRO. Centrum funkcjonuje w ramach mecenatu Samorządu Wrocławia.

    Sztuka wczesnopiastowska – nazwą tą określa się sztukę, rozwijającą się na ziemiach polskich w wieku X i do ok. połowy XI. Określenie zostało wprowadzone przez historyka sztuki, prof. Lecha Kalinowskiego i dotyczyło całości zjawisk obejmujących okres przedromański i romański. Najczęściej stosowane jest dla określenia elementów sztuki sprzed czeskiego najazdu Brzetysława w 1038 roku, czyli dla okresu przedromańskiego. Dla czasów od restytucji monarchii piastowskiej zazwyczaj używany używany jest termin sztuka romańska. Galerie sztuki współczesnej (ang. contemporary art gallery), również Galeria współczesna - instytucja o komercyjnym charakterze, gdzie sztuka współczesna wystawiana jest z przeznaczeniem na sprzedaż. Określenie galeria sztuki jest powszechnie używane w znaczeniu muzeum sztuki, natomiast "galeria sztuki współczesnej" uzywana jest w znaczeniu komercyjna galeria sztuki. Typowym przykładem takiej galerii jest Gallery Row w Los Angeles, a w Polsce dla przykładu można wymienić Galeria 2 Światy w Krakowie. Szczególnym przypadkiem galerii współczesnej jest vanity gallery, gdzie pobiera są opłaty od artystów za wystawiania ich pracy.

    Galeria Foto-Medium-Art – galeria sztuki współczesnej, założona przez prof. Jerzego Olka, rozpoczęła działalność w październiku 1977 roku w Ośrodku Kultury i Sztuki we Wrocławiu. W 2007 roku przeniesiona do Krakowa i objęta patronatem Fundacji Muzeum Nowej Sztuki.

    Dodano: 15.02.2012. 00:19  


    Najnowsze