• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowa odsłona wystawy Archeologia Sudanu w Poznaniu

    20.01.2012. 00:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Stałej ekspozycji prezentującej pradzieje Sudanu w poznańskim Muzeum Archeologicznym przybyło prawie 100 nowych zabytków. Jest wśród nich jeden z najstarszych na świecie instrumentów muzycznych oraz unikatowe, skórzane sandały z IV wieku n.e. Dodatkowe atrakcje to panel dotykowy i ekran LCD, na którym wyświetlane są zdjęcia z badań archeologicznych.

    Ekspozycja wzbogaciła się o zabytki odkryte przez pracowników Muzeum w czasie licznych wykopalisk w Sudanie, głównie z obszaru IV katarakty nilowej. Poznaniacy wzięli kilka lat temu udział w akcji ratowniczych badań archeologicznych, które poprzedzały zalanie wielkich połaci terenu w związku z budową kolejnej, gigantycznej zapory wodnej.

     

    Pozyskane w czasie wykopalisk zabytki trafiły w części do Polski na mocy porozumienia z rządem Sudanu. Są wśród nich unikatowe przedmioty. Teraz, po żmudnej pracy muzealnych konserwatorów (np. sklejeniu olbrzymich naczyń ceramicznych z setek kawałków) są dostępne dla wszystkich zwiedzających.

    Ekspozycji przybyły również zabytki z najwcześniejszych okresów - są to paleolityczne pięściaki, czyli pierwsze znane narzędzia kamienne używane przez człowieka. Na wystawie umieszczono te odkryte przez polską misję wykopaliskową w Kadero, kierowaną przez wiele lat przez dyrektora Muzeum Archeologicznego w Poznaniu, prof. Lecha Krzyżaniaka.

    Do najciekawszych eksponatów należy tarło - jeden z najstarszych znanych na świecie instrumentów muzycznych, wykonany z żebra zwierzęcego. Na ekspozycji można obejrzeć także najstarsze znane na świecie naczynia ceramiczne - pochodzą z VIII tysiąclecia p.n.e.

    Oprócz tego na wystawie pojawiły się liczne przykłady biżuterii znalezionej w kurhanach z okresu meroickiego (IV w. n.e.). Ozdoby wykonano ze szkła, kamieni szlachetnych, a nawet jaj strusich.

    Z pomocą interaktywnego panelu dotykowego, zwiedzający dowie się, gdzie Polacy prowadzili i prowadzą wykopaliska, zaznajomi się z pradziejami tego rejonu. Na koniec ambitni mogą spróbować swych sił w quizie.

    Kuratorami wystawy są dr Marek Chłodnicki i dr Dobiesława Bagińska.

    Szczegółowe informacje na temat ekspozycji są dostępne na stronie internetowej Muzeum: http://www.muzarp.poznan.pl/muzeum_new/muz_pol/wystawy_stale/sudan/index.html

    PAP - Nauka w Polsce

    ssz/ krf/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Muzeum Ludowych Instrumentów Muzycznych w Szydłowcu – muzeum gromadzi i prezentuje zwiedzającym polskie ludowe instrumenty muzyczne. Oprócz ludowych instrumentów muzycznych pochodzących z obszaru całej Polski muzeum posiada w zbiorach zabytki związane z historią Szydłowca Siedzibą muzeum jest tutejszy zamek. Dinopark w Krasiejowie – muzeum paleontologiczne połączone z parkiem rozrywki umieszczone na ciągle aktywnym terenie wykopalisk archeologicznych w Krasiejowie. Zwiedzający oprócz zwiedzenia muzeum i spędzenia czasu w parku rozrywki mogą udać się w na spacer po terenie wykopalisk, gdzie mogą zobaczyć repliki zwierząt prehistorycznych. Muzeum Instrumentów Muzycznych w Poznaniu – muzeum instrumentów muzycznych w Poznaniu, jedyne tego rodzaju i tej wielkości w Polsce, trzecie co do wielkości w Europie, mieści się na Starym Rynku w trzech zabytkowych kamienicach (w tym w Kamienicy Grodzickich). Jest oddziałem Muzeum Narodowego w Poznaniu.

    Muzeum Archidiecezjalne w Poznaniu – muzeum gromadzące szeroko rozumiane dzieła sztuki religijnej i przedmioty świadczące o duchowości człowieka. Jedna z najstarszych tego typu instytucji w kraju i jedna z pierwszych placówek muzealnych w Poznaniu. Muzeum im. Orła Białegomuzeum regionalne w Skarżysku-Kamiennej w województwie świętokrzyskim, utworzone w 1969 r. Poza ekspozycją w budynku muzealnym obejmuje prawie 2 ha ekspozycji plenerowej, na której wystawiony jest głównie sprzęt wojskowy. Jest to jedna z największych kolekcji militariów w Polsce, zawierająca wiele unikatowych eksponatów. Poza ekspozycją stałą, prezentowane są także wystawy okresowe, głównie związane z regionem.

    Royal Ontario Museum (ang. Królewskie Muzeum Ontario) – największe muzeum w Kanadzie, znajdujące się w Toronto, przy Bloor i Avenue Rd. Oprócz stałych ekspozycji, muzeum przygotowuje wystawy okresowe wystawy, organizuje warsztaty i prelekcje. Konserwator zabytków archeologicznych – zwyczajowo przyjęty tytuł pracownika służby ochrony zabytków odpowiedzialnego za ochronę zabytków archeologicznych. Do lat 90. XX w. tytuł ten związany był z funkcją kierownika wojewódzkiego ośrodka archeologiczno-konserwatorskiego (WOAK) lub kierownika albo pracownika właściwego działu wojewódzkiego ośrodka badań i dokumentacji zabytków (WOBiDZ) (w niektórych województwach funkcje KZA wykonywały na mocy odpowiedniego porozumienia muzea archeologiczne, np. Muzeum Archeologiczne w Krakowie, Muzeum Archeologiczne w Gdańsku, Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi, Muzeum Archeologiczne w Poznaniu, Muzeum Narodowe w Szczecinie). Do połowy lat 90. XX w. KZA posiadali w stosunku do zabytków archeologicznych uprawnienia wojewódzkich konserwatorów zabytków. Od poł. lat 90. XX w. zaczął się proces "powrotu" zadań i uprawnień KZA do wojewódzkich oddziałów Państwowej Służby Ochrony Zabytków/Służby Ochrony Zabytków, a obecnie wojewódzkich urzędów ochrony zabytków (WUOZ). Obecnie tytuł KZA używany jest coraz rzadziej i raczej czysto umownie wobec kierowników inspekcji archeologicznych w WUOZ lub osób pełniących funkcje inspektorów (specjalistów, gł. specjalistów) ds. zabytków archeologicznych.

    Międzynarodowy Konkurs Lutniczy im. Henryka Wieniawskiego – odbywający się w Poznaniu w cyklu pięcioletnim, konkurs przeznaczony dla zawodowych lutników wszystkich narodowości bez względu na wiek, organizowany przez Towarzystwo Muzyczne im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu we współpracy ze Związkiem Polskich Artystów Lutników oraz Muzeum Narodowym -Odziałem Instrumentów Muzycznych w Poznaniu. Konkurs odbywa się zawsze w roku edycji Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu. Lech Krzyżaniak (ur. 8 lutego 1940 r. w Wilkowie k. Szamotuł, zm. 10 lipca 2004 r. w Poznaniu) – polski archeolog, wieloletni dyrektor muzeum archeologicznego w Poznaniu, uczestnik oraz organizator wielu wypraw archeologicznych na tereny Sudanu, Egiptu oraz Algierii.

    Muzeum Regionalne w Dębicy – muzeum, jedna z najmłodszych tego typu placówek w województwie podkarpackim, otwarte w 2003 roku z inicjatywy ówczesnego burmistrza miasta Dębicy Edwarda Brzostowskiego. Zbiory muzealne stanowią eksponaty gromadzone wcześniej w dębickiej Izbie Regionalnej oraz przechowywane przez Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Dębickiej. Placówka zawiera wiele ciekawych historycznych i etnograficznych ekspozycji z regionu dębickiego, w tym unikatowe i interesujące eksponaty związane z wojskiem, które stacjonowało w tym mieście od drugiej połowy XVIII wieku do początków XXI wieku.

    Muzeum Ziemi Choszczeńskiej – utworzone zostało w 1995 roku. Początkowo swą siedzibę miało w Szkole Podstawowej w Krzęcinie, a od 1998 r. do dziś znajduje się w Zespole Szkół nr 1 w Choszcznie. Opiekunem muzeum od 1995 r. jest dr G.J. Brzustowicz. W zbiorach muzeum znajdują się liczne znaleziska archeologiczne od epoki neolitu przez epokę brązu, wczesne średniowiecze, nowożytność po współczesność. Od 2000 r. w ekspozycji znajdują się dwa duże kamienne epitafia z 1796 roku poświęcone Annie Luizie Diliannie von Puttkamer. W 2006roku muzeum otrzymało drugą izbę. Zbiory obejmują kilkaset zabytków ruchomych z okresów od epoki kamiennej do współczesności: broń, ceramika, pieczęci, monety, gotyckie elementy architektury itd. Muzeum prowadzi działalność wystawienniczą (wystawy), naukową (gromadzi i udostępnia do badań eksponaty) i popularyzatorską (organizuje konkursy i sesje popularnonaukowe). Merytorycznym opiekunem muzeum od 1995 r. jest Regionalne Towarzystwo Historyczne Ziemi Choszczeńskiej.

    Muzeum Gazownictwa w Paczkowie - mieści się w Paczkowie przy ulicy Pocztowej 6. Muzeum zostało utworzone w byłej gazowni w listopadzie 1991 roku i stanowi jedyny w Polsce obiekt, gdzie w całości zachowały się urządzenia do produkcji gazu miejskiego. Muzeum to obecnie dynamiczna i różnorodna ekspozycja, oddająca tempo zmian i szybkość technologicznego rozwoju gazownictwa. Przedmiotem ekspozycji jest stara architektura przemysłowa, zabytkowy ciąg produkcyjny oraz zbiory eksponatów związanych z gazownictwem. Muzeum Regionalne w Kraśniku – oddział Muzeum Lubelskiego. Powstało w 1976 r. w związku z obchodami 600-lecia Kraśnika. Posiada zbiory regionalne historyczne i etnograficzne, a nade wszystko znane daleko poza Kraśnikiem zabytki archeologiczne. Zbiory etnograficzne prezentują zabytki związane z kulturą i sztuką ludową regionu: kolekcję ceramiki urzędowskiej od XVIII w. po czasy współczesne, duży zbiór eksponatów dotyczących kultury materialnej wsi i plastyki obrzędowej. Najciekawsze zbiory historyczne to księgi z biblioteki klasztoru Kanoników Regularnych, fotografie dawnego Kraśnika i jego mieszkańców, dokumenty z okresu okupacji. Ciekawe są zbiory militariów z I i II wojny światowej oraz oporządzenia wojskowego. Zabytki archeologiczne pochodzą głównie z licznych badań własnych muzeum, m.in. cmentarzyskach ciałopalnych z epoki brązu w Świeciechowie, cmentarzysku z późnego okresu lateńskiego w Pikulach i cmentarzysku z okresu wpływów rzymskich w Kraśniku-Piaskach, a także na Zamczysku - siedzibie dawnych właścicieli Kraśnika.

    Muzeum Historyczno-Misyjne Zgromadzenia Księży Misjonarzy – muzeum istniejące od lat 30. XX wieku w Krakowie w tzw. Domu Stradomskim przy ul. Stradomskiej 4. Muzeum udostępnia eksponaty z terenów misyjnych, głównie z Chin, w celu przybliżenia zwiedzającym kultury i religii tego kraju. W muzeum eksponowane są również zabytki z domu misjonarskiego Zgromadzenia Księży Misjonarzy św. Wincentego a Paulo. Andrzej Gołembnik - archeolog, absolwent i pracownik Instytutu Archeologii UW. Długoletni pracownik Przedsiębiorstwa Państwowego Pracownie Konserwacji Zabytków (PP PKZ). Specjalista w dziedzinie metodyki i metodologii archeologicznych badań wykopaliskowych - rzeczoznawca Ministra Kultury i Sztuki w tej dziedzinie. Przez szereg lat prowadził badania i brał udział w badaniach w krajach skandynawskich (Dania, Norwegia), gdzie zyskał uznanie i opinię specjalisty od badań średniowiecznych stanowisk miejskich. W latach 90. założył własną firmę archeologiczną, która koncentrowała się na badaniach ratowniczych w historycznym centrum Płocka. Jakość prac prowadzonych przez A. Gołembnika i ich wysoki poziom metodyczny skłonił Generalnego Konserwatora Zabytków do zorganizowania latem 1997 r. we współpracy z nim warsztatów archeologii terenowej dla konserwatorów zabytków archeologicznych - pracowników Państwowej Służby Ochrony Zabytków. W końcu lat 90. z ramienia Instytutu Archeologii UW prowadził badania archeologiczne w historycznym centrum Gdańska, ze szczególnym uwzględnieniem rejonu klasztoru dominikańskiego. Po powstaniu w 2002 r. Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków (KOBiDZ) podjął pracę w jego pracowni badań interdyscyplinarnych. Po zleceniu KOBiDZ w 2003 r. przez Muzeum Pałac w Wilanowie przeprowadzenia badań archeologicznych na terenie ogrodu i parku wilanowskiego A. Gołembnik został ich kierownikiem. Pod jego kierownictwem badania te stały się poligonem najnowocześniejszych metod dokumentacji procesu badawczego w archeologii z wykorzystaniem technik 3D, ortofotografii, programów AutoCAD i systemów GIS.

    Muzeum św. Maksymiliana (Był człowiek) – muzeum na terenie klasztoru Niepokalanów, otwarte dla zwiedzających w sierpniu 1998 r. Poświęcone jest życiu i pracy o. Maksymiliana Kolbego, działalności Niepokalanowa, założonego przez niego w 1927 r. oraz misjom franciszkańskim na całym świecie.

    Dodano: 20.01.2012. 00:04  


    Najnowsze