• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Nowe znaleziska w Dolinie Złotych Mumii w Egipcie

    17.04.2010. 21:02
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Zespół archeologów odkrył na stanowisku w środkowym Egipcie 14 starożytnych grobów oraz bogato zdobiony sarkofag sprzed 2300 lat - informuje agencja AFP.

    Odkrycia dokonał zespół egipskich naukowców na stanowisku położonym w oazie Bahariya na Pustyni Libijskiej, około 300 kilometrów na południowy-zachód od Kairu.

    Na stanowisku archeolodzy odnaleźli 14 starożytnych grobów, a w jednym z nich wyjątkowo starannie wykonany gipsowy rzeźbiony sarkofag, którego wieko przedstawia postać kobiety w szatach w rzymskim stylu.

    Jak poinformował dr Zahi Hawass, Sekretarz Generalny Rady Najwyższej ds. Starożytności Egiptu, w sarkofagu o długości około 1 metra znajduje się zmumifikowane ciało kobiety niewielkiego wzrostu lub dziewczynki, która zmarła około 2300 lat temu.

    Na stanowisku archeolodzy odnaleźli również artefakt ze złota, przedstawiający czterech synów Horusa - w egipskiej mitologii boga nieba, opiekuna monarchii - oraz gliniane i szklane naczynia oraz maski pośmiertne.

    W oazie Bahariya znajduje się rozległe cmentarzysko z okresu ptolemejskiego w starożytnym Egipcie, tzw. Dolina Złotych Mumii, którego badanie rozpoczął w 1996 roku dr Zahi Hawass z zespołem archeologów. JOT

    PAP - Nauka w Polsce

    tot/ agt/

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Zahi Hawass (arab. زاهي حواس, ur. 28 maja 1947 w Damietcie) – jeden z czołowych egiptologów na świecie, sekretarz generalny Najwyższej Rady Starożytności przy egipskim Ministerstwie Kultury, zdobył międzynarodową sławę także poza środowiskiem archeologów dzięki częstym występom w telewizyjnych programach popularnonaukowych kanału Discovery Civilisation poświęconych cywilizacji staroegipskiej. Prowadzi działania na rzecz zwrócenia Egiptowi przechowywanych w muzeach całego świata staroegipskich zabytków. Komora grobowa – w starożytnym Egipcie sala sarkofagowa, komora „odrodzenia”, miejsce wiecznego pobytu zmarłego, zwane „Dżeser-dżeseru” – „Święte Świętych”. Wielki Sfinks w Gizie – wykuty z ogromnego bloku skalnego (o długości 73 m i wysokości 20 m) pozostawionego w wyrobisku z czasów Cheopsa, posąg leżącego lwa z głową władcy w chuście nemes, prawdopodobnie wizerunek Chefrena. Sama rzeźba ma długość 57 metrów, szerokość 6 m i wysokość 20 m. Wielokrotnie zasypywany przez piasek i odkopywany już za czasów starożytnych (m.in. za Totmesa IV). Ostatnio pod kierunkiem Zahi Hawassa przeprowadzono prace zabezpieczające rzeźbę.

    Afolou bou Rhummel - stanowisko archeologiczne położone w nawisie skalnym Beni Seghoual w Algierii. Na stanowisku tym poświadczona jest obecność artefaktów utożsamianych w wytworami kultury iberonauruzyjskiej. Na jednym z tych poziomów okryto nekropolię złożoną z 46 grobów. Na stanowisku tym odkryto najstarsze w Afryce ślady plastyki figuralnej wypalanej z gliny. Al-Farafira (Farafra) – oaza w zachodnim Egipcie. Położona na Pustyni Libijskiej w bliskim sąsiedztwie oaz Ad-Dachila i Al-Bahrijja. Zamieszkana przez około 5.000 osób, głównie Beduinów. W oazie znajduje się m.in. szpital, szkoła i muzeum znanego również poza granicami Egiptu wszechstronnego artysty Badra.

    Selkit (zwana również Selkis) – w mitologii egipskiej jedna z czterech bogiń opiekujących się sarkofagami. Przedstawiano ją jako kobietę z ciałem skorpiona. Choć miała groźną postać zwierzęcia, była opiekuńcza i leczyła rany powstałe od ukąszeń. Serech (z egip. − uczynić wiadomym) − w starożytnym Egipcie prostokątna, pionowa ramka stanowiąca wizerunek pałacu w postaci planu (rzutu poziomego), poprzedzonego frontalnym przedstawieniem fasady i w związku z tym podzielona na dwie nierówne części. W górnej, mniejszej zapisywano imię władcy, w większej przedstawiano fasadę pałacu lub sarkofagu. Cała ramka była zwieńczona wizerunkiem sokoła, symbolizującego boga Horusa lub - rzadko - zwierzęcia Seta, jak w przypadku władców Peribsena i Chasechema (Chasechemui). Całość stanowi zapis Horusowego imienia władcy.

    Fellahowie (fallahowie) to ludność rolnicza w krajach arabskich, głównie w Egipcie. Fellahowie w Egipcie wywodzą się ze starożytnych mieszkańców doliny Nilu zmieszanych z Arabami. Większość z nich uległa arabizacji i islamizacji, ale około 20% egipskich fellahów (fallahów) wciąż jest wyznawcami kościoła koptyjskiego. Imię Horusowe to jedno z 5 imion królewskich używane przez władców w starożytnym Egipcie (obok imienia tronowego, Złotego Horusa, "Pana Obydwu Krain" i własnego). Było umieszczane w prostokątnym obramowaniu przedstawiającym fasadę pałacu i zwieńczonym wizerunkiem sokoła (boga Horusa).

    kultura iberomauruzyjska - zespół zjawisk kulturowych utożsamianych z omawianą kulturą obejmował swym zasięgiem obszary Maghrebu. Rozwój owej jednostki kulturowej wyznaczają daty od ok 20 tys lat temu do końca plejstocenu. Inwentarz kamienny w owej kulturze reprezentowany jest przez rożnego rodzaju zbrojniki. Gospodarka kultury iberomauruzyjskiej miała charakter mieszany gdyż poświadczone jest stosowanie przez ludność tej kultury polowań na antylopy oraz owce berberyjskie i zbieractwa roślinnego na co wykazują znaleziska kamienni żarnowych. Z wypalonej gliny wykonywano figurki zoomorficzne co poświadczone jest na stanowisku Afalou Bou Rhumel znajdującego się w wschodniej części Algierii oraz bransolety co poświadczone jest na stanowisku jaskiniowym Tamar Hat.

    Uszebti (z egip., także szauabti, szabti - odpowiadający; uszebt - opiekować się) - w starożytnym Egipcie figurka w kształcie mumii, z dwiema motykami w rękach i workiem na plecach, wkładana do grobu wraz z ciałem zmarłego.

    Vértesszölös - stanowisko archeologiczne położone na pn. zachód od Budapesztu datowane na ok. 350 tys lat temu. Na stanowisku tym poświadczona jest obecność narzędzi odłupkowych z małymi otoczakami. Na stanowisku tym znaleziono także szczątki homo erectus oraz dobrze zachowane ślady ognisk. Soczewka z Nimrud – artefakt wykonany z kwarcu około 3000 lat temu, odnaleziony w 1850 roku przez Austena Layarda na stanowisku Nimrud w Iraku, kryjącym pozostałości miasta Kalchu - jednej ze stolic Asyrii.

    Charga (arab. الخارجة, Al-Charidża) - miasto w Egipcie, ośrodek administracyjny muhafazy Nowa Dolina, położone w oazie na Pustyni Libijskiej. Europejskie Stowarzyszenie Archeologów (European Association of Archaeologists – EAA) – organizacja powstała w 1994 roku, licząca obecnie ponad 1100 członków z 41 krajów europejskich i pozaeuropejskich. Skupia archeologów i innych współpracujących z archeologią specjalistów. Należą do niej naukowcy, dydaktycy, archeolodzy terenowi, konserwatorzy, muzealnicy i studenci archeologii. W 1999 EAA uzyskała status ciała konsultacyjnego Rady Europy.

    Dodano: 17.04.2010. 21:02  


    Najnowsze