• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Pięćdziesięciolecie polsko-sudańskiej współpracy archeologicznej

    26.04.2011. 13:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Z okazji półwiecza polskich badań archeologicznych na terenie Sudanu, w dniach 27-30 kwietnia w Sudańskim Muzeum Narodowym w Chartumie odbędzie się w konferencja pt. "Fifty Years of Cooperation between Sudan and Poland in the Field of Archaeology". Konferencję organizuje Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP we współpracy z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego (CAŚ UW).

    Ze strony sudańskiej w sympozjum wezmą udział przedstawiciele rządu, Korporacji Starożytności i Muzeów, archeolodzy i reprezentanci lokalnych społeczności z obszarów, gdzie prowadzone są polskie badania. Stronę polską będą reprezentować ambasador Polski w Egipcie - Piotr Puchta, archeolodzy prowadzący od lat badania w Sudanie oraz kierownik Stacji Badawczej CAŚ UW w Kairze - dr Zbigniew E. Szafrański.

    W czasie konferencji przedstawiciel CAŚ UW wręczy odznaczenia osobom szczególnie zasłużonym dla polsko-sudańskiej współpracy archeologicznej.

    Wystąpienia zaprezentują m.in. prof. Michał Kobusiewicz (IA PAN), prof. Włodzimierz Godlewski (IA UW), dr Mahmoud El Tayeb (IA UW), dr Bogdan Żurawski (Instytut Kultur Śródziemnomorskich i Orientalnych PAN), Henryk Paner (dyrektor Muzeum Archeologicznego w Gdańsku). Szczegółowy program sympozjum znajduje się na stronach Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW (w formacie PDF).

    Polacy na trwałe wpisali się w pejzaż badań archeologicznych w Sudanie i co roku pracuje tam kilka misji znad Wisły. W lutym 1961 r. prof. Kazimierz Michałowski rozpoczął pierwszy sezon wykopalisk w Faras w północnym Sudanie. Przybycie polskich archeologów należy wiązać z odpowiedzią na apel UNESCO o ratowanie zabytków nubijskich, które miały wkrótce zniknąć pod wodami Nilu, spiętrzonymi przez gigantyczną tamę. Odkrycia w Faras przyniosły sławę polskim naukowcom, a przewiezione do Polski freski wzbogaciły kolekcje Muzeum Narodowego w Warszawie, dając początek "Galerii Faras".

    W ten sposób rozpoczęła się długoletnia współpraca archeologiczna, w wyniku której polscy archeolodzy pracowali na stanowiskach takich jak: Stara Dongola, Kadero, Banganarti, Zuma. W rejonie IV katarakty w ostatnich latach Polacy prowadzili na szeroką skalę ponownie badania ratownicze. Dzięki nim muzea w Warszawie, Poznaniu i Gdańsku wzbogaciły swe kolekcje o nowe zabytki.

    PAP - Nauka w Polsce

    szz/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Polsko-egipska Archeologiczna i Geologiczna Misja Skalna - prowadzi badania na skalnej półce położonej nad świątynią królowej Hatszepsut w Deir el-Bahari w Egipcie. Powstała w 1998 r. w wyniku umowy pomiędzy Centrum Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego im. Kazimierza Michałowskiego a władzami Uniwersytetu w Tanta, a następnie Uniwersytetu Ain Shams w Kairze. Ze strony polskiej kierownikiem Misji jest od początku prof. dr hab. Andrzej Niwiński z Instytutu Archeologii UW, ze strony egipskiej - prof. Shafia Bedier z Wydziału Sztuki Uniwersytetu Ain Shams w Kairze.

    Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej im. Kazimierza Michałowskiego (ang. Polish Centre of Mediterranean Archaeology, w skrócie PCMA) - samodzielna placówka badawcza Uniwersytetu Warszawskiego. Pod obecną nazwą istnieje od 1990 roku. Do głównych celów Centrum należy organizacja oraz koordynacja badań archeologicznych, konserwatorskich i rekonstrukcyjnych w północno-wschodniej Afryce, na Bliskim Wschodzie oraz na Cyprze. Prace Centrum są prowadzone na stanowiskach obejmujących szeroki horyzont czasowy, od czasów prehistorycznych, poprzez wszystkie okresy historyczne starożytnych cywilizacji śródziemnomorskich, aż po późny antyk i arabskie wczesne średniowiecze. Oprócz prowadzenia badań terenowych do zadań Centrum należy kompleksowa dokumentacja znalezisk, publikacja wyników badań. Centrum zarządza Stacją Badawczą w Kairze.

    Andrzej Gołembnik - archeolog, absolwent i pracownik Instytutu Archeologii UW. Długoletni pracownik Przedsiębiorstwa Państwowego Pracownie Konserwacji Zabytków (PP PKZ). Specjalista w dziedzinie metodyki i metodologii archeologicznych badań wykopaliskowych - rzeczoznawca Ministra Kultury i Sztuki w tej dziedzinie. Przez szereg lat prowadził badania i brał udział w badaniach w krajach skandynawskich (Dania, Norwegia), gdzie zyskał uznanie i opinię specjalisty od badań średniowiecznych stanowisk miejskich. W latach 90. założył własną firmę archeologiczną, która koncentrowała się na badaniach ratowniczych w historycznym centrum Płocka. Jakość prac prowadzonych przez A. Gołembnika i ich wysoki poziom metodyczny skłonił Generalnego Konserwatora Zabytków do zorganizowania latem 1997 r. we współpracy z nim warsztatów archeologii terenowej dla konserwatorów zabytków archeologicznych - pracowników Państwowej Służby Ochrony Zabytków. W końcu lat 90. z ramienia Instytutu Archeologii UW prowadził badania archeologiczne w historycznym centrum Gdańska, ze szczególnym uwzględnieniem rejonu klasztoru dominikańskiego. Po powstaniu w 2002 r. Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków (KOBiDZ) podjął pracę w jego pracowni badań interdyscyplinarnych. Po zleceniu KOBiDZ w 2003 r. przez Muzeum Pałac w Wilanowie przeprowadzenia badań archeologicznych na terenie ogrodu i parku wilanowskiego A. Gołembnik został ich kierownikiem. Pod jego kierownictwem badania te stały się poligonem najnowocześniejszych metod dokumentacji procesu badawczego w archeologii z wykorzystaniem technik 3D, ortofotografii, programów AutoCAD i systemów GIS.

    Faras (staroż. Pachoras) – miejscowość w północnym Sudanie, na północ od II Katarakty w pobliżu Wadi Halfa, obecnie zalana wodami jeziora Nasera.

    Sudański konflikt graniczny – konflikt między armią sudańską a południowosudańską Ludową Armią Wyzwolenia Sudanu (SPLA) i rebeliantami popieranymi przez walczące kraje (Sudański Front Rewolucyjny wspierany przez Sudan Południowy i Armia Wyzwolenia Sudanu Południowego wspierana przez Sudan), rozpoczęty po aneksji spornego regionu Abyei przez armię Sudanu, na nowo powstałej granicy między Sudanem, a Sudanem Południowym.

    Polish Archaeology in the Mediterranean (PAM) – rocznik naukowy wydawany od 1988 roku w Warszawie przez Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Publikowane są w nim wyniki prac polskich archeologów w rejonie Morza Śródziemnego (min. Egipt, Syria, Cypr). Zamieszczane studia i artykuły publikowane są w językach kongresowych. Pismo cieszy się uznaniem międzynarodowym i jest podstawowym periodykiem informującym o sukcesach polskiej archeologii śródziemnomorskiej.

    Polish Archaeology in the Mediterranean (PAM) – rocznik naukowy wydawany od 1988 roku w Warszawie przez Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Publikowane są w nim wyniki prac polskich archeologów w rejonie Morza Śródziemnego (min. Egipt, Syria, Cypr). Zamieszczane studia i artykuły publikowane są w językach kongresowych. Pismo cieszy się uznaniem międzynarodowym i jest podstawowym periodykiem informującym o sukcesach polskiej archeologii śródziemnomorskiej.

    Dodano: 26.04.2011. 13:04  


    Najnowsze