• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Powstaje leksykon drewnianej architektury sakralnej na Podkarpaciu

    01.03.2011. 14:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl


    218 zachowanych obiektów sakralnych z terenu województwa podkarpackiego znajdzie się w dwutomowym ,,Leksykonie drewnianej architektury sakralnej na Podkarpaciu". Pierwszy tom ukaże się już w marcu, a drugi - w czerwcu.


    Publikacja przygotowywana jest w ramach polsko-norweskiego projektu promocji dziedzictwa kulturowego ,,Skarby w drewnie ukryte", realizowanego przez Stowarzyszenie Pro Carpathia z Rzeszowa. Jest to jedyny tego typu projekt w Polsce. Wydawnictwo ukaże się on w nakładzie tysiąca egzemplarzy.

    ,,Zebraliśmy dane i materiały ilustracyjne do 218 istniejących obiektów sakralnych z obszaru Podkarpacia. Dzieląc to mniej więcej równo na dwie części zakładamy, że w pierwszym tomie znajdą się cerkwie i kościoły w miejscowościach od litery B do Ł, a w kolejnym tomie - od M do Ż" - powiedział PAP redaktor publikacji, Krzysztof Zieliński.

    Leksykon będzie bogato ilustrowany fotografiami prezentowanych obiektów. Będą to zdjęcia zarówno archiwalne, jak i współczesne, pochodzące z prywatnych zbiorów zespołu redakcyjnego, czytelników dwumiesięcznika ,,Skarby Podkarpackie", wydawanego przez stowarzyszenie oraz Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Przemyślu.

    Do przygotowania publikacji konieczne było przejrzenie dziesiątek książek, stron internetowych poszczególnych parafii, weryfikowanie poszczególnych danych oraz zgromadzenie ponad tysiąc zdjęć. Zadaniem leksykonu ma być przede wszystkim pokazanie, w jakim stanie jest drewniana architektura sakralna w regionie. W publikacji znajdą się obiekty zarówno w dobrym stanie, odnowione, jak i budowle zrujnowane, ale jeszcze wciąż istniejące.

    Obiekty, które z przyczyn losowych - zniszczeń wojennych, pożaru lub ludzkiego zaniedbania - już nie istnieją, zostaną przypomniane w aneksie dołączonym do drugiego tomu wydawnictwa.

    Redaktor leksykonu zwraca się z prośbą do posiadaczy zdjęć cerkwi i kościołów, których już nie ma, o ich bezpłatne udostępnienie. ,,Chcielibyśmy pokazać olbrzymią skalę zniszczeń, bo sądzimy, że przepadło co najmniej 350-400 obiektów. Chcemy je w tym naszym dziele policzyć" - wyjaśnił Zieliński.

    Projekt ,,Skarby w drewnie ukryte" został zainaugurowany wiosną 2010 roku i potrwa do końca września 2011 roku. Jest realizowany przez rzeszowskie Stowarzyszenie Pro Carpathia przy współpracy z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Przemyślu.

    Budżet projektu wynosi ponad 1 mln zł, z czego 90 proc. pochodzi ze środków Funduszu Wymiany Kulturalnej w ramach Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego. Pozostałe 10 proc. stanowi praca w formie wolontariatu polskich konserwatorów. W przedsięwzięcie zaangażowane jest także norweskie miasto Roros oraz wielu ekspertów i instytucji kulturalnych.

    W ubiegłym roku przygotowano dokumentację i wytyczne konserwatorskie dla dziewięciu drewnianych świątyń, zarówno cerkwi, jak i kościołów, znajdujących się na trasach Szlaku Architektury Drewnianej na Podkarpaciu.

    Stowarzyszenie Pro Carpathia planuje wydanie także ,,Białej Księgi Dziedzictwa Historycznego" i ,,Zielonej Księgi Dziedzictwa Historycznego". Pierwsza z nich ukaże się także już w marcu br. i zawierać będzie dane potrzebne do przygotowania wytycznych konserwatorskich, niezbędnych do renowacji zabytków. W drugiej, opublikowanej na zakończenie projektu, zostaną zaprezentowane modelowe rozwiązania konserwatorskie w wybranych obiektach.

    PAP - Nauka w Polsce, Agnieszka Pipała

    hes/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Archeologiczne Zdjęcie Polski to nazwa realizowanego na terenie całej Polski od 1978 r. przedsięwzięcia poszukiwania, rejestrowania i nanoszenia na mapy stanowisk archeologicznych. Celem przedsięwzięcia jest uzyskanie informacji potrzebnych do celów naukowych i konserwatorskich (związanych z ochroną zabytków). Przedsięwzięcie jest koordynowane przez poszczególnych wojewódzkich konserwatorów zabytków, a centralna baza danych przechowywana jest w Narodowym Instytucie Dziedzictwa w Warszawie.

    Archeologiczne Zdjęcie Polski to nazwa realizowanego na terenie całej Polski od 1978 r. przedsięwzięcia poszukiwania, rejestrowania i nanoszenia na mapy stanowisk archeologicznych. Celem przedsięwzięcia jest uzyskanie informacji potrzebnych do celów naukowych i konserwatorskich (związanych z ochroną zabytków). Przedsięwzięcie jest koordynowane przez poszczególnych wojewódzkich konserwatorów zabytków, a centralna baza danych przechowywana jest w Narodowym Instytucie Dziedzictwa w Warszawie.

    Rewaloryzacja - działanie konserwatorskie mające na celu przywrócenie wartości użytkowych i ekspozycję dziedzictwa kulturowego zarówno zabytków architektury jaki i zespołów urbanistycznych.

    Szlak Architektury Drewnianej – drogowy szlak turystyczny powstały we współpracy województw śląskiego, małopolskiego i podkarpackiego. Współpraca nad tworzeniem szlaku trwała w latach 2001-2003. Kilka lat później, w latach 2008-2009, oznakowany został także Szlak Architektury Drewnianej w województwie świętokrzyskim.

    Szlak Architektury Drewnianej – drogowy szlak turystyczny powstały we współpracy województw śląskiego, małopolskiego i podkarpackiego. Współpraca nad tworzeniem szlaku trwała w latach 2001-2003. Kilka lat później, w latach 2008-2009, oznakowany został także Szlak Architektury Drewnianej w województwie świętokrzyskim.

    Cerkiew Narodzenia Najświętszej Panny Marii w Liskowatem – drewniana greckokatolicka cerkiew, wzniesiona we wsi Liskowate w miejscu wcześniejszej cerkwi, wzmiankowanej już w roku 1564. Zabytek Szlaku Architektury Drewnianej.

    Zespół Opiekunów Kulturowego Dziedzictwa Warszawy - pozarządowe stowarzyszenie powstałe w roku 1981, stawiające sobie za podstawowy cel zapobieganie dalszej dewastacji autentycznych przedwojennych elementów architektury Warszawy - w szczególności ocalałych kamienic z przełomu XIX w. i XX w. Poprzez różnorodne akcje (plakatowe, prasowe, czy społeczne drobne prace konserwatorskie) stowarzyszenie starało się o zmianę nastawienia władz PRL w podejściu do architektury secesyjnej i eklektycznej, uznawanych w komunistycznym państwie za niepoprawne ideologicznie.

    Dodano: 01.03.2011. 14:19  


    Najnowsze