• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Powstaje rezerwat archeologiczny na Ostrowie Tumskim w Poznaniu

    13.07.2011. 00:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Rezerwat archeologiczny, w którym prezentowane będą fragmenty drewniano-kamiennej konstrukcji wału obronnego z II połowy X wieku, powstaje na Ostrowie Tumskim w Poznaniu. W poniedziałek wmurowano akt erekcyjny nowego obiektu.

    "Rezerwat z pewnością przyczyni się do zwiększenia atrakcyjności oferty turystycznej Wielkopolski i jej stolicy. Chcemy przypomnieć wszystkim, że tu w Poznaniu i Wielkopolsce zaczęło się państwo polskie" - powiedział podczas uroczystości marszałek województwa wielkopolskiego Marek Woźniak.

    Wartość projektu to 9,7 mln złotych. 70 proc. środków pochodzi z Unii Europejskiej w ramach Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. Resztę sfinansuje miasto Poznań. Rezerwat zostanie otwarty w pierwszej połowie 2012 roku.

    "W dwukondygnacyjnym budynku zwiedzający będą mogli oglądać dobrze zachowaną, lecz dotąd schowaną pod ziemią drewniano-kamienną konstrukcję wału obronnego grodu piastowskiego z II połowy X wieku. Eksponowane będą też warstwy ziemne odzwierciedlające historię jego budowy, użytkowania i późniejszej destrukcji" - wyjaśniła dyrektor Muzeum Archeologicznego w Poznaniu Marzenna Szmyt.

    Wykopany z ziemi wał jest obecnie poddawany pracom konserwatorskim. Po wybudowaniu rezerwatu zostanie on posadowiony dokładnie w tym samym miejscu, w którym został znaleziony.

    Odkrycia pozostałości wałów muru obronnego Poznania dokonał tuż przed wybuchem II wojny światowej prof. Józef Kostrzewski. Badania archeologiczne w tym miejscu przeprowadzono w 2000 roku, gdyż miał tu powstać budynek administracji kościelnej.

    Wał został zbudowany w około 980 roku, był wysoki na około 12 metrów, w najszerszym miejscu u podstawy miał nawet 30 metrów. Jego długość szacowana jest na około kilometra. Wał otaczał północną część Poznania, zbudowany był z drewna dębowego.

    "W czasach wczesnopiastowskich wał ten był, obok gnieźnieńskiego, największą budowlą architektoniczną na ziemiach polskich. Trzeba pochylić czoło przed Mieszkiem I, bo taka budowla wymagała dobrej organizacji" - powiedział PAP archeolog, który rozpoczął prace wykopaliskowe w tym miejscu w 2000 roku, Piotr Wawrzyniak z Pracowni Archeologiczno-Konserwatorskiej w Zielonej Górze.

    Teren Ostrowa Tumskiego jest najstarszą i jedną z najcenniejszych historycznie części Poznania. To miejsce stało się siedzibą pierwszych władców Polski. Mieszko I zbudował tu swoje palatium, tu najprawdopodobniej odbył się chrzest Polski w 966 roku. Na tym terenie powstała też pierwsza katedra chrześcijańska, w której powołano w 968 roku pierwsze w Polsce biskupstwo. W murach katedry spoczywa trzech królów i pięciu książąt najstarszej polskiej dynastii.

    PAP - Nauka w Polsce

    kpr/ hes/ agt/

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Rezerwat Archeologiczny Genius Loci - rezerwat archeologiczny, zlokalizowany na Ostrowie Tumskim w Poznaniu, przy ul. ks. Ignacego Posadzego 3, eksponujący pamiątki początków państwa Polskiego i miasta Poznania. Jest filią poznańskiego Muzeum Archeologicznego. Bazylika Archikatedralna św. Piotra i św. Pawła w Poznaniu – jeden z najstarszych polskich kościołów i najstarsza polska katedra (od 968), położona na Ostrowie Tumskim. Jest ona miejscem pochówku pierwszych władców Polski i przypuszczalnym miejscem chrztu Mieszka I. Obecna gotycka katedra powstała w XIV – XV w., częściowo odbudowana i regotyzowana po zniszczeniach II wojny światowej. ICHOT Brama Poznania, wcześniej ICHOT (Interaktywne Centrum Historii Ostrowa Tumskiego) - placówka w Poznaniu (w budowie), mająca zajmować się prezentowaniem historii Ostrowa Tumskiego. Znajduje się na Śródce w pobliżu mostu Jordana, jest połączona z Ostrowem Tumski kładką przebiegającą na rzeką Cybiną do zachodniego zachowanego przyczółku Śluzy Katedralnej. Z założenia oprócz funkcji edukacyjnych miał (w ramach rewitalizacji) przyciągnąć turystów w tą część Poznania. Jest elementem Traktu Królewsko-Cesarskiego. Zwiedzanie centrum ma być z założenia wstępem do pobytu na Ostrowie Tumskim.

    Brama Poznania ICHOT, wcześniej ICHOT (Interaktywne Centrum Historii Ostrowa Tumskiego) - placówka w Poznaniu (w budowie), mająca zajmować się prezentowaniem historii Ostrowa Tumskiego. Znajduje się na Śródce w pobliżu mostu Jordana, jest połączona z Ostrowem Tumski kładką przebiegającą na rzeką Cybiną do zachodniego zachowanego przyczółku Śluzy Katedralnej. Z założenia oprócz funkcji edukacyjnych miał (w ramach rewitalizacji) przyciągnąć turystów w tą część Poznania. Jest elementem Traktu Królewsko-Cesarskiego. Zwiedzanie centrum ma być z założenia wstępem do pobytu na Ostrowie Tumskim. Bazylika Archikatedralna św. Piotra i św. Pawła w Poznaniu – jeden z najstarszych polskich kościołów i najstarsza polska katedra (od 968), położona na Ostrowie Tumskim. Jest ona miejscem pochówku pierwszych władców Polski i przypuszczalnym miejscem chrztu Mieszka I. Obecna gotycka katedra powstała w XIVXV w., częściowo odbudowana i regotyzowana po zniszczeniach II wojny światowej.

    Historia Poznania 966-1034: W 966 roku, wraz z chrztem Mieszka I, rozpoczyna się pisana historia Polski. Poznań jest jednym z miejsc, które należy brać pod uwagę jako miejsce tego wydarzenia. Ostatnie badania archeologiczne dowodzą istnienia w Poznaniu palatium, które jest największym znanym świeckim, murowanym budynkiem owych czasów w państwie Polan. Przy nim znajdowała się najprawdopodobniej rotunda, zwana kaplicą Dąbrówki. Dziś fundamenty obu tych budowli znajdują się pod Kościołem NMP. W 968 roku Polska otrzymała również biskupa misyjnego. Był nim Jordan, który przybył do kraju Mieszka I wraz z orszakiem Dobrawy. Jako biskup misyjny nie miał formalnie swojej stolicy, jednak w rzeczywistości musiał posiadać swój kościół katedralny i siedzibę. Tytuł biskupa misyjnego sprawiał, że Jordan i jego bezpośredni następcy nie podlegali władzy żadnego z metropolitów, lecz bezpośrednio papieżowi. Badania archeologiczne oraz przekaz Thietmara wskazują, że ową siedzibą stał się Poznań, a głównym kościołem w państwie stała się katedra św. Piotra na Ostrowie Tumskim. O wysokiej pozycji poznańskiego biskupstwa najlepiej świadczy utrzymanie przez pewien czas niezależności tego ośrodka władzy kościelnej, pomimo ustanowienia w 1000 roku metropolii w Gnieźnie. W poznańskiej katedrze pochowano również pierwszego historycznego władcę Mieszka I. Siła ośrodka była tak duża, że po śmierci Bolesława Chrobrego Mieszko II również złożył go w katedrze. Ostatnim z pochowanych tu władców był Przemysł II 1296 roku. Historia Gniezna: Pierwsze ślady osadnictwa na terenach dzisiejszego Gniezna, pochodzą z końca paleolitu, tj. sprzed 8 - 10 tys. lat temu, zaś od końca VIII w. istniał tu obronny zespół osadniczy państwa plemiennego Polan. Rozbudowany i zmodernizowany za czasów Mieszka I stał się siedzibą pierwszych władców piastowskich jako główny gród państwa Polan. Dotychczas uważano, że w końcu VIII w., za rządów półlegendarnej dynastii Popielidów powstał w Gnieźnie gród (plemienia Goplan) i podgrodzie, otoczone wałem drewniano-ziemnym. Jednak najnowsze badania dendrochronologiczne dostarczyły dowodów na to, że najstarszy gród gnieźnieński zbudowano dopiero ok. 940 roku na Wzgórzu Lecha (gdzie wg źródeł archeologicznych znajdowała się wówczas świątynia pogańska), a więc za panowania Siemomysła Lestkowica z dynastii Piastów. W 966 roku w okolicach Gniezna najprawdopodobniej na Ostrowie Lednickim Mieszko I przyjął chrzest Polski. Mieszko I po 966 roku zbudował kościół, w którym pochowano Jego żonę Dąbrówkę, zaś na terytorium grodu w miejscu obecnego kościoła św. Jerzego wzniósł kamienny zamek z kaplicą. Jednak tak późna chronologia Gniezna jako obronnej siedziby książęcej nie wyklucza wcale funkcjonowania na tym miejscu od przełomu VIII i IX w. pogańskiego ośrodka kultowego, na terenie którego dokonywano prawdopodobnie intronizacji książąt plemiennych. W X w. Gniezno stanowiło jeden z grodów stołecznych państwa Piastów, obok m.in. Ostrowa Lednickiego, Poznania i Giecza (grodów stołecznych, czyli miejsc gdzie wzniesiono tzw. palatia książęce było kilka, lecz zgodnie z dokumentem "Dagome iudex" z ok. 991 roku, jedyną formalną stolicą państwa polskiego było Gniezno). O stołecznej funkcji Gniezna świadczyć mogą także napisy Gnezdun civitas na monetach Bolesława Chrobrego, jak również fakt pochowania właśnie w Gnieźnie w 997 roku ciała biskupa i męczennika Wojciecha.

    Złota Kaplica albo Kaplica Królów Polskich – znajdująca się dokładnie w osi poznańskiej katedry kaplica wzniesiona na miejscu średniowiecznej kaplicy Najświętszej Marii Panny powstałej w 1405. Ta pierwotna kaplica została zniszczona przez pożary i powodzie. W 1815 narodził się pomysł wzniesienia na tym miejscu nagrobka pierwszych władców polski (zrealizowano go w latach 1836–1837). Muzeum Historii Miasta Poznania – oddział Muzeum Narodowego w Poznaniu, który mieści się w poznańskim ratuszu. Eksponaty prezentowane są w reprezentacyjnych salach pierwszego piętra - z Salą Renesansową (tzw. Wielką Salą) nakrytą sklepieniem z 1555 roku i odbudowanych w formie sal wystawienniczych pomieszczeniach drugiego pietra. Do 1997 roku ekspozycje odbywały się także w gotyckich piwnicach, które obecnie są w remoncie. Część stała poświęcona jest dziejom Poznania od lokacji w XIII wieku po rok 1945.

    Nowy Ratusz w Poznaniu – nieistniejący budynek w Poznaniu, na Starym Rynku. Obiekt powstał po wyburzeniu w 1890, grożącego zawaleniem budynku Wagi Miejskiej. Był położony obok "Starego Ratusza", po jego zachodniej stronie. Pełnił funkcję siedziby władz miejskich. Został poważnie uszkodzony podczas II wojny światowej. Po wojnie postanowiono go nie odbudowywać. W jego miejscu odbudowano za to budynek Wagi Miejskiej.

    Rezerwat Archeologiczny Zawodzie – rezerwat archeologiczny w Kaliszu, na Zawodziu, oddział Muzeum Okręgowego Ziemi Kaliskiej w Kaliszu; dokumentuje historię badań archeologicznych prowadzonych na terenie wczesnośredniowiecznego grodu na Zawodziu oraz na Starym Mieście; obok rezerwatu znajduje się skansen.

    Mediations Biennale – biennale sztuki współczesnej, odbywa się co dwa lata od 2008 roku w Poznaniu. Na biennale są prezentowane prace artystów polskich i zagranicznych, realizujących swoje dzieła w zakresie wszystkich mediów– sztuki wideo, sztuki multimedialnej, instalacji, sztuk performatywnych, a także tradycyjnych: malarstwa, grafiki, rzeźby. Mediations Biennale jest największą tego typu imprezą w Polsce i Europie Środkowej. Inicjatorem Mediations Biennale jest Tomasz Wendland we współpracy ze Sławomirem Sobczakiem, oraz dyrektorem organizacyjnym Anną Hryniewiecką. Partnerami biennale są: Muzeum Narodowe w Poznaniu, Centrum Kultury Zamek, WSNHiD w Poznaniu. Mecenasem Mediations Biennale jest Urząd Miasta Poznania, Urząd Marszałkowski Województwa Wielkopolskiego, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Trzecia edycja pod hasłem przewodnim THE UNKNOWN – NIEZNANE planowana jest na koniec września i październik 2012. Bogdan Kostrzewski (ur. 2 sierpnia 1915 w Poznaniu, zm. 12 kwietnia 1971 w Poznaniu) - docent, doktor, polski archeolog, muzeolog, długoletni dyrektor Muzeum Archeologicznego w Poznaniu, prowadził wykopaliska w Gieczu. Prywatnie był synem prof drJózefa Kostrzewskiego.

    Zakład Historii Wychowania Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu – powstał 1 września 1967 roku w ramach Katedry Pedagogiki UAM. Pierwszym kierownikiem był prof. dr hab. Stanisław Michalski, jego następcą do 2000 roku był prof. dr hab. Jan Hellwig. Obecnie Zakład mieści się na Wydziale Studiów Edukacyjnych UAM w Poznaniu. Pracami zakładu kieruje od 2000 roku prof. Wiesław Jamrożek.

    Dodano: 13.07.2011. 00:19  


    Najnowsze