• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Rekonstrukcja bitwy napoleońskiej w Jonkowie

    26.03.2012. 07:53
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Blisko 200 rekonstruktorów z Polski, Litwy i Białorusi wzięło udział w sobotę w Jonkowie pod Olsztynem w Napoleoniadzie - historycznej inscenizacji francusko-rosyjskiej bitwy z czasów kampanii napoleońskiej w Prusach Wschodnich w 1807 roku.

    Odbywająca się po raz szósty Napoleoniada jest największą po grunwaldzkiej historyczną rekonstrukcją bitewną na Warmii i Mazurach.

    W sobotniej bitwie na Nowym Polu w Jonkowie, uczestniczyło 200 osób w mundurach z epoki napoleońskiej, wyposażonych w broń skałkową oraz 10 armat i moździerzy. Wystrzelili łącznie 85 kg prochu.

    W inscenizacji wzięły udział głównie grupy rekonstrukcyjne z Polski, w tym miejscowy pułk artylerii pieszej i Wileński Pułk Muszkieterski z Lidzbarka Warmińskiego. Po stronie wojsk francuskich walczyć będą rekonstruktorzy z Litwy, pielęgnujący tradycje pułków Wielkiego Księstwa. W szeregach armii rosyjskiej pojawią się goście z Białorusi, reprezentujący brzeski i miński pułk piechoty.

    W tym roku - jak poinformowali organizatorzy imprezy - z powodu ograniczonego budżetu część żołnierzy zrezygnowała z żołdu. W organizację bitwy od lat angażuje się lokalna społeczność. Członkowie Ochotniczej Straży Pożarnej z Jonkowa i Wrzesiny pełnić będą służbę porządkową i zabezpieczać pole bitwy przed pożarem. Miejscowy komendant OSP Lech Przegaliński wcieli się w rolę cesarza Napoleona.

    Jak podkreślają organizatorzy postać cesarza i epoka napoleońska cieszą się w Polsce wyjątkowym zainteresowaniem. "Mamy najliczniejsze w Europie Środkowej grupy rekonstruktorów odtwarzających wojska z tej epoki" - powiedział Rafał Zasański z ośrodka kultury w Jonkowie, który organizuje inscenizację razem ze starostwem powiatowym w Olsztynie.

    Starcie wojsk napoleońskich i rosyjskich w lutym 1807 r. na przedpolach Jonkowa było jedną z kilkudziesięciu potyczek w czasie kampanii cesarza Napoleona w Prusach Wschodnich. Zwycięska dla Francuzów walka toczyła się prawdopodobnie na zachowanym do dzisiaj tzw. "Ruskim Szańcu". Po bitwie Rosjanie wycofali się w stronę Lidzbarka Warmińskiego.

    Nie zachowały się dokumenty opisujące dokładny przebieg potyczki w Jonkowie. Według zapisków w kronice parafialnej kościoła w Nowym Kawkowie oddziałami francuskimi dowodził sam cesarz Bonaparte, obserwujący pole walki z wieży kościoła w Gutkowie pod Olsztynem.

    PAP - Nauka w Polsce

    mbo/ abe/ krf/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Bitwa pod Frydlandem – bitwa, która została stoczona 14 czerwca 1807 roku niedaleko Frydlandu (niem. Friedland, obecnie Prawdinsk), około 43 km na południowy wschód od Królewca. Była to jedna z najważniejszych bitew wojen napoleońskich, która bezpośrednio doprowadziła do zakończenia wojny z IV Koalicją. Została stoczona pomiędzy siłami Imperium Francji a Imperium Rosji. Po prawie 23 godzinach walki francuskie oddziały dowodzone przez Napoleona zdołały odnieść decydujące zwycięstwo nad armią rosyjską generała Bennigsena. Pod koniec bitwy wojska francuskie miały całkowitą kontrolę nad polem bitwy, a rosyjska armia uciekała chaotycznie przez rzekę Łynę, w której wielu jej żołnierzy utonęło. W wyniku tej klęski cesarz Aleksander I został zmuszony do podpisania pokoju. Marie Nicolas Ponce-Camus (ur. 1778 w Paryżu, zm. 1839 w Paryżu) - francuski malarz, znany z przedstawiania epoki napoleońskiej. Był uczniem Jacques-Louis Davida - nadwornego malarza Napoléona Bonaparte . Prawdopodobnie wziął udział w wielu kampaniach napoleońskich, zarówno jako żołnierz, jak i malarz historyczny . Oblężenie Tuluzy (bitwa pod Tuluzą) – oblężenie, które miało miejsce w niedzielę wielkanocną 10 kwietnia 1814 i było jednym z ostatnich starć wojen napoleońskich, a tym samym wojny na Półwyspie Pirenejskim, cztery dni po kapitulacji Napoleona przed armiami VI koalicji. Setki żołnierzy poległo w czasie tej niepotrzebnej bitwy, zanim wiadomości o ostatnich wydarzeniach dotarły na południe Francji.

    Parafia Świętego Jana Chrzciciela w Jonkowie – rzymskokatolicka parafia w Jonkowie, należąca do archidiecezji warmińskiej i dekanatu Olsztyn III - Gutkowo. Księstwo Kurlandii, Semigalii i Piltynia (fr. Duché de Courlande, Semigallia et Piltene, niem. Herzogtum Kurland, Semgallen und Piltene) - krótkotrwałe państwo utworzone przez cesarza Napoleona na terenach obecnej południowo-zachodniej Łotwy, nawiązujące do historycznego Księstwa Kurlandii i Semigalii. Istniało przez kilka miesięcy 1812 roku, u schyłku epoki napoleońskiej.

    Bitwa pod Jeną-Auerstedt – seria dwóch bitew, stoczonych 14 października 1806, przez wojska napoleońskie pod wodzą cesarza Napoleona Bonaparte z siłami pruskimi króla Fryderyka Wilhelma III w czasie kampanii pruskiej. W jej wyniku wojska francuskie rozbiły armię pruską, a całe Królestwo Prus dostało się pod panowanie Francji. Bitwa pod Champaubert – starcie zbrojne, które miało miejsce 10 lutego 1814 roku w końcowym okresie wojen napoleońskich, będąc jedną z wygranych bitew błyskotliwej Kampanii sześciodniowej cesarza.

    1 Pułk Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej, właściwie 1 Pułk Lekkokonny (Polski) Gwardii Cesarskiej, (fr. 1er régiment de chevau-légers lanciers polonais de la Garde impériale), oddział polskich szwoleżerów z epoki napoleońskiej pod dowództwem Wincentego Krasińskiego (płk od 7 kwietnia 1807; gen. bryg. 16 grudnia 1811; gen. dyw. 18 listopada 1813) istniejący w latach 1807-1815. Obrona Paryża – oblężenie, które miało miejsce w końcowym okresie wojen napoleońskich wiosną roku 1814. Francuska przegrana i w konsekwencji zajęcie stolicy Francji przez wojska VI koalicji, przyspieszyło abdykację cesarza Napoleona I.

    Bitwa pod Heilsbergiem – jedna z największych bitew napoleońskich na terenach dzisiejszej Polski, która miała miejsce 10 czerwca 1807 r. Heilsberg, aktualnie Lidzbark Warmiński, poprzez swoje położenie stał się głównym ośrodkiem dowodzenia i oporu Rosjan i Prusaków. W dniu bitwy Lidzbark był dobrze ufortyfikowany od strony południowo-zachodniej, mniej z zachodniej i północno-zachodniej, gdyż ataku spodziewano sie z tej pierwszej strony. Wojskami broniących się dowodził Levin August von Bennigsen, ze strony francuskiej oficjalnie dowodził sam Napoleon, choć w praktyce nie ingerował w poczynaniach swoich marszałków Murata, Soulta czy Lannesa.

    Bitwa pod Pruską Iławą (niem. Preußisch Eylau, dzisiejszy Bagrationowsk w obwodzie kaliningradzkim w Rosji) – bitwa stoczona w dniach 78 lutego 1807 r. pomiędzy Wielką Armią francuską pod dowództwem Napoleona Bonaparte a połączonymi armiami Rosji i Prus pod dowództwem generała Bennigsena. Bitwa ta była częścią kampanii przeciw IV Koalicji Antyfrancuskiej. Sama bitwa toczyła się w zawiejach śnieżnych i kilkustopniowym mrozie, a podczas jej trwania miały miejsce jedne z największych szarż kawalerii w historii wojen. Była to jedna z najkrwawszych bitew epoki napoleońskiej. Zakończyła się taktycznym nierozstrzygnięciem i odwrotem wojsk rosyjsko-pruskich.

    Dodano: 26.03.2012. 07:53  


    Najnowsze