• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Specjaliści od ceramiki staroegipskiej spotkają się w Warszawie

    28.06.2011. 00:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Instytut Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego będzie gościć w dniach 4-6 lipca najwybitniejszych badaczy zajmujących się ceramiką starożytnego Egiptu. To drugie spotkanie pod hasłem "Old Kingdom Pottery Workshop" ("Warsztaty o ceramice okresu Starego Państwa"). Jego pierwsza odsłona odbyła się w 2007 roku, również w stolicy.

    Inicjatorkami konferencji są: dr Anna Wodzińska z Instytutu Archeologii UW i dr Teodozja Rzeuska z Instytutu Kultur Śródziemnomorskich i Orientalnych PAN (IKŚiO PAN). Owocem pierwszej konferencji jest obszerna publikacja wydana nakładem Zakładu Archeologii Śródziemnomorskiej PAN (obecnie IKŚIO PAN) zatytułowana "Studies on Old Kingdom Pottery".

    Celem sympozjum jest wymiana informacji między fachowcami i przedstawienie wyników prac wielu badaczy zajmujących się opracowaniem materiału ceramicznego, nie tylko pochodzącego ze Starego Państwa (2686-2181 lat p.n.e.), ale także z okresów wcześniejszych i późniejszych.

    Szeroko ujęty temat i zakres konferencji ma się przyczynić do ukazania rozwoju form ceramicznych, pojawiania się poszczególnych naczyń i ich zanikania. Uczestnicy omówią różnorodne zagadnienia możliwe do analizy dzięki ceramice - problem kontaktów międzynarodowych, zmiany technologiczne w produkcji związane z wprowadzeniem koła garncarskiego. Naukowcy będą próbowali dociec, czy możliwe jest dostrzeżenia zmian w występowaniu poszczególnych typów naczyń w tym samym czasie z terenu Egiptu, a jeśli tak, to o czym one świadczą.

    Ceramika najczęściej traktowana jest w archeologii jako doskonały materiał datujący, jednak uczestnicy konferencji będą starali się dowieść, że dokładna ich analiza może pozwolić na opisanie przemian społecznych danej grupy.

    Konferencja jest otwarta dla wszystkich zainteresowanych. Odbędzie się w dniach 4-6 lipca w Instytucie Archeologii UW przy Krakowskim Przedmieściu 26/28, w Sali 2.09. Program konferencji jest dostępny tutaj.

    PAP - Nauka w Polsce

    szz/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Konferencja internetowa jest wykorzystywana do odbycia spotkania, przeprowadzenia szkolenia lub przedstawienia prezentacji na żywo poprzez internet. W przypadku konferencji internetowej każdy uczestnik siedzi przed swoim własnym komputerem i ma kontakt z innymi uczestnikami przez internet. Wzięcie udziału w konferencji jest możliwe, jeśli uczestnicy na swoich komputerach mają zainstalowane odpowiednie aplikacje. Może to być także aplikacja sieciowa, gdzie uczestnicy mają możliwość wzięcia udziału w spotkaniu po naciśnięciu linku rozprowadzanego pocztą e-mail (zaproszenie na spotkanie). Kamil Omar Kuraszkiewicz - polski archeolog, jeden z laureatów pierwszej edycji Stypendiów Polityki - "Zostańcie z nami". Od 1996 roku stały członek misji archeologicznej w Sakkarze. Obecnie adiunkt w Zakładzie Archeologii Egiptu Instytutu Archeologii UW. Joachim Śliwa (ur. 1940) – prof. dr. hab. Uniwersytetu Jagiellońskiego; zajmuje się zagadnieniami sztuki i archeologii Egiptu i Bliskiego Wschodu. Od roku 1998 kieruje Zakładem Archeologii Egiptu i Bliskiego Wschodu UJ. Przewodniczący Rady Naukowej Zakładu Archeologii Śródziemnomorskiej PAN w Warszawie. W 1975 obronił rozprawę habilitacyjną. W 1995 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego

    Microsoft Technology Summit (MTS) – cykl konferencji firmy Microsoft, organizowanych w wielu krajach świata. Edycja w Polsce jest jedną z największych konferencji tego rodzaju w Europie Środkowo-Wschodniej. Program konferencji MTS skierowany jest do menedżerów, programistów i specjalistów z branży IT. Konferencja co roku gromadzi blisko 3000 osób. Polish Archaeology in the Mediterranean (PAM) – rocznik naukowy wydawany od 1988 roku w Warszawie przez Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Publikowane są w nim wyniki prac polskich archeologów w rejonie Morza Śródziemnego (min. Egipt, Syria, Cypr). Zamieszczane studia i artykuły publikowane są w językach kongresowych. Pismo cieszy się uznaniem międzynarodowym i jest podstawowym periodykiem informującym o sukcesach polskiej archeologii śródziemnomorskiej.

    Piotr Dyczek (ur. w 1956 r.) - polski archeolog, doktor hab. nauk historycznych, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, pracownik naukowy Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. Jest kierownikiem Zakładu Kultury Materialnej Antyku w tymże Instytucie oraz kierownikiem Ośrodka Badań nad Antykiem Europy Południowo-Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego. Prowadził liczne archeologiczne misje badawcze (m.in. w Egipcie, Sudanie, Bułgarii). Archaeologia Polona jest polskim naukowym czasopismem archeologicznym, wydawanym w języku angielskim corocznie przez Instytut Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk, z przeznaczeniem dla szerokiego kręgu czytelników międzynarodowych. Głównym celem periodyku jest prezentacja szerokiego zakresu różnorodnych podejść do najważniejszych problemów współczesnej archeologii.

    Konferencja sztokholmska ONZ obradowała w 1972 pod hasłem: "Mamy tylko jedną ziemię". Podczas tej konferencji ochrona środowiska podniesiona została do rangi podstawowej funkcji państwa. Pojawił się termin polityka ochrony środowiska. Konferencja wskazała na konieczność powołania wyspecjalizowanej agencji przy ONZ zajmującej się zagadnieniami ochrony środowiska. Tak oto powstał UNEP. Podczas Konferencji ustalono także Deklarację Konferencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Naturalnego Środowiska Człowieka. Deklaracja ta składa się ze Wstępu i 26 Zasad. Przegląd Archeologiczny - czasopismo wydawane od 1919 roku. Periodyk wydawany przez długi czas przez Polskie Towarzystwo Prehistoryczne i Komisję Archeologiczną Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Obecnym wydawcą jest Instytut Archeologii i Etnologii PAN. Redakcja mieści się we Wrocławiu, gdzie znajduje się oddział Instytutu. Pismo prezentuje materiały z prac wykopaliskowych na terenie Polski.

    Zagłada Żydów. Studia i Materiały - pismo naukowe powstałe w kręgu badaczy skupionych wokół Centrum Badań nad Zagładą Żydów. Wydawnictwo ciągłe poświęcone w całości tematyce związanej z Zagładą Żydów. Pismo adresowane jest nie tylko do grupy badaczy zajmujących się Zagładą, lecz także do studentów i wszystkich zainteresowanych tym tematem. Każdy z numerów rocznika stanowi swoistą całość monograficzną. Autorzy publikacji reprezentują różne generacje i podejścia badawcze. Wspólnym mianownikiem łączącym ich teksty jest waga, jaką poświęcają sprawie traktowania i krytyki źródeł historycznych. Ważną częścią pisma jest rozbudowany dział omówień i recenzji. Od roku 2008 pismo posiada edycję anglojęzyczną zatytułowaną Holocaust Studies and Materials

    Studia i Materiały z Historii Kultury Materialnej - rocznik wydawany przez Instytut Archeologii i Etnologii PAN. Ukazuje się od 1957 roku.

    Maria Karina Miśkiewicz, (ur. 1933 w Warszawie), prof. dr hab., archeolog. Studiowała na Uniwersytecie Warszawskim; pracowała w Państwowym Muzeum Archeologicznym, w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego, a wreszcie na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego, gdzie reaktywowała zamierającą Sekcję Archeologii Chrześcijańskiej na Wydziale Nauk Historycznych i Społecznych. Specjalizuje się w archeologii wczesnego średniowiecza, ze szczególnym uwzględnieniem Mazowsza i Podlasia. Muzeum Petriego, właściwie Muzeum Archeologii Egipskiej Petriego (ang. Petrie Museum of Egyptian Archeology) – muzeum historii starożytnej Egiptu noszące imię angielskiego egiptologa prof. Williama Flindersa Petriego. Jest muzeum uniwersyteckim pod pieczą Instytutu Archeologii Uniwersytetu College London (UCL) w Londynie.

    Konferencja naukowa – spotkanie grupy naukowców, praktyków i osób zainteresowanych pewnym działem nauki. W ramach spotkania referowane są wyniki badań naukowych lub odbywa się seria krótkich wykładów monograficznych i dyskusji na określony temat. Konferencje, obok publikacji, są jedną z dwóch podstawowych form prezentowania i dyskutowania wyników badań naukowych. Wystąpienia na konferencjach naukowych, w których prezentuje się swoje wyniki badań są nazywane prezentacjami, komunikatami, doniesieniami wstępnymi, referatami. Materiały konferencji mogą być publikowane. Archeologia eksperymentalna (inaczej: archeologia doświadczalna), to jedna z metod badawczych z dziedziny archeologii. Jej kolebką są kraje anglosaskie, tam też doczekała się największej liczby opracowań naukowych i podzieliła się na rodzaje w ramach klasycznego Thomsenowskiego podziału epok w archeologii. Jej celem jest stworzenie materiału porównawczego pomocnego w interpretowaniu materiału źródłowego pozyskanego w toku badań przeprowadzonych metodą wykopaliskową. Błędnie utożsamiana z działalnością stowarzyszeń "historii żywej", archeologia eksperymentalna zajmuje się badaniem technologii wymarłych cywilizacji, próbując rekonstruować przedmioty i techniki rzemieślnicze. Podczas doświadczenia istotne są czerpane z niego informacje, nie zaś wykonane obiekty czy artefakty. Metody tej używa się głównie podczas prac nad oszacowaniem nakładu pracy, rekonstrukcją narzędzi na podstawie np. śladów przez nie pozostawionych, oraz próbami przypisania funkcji nieznanym przedmiotom. Bardzo modna w latach 60., obecnie, po latach zastoju, przeżywa renesans dzięki zastosowaniu najnowszych technik badawczych wraz z rozwojem archeologii jako nauki przyrodniczo-humanistycznej o charakterze interdyscyplinarnym. W Polsce, z powodu braku zainteresowania ze strony środowiska naukowego oraz w związku z atakami metodologów archeologii na podstawy koncepcji tej metody, archeologia eksperymentalna nie jest uznawana za metodę naukową, a wnioski są traktowane jako niczym niepoparte spekulacje o charakterze popularyzatorskim. Odbiciem tego stosunku są imprezy masowe organizowane przez polskie muzea, zresztą festyniarski charakter działania połączony ze sporadycznie prowadzonymi pracami naukowymi przez kadrę o niewielkich z reguły praktycznych podstawach jest najsłabszym ogniwem archeologii eksperymentu i podstawową płaszczyzną, na której podważa się jej naukowość.

    Aegean Archaeology – rocznik wydawany od 1994 roku przez Instytut Archeologii i Etnologii PAN. Redaktorami są: Krzysztof Nowicki i Donald C. Haggis. Periodyk publikuje artykuły poświęcone archeologii basenu Morza Egejskiego. Technokompleks w archeologii jednostka taksonomiczna używana przez badaczy do oznaczenia grupy kultur archeologicznych będących do siebie podobnymi pod względem występujących w nich rodzajów i form narzędzi krzemiennych oraz technik stosowanych do ich wytwarzania. Technokompleks można uznać za odpowiednik kręgu kulturowego.

    Historia kultury materialnej - dziedzina badań historycznych zajmująca się dziejami przedmiotów codziennego użytku i narzędzi ich produkcji. Bliskie związki łączą ją z archeologią, etnografią, historią techniki oraz historią gospodarczą i społeczną. W Polsce uprawiana szczególnie intensywnie w okresie PRL, gdy była traktowana jako jedna z polskich specjalności badawczych. W roku 1953 powstał Instytut Historii Kultury Materialnej (obecnie Instytut Archeologii i Etnologii PAN) i rozpoczęto wydawanie Kwartalnika Historii Kultury Materialnej.

    Dodano: 28.06.2011. 00:04  


    Najnowsze