• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W Chrobrzu odkryto nietypowe kurhany

    18.04.2011. 00:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W Chrobrzu (Świętokrzyskie) archeolodzy przebadali dwa niewielkie kurhany wzniesione najprawdopodobniej w V/VI wieku n.e. "W Poznańskim Laboratorium Radiowęglowym wykonaliśmy trzy datowania dla elementów organicznych związanych z kopcami. Jeżeli ich wynik się potwierdzi, to jest to znalezisko wyjątkowe" - informuje PAP dr Piotr Włodarczak z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN (IAiE PAN) w Krakowie.

    Badania archeologiczne dwóch kurhanów w Chrobrzu były prowadzone przez IAiE PAN w Krakowie we współpracy z Instytutem Archeologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Wykopaliska podjęto na wniosek konserwatora zabytków, z uwagi na uprawy leśne niszczące stanowisko.

    "Przewidywaliśmy, że konstrukcje powstały w okresie schyłkowego neolitu, czyli połowie IV tysiąclecia p.n.e. Okazało się jednak, że są to dwa małe, blisko siebie położone kurhany z późniejszego okresu" - mówi dr Włodarczak.

    W czasie prac archeolodzy nie znaleźli żadnych zabytków, dzięki którym można by ustalić czas powstania kurhanów. Pod jednym z nasypów odkryto jedynie jamy będące pozostałościami po osadzie przedstawicieli kultury lubelsko-wołyńskiej z czasów neolitu (schyłek V tysiąclecia p.n.e.).

    "Ponieważ nie odkryliśmy żadnych śladów pochówków, to najbardziej prawdopodobna wydaje się inhumacja. Ślady kremacji zwłok na pewno by się zachowały. Złożone w kopcu kości rozłożyły się w niesprzyjającym podłożu" - dodaje archeolog.

    Przypuszczenie naukowców, że w kurhanie złożono nieskremowane zwłoki powoduje szereg problemów interpretacyjnych.

    "Z tak wczesnego okresu, czyli z przełomu okresu wędrówek ludów i wczesnego średniowiecza, jak wskazuje datowanie radiowęglowe, spodziewaliśmy się odkrycia pochówków ciałopalnych. Kilka kurhanów z pochówkami szkieletowymi znamy natomiast z dużo późniejszego etapu wczesnego średniowiecza" - wyjaśnia kierownik badań.

    Archeolodzy nadal nie mają pełnej wiedzy o obrządku pogrzebowym w V-VI w. n.e. na obecnych terenach Polski południowej. Jeśli potwierdzi się datowanie przebadanych kurhanów, będzie to wyjątkowe znalezisko. Naukowcy powrócą do badań w rejonie poprzednio badanych konstrukcji we wrześniu. Spodziewają się nowych interesujących odkryć.

    PAP - Nauka w Polsce, Szymon Zdziebłowski

    agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Kurhany Kelermeskie – zespół kurhanów scytyjskich z końca VII i początku VI wieku p.n.e., położonych w pobliżu miasta Kelermes w Kraju Krasnodarskim w południowo-zachodniej części Rosji. Kurhany te zaliczają się do tzw. Królewskich kurhanów scytyjskich, bogato wyposażonych i zawierających pochówki władców. Zostały odkryte w 1903.

    Witold Świętosławski (ur. 1 stycznia 1956 w Zgierzu), archeolog, dr hab., profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Gdańskiego. Od 1 września 2012 r. dyrektor Instytutu Archeologii i Etnologii Uniwersytetu Gdańskiego, kierownik Zakład Archeologii Średniowiecza i Nowożytności. Pracownik Instytutu Archeologii i Etnologii PAN. Specjalista w dziedzinie badań archeologicznych średniowiecza oraz bronioznawstwa, ze szczególnym uwzględnieniem śladów bytności ludów Wielkiego Stepu na terenach ziem polskich oraz kulturze materialnej średniowiecza w Polsce i państwie zakonu krzyżackiego w Prusach. Jest autorem kilku publikacji książkowych i ponad 100 artykułów.

    Andrzej Gołembnik - archeolog, absolwent i pracownik Instytutu Archeologii UW. Długoletni pracownik Przedsiębiorstwa Państwowego Pracownie Konserwacji Zabytków (PP PKZ). Specjalista w dziedzinie metodyki i metodologii archeologicznych badań wykopaliskowych - rzeczoznawca Ministra Kultury i Sztuki w tej dziedzinie. Przez szereg lat prowadził badania i brał udział w badaniach w krajach skandynawskich (Dania, Norwegia), gdzie zyskał uznanie i opinię specjalisty od badań średniowiecznych stanowisk miejskich. W latach 90. założył własną firmę archeologiczną, która koncentrowała się na badaniach ratowniczych w historycznym centrum Płocka. Jakość prac prowadzonych przez A. Gołembnika i ich wysoki poziom metodyczny skłonił Generalnego Konserwatora Zabytków do zorganizowania latem 1997 r. we współpracy z nim warsztatów archeologii terenowej dla konserwatorów zabytków archeologicznych - pracowników Państwowej Służby Ochrony Zabytków. W końcu lat 90. z ramienia Instytutu Archeologii UW prowadził badania archeologiczne w historycznym centrum Gdańska, ze szczególnym uwzględnieniem rejonu klasztoru dominikańskiego. Po powstaniu w 2002 r. Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków (KOBiDZ) podjął pracę w jego pracowni badań interdyscyplinarnych. Po zleceniu KOBiDZ w 2003 r. przez Muzeum Pałac w Wilanowie przeprowadzenia badań archeologicznych na terenie ogrodu i parku wilanowskiego A. Gołembnik został ich kierownikiem. Pod jego kierownictwem badania te stały się poligonem najnowocześniejszych metod dokumentacji procesu badawczego w archeologii z wykorzystaniem technik 3D, ortofotografii, programów AutoCAD i systemów GIS.

    Kultura lateńska – sama nazwa pochodzi od eponimicznego stanowiska archeologicznego La Tène nad jeziorem Neuchâtel w Szwajcarii, w czasie badań archeologicznych w XIX wieku na tym stanowisku odkryto znaczne ilości zabytków związanych z ludnością celtycką. Archeolodzy terminem La Tène określają zbiór cech kulturowych charakterystycznych dla ludności celtyckiej, jednak kultura lateńska nie jest jednoznacznie tożsama z kulturą Celtów, gdyż niektóre grupy ludności celtyckiej znalazły się poza oddziaływaniem kultury lateńskiej (badania językowe). Kultura lateńska wykrystalizowała się na miejscowym podłożu kultury halsztackiej.

    Sampling, sampling probabilistyczny – w archeologii, jedna z technik prowadzenia badań powierzchniowych. Przedmiotem badań są fragmenty interesującego nas rejonu na których prowadzi się szczegółowe badania. W przypadku kiedy zachodzi konieczność szybkiego przeprowadzenia badań i równocześnie brakuje środków finansowych lub czasu, archeolodzy decydują się na zastosowanie tego rodzaju badań.

    Sampling, sampling probabilistyczny – w archeologii, jedna z technik prowadzenia badań powierzchniowych. Przedmiotem badań są fragmenty interesującego nas rejonu na których prowadzi się szczegółowe badania. W przypadku kiedy zachodzi konieczność szybkiego przeprowadzenia badań i równocześnie brakuje środków finansowych lub czasu, archeolodzy decydują się na zastosowanie tego rodzaju badań.

    Sampling, sampling probabilistyczny – w archeologii, jedna z technik prowadzenia badań powierzchniowych. Przedmiotem badań są fragmenty interesującego nas rejonu na których prowadzi się szczegółowe badania. W przypadku kiedy zachodzi konieczność szybkiego przeprowadzenia badań i równocześnie brakuje środków finansowych lub czasu, archeolodzy decydują się na zastosowanie tego rodzaju badań.

    Dodano: 18.04.2011. 00:19  


    Najnowsze