• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • W internecie o historii najnowszej regionu

    13.10.2010. 00:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Działający przy oddziale Instytutu Pamięci Narodowej w Rzeszowie Klub Historyczny im. ppłk. Łukasza Cieplińskiego rozpoczyna udostępnianie, w formie elektronicznej, artykułów pochodzących z publikacji instytutu.

    "Celem przedsięwzięcia jest upowszechnianie historii najnowszej ze szczególnym uwzględnieniem dziejów regionu. Kolejne artykuły będą dodawane systematycznie, co umożliwi przede wszystkim młodzieży korzystającej z tej strony lepszy dostęp do publikacji IPN" - powiedziała w poniedziałek Małgorzata Waksmundzka-Szarek z rzeszowskiego IPN.

    Publikacje historyków można znaleźć na stronie internetowej Klubu Historycznego im. ppłk. Łukasza Cieplińskiego (www.klubcieplinskiego.pl).

    Wśród udostępnionych już artykułów znalazły się m.in.: "Obraz czerwonoarmisty na okupowanych ziemiach polskich (1939-1941) w dokumentach, wspomnieniach i relacjach" Tomasza Berezy, "Terka-Wołkowyja 1939-1947. Mikrohistoria krwawego konfliktu ukraińsko-polskiego" Artura Brożyniaka i Małgorzaty Gliwy oraz "Działania aparatu bezpieczeństwa wobec ks. prymasa Stefana Wyszyńskiego w czasie jego internowania w Komańczy (1955-1956)" Krzysztofa Kaczmarskiego.

    Klub Historyczny im. ppłk. Łukasza Cieplińskiego powstał w 2007 roku. Skupia m.in. kombatantów, osoby represjonowane w latach 1939-1989, nauczycieli, historyków, instruktorów harcerskich, studentów, uczniów klas licealnych i zainteresownych edukacją historyczną. Zajmuje się popularyzowaniem najnowszych wyników badań historycznych obejmujących dzieje Polski w czasach II wojny światowej, a także w okresie komunistycznego zniewolenia i oporu społecznego do 1989 roku, zwłaszcza lat 1944-1956. Klub organizuje wykłady, dyskusje, projekcje filmów, spotkania ze świadkami historii.

    PAP - Nauka w Polsce

    kyc/ hes/ jbr/ krf/ kap/


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Kościół Chrystusa Króla znajduje się przy ulicy ks. Jałowego (boczna Alei Łukasza Cieplińskiego) na śródmieściu. Witold Świętosławski (ur. 1 stycznia 1956 w Zgierzu), archeolog, dr hab., profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Gdańskiego. Od 1 września 2012 r. dyrektor Instytutu Archeologii i Etnologii Uniwersytetu Gdańskiego, kierownik Zakład Archeologii Średniowiecza i Nowożytności. Pracownik Instytutu Archeologii i Etnologii PAN. Specjalista w dziedzinie badań archeologicznych średniowiecza oraz bronioznawstwa, ze szczególnym uwzględnieniem śladów bytności ludów Wielkiego Stepu na terenach ziem polskich oraz kulturze materialnej średniowiecza w Polsce i państwie zakonu krzyżackiego w Prusach. Jest autorem kilku publikacji książkowych i ponad 100 artykułów. Kustosz Pamięci Narodowej – nagroda przyznawana za szczególnie aktywny udział w upamiętnianiu historii Narodu Polskiego w latach 1939–1989, a także za działalność publiczną zbieżną z ustawowymi celami Instytutu Pamięci Narodowej; ustanowiona w lipcu 2002 przez Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej prof. Leona Kieresa. Kandydatów do Nagrody mogą wysuwać instytucje, organizacje społeczne i naukowe oraz osoby fizyczne. Ma charakter honorowy, a jej laureaci otrzymują tytuł Kustosza Pamięci Narodowej. Nagroda ma przywrócić szacunek dla narodowej przeszłości, chronić wartości, dzięki którym Polska przetrwała przez lata zniewolenia.

    Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej – seria publikacji Pracowni Badań nad Sztuką Ziem Wschodnich Dawnej Rzeczypospolitej Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego pod redakcją naukową prof. Jana K. Ostrowskiego. Dotychczas ukazały się tomy części 1: Dawne Województwo Ruskie oraz tomy części 2: Dawne Województwo Nowogródzkie i części 3: Dawne Województwo Wileńskie. Na stronie Instytutu jest dostępny wykaz obiektów opisanych w tomach 1-17 części 1 . Wydawcą serii jest Międzynarodowe Centrum Kultury w Krakowie . Pomnik Czynu Rewolucyjnego lub Pomnik Walk Rewolucyjnych – monument znajdujący się w samym centrum Rzeszowa u zbiegu Alej: Łukasza Cieplińskiego i Józefa Piłsudskiego.

    Instytut Prymasa Wyszyńskiego, dawniej (do końca 2005) Instytut Świecki Pomocnic Maryi Jasnogórskiej Matki Kościoła. Jeden z najbardziej znanych instytutów świeckich w Polsce. Założony w 1942 roku przez Marię Okońską i Stefana Wyszyńskiego późniejszego prymasa Polski. Charyzmatem instytutu jest maryjność eklezjalna. Instytut od początku swojej działalności jest związany z sanktuarium na Jasnej Górze, które uważa za najważniejsze miejsce swojego apostolstwa. Dziełem instytutu jest Instytut Prymasowski Stefana Kardynała Wyszyńskiego powołany do zabezpieczenia i upowszechniania dziedzictwa Prymasa Tysiąclecia oraz Dom Pamięci Kardynała Wyszyńskiego w Częstochowie. Instytut prowadzi także m.in. Sekretariat Misyjny Jeevodaya. Towarzystwo Miłośników Historii (TMH) – towarzystwo naukowe skupiające zarówno zawodowych historyków, jak i miłośników historii. Utworzone w 1906 r. we Lwowie w celu popierania rozwoju badań historycznych oraz ich krzewienia ze szczególnym uwzględnieniem dziejów polskich. Towarzystwo pozostało temu wierne, nie przerywając działalności nawet podczas dwóch wojen światowych, starając się zawsze włączać w nurt obywatelskich powinności i wyrażać niezależne opinie. Dnia 17 listopada 1906 r., na zebraniu organizacyjnym w sali Towarzystwa Kredytowego Miejskiego przy ul. Czackiego (wówczas Włodzimierskiej), wybrano pierwszy Zarząd Towarzystwa Miłośników Historii, do którego weszli wybitni historycy. Prezesem został Aleksander Jabłonowski — historyk, wydawca źródeł do dziejów Polski w XVI w., etnograf, kartograf, współorganizator i prezes Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Rozpoczęto organizowanie zebrań naukowych (w różnych lokalach Warszawy), przejęto czasopismo naukowe, ukazujący się od 1905 r. "Przegląd Historyczny", który do dzisiaj jest organem TMH. Od roku 1925 TMH jest oddziałem autonomicznym Polskiego Towarzystwa Historycznego.

    Jerzy Stanisław Ochmański (ur. 4 grudnia 1933 w Rudniku nad Sanem, zm. 15 czerwca 1996 w Poznaniu) – historyk, lituanista, badacz dziejów Wielkiego Księstwa Litewskiego oraz historii Rosji, badacz życiorysu Feliksa Dzierżyńskiego, uczeń Henryka Łowmiańskiego, od 1955 pracownik Instytutu Historii UAM (od 1965 docent, a od 1970 profesor), w latach 1969-1972 dziekan Wydziału Filozoficzno-Historycznego, 1972-1975 wicedyrektor Instytutu Historii, od 1968 kierownik Zakładu Historii Narodów ZSRR (od 1990 Zakładu Historii Europy Wschodniej). Od 1989 r. współzałożyciel i pierwszy prezes Fundacji Historycznej im. Profesora Henryka Łowmiańskiego. Akademicki Klub Kadry GDAKK (skrót: AKK GDAKK) - studencki klub turystyczny, działający przy Politechnice Gdańskiej oraz Oddziale Studenckim PTTK. Działalność klubu obejmuje przede wszystkim bliższe i dalsze imprezy turystyczne, głównie piesze i rowerowe, marginalnie również kajakowe i inne. Ponadto klub zajmuje się popularyzowaniem wędrownictwa przez organizowanie kursów Organizatora Turystyki, pokazów zdjęć i filmów z wypraw, spotkania klubowe itp.

    Janusz Durko (ur. 23 lutego 1915 w Warszawie) – historyk, archiwista i muzeolog. Urodzony w Warszawie w rodzinie o tradycjach lewicowych, PPS-owskich. W 1934 roku ukończył gimnazjum im. Jana Zamojskiego w Warszawie. W latach 1934-1938 studiował historię na Uniwersytecie Warszawskim.Absolwent Wydziału Historii Uniwersytetu Warszawskiego, autor licznych publikacji o Warszawie i ruchu robotniczym. Uczeń Władysława Tomkiewicza i Wacława Tokarza. Obronił pracę magisterską Stanowisko Gdańska w czasie wojny polsko-szwedzkiej 1623-1629. W czasie niemieckiej okupacji pracował jako sekretarz i członek zarządu Społecznego Przedsiębiorstwa Budowlanego w Warszawie, gdzie zatrudnionych było wielu Żydów z tzw. „aryjskimi” papierami. Od jesieni 1942 r. do wybuchu Powstania Warszawskiego w mieszkaniu Janiny i Janusza Durków schronienie znalazło około 20 osób - uciekinierów z getta. Na wniosek Ocalonych Instytut Yad Vashem nadał państwu Durko tytuł „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata” w 1989 roku. W 1948 roku obronił pracę doktorską Początki ruchu socjalistycznego w Królestwie Polskim. W 1955 otrzymał tytuł docenta. Od 1945 roku był pracownikiem naukowym Instytutu Pamięci Narodowej i Instytutu Historii Najnowszej. W latach 1947-1951 wykładał na Akademii Nauk Politycznych. Od 1951 roku pracował w WHP/ZHP przy KC PZPR, gdzie kierował tamtejszym archiwum. Od 1971 do 1981 roku pracował Centralnym Archiwum PZPR, którego był kierownikiem. W latach 1952-2004 był dyrektorem Muzeum Historycznego m.st. Warszawy (najdłuższy staż w Polsce). Przez wiele lat związany z Zakładem Historii Partii przy KC PZPR, gdzie był wicedyrektorem, następnie z Centralnym Archiwum KC PZPR. Członek Komitetu Opieki nad Starymi Powązkami im. Jerzego Waldorffa. Współzałożyciel i członek Towarzystwa Przyjaciół Warszawy.

    Maria Wanda Wanatowicz (ur. 1941) – polski historyk profesor zw. dr hab., wykładowca w Uniwersytecie Śląskim kierownik Zakładu Historii Polski 1918 - 1945, członkini Instytutu Historii PAN. W latach 2002 - 2008 Dyrektor Instytutu Historii Uniwersytetu Śląskiego.

    Krystyna Toczyńska-Rudysz (ur. 12 sierpnia 1939 w Równem) – historyk sztuki, związana z ziemią kłodzką, wieloletnia dyrektor Muzeum Ziemi Kłodzkiej, społeczniczka, autorka publikacji naukowych dotyczących historii regionu, animatorka wielu przedsięwzięć artystycznych i kulturalnych. Andrzej Leon Sowa (ur. 1946) - polski historyk, doktor habilitowany, profesor nadzwyczajny, wieloletni pracownik Instytutu Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Biblioteki Jagiellońskiej. Doktoryzował się w 1978 roku na podstawie pracy "Mentalność elity rządzącej w Rzeczypospolitej w okresie panowania Augusta II". Habilitował się w 2000 r. rozprawą Stosunki polsko-ukraińskie 1939-1947. Zarys problematyki. Od 2010 roku wykłada na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie.

    Dodano: 13.10.2010. 00:19  


    Najnowsze