• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Warsztaty archeologiczne w Chodliku

    21.05.2012. 14:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Chodlikowskie Spotkanie Archeologiczne odbędzie się w dniach 24-25 maja w Chodliku, małej wsi w zachodniej Lubelszczyźnie. Impreza mającą charakter pikniku naukowego, skierowana jest przede wszystkim do młodzieży szkolnej oraz miłośników przeszłości.

    Spotkanie przygotował Instytut Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie wraz z Gminnym Ośrodkiem Kultury w Karczmiskach.

    "Zaprezentujemy otwarte dla zwiedzających wykopaliska, podczas których na żywo będzie można zobaczyć pracę archeologów. Uczniowie na chwilę będą mogli stać się badaczami przeszłości i pod okiem specjalistów własnoręcznie odsłaniać i dokumentować relikty przeszłości" - zachęca Łukasz Miechowicz, koordynator przedsięwzięcia z ramienia IAE PAN.

    Naukowcy z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN na przykładzie specjalnie przygotowanego wykopu archeologicznego założonego na stanowisku osadniczym pokażą, w jaki sposób można odczytywać przeszłość z układu nawarstwień, zaprezentują sposoby i techniki eksploracji oraz dokumentacji archeologicznej.

    Drugi, edukacyjny wykop archeologiczny, będzie przygotowany z myślą o najmłodszych. Pod opieką archeologów będą mogli samodzielnie eksplorować i odkrywać zabytki archeologiczne.

    Naukowcy przygotowali również cykl wykładów popularnonaukowych na temat przeszłości Chodlika, wyników prowadzonych tu w ostatnich latach badań archeologicznych oraz różnych aspektów pracy archeologa w Polsce i w krajach Orientu. Goście będą mogli także wziąć udział w warsztatach rzemiosł średniowiecznych i zwiedzić wystawę archeologiczną "Neolityczny obiekt książęcy z Wilczyc".

    Miejsce imprezy nie jest przypadkowe. To tutaj znajdują się relikty ogromnego, trójwałowego wczesnośredniowiecznego grodu.

    "Konstrukcja jest jednym z najważniejszych, a zarazem najbardziej zagadkowych stanowisk archeologicznych z okresu plemiennego, czyli poprzedzającego początki państwowości w Polsce" - uważa Miechowicz.

    Ostatnie badania prowadzone przez archeologów z Instytutu Archeologii i Etnologii PAN w Warszawie przyniosły odkrycie cmentarzyska kurhanowego położonego nieopodal reliktów grodu. W pierwszym z przebadanych kurhanów odkryto spalone szczątki kostne mężczyzny oraz konia wraz z brązowymi elementami rzędu końskiego i fragmentami naczyń glinianych. W lipcu tego roku archeolodzy będą kontynuować badania nekropolii.

    Badania archeologiczne cmentarzyska kurhanowego w Chodliku są prowadzone dzięki wsparciu Urzędu Gminy w Karczmiskach oraz spółki PGE Dystrybucja S.A. Szczegółowy plan imprezy dostępny jest na profilu misji archeologicznej: www.facebook.com/chodlik.

    PAP - Nauka w Polsce

    szz/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Badania sondażowe - metoda badawcza w archeologii polegająca na eksploracji niewielkiej części stanowiska archeologicznego. Badania prowadzone są tylko w wykopach o małej powierzchni. Inna wersja metody polega na przecinaniu powierzchni stanowiska wąskimi rowami sondażowymi. Sprawozdania Archeologiczne - polskie naukowe czasopismo archeologiczne (rocznik) wydawane od 1955 roku przez Zakład Archeologii Polski Instytutu Historii Kultury Materialnej PAN w Krakowie, obecnie Instytut Archeologii i Etnologii PAN, Centrum Archeologii Gór i Wyżyn w Krakowie. Od 1955 do 1966 roku redaktorem tego czasopisma był prof. dr Stefan Nosek, w latach 1967-2003 - prof. dr. hab. Jan Machnik a od 2004 roku jest nim prof. dr hab. Sławomir Kadrow. W Sprawozdaniach Archeologicznych (od tomu 56) publikowane są artykuły, pisane w języku angielskim i niemieckim, związane z archeologią Polski oraz Europy środkowej i południowo-wschodniej. Do 2011 roku ukazały się 63 tomy Sprawozdań Archeologicznych. W latach 1958-1960 ukazywały się po trzy tomy w jednym roku, a w 1961 roku ukazały się dwa tomy czasopisma. W pozostałych latach w jednym roku ukazywał się 1 tom Sprawozdań Archeologicznych. Pismo znajduje się na liście European Reference Index for the Humanities (ERIH). Andrzej Gołembnik - archeolog, absolwent i pracownik Instytutu Archeologii UW. Długoletni pracownik Przedsiębiorstwa Państwowego Pracownie Konserwacji Zabytków (PP PKZ). Specjalista w dziedzinie metodyki i metodologii archeologicznych badań wykopaliskowych - rzeczoznawca Ministra Kultury i Sztuki w tej dziedzinie. Przez szereg lat prowadził badania i brał udział w badaniach w krajach skandynawskich (Dania, Norwegia), gdzie zyskał uznanie i opinię specjalisty od badań średniowiecznych stanowisk miejskich. W latach 90. założył własną firmę archeologiczną, która koncentrowała się na badaniach ratowniczych w historycznym centrum Płocka. Jakość prac prowadzonych przez A. Gołembnika i ich wysoki poziom metodyczny skłonił Generalnego Konserwatora Zabytków do zorganizowania latem 1997 r. we współpracy z nim warsztatów archeologii terenowej dla konserwatorów zabytków archeologicznych - pracowników Państwowej Służby Ochrony Zabytków. W końcu lat 90. z ramienia Instytutu Archeologii UW prowadził badania archeologiczne w historycznym centrum Gdańska, ze szczególnym uwzględnieniem rejonu klasztoru dominikańskiego. Po powstaniu w 2002 r. Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków (KOBiDZ) podjął pracę w jego pracowni badań interdyscyplinarnych. Po zleceniu KOBiDZ w 2003 r. przez Muzeum Pałac w Wilanowie przeprowadzenia badań archeologicznych na terenie ogrodu i parku wilanowskiego A. Gołembnik został ich kierownikiem. Pod jego kierownictwem badania te stały się poligonem najnowocześniejszych metod dokumentacji procesu badawczego w archeologii z wykorzystaniem technik 3D, ortofotografii, programów AutoCAD i systemów GIS.

    Wykopaliska stratygraficzne - jest to jedna z dwóch metod eksploracji stanowiska archeologicznego. Polega na usuwaniu warstw archeologicznych zgodnie z ich układem i konturami. Warstwy są usuwane w kolejności odwrotnej do tej w jakiej powstawały. Historia stanowiska jest odsłaniana od czasów najnowszych do czasów najdawniejszych. Archeolodzy posługują się tą metodą prowadzenia wykopalisk kiedy tylko możliwe jest rozróżnienie warstw. Warstwy archeologiczne mają różne kształty, niejednakową miąższość oraz różny przebieg. Warstwy często są zaburzone, przemieszane przez działalność człowieka. Prowadzenie badań tą metodą jest pracochłonne i żmudne, przynosi jednak najlepsze efekty. Stratyfikacja - nazwa pochodzi od łacińskich słów - stratum - warstwa i facio - robię. W archeologii oznacza proces tworzenia się warstw czyli tzw. proces stratyfikacyjny na stanowisku archeologicznym odzwierciedlający sekwencję zdarzeń, które miały na nim miejsce w przeszłości. Wykopaliska stratygraficzne mają na celu uzyskanie takiej sekwencji.

    Przegląd Archeologiczny - czasopismo wydawane od 1919 roku. Periodyk wydawany przez długi czas przez Polskie Towarzystwo Prehistoryczne i Komisję Archeologiczną Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Obecnym wydawcą jest Instytut Archeologii i Etnologii PAN. Redakcja mieści się we Wrocławiu, gdzie znajduje się oddział Instytutu. Pismo prezentuje materiały z prac wykopaliskowych na terenie Polski. Witold Świętosławski (ur. 1 stycznia 1956 w Zgierzu), archeolog, dr hab., profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Gdańskiego. Od 1 września 2012 r. dyrektor Instytutu Archeologii i Etnologii Uniwersytetu Gdańskiego, kierownik Zakład Archeologii Średniowiecza i Nowożytności. Pracownik Instytutu Archeologii i Etnologii PAN. Specjalista w dziedzinie badań archeologicznych średniowiecza oraz bronioznawstwa, ze szczególnym uwzględnieniem śladów bytności ludów Wielkiego Stepu na terenach ziem polskich oraz kulturze materialnej średniowiecza w Polsce i państwie zakonu krzyżackiego w Prusach. Jest autorem kilku publikacji książkowych i ponad 100 artykułów.

    Kierownictwo Badań nad Początkami Państwa Polskiego, instytucja powołana zarządzeniem Ministra Kultury i Sztuki z 3 kwietnia 1949 r. przy ówczesnej Naczelnej Dyrekcji Muzeów i Ochrony Zabytków. Na jego czele stał Aleksander Gieysztor. Kierownictwo miało koordynować prace badawcze stanowisk archeologicznych z okresu plemiennego i wczesnopiastowskiego. W 1954 r. funkcje Kierownictwa przejął Instytut Historii Kultury Materialnej Polskiej Akademii Nauk. Andrzej Buko (ur. 4 sierpnia 1947 w Płońsku) – polski archeolog, mediewista o specjalności archeologia wczesnośredniowieczna, profesor zwyczajny na Uniwersytecie Warszawskim; od 2007 roku dyrektor Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk.

    Wykopaliska archeologiczne – to jedna z najważniejszych terenowych metod badawczych archeologii, polegająca na systematycznym i pieczołowicie dokumentowanym fizycznym rozbiorze stanowiska archeologicznego na poszczególne jednostki stratygraficzne, w kolejności od najmłodszej do najstarszej.

    Archeologiczne Zdjęcie Polski to nazwa realizowanego na terenie całej Polski od 1978 r. przedsięwzięcia poszukiwania, rejestrowania i nanoszenia na mapy stanowisk archeologicznych. Celem przedsięwzięcia jest uzyskanie informacji potrzebnych do celów naukowych i konserwatorskich (związanych z ochroną zabytków). Przedsięwzięcie jest koordynowane przez poszczególnych wojewódzkich konserwatorów zabytków, a centralna baza danych przechowywana jest w Narodowym Instytucie Dziedzictwa w Warszawie.

    Studia i Materiały z Historii Kultury Materialnej - rocznik wydawany przez Instytut Archeologii i Etnologii PAN. Ukazuje się od 1957 roku. Dokumentacja prac archeologicznych, dokumentacja prac wykopaliskowych, dokumentacja archeologiczna - sporządzana jest na bieżąco w trakcie prac badawczych. Jej celem jest umożliwienie odtworzenia w przyszłości nie istniejącego stanowiska archeologicznego, które zostało rozkopane przez archeologów. Dokumentacja powinna być prowadzona w taki sposób który pozwoli trójwymiarowo zrekonstruować całe stanowisko wraz z lokalizacją i wyglądem zabytków, obiektów i przebiegiem warstw.

    Proces podepozycyjny - w archeologii terminem tym określa się destrukcję istniejących pierwotnie układów na stanowisku archeologicznym. Destrukcja często zachodzi na skutek działalności człowieka. Na przykład w przypadku stanowisk długo zamieszkiwanych, starsze warstwy były niszczone przez wkopywanie się w nie. Kamienne cegły starych budowli mogły być ponownie wykorzystywane przy budowie nowych obiektów. Również poszukiwacze skarbów i rabusie mogli niszczyć stanowiska archeologiczne. Niejednokrotnie planowane inwestycje i głęboka orka mogą stanowić zagrożenie dla stanowiska archeologicznego. Orka niszczy warstwy, ułatwia dostęp tlenu co zmienia temperaturę i potęguje działanie deszczu i wiatru. Inwestycja w postaci budowy dużego obiektu może całkowicie zniszczyć stanowisko. Stanowisko jest także przekształcane przez zwierzęta i rośliny (dżdżownice, korzenie). Erozja także jest elementem procesu podepozycyjnego. Erozja niszczy zabytki znajdujące się na powierzchni ziemi. Erozja gleby powoduje odsłonięcie ukrytych dotąd zabytków i ich niszczenie. Z kolei agradacja jest korzystna dla zabytków. Procesy podepozycyjne zmieniają i przekształcają stanowisko. Część kontekstu jest zmieniana, a część pozostaje bez zmian - powstaje skomplikowana sytuacja. Archeologia niedestrukcyjna, prospekcja przedwykopaliskowa – jest gałęzią archeologii wykorzystującą nieinwazyjne lub w niewielkim stopniu niszczące metody badań służące do lokalizacji i wstępnego rozpoznania stanowisk archeologicznych.

    Dodano: 21.05.2012. 14:19  


    Najnowsze