• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Warsztaty archeologiczne w Żmijowiskach

    08.08.2011. 00:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Budowa pieca garncarskiego, wytwarzanie glinianych naczyń, poznanie technik odlewniczych metalu połączone z wytwarzaniem ozdób z metali kolorowych, próby obróbki kości i rogu - te wyzwania czekają uczestników siódmej edycji Warsztatów Archeologii Doświadczalnej, które odbęda się w dniach 16 - 28 sierpnia 2011 w Grodzisku Żmijowiska. Oddział Muzeum Nadwiślańskiego w Kazimierzu Dolnym zaprasza pasjonatów kultury materialnej wczesnośredniowiecznych Słowian.

    Archeolodzy i goście warsztatów zmierzą się z zadaniem zbudowania pieca garncarskiego wzorowanego na wczesnośredniowiecznym znalezisku z Perespy oraz doświadczeniach z pierwszej próby takiej budowy z roku 2009. Doświadczenie można zdobyć w pracowni garncarskiej, gdzie pod okiem Marty Wasilczyk - garncarza i pedagoga, powstawać będą gliniane garnki typu "chodlikowskiego".

    Tajniki kowalskiej obróbki metalu ujawni fascynatom sztuki Hefajstosa" Piotr Konieczny. Uczestnicy jego zajęć zobaczą, jak wytwarza się ozdoby z metali kolorowych za pomocą technik odlewniczych. W związku z ostatnimi odkryciami wykopaliskowymi spróbują również sprawdzić, jak we wczesnym średniowieczu wytwarzano szklane paciorki.

    Piotr "Sasza" Kowalski podejmie próby obróbki kości i rogu - reliktów znajomości tego rzemiosła dostarczyły ostatnie sezony wykopalisk w Żmijowiskach.

    W warsztatach mogą wziąć udział osoby pełnoletnie lub młodzież pod opieką dorosłych.Za jeden dzień uczestnictwa należy zapłacić 10 złotych. W ramach tej opłaty organizatorzy zapewniają materiały niezbędne do eksperymentów, wiedzę instruktorów, możliwość korzystania z obiektów i urządzeń skansenu archeologicznego w Żmijowiskach i pamiątkową Kartę Uczestnictwa w Warsztatach. Osoby i grupy, które dysponują namiotami historycznymi, mogą nieodpłatne biwakować przy grodzisku. Swoistą atrakcję stanowią tam m.in. "historyczne warunki sanitarne" - rekonstrukcja średniowiecznej latryny.

    Położona w gminie Wilków wieś Żmijowiska znajduje się 16 km od Kazimierza Dolnego. Bliższe informacje można otrzymać pod adresem internetowym: archeologia@kazimierz-muzeum.pl

    PAP - Nauka w Polsce

    kol

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Cerkiew Opieki Najświętszej Maryi Panny w Wólce Żmijowskiej - drewniana cerkiew z lat 1894 - 1896 (według niektórych źródeł z 1786 roku). Poświęcona w 1896 roku przez ks. Kiryła Obuszkiewicza, proboszcza parafii w Żmijowiskach. Po 1947 roku nieużytkowana. W 1991 roku przeprowadzono remont cerkwi z inicjatywy Pracowni Kultury Tęczy działającej pod auspicjami UNESCO. Wyposażenie nie zachowało się. W Muzeum Kresów w Lubaczowie znajduje się fragment ikonostasu z cerkwi w Wólce Żmijowskiej. We wnętrzu ściana ikonostasowa, fragmenty polichromii i zdewastowany chór. Cerkiew należała do parafii w Żmijowiskach. Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej w Żmijowiskach - drewniana cerkiew greckokatolicka z 1786 roku znajdująca się w Żmijowiskach. Psychokulturalizm - (etnopsychologizm). Termin ten określa wszelkie próby naukowego ustalenia występowania, zakresu i rodzaju odrębności psychicznych, uwarunkowanych specyfiką danej kultury i grupy etnicznej, a przejawiającej się w skali społecznej. Dociekania mogą koncentrować się na : a) cechach psychicznych przysługujących w przekonaniu badaczy wszystkim uczestnikom danej kultury ze względu na fakt tego uczestnictwa, b) ogólnych orientacjach i dyspozycjach psychicznych stanowiących ramy umysłowości wszystkich uczestników danej kultury i przez tę kulturę ukształtowanych, c) przekonaniach, obrazach i stereotypach i cech psychicznych, historycznie ukształtowanych w danej kulturze i o danej kulturze oraz sądach o postawach uczestników tej kultury, które choć nie zawsze i nie dla wszystkich mogą być prawdziwe, wywierają jednak wpływ na sądy i zachowania z zewnątrz i od wewnątrz związane z tą kulturą i jej uczestnikami.

    Odlewnictwo – technologia (niekiedy sztuka lub umiejętność) polegająca na zalewaniu uprzednio przygotowanej formy ciekłym materiałem, najczęściej stopem metali, ale również gipsem, woskiem czy tworzywami sztucznymi oraz takim sterowaniu procesem krzepnięcia lub reakcji chemicznej tężenia odlewu, aby otrzymać wyrób o odpowiedniej strukturze i właściwościach. Do odlewnictwa zalicza się także techniki przygotowania form odlewniczych (formierstwo) oraz obróbki odlanych obiektów. Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym – muzeum działające w Kazimierzu Dolnym oraz w trzech zamiejscowych filiach, powstałe w 1963 r.

    Festiwal Kultury Słowiańskiej i Cysterskiej w Lądzie - festiwal, który co roku odbywa się w Lądzie, przy zrekonstruowanym grodzie wczesnośredniowiecznym oraz w lądzkim klasztorze. Teren oraz najbliższe otoczenie grodu stanowią scenerię, w której organizatorzy przybliżają dorobek wczesnośredniowiecznej Polski i Słowiańszczyzny. W ciągu dwóch dni prezentowane są dawne rzemiosła, pokazy uzbrojenia i walk, inscenizacje historyczne, sceny z życia codziennego dawnych Słowian oraz zajęcia edukacyjne dla dzieci. Podczas IV już festiwalu odbywały się także koncerty muzyki dawnej (koncert zespołu „Kwartet Jorgi”, zespołu „Abalienatus”, koncert międzynarodowej grupy "Schola Teatru Węgajty”, koncert zespołu „Percival” z Lubina, zespołu „Redlin" z Jastrzębiej Góry, a także występ „Swarzęckiej Orkiestry Flażoletowej Muzyka i Taniec”). Odlewanie kokilowe – jedna z metod odlewania metali, polegająca na odlewaniu do trwałej formy (tzw. kokili). Stopiony metal może być wprowadzany do formy pod ciśnieniem. Właściwości tak otrzymanych odlewów są lepsze niż przy odlewaniu do form piaskowych (większa dokładność wymiarowa odlewu, mniejsza chropowatość powierzchni, lepsze właściwości mechaniczne, skrócenie czasu obróbki cieplnej odlewów - wzrost wydajności odlewni). Odlewanie kokilowe stosuje się głównie do metali i stopów nieżelaznych, w szczególności do cynku, miedzi, aluminium, ołowiu, pewteru lub stopów cyny. W zależności od typu odlewanego metalu, używa się urządzeń odlewniczych z gorącą lub zimną komorą.

    Muzeum wirtualne, muzeum, w którym wykorzystuje się najnowsze technologie informacyjne w celu prezentacji zbiorów. Wirtualne muzeum może być częścią muzeum tradycyjnego (np. w postaci witryny internetowej) lub jednostką niezależną, istniejącą tylko w cyberprzestrzeni. W przypadku muzeów tradycyjnych, wirtualne muzeum jest metodą na dotarcie do szerszej liczby zwiedzających. Osoby zainteresowane określoną dziedziną mogą zapoznać się ze zbiorami i w ten sposób zostać zachęcone do odwiedzenia muzeum tradycyjnego. Z kolei osoby, które już odwiedziły dane muzeum tradycyjne, mogą wykorzystać muzeum wirtualne jako źródło wiedzy poszerzając informacje uzyskane podczas wizyty. Również dzięki wirtualnym wystawom, muzeum może zaprezentować swoje zbiory osobom, które nie są w stanie zwiedzić muzeum tradycyjnego: niepełnosprawnym lub osobom mieszkającym daleko do siedziby muzeum. Dinopark w Krasiejowie – muzeum paleontologiczne połączone z parkiem rozrywki umieszczone na ciągle aktywnym terenie wykopalisk archeologicznych w Krasiejowie. Zwiedzający oprócz zwiedzenia muzeum i spędzenia czasu w parku rozrywki mogą udać się w na spacer po terenie wykopalisk, gdzie mogą zobaczyć repliki zwierząt prehistorycznych.

    Materiały Starożytne i Wczesnośredniowieczne - periodyk wydawany nieregularnie przez Państwowe Muzeum Archeologiczne w Warszawie. W latach 1951-1969 nosiło nazwę Materiały Wczesnośredniowieczne, w latach 1956-1968 Materiały Starożytne. Ponownie wychodzi od 1971. zamieszcza artykuły naukowe z zakresu archeologii.

    Amalgamat (ortęcie) – ogólna nazwa stopów metali, w których jednym z podstawowych składników jest rtęć. Tworzy się poprzez rozpuszczenie innych metali w rtęci w warunkach otoczenia. Stopy te można również uważać za roztwory, przy czym mogą to być roztwory o ciekłym lub stałym stanie skupienia. Amalgamaty tworzy większość metali, do wyjątków należy żelazo, które może być wykorzystywane do produkcji naczyń do przechowywania amalgamatów. Po ogrzaniu rtęć wyparowuje całkowicie z amalgamatów, co wykorzystywane jest podczas ekstrakcji srebra lub złota z rudy za pomocą rtęci.

    Obróbka chemiczna metali – rodzaj obróbki metali, która polega na chemicznym bądź fizykochemicznym oddziaływaniu na ich powierzchnię w celu wytworzenia określonej powłoki ochronnej, będącej zabezpieczeniem przed korozją oraz zwiększenia ich wytrzymałości. Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie – muzeum, którego zbiory są związane z polskim wczesnym średniowieczem oraz z historią Gniezna i okolic. Siedziba znajduje się w budynku wzniesionym w latach 1970-1978. Muzeum powstało w roku 1956 jako Gnieźnieński Oddział Muzeum Archeologicznego w Poznaniu. W 1973 r. zostało przekształcone w samodzielną jednostkę, która od marca 1983 nosi nazwę Muzeum Początków Państwa Polskiego. Gromadzi eksponaty archeologiczne, kultury materialnej od średniowiecza do czasów współczesnych, sztukę, zabytki i archiwalia związane z historią Gniezna. Księgozbiór muzeum liczy ponad 17 tysięcy pozycji.

    Andrzej Gołembnik - archeolog, absolwent i pracownik Instytutu Archeologii UW. Długoletni pracownik Przedsiębiorstwa Państwowego Pracownie Konserwacji Zabytków (PP PKZ). Specjalista w dziedzinie metodyki i metodologii archeologicznych badań wykopaliskowych - rzeczoznawca Ministra Kultury i Sztuki w tej dziedzinie. Przez szereg lat prowadził badania i brał udział w badaniach w krajach skandynawskich (Dania, Norwegia), gdzie zyskał uznanie i opinię specjalisty od badań średniowiecznych stanowisk miejskich. W latach 90. założył własną firmę archeologiczną, która koncentrowała się na badaniach ratowniczych w historycznym centrum Płocka. Jakość prac prowadzonych przez A. Gołembnika i ich wysoki poziom metodyczny skłonił Generalnego Konserwatora Zabytków do zorganizowania latem 1997 r. we współpracy z nim warsztatów archeologii terenowej dla konserwatorów zabytków archeologicznych - pracowników Państwowej Służby Ochrony Zabytków. W końcu lat 90. z ramienia Instytutu Archeologii UW prowadził badania archeologiczne w historycznym centrum Gdańska, ze szczególnym uwzględnieniem rejonu klasztoru dominikańskiego. Po powstaniu w 2002 r. Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków (KOBiDZ) podjął pracę w jego pracowni badań interdyscyplinarnych. Po zleceniu KOBiDZ w 2003 r. przez Muzeum Pałac w Wilanowie przeprowadzenia badań archeologicznych na terenie ogrodu i parku wilanowskiego A. Gołembnik został ich kierownikiem. Pod jego kierownictwem badania te stały się poligonem najnowocześniejszych metod dokumentacji procesu badawczego w archeologii z wykorzystaniem technik 3D, ortofotografii, programów AutoCAD i systemów GIS.

    Dodano: 08.08.2011. 00:19  


    Najnowsze