• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wykład prof. Karola Myśliwca w Instytucie Historii PAN

    16.06.2010. 00:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Referat pt. "Ciało jako droga do wieczności w starożytnym Egipcie" wygłosi 17 czerwca w Warszawie wybitny polski egiptolog, prof. Karol Myśliwiec. Będzie to ostatnie spotkanie z cyklu "Somatotes. Cielesność w ujęciu historycznym", organizowanego prze Sekcję Antropologii Historycznej Towarzystwa Miłośników Historii (TMH).

    Przewodnim tematem cyklu było ciało i cielesność rozpatrywane w różnych aspektach historycznych. Głównym sposobem realizacji projektu były otwarte wykłady zaproszonych specjalistów z różnych dziedzin naukowych. Organizatorzy planują umieścić zapisy wykładów na stronie internetowej przedsięwzięcia - http://www.somatotes.pl/.

    Podsumowaniem projektu będzie publikacja książkowa "Somatotes. Cielesność w ujęciu historycznym".

    Zdaniem inicjatorów projektu, badania nad historią ciała i cielesności, ujęciami tych terminów w różnych dziedzinach kultury, sposobami ich pojmowania czy realizacji, biorąc pod uwagę rozróżnienie tego, jak się jawią a jak istnieją, należą w Polsce do rzadkości - są marginalizowane i deprecjonowane.

    Projekt TMH miał ożywić dyskurs naukowy w tym obszarze badań, a przede wszystkim stworzyć forum wymiany poglądów i prezentacji indywidualnych badań oraz wypracować i upowszechnić metodologię badawczą antropologii historycznej.

    Wykład prof. Myśliwca rozpocznie się o godz. 18.00, w sali im. J. Lelewela w kamienicy Instytutu Historii PAN (Rynek Starego Miasta 29/31). SZZ

    PAP - Nauka w Polsce

    agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Janusz Gruchała (ur. 1949, zm. 21 listopada 2011) – polski historyk, prof. dr hab., wieloletni wykładowca w Instytucie Historii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Kierownik Zakładu Historii Nowożytnej XIX wieku w Instytucie Historii Uniwersytetu Śląskiego. Karolina Targosz (ur. 22 września 1938 w Krakowie) - historyk, historyk nauki. Absolwentka Uniwersytetu Jagiellońskiego - mgr historii (1961), mgr historii sztuki (1962), dr nauk humanistycznych w zakresie historii kultury (1965), od 1962 pracownik naukowy w Zakładzie, obecnym Instytucie Historii Nauki PAN – dr habilitowany z zakresu historii nauki, prof. nadzwyczajny (1988), prof. PAN (1997), długoletni członek Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN i Komisji Historii Nauki PAU. Historia idei – pole badań w historii i dziedzinach jej bliskich, zajmujące się wyrażaniem, kontynuacją i zmianami w ludzkich ideach na przestrzeni czasu. Uważa się tę dyscyplinę za siostrzaną wobec historii intelektualnej i zbliżoną do historii filozofii oraz historii literatury.

    Antropologia ciała – gałąź antropologii, która zajmuje się w szczególności refleksją nad różnymi koncepcjami i wykorzystaniem ciała ludzkiego i jego organów w różnych kulturach. Różni się od antropologii fizycznej w tym sensie, że jest bardziej zainteresowana morfologią i fizjologią człowieka w ich wymiarze społecznym. Odsłania w ludzkim ciele, dotąd zawłaszczonym przez nauki biologiczne, wartości pozasomatyczne odciśnięte na nim. Człowiek, jako ciało-podmiot staje się nie tylko sprawcą kultury, ale sam jest przez nią konstruowany i zmienia się pod jej wpływem. Jest przez tę kulturę kształtowany i modelowany. Pole badań antropologii ciała skupia się więc na działaniach, w których świat zewnętrzny, rzeczywistość, w której jednostka uczestniczy i jest jej częścią - społeczeństwo, tradycja, władza, wiedza, polityka, sport, postęp technologiczny i inne - odbijają na ciele ludzkim swoje piętno - „konstruują” je. Janina Leskiewiczowa (ur. 15 września 1917 w Olszanie na Ukrainie, zm. 7 lipca 2012 roku) – polska historyk. Ukończyła Państwowe Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Warszawie, a następnie studia wyższe na Wydziale Humanistycznym UW. Nauczycielka historii na tajnych kompletach w czasie okupacji. Pracownik naukowy w Instytucie Historycznym UW (1946-1953) i w Instytucie Historii PAN (1953-1988). Zajmowała się historią społeczną i gospodarczą. Autorka i redaktor wielu prac naukowych i badawczych z dziedziny historii wsi i dziejów społeczeństwa polskiego w XIX w. Redaktor wielotomowego Słownika Biograficznego Ziemianie Polscy XX wieku. Przedwojenna harcerka aktywnie zaangażowana w działalność "Trójki" - 3 WŻDH. Członek "Solidarności", organizatorka pomocy dla represjonowanych w stanie wojennym. W latach 80. współorganizatorka niezależnego Studium Kultury Chrześcijańskiej przy kościele pw. św. Trójcy w Warszawie. Członek m.in. Polskiego Towarzystwa Historycznego, Towarzystwa Miłośników Historii, Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego. Odznaczona m.in. medalem Gloria Artis i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

    Katarzyna Błachowska (ur. 1966) – historyk historiografii, mediewista. Absolwentka historii Uniwersytetu Warszawskiego. Magisterium w 1990 roku. W latach 1990-1993 nauczyciel historii w XXIII Liceum Ogólnokształcącym w Warszawie. W Instytucie Historii Uniwersytetu Warszawskiego zatrudniona od 1993. Doktorat - 1999, habilitacja w 2010 roku. Kierownik Zakładu Dydaktyki Historii Instytutu Historii UW. Zajmuje się historią polskiej i rosyjskiej myśli historycznej XVIII–XX wieku oraz edukacją historyczną w XIX wieku oraz współczesna dydaktyka historii. Matryca logiczna projektu - jest kompleksowym narzędziem stosowanym na etapie planowania działań projektowych, jak i późniejszego zarządzania realizacją projektu. W syntetyczny sposób przedstawia planowaną drogę realizacji i weryfikacji projektu. Formalnie została przejęta przez Komisję Europejską jako narzędzie ułatwiające projektowanie w 1992r. Niezależnie od rodzaju projektu dla którego matryca jest sporządzana zawiera ona zawsze elementy służące:

    Joanna Schiller de Schildenfeld (ur. 8 stycznia 1957 r. w Krakowie) – historyk. Ukończyła XLXIX Liceum Ogólnokształcące im. Zygmunta Modzelewskiego (obecnie Johanna Wolfganga Goethego) w Warszawie. W latach 1975-1979 studiowała w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Po stażu w Bibliotece Polskiej Akademii Nauk, od 1980 r. pracuje w Instytucie Historii Nauki PAN – od 2003 r. jako kierownik Sekcji Dziejów Oświaty; od 2008 r. na stanowisku docenta. Od 2002 r. wykłada w Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego, na Wydziale Nauk Pedagogicznych – od 2009 r. na stanowisku profesora. Jest członkiem-założycielem Towarzystwa Historii Edukacji; członkiem Polsko-Rosyjskiej Komisji Historycznej PAN–RAN; Komisji Badań nad Historią Syberii; od 2007 r., jest członkiem Komitetu Kasy im. Józefa Mianowskiego – Fundacji Popierania Nauki, od 2009 r. jej sekretarzem. Redaktor naczelna „Rozpraw z Dziejów Oświaty, członek komitetu redakcyjnego Monografii z Dziejów Oświaty. Zajmuje się historią oświaty XIX w. – szkolnictwem średnim i wyższym w Królestwie Polskim i w Rosji. Jerzy Franczak (ur. 1978) – poeta, prozaik, dr nauk humanistycznych, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ukończył polonistykę na UJ, tutaj się doktoryzował pod kierunkiem prof. Ryszarda Nycza. Tytuł pracy doktorskiej: Poszukiwanie realności. Światopogląd polskiej prozy modernistycznej. Pracuje w Katedrze Antropologii Literatury i Badań Kulturowych na Wydziale Polonistyki UJ.

    Kobiety w nauce: Udział kobiet w działalności naukowej odróżnia się od udziału mężczyzn w wielu aspektach m.in.: mniejszego zaangażowania kobiet w działalność naukową w każdej epoce (także współcześnie), preferowania przez kobiety określonych dziedzin naukowych, mniejszej obecności kobiet na eksponowanych stanowiskach naukowych itp. Te zjawiska były przedmiotem zainteresowania w Europie już w średniowieczu (np. Christine de Pisan), a od XVIII w. (np. Jean Condorcet) stały się przedmiotem badań i rozważań różnych dziedzin nauki np. historii kobiet, psychologii, socjologii, antropologii, filozofii, kulturoznawstwa, czy badań gender. Wnioski wysnute na tej podstawie nie są do dzisiaj powszechnie akceptowane i niekiedy są uznawane za kontrowersyjne.

    Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk – instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk, z siedzibą w Warszawie na Rynku Starego Miasta 29/31, w tzw. kamienicy książąt mazowieckich. Instytut powstał w roku 1953 jako placówka PAN i jego twórcą oraz pierwszym dyrektorem był historyk średniowiecza prof. dr Tadeusz Manteuffel.

    Nagroda KLIO (zwana Noblem dla historyków) – nagroda przyznawana od 1995 za wybitny wkład w badania historyczne przez jury w składzie: prof. Tomasz Szarota (przewodniczący, od 1996), prof. Barbara Grochulska (1998-2006), prof. Tomasz Kizwalter (od 2007), prof. Jan Kieniewicz (od 1996), prof. Andrzej Paczkowski (1995), prof. Henryk Samsonowicz (od 1995), prof. Jerzy Skowronek (1995), prof. Janusz Tazbir oraz red. Tomasz Łubieński (od 2005), red. Marian Turski (od 1995) i red. Tadeusz J. Żółciński (1995-2004). Sekretarzem jest od 1995 r. Zbigniew Czerwiński (Warszawa). Inicjatorem fundatorem nagrody jest Porozumienie Wydawców Książki Historycznej. Nagroda wręczana jest w ramach Targów Książki Historycznej. Metodologia historii – dziedzina wiedzy zajmująca się badaniem metod stosowanych dla stworzenia historycznego opisu świata. Metodologia historii kooperuje zatem z grupą dziedzin wiedzy noszących wspólną nazwę epistemologia czy też teoria poznania. Metodologia historii bada także znaczenie historiografii, wiedzy historycznej i historycznego myślenia w dziejach poszczególnych kultur i cywilizacji - wówczas kooperuje z takimi dziedzinami wiedzy jak: historia historiografii, kulturoznawstwo, filozofia kultury.

    Sławomir Mazurek (ur. 1960) - dr hab., prof. nadzw., pracownik Instytutu Filozofii i Socjologii PAN w Warszawie, współpracownik Zespołu Badań Sowietologicznych Uniwersytetu Łódzkiego, znawca historii rosyjskiej myśli religijno-filozoficznej.

    Dodano: 16.06.2010. 00:17  


    Najnowsze