• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Wyspa na jez. Legińskim była zasiedlona ok. 550-400 r.p.n.e.

    16.08.2011. 00:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl


    Archeolodzy z Uniwersytetu Warszawskiego zakończyli prace na wyspie na jeziorze Legińskim k. Reszla. Badania wykazały, że we wczesnej epoce żelaza wyspę zamieszkiwali ludzie reprezentujący tzw. kulturę kurhanów zachodniobałtyjskich.




    Jak powiedziała PAP kierownik prac mgr Magdalena Nowakowska kultura kurhanów zachodniobałtyjskich (pierwsza połowa pierwszego tysiąclecia p.n.e. tj. wczesna epoka żelaza - nazwa wiąże się ze zwyczajem ciałopalenia zmarłych) charakteryzuje się m.in. tym, że ludzie zamieszkiwali wokół jezior, na cyplach i wyspach.

    "W takich miejscach ludność budowała osiedla obronne. Czasami nawet z gałęzi i bierwion tworzono ruszty i w ten sposób tworzono platformy a dopiero na nich, na takich sztucznych wyspach, budowano osadę" - dodała archeolog. Mieszkańcy potrafili budować oparte na palach mosty do swoich osiedli, a także dopływali na nie dłubankami tj. "kajakami" zrobionymi z wydrążonych pni drzew.

    Archeolodzy z Uniwersytetu Warszawskiego od stycznia realizują projekt badawczy, który ma na celu inwentaryzację wysp Pojezierza Warmińsko-Mazurskiego. Ich zdaniem obecny stan badań w tym zakresie jest "dalece niezadowalający". Powołany do tych badań specjalny zespół w wyniku m.in. kwerend archiwalnych i badań powierzchniowych uznał, że w pierwszej kolejności zostaną przeprowadzone prace badawcze na wyspie na jeziorze Legińskim k. Reszla.

    "Prospekcja terenowa wyspy, której dokonano w kwietniu jednoznacznie wykazała wyjątkowy charakter tego miejsca, bo na powierzchni i w wykrotach drzew bez trudu można było znaleźć fragmenty naczyń glinianych z wczesnej epoki żelaza" - powiedziała PAP Nowakowska. Archeolodzy uznali też, że wyspa jest nienaturalnie wypłaszczona, miejscami geometrycznie uformowana, obwiedziona na niektórych odcinkach linii brzegowej dużymi głazami.

    Prowadzone latem badania potwierdziły te obserwacje. "Oprócz ceramiki znaleźliśmy podczas wykopalisk dwa zabytki metalowe tj. zausznicę i fragment naszyjnika. Oba znaleziska są pod względem historycznym bardzo ciekawe" - powiedziała Nowakowska.

    Archeolodzy na razie nie znaleźli śladów po moście, który łączył wyspę z lądem. Nowakowska powiedziała PAP, że przeprowadzone będą badania podwodne, by to zweryfikować. "Lato nie jest jednak dobrym czasem na takie badania, bo woda jest zbyt mętna. Poczekamy do jesieni lub wiosny" - dodała archeolog.

    Wyspa na jez. Legińskim, na którym prowadzono prace należy do Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Jest popularna wśród miejscowych i turystów.

    PAP - Nauka w Polsce

    jwo/ abr/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Kultura kurhanów zachodniobałtyjskich – archeologiczna kultura kurhanowa epoki brązu i wczesnej epoki żelaza, rozwijająca się od okresu halsztackiego Do późnego okresu lateńskiego (ok. VI–I w. p.n.e.) na terenach północnego Mazowsza, Warmii, Mazur i Sambii. Sampling, sampling probabilistyczny – w archeologii, jedna z technik prowadzenia badań powierzchniowych. Przedmiotem badań są fragmenty interesującego nas rejonu na których prowadzi się szczegółowe badania. W przypadku kiedy zachodzi konieczność szybkiego przeprowadzenia badań i równocześnie brakuje środków finansowych lub czasu, archeolodzy decydują się na zastosowanie tego rodzaju badań. Kultura grobów kloszowych (rzadziej podkloszowych) jest kulturą archeologiczną z epoki żelaza. Występowała na przełomie okresu halsztackiego i okresu lateńskiego; Halstad D (~500-400 lat p.n.e.). Została wydzielona jako wschodni odłam kultury pomorskiej. Jej obecność odnotowuje się głównie na Mazowszu i w Małopolsce. W V wieku p.n.e graniczyła z od zachodu grupą środkowopolską i wschodniowielkopolską kultury łużyckiej, od północy z kulturą kurhanów zachodniobałtyckich, od południą z grupą górnośląsko-małopolską i od wschodu z grupą mazowiecko-podlaską kultury łużyckiej.

    Zielony Ostrów − wyspa na jeziorze Jeziorak. Jest to trzecia wyspa pod względem wielkości (Za Wielką Żuławą i Wielkim Bukowcem) na tym jeziorze. Na tej wyspie jest organizowany obóz Wyspa. Wyspa jest też znana pod nazwami Wyspa Łąkowa (od łąki, która znajduje się w środku wyspy) i Krowia Wyspa (od krów, które się tam kiedyś pasły). Wyspa w połowie należy do osoby prywatnej. Kultura Villanova, kultura willanowiańska – kultura wczesnej epoki żelaza. Odegrała decydującą role w dziejach Italii w okresie IX - VIII wiek p.n.e.. Charakterystyczne dla tej kultury są urny stożkowo zdobione rytymi motywami geometrycznymi. Urny umieszczane były w grobowcach szybowych. Archeolodzy rozróżniają dwie główne grupy:

    Kultura lateńska – sama nazwa pochodzi od eponimicznego stanowiska archeologicznego La Tène nad jeziorem Neuchâtel w Szwajcarii, w czasie badań archeologicznych w XIX wieku na tym stanowisku odkryto znaczne ilości zabytków związanych z ludnością celtycką. Archeolodzy terminem La Tène określają zbiór cech kulturowych charakterystycznych dla ludności celtyckiej, jednak kultura lateńska nie jest jednoznacznie tożsama z kulturą Celtów, gdyż niektóre grupy ludności celtyckiej znalazły się poza oddziaływaniem kultury lateńskiej (badania językowe). Kultura lateńska wykrystalizowała się na miejscowym podłożu kultury halsztackiej. Nasypnoj (ros. Остров Насыпной, niem. Pillauer Insel) – sztuczna wyspa położona w północnej części Zalewu Wiślanego w odległości 3,5 km od najbliższego lądu (na Mierzei Wiślanej), 4,5 km od przylądka Siewiernyj (ros. мыс Северный, niem. Kahlholzer Haken) na wysokim (7-8 m) brzegu na północ od Balgi i 4,8 km od wschodniego wejścia do Cieśniny Piławskiej. Jest to największa i jedyna wyspa Zalewu Wiślanego, nie licząc wysp Żuław Wiślanych (Wyspa Nowakowska i wysp Zatoki Elbląskiej) oraz również sztucznych wysp Kanału Kaliningradzkiego. Wyspa w 2012 r. rozciągała się z północy na południe na 180 m, ze wschodu na zachód na 160 m i przy długości linii brzegowej 550 m obejmowała 1,4 ha. W ciągu ostatnich 10 lat brzeg wyspy (szczególnie zachodni) cofnął się o 10 do 20 m i zniszczeniu uległa część drzewostanu. Znajdują się tu też dwa znaki nawigacyjne (Nasypnoj-Siewiernyj i Nasypnoj-Jużnyj), niewielkie betonowe molo-nabrzeże (20 m) w południowo- wschodniej części i ruiny budynku w otoczeniu kilkudziesięciu większych drzew. Lądowanie na wyspie wymaga odprawy i zgody uzyskanej od administracji rosyjskiej w Bałtyjsku.

    Cieplicówka, Kanał Cieplicówka – zachodnie ramię ujściowe (o długości 7,5 kilometra) Nogatu do Zalewu Wiślanego. Po wschodniej stronie Cieplicówki znajduje się Wyspa Nowakowska. Cieplicówka należy do cieków nieżeglownych. Badanie słuchu – jest to ocena reakcji organizmu powstałej w wyniku stymulacji dźwiękowej. Badania słuchu dzielą się na badania subiektywne i badania obiektywne. Subiektywne badania słuchu, w przeciwieństwie do badań obiektywnych, wymagają aktywnej współpracy osoby badanej (od osoby badanej wymaga się świadomej informacji zwrotnej np. czy dźwięk jest słyszalny). Badania słuchu można podzielić również na badania progowe oraz nadprogowe. Celem badań progowych jest określenie najcichszego możliwego do usłyszenia dźwięku, w badaniach nadprogowych oceniana jest percepcja dźwięku powyżej progu słyszenia.

    Wyspa Maggiore (Isola Maggiore) – druga pod względem wielkości wyspa na Jeziorze Trazymeńskim we Włoszech. Jest to jedyna zamieszkana wyspa na jeziorze, z populacją wynoszącą obecnie ok. 30 osób.

    Kultura czarnoleska – kultura archeologiczna schyłku epoki brązu i wczesnej epoki żelaza, zajmująca tereny leśno-stepowe na obszarze od środkowego Podniestrza do dorzecza Worskli. Jej nazwa pochodzi od stanowiska w Czarnym Lesie w obwodzie kirowohradzkim na Ukrainie. Powstała w XI w. p.n.e. w wyniku oddziaływania egzystujących nad dolnym Dunajem kręgu kultur z ceramiką stempelkową. Ludność kultury czarnoleskiej budowała osiedla o charakterze obronnym. Jej wytwórczość brązownicza i żelazna prezentowała wysoki poziom. Mimo, iż osady tej kultury od X w. p.n.e. były fortyfikowane, nie zabezpieczyło ich to przed kolejnymi najazdami ludów koczowniczych.

    Komisja bioetyczna – niezależna instytucja opiniująca i kontrolująca projekty badań klinicznych stworzona w celu zapewnienia właściwej ochrony godności ludzkiej podczas prowadzenia badań. Komisja Bioetyczna sprawdza m.in.: zasadność, wykonalność i plan badania klinicznego, analizę przewidywanych korzyści i ryzyka, poprawność protokołu badania klinicznego. Badania klinicznego nie można rozpocząć bez zgody komisji bioetycznej.

    Dodano: 16.08.2011. 00:04  


    Najnowsze