Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Czwartek, 31 maja 2012
Petronia, Bożysława, Ernestyna, Teodor
 1891: budowa Kolei Transsyberyjskiej
1970: zagłada miasta Yungay w Peru
WHO: Dzień bez Papierosa
Nowe publikacje
Immunoterapia swoista u dzieci
Dodano:
|5 Wrz 2011|, 2011 00:25
|
|
|
"Zainteresowanie odczulaniem w ostatnich latach wzrasta. Jest to konsekwencja wzrostu liczby zachorowań i przekonania o skuteczności tej metody leczenia alergii - w uzasadnionych przypadkach, po prawidłowo przeprowadzonej kwalifikacji" - mówi prof. Anna Bręborowicz, kierownik Kliniki Pneumonologii, Alergologii Dziecięcej i Immunologii Klinicznej UM w Poznaniu. Konsultant dla województwa wielkopolskiego i lekarz praktyk tłumaczy w rozmowie z PAP zasady stosowania immunoterapii swoistej u dzieci.
Wyniki badania na temat epidemiologii chorób alergicznych w Polsce (ECAP) przeprowadzonego pod kierunkiem prof. Bolesława Samolińskiego wynika jednak, że nadal istnieje problem niedodiagnozowania tej grupy chorób, a więc i niewystarczającego leczenia.
"Objawy choroby alergicznej mogą być bardzo różnorodne, najczęściej dotyczą skóry, przewodu pokarmowego i układu oddechowego. Różne też może być ich nasilenie. Niezależnie od wieku pacjenta, czasem opanowanie choroby jest trudne" - tłumaczy prof. Bręborowicz.
Jak stwierdza, szczególnie trudną diagnostycznie grupą pacjentów są niemowlęta i dzieci najmłodsze. W tej grupie wiekowej rzadko udaje się potwierdzić uczulenie na pospolite alergeny powietrznopochodne, które to uczulenie jest wskazaniem do immunoterapii swoistej u dzieci starszych i dorosłych. Jeszcze rzadziej możliwe jest potwierdzenie związku między ekspozycją na alergen a wystąpieniem objawów. W odniesieniu do alergii na pokarmy - podejmowane są pewne próby, ale problem wymaga dalszych badań i takie działania nie mieści się w obowiązującym aktualnie schemacie postępowania.
Według niej, optymalnym modelem opieki nad chorym na alergię jest współpraca lekarza rodzinnego ze specjalistą. Profesor podkreśla, że leczenie odczulające bezwzględnie wymaga opieki specjalistycznej. Lekarz może podjąć decyzję o wyborze tej formy terapii, gdy objawy choroby stają się uciążliwe, burzliwe, nawracają, stają się przewlekłe
"Immunoterapię zaleca się u dzieci powyżej czy od 5. roku życia. Takie ustalenia wynikają ze znajomości przebiegu procesu alergizacji, możliwości jego udokumentowania w sposób przekonywujący i ograniczonych możliwości monitorowania objawów ubocznych u dzieci małych. Trzeba mieć pewność, że odczulanie jest na pewno konieczne i że pacjent jest bezpieczny" - wyjaśnia prof. Bręborowicz.
Zaznacza, że obniżenie dolnej granicy wieku zastrzeżone jest dla sytuacji szczególnych i przy zapewnieniu wyjątkowych środków bezpieczeństwa. Warunki takie stwarzają ośrodki kliniczne.
"Wystąpienie choroby alergicznej zależy od predyspozycji genetycznej i działania czynników środowiskowych. Predyspozycję genetyczną przewidujemy na podstawie informacji uzyskanej od rodziców na temat występowania zachorowań w najbliższej rodzinie. Oddziaływanie środowiska ma również istotne znaczenie, aczkolwiek poglądy i obserwacje na ten temat nie są w pełni zgodne" - mówi profesor.
Wśród czynników środowiskowych wymienia infekcje, narażenie na alergeny pokarmowe i wziewne, ekspozycję na dym tytoniowy, czynniki drażniące, jak środki chemiczne, zanieczyszczenia atmosfery.
"Leczenie odczulające jest jak dotąd jedyną metodą leczenia przyczynowego, które może zmienić naturalny przebieg choroby w dobrym kierunku. Aktualnie dostępne są dwie metody odczulania - podskórna i podjęzykowa. Każde podanie alergenu stwarza ryzyko reakcji nadmiernej i dlatego opieka specjalistyczna z odpowiednim zapleczem jest koniecznością" - uświadamia rozmówczyni PAP i dodaje, że wizyty w poradni muszą być częste na początku terapii, a następnie szczepionki alergenowe podaje się co 4 do 6 tygodni w ramach leczenia podtrzymującego.
PAP - Nauka w Polsce, Karolina Olszewska
agt/bsz
Czy wiesz że...?
wersja BETA
Samodzielne Publiczne Sanatorium Rehabilitacyjne dla Dzieci im. Janusza Korczaka w Krasnobrodzie jedyna tego typu placówka dla dzieci na terenie województwa lubelskiego. Leczone są w nim choroby ortopedyczno-urazowe, choroby układu nerwowego z uwzględnieniem mózgowego porażenia dziecięcego oraz schorzeń neurologicznych o zbliżonym obrazie klinicznym, choroby reumatologiczne, schorzenia dolnych i górnych dróg oddechowych, choroby układu ruchu i układu nerwowo-mięśniowego oraz otyłość.
pełny tekst
Wilcze dzieci, dzikie dzieci - dzieci egzystujące w społecznej izolacji, wychowywane przez zwierzęta lub posiadające jedynie pośredni kontakt z ludźmi (np. dzieci trzymane w niewoli i nie kontaktujące się z innymi ludźmi). Literackim przykładem dzieci wilczych są Romulus i Remus lub Mowgli.
pełny tekst
Dzieci z Pahiatua wspólnota polonijna w Nowej Zelandii powstała z grupy polskich dzieci przybyłych 31 października 1944 roku do Wellington. Podczas II wojny światowej, grupa 733 dzieci polskich, osieroconych przez zesłańców syberyjskich z Rosji, przez Persję, a następnie na amerykańskim statku wojennym General Randall dotarła do Nowej Zelandii. Dla dzieci i ich opiekunów został otworzony kampus w Pahiatua. Dzieci przebywały w kampusie przez 5 lat. Większość dzieci została w Nowej Zelandii tworząc lokalną zintegrowaną grupę polonijną.
pełny tekst
Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".
|
|
|
^ |
|
 |
|
Komentarze: brak |
|
Powered by
phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
|
Do druku