Mam pytanie: do opisu jakich zjawisk obserwowanych na Ziemi nie wystarcza założenie, że Ziemia jest układem inercjalnym? Potrafi ktoś coś szerzej napisać na ten temat? Dzięki za opodwiedzi

Ziemia nie jest układem inercjalnym (ściślej: nie istnieje układ doskonale inercjalny), ponieważ zachodzą na jej powierzchni (a zapewne i pod nią) różne zjawiska związane z działaniem siły bezwładności, m. in. odkształcanie koryt rzek związane z działaniem siły Coriolisa, jej wpływ (?) na kierunek poruszania się wody w wirach itd.

Siła Coriolisa to pół biedy nie można zapomnieć o sile grawitacji , z punktu widzenia klasycznej mechaniki nie da się odróżnić czy układ się porusza czy działa w nim siła grawitacji.
(teraz z mojej inwencji więc mogę się mylić, ale wydaje mi się że takie same siły działałyby gdyby w układzie inercjalnym, umieścić gigantyczną kulistą powłokę pustą w środku, gdzieś wewnątrz tej powłoki przykleić pokój z obserwatorem. I teraz sprawić by powłoka się obracała i jednocześnie jej promień malał (tak aby przyśpieszenie na "biegunie" było g))
Co do tej niemożności odróżnienia wynika stąd że układem inercjalnym będzie taki który spada w polu grawitacyjnym tak że jego prędkość jest stale równoległa do kierunku pola.


A kiedy można uważać że Ziemia jest układem inercjalnym.
Po pierwsze jeśli jakoś się uporać zgrawitacją (interesują nas po prostu składowe prostopadłe, więzy równoważą, wprowadzenie pola grawitacyjnego też jest chyba rozwiązaniem szczerze mówiąc dokładnie nie wiem)
Po drugie siła Coriolisa zależy od prędkości, czyli jak coś się powolutku się po rusza i krótko to można olać. Jeśli siła bowiem działa na coś długo to malutkimi kroczkami jakiś efekt wywrze.
Czyli ciężko olać taki efekt jak np snajper strzela z km, czy wysyłając rakiete na teren nielubianego państwa, ale też jak było na górze w przypadków wiatrów prądów morskich, czy wycierania się szyn kolejowych.

micholak napisał/a

Siła Coriolisa to pół biedy nie można zapomnieć o sile grawitacji , z punktu widzenia klasycznej mechaniki nie da się odróżnić czy układ się porusza czy działa w nim siła grawitacji.

Nie tylko według mechaniki klasycznej. Einstein też tak twierdził...

Tak naprawde to tylko jeden z panów odpowiedział na moje pytanie. Rozumiem że Ziemi nie można traktować jako układu inercjalnego kiedy mamy do czynienia ze zawiskami (ruchami) o dużej prędkości. F(cor)=2mv × ω z tego wzoru rzeczywiscie wynika że przy dużych prędkościach sila Coriolisa ma dużą wartość. A co z masą takiego ciała? Prosze o konkretne odpowiedzi na pytanie: kiedy ziemi nie możemy traktować jako układ inercjalny, przy omawianiu jakich zjawisk? Dziękuję za pomoc

Dzelek, na tak postawione pytanie trudno udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Otóż wg mnie Ziemi nigdy nie można traktować jak układ inercjalny, gdyż takim nie jest; nieinercjalność można niekiedy pomijać, gdy siły bezwładności działające na ciało nie powodują znaczącego odchylenia od schematu środowiska idealnie inercjalnego, czyli w przypadku wykorzystywania małych prędkości, małych pędów i dość dużych, deprecjonujących nieinercjalność sił, w dodatku działających na małym odcinku lub małej przestrzeni.

Przykładami zjawisk, gdzie Ziemi jako układ inercjalny stosować nie można, jak tu już pisano, są siła Coriolisa, kierunek wirowania wody (acz tutaj nie ma ponoć jednolitego stanowiska) i inne. Przeczytaj to:
http://www.wiw.pl/fizyka/...se=r&cp=1&ce=32

dzelek, cały problem polega na ocenie sytuacji. Nigdy nie otrzymasz idealnego wyniku z wielu powodów, Ty musisz ocenić powody i zdecydować na ile dokładnie liczyć i wybrać zadowalającą Cię dokładność. Na tym między innymi polega sztuka badania rzeczywistości.