Istota i zakres diagnozowania :: Kompendium / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Studium przypadku - dziecko z nadpobudliwością psychoruchową

Opis teoretyczny osoby z lekkim upośledzeniem umysłowym

[MECHANIKA KLASYCZNA] Rodzaje energii mechanicznej, praca, moc

[F.wielomianowa] Rozkład na czynniki, dodawanie, mnożenie, dzielenie wielomianów

[Ekologia] Główne cykle biochemiczne występujące w środowisk

Słowo diagnoza z greckiego oznacza osądzenie. Diagnoza pedagogiczna – zawsze w kontekście środowiska, ma dostarczyć informacji, co do roli środowiska dla jednostki i grupy. Może ona być w charakterze genaralizacyjnym – sens poznawczy.

Diagnoza decyzyjna – jej celem nie jest poznanie, a zebranie danych i efektywne ich wykorzystanie.

Diagnozy cząstkowe:
- kategorialna
- genetyczna
- funkcjonalna
- fazowa
- prognostyczna

Diagnozę społeczną możemy podzielić na dwie kategorie poznawcze poprzez doświadczenie oraz drugą rozumowanie.

Etapy diagnozy możemy podzielić na:
- opis stanu rzeczy
- ocenę stanu rzeczy
- konkluzję oceniającą
- tłumaczenie (wyjaśnianie przyczyn badanego stanu rzeczy)
- podsumowanie
- stawianie hipotez

Cechy diagnozy decyzyjnej:
- dążenie do realizowania diagnozy pełnej
- oceniający charakter diagnozy
- realizowanie diagnozy w wymiarze pozytywnym
- dążenie do autodiagnozy, osób, systemów, czy środowisk
- łączenie poznania pośredniego z bezpośrednim
- realizowanie diagnozy środowiskowej

Diagnoza kategorialna i identyfikacyjna dzieli się na:
- diagnozę genetyczną
- diagnozę funkcjonalną
- diagnozę fazową
Cały ten podział kieruje nas do diagnozy prognostycznej, będąc pod kategorią wyżej wymienionych diagnoz.

Według S. Ziemskiego Diagnoza to, zbieranie informacji i wykorzystywanie ich w pracy z beneficjentem. Analizowanie z punku widzenia jednostki i środowiska i wykorzystywanie zdobytych informacji w późniejszych pracach. Metody dotyczą indywidualnej osoby.
Diagnoza decyzyjna – opiera się na tym, by nie tylko stworzyć tezę, ale także by podjąć decyzję i budować plan.

Uwarunkowania procesu diagnozy:
- wiedza merytoryczna w procesach myślenia, pamięci, emocjach
- zdolność do jej wykorzystania
- podstawowa umiejętność obserwowania i prowadzenia rozmowy
- określone sprawności techniczne

Elementy funkcjonowania rodziny:
- struktura
- liczba jej członków
- pełnione przez nich role w rodzinie i ich wzorce
- zajmowane pozycje
- układ ról i relacje między członkami oraz więzi pomiędzy nimi

Przyczyny błędów wychowawczych tkwią w:
- właściwościach osobowych wychowawcy
- prywatnych teoriach wychowania
- czynnościach sytuacyjnych

8 błędów wychowawczych:
1. Rygoryzm
2. Agresja
3. Hamowanie aktywności
4. Obojętność
5. Eksponowanie siebie
6. Uleganie
7. Zastępowanie
8. Idealizacja dziecka i niekonsekwencja

Podstawowy schemat diagnozowania środowiska rodzinnego.

I. Podstawowe dane o rodzinie:
1. Sytuacja materialna: zarobki, urządzenia domowe
2. Sytuacja mieszkaniowa: liczba pomieszczeń, warunki dziecka do pracy
3. Dane o rodzicach: wiek, pochodzenie społeczne, praca zawodowa

II. Formalna struktura rodziny:
1. Sytuacja rodzinna: dziecko wychowywane w rodzinie, dziecko wychowywane w domu dziecka
2. Stan rodziny: pełna, naturalna, adopcyjna, rodzina niepełna
3. Skład rodziny

III. Nieformalna struktura rodziny:
1. Atmosfera w rodzinie: zabarwienie emocjonalne, czystość zmian, amplituda wahań
2. Konstelacja rodziny: poziom integracji w rodzinie, więź rodzinna, poziom dziecka w rodzinie
3. Układ stosunków między rodzicami: motywy zawarcia małżeństwa, pożycie małżeńskie, konflikty

IV. Układ stosunków między rodzicami a dzieckiem.

V. Układ stosunków między innymi członkami rodziny, a dziećmi.

VI. Charakterystyka oddziaływania wychowawczego w rodzinie.

VII. Style życia rodziny.

Grupy czynników wyzwalających przemoc:
1. Tkwiące w osobie sprawcy (niechciana ciąża, psychozy, depresje okołoporodowe)
2. Tkwiące w mikrosystemie (trudne warunki mieszkaniowe, dziecko nie spełnia oczekiwań rodziców)
3. Tkwiące w ekosystemie (izolacja społeczna rodziny, społeczna akceptacja bicia)
4. Tkwiąca w makrosystemie

Rodzaje przemocy:
- fizyczna czynna i bierna
- psychiczna – emocjonalna bez użycia narzędzi
- seksualna – z kontaktem fizycznym, bez kontaktu fizycznego, rozmowa o treściach seksualnych, gwałt
- zaniedbywanie – niezapewnianie lub uniemożliwianie zapewnienia potrzeb przez jednostkę

Dawid Rozburski

komentuj publikację