Jak chronić niematerialne dziedzictwo kulturowe? - konferencja :: Wydarzenia / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

"Od pomysłu do przemysłu" - Europejskie Dni Dziedzictwa 2010

e-Infrastruktury na rzecz dziedzictwa kulturowego, Bruksela, Belgia

Siódme Biennale Odnowy Dziedzictwa Kulturowego i Zarządzania Nim - Valladolid, Hiszpania

"Forum wielojęzycznej oceny dziedzictwa kulturowego" i "Konferencja CLEF 2012", Rzym, Włochy

Warsztaty nt. technologii języka na potrzeby dziedzictwa kulturowego oraz nauk społecznych i humanistycznych, Portland, USA

Technologia języka na potrzeby dziedzictwa kulturowego oraz nauk społecznych i humanistycznych, Awinion, Francja

O tym jak chronić kulturę ludową oraz niematerialne dziedzictwo kulturowe debatowano 15 kwietnia podczas konferencji naukowej, zorganizowanej w Warszawie z okazji obchodzonego 26 kwietnia Światowego Dnia Własności Intelektualnej.

Konferencję pt. "Dziedzictwo i nowoczesność - ochrona wiedzy tradycyjnej i folkloru w Polsce i na świecie" zorganizowano pod honorowym patronatem ministra kultury i dziedzictwa narodowego, ministra rolnictwa i rozwoju wsi oraz ministra środowiska.

"Folklor, jako dziedzictwo przekazywane z pokolenia na pokolenie, wpisuje się w historię lokalną określając tożsamość kulturową danej społeczności. Osiągnięcia często wypracowywane przez pokolenia zyskują dziś nowe znaczenie - są wykorzystywane komercyjnie np. jako produkty lecznicze, kulinarne lub design oraz różne elementy zdobnicze. Ich znaczenie dla gospodarki, a jednocześnie wartość niematerialna, jaką stanowią dla danej społeczności, pociągają za sobą konieczność ukształtowania systemu ich ochrony" - tłumaczył rzecznik prasowy Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej Adam Taukert.

Joanna Cicha-Kuczyńska z Departamentu Ochrony Zabytków resortu kultury omówiła Konwencję UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego.

Jak przypomniała, konwencja o ochronie dziedzictwa niematerialnego to rezultat długich poszukiwań dla "ochrony tego co do tej pory wydawało się nie do uchwycenia w ramy programowe". Została przygotowana przez Organizację Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO) i przyjęta w Paryżu 17 października 2003 r. Weszła w życie w dniu 20 kwietnia 2006 r.

W przedmowie konwencji podkreślono ,,głęboko osadzoną współzależność między niematerialnym dziedzictwem kulturowym a materialnym dziedzictwem kulturowym i naturalnym".

Cicha-Kuczyńska zwróciła uwagę, że w konwencji wyjaśniono czym jest ,,niematerialne dziedzictwo kulturowe". "Oznacza ono praktyki, wyobrażenia, przekazy, wiedzę i umiejętności - jak też instrumenty, przedmioty, wytwory człowieka i związaną z nimi przestrzeń kulturową - które wspólnoty, grupy, a w niektórych wypadkach także jednostki, uznają za część swojego dziedzictwa" - mówiła.

Podkreślono też, iż dziedzictwo niematerialne jest przekazywane z pokolenia na pokolenie, a najbardziej przejawia się w takich dziedzinach jak: tradycje i przekazy ustne, sztuki widowiskowe, zwyczaje, rytuały i obrzędy świąteczne, wiedza i praktyki dotyczące przyrody i wszechświata oraz rzemiosło tradycyjne.

Na spotkaniu omawiano także pojęcie ochrony dziedzictwa, przez które należy rozumieć środki zapewniające jego przetrwanie, obejmujące identyfikowanie, dokumentowanie, badania naukowe, zachowanie, zabezpieczanie, promowanie, wzmacnianie i przekazywanie.

Cicha-Kuczyńska przypomniała, że ochrona na poziomie międzynarodowym przyjmuje różne formy działań. Jedną z nich, jest ustanowienie, utrzymywanie i upowszechnianie dwóch list: listy niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości oraz listy niematerialnego dziedzictwa kulturowego wymagającego pilnej ochrony.

Konferencję zorganizowali Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej i Światowa Organizacja Własności Intelektualnej (WIPO). AGZ/KOL

PAP - Nauka w Polsce

mlu/bsz

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Dziedzictwo archeologiczne - według "Międzynarodowej Karty Ochrony i Zarządzania Dziedzictwem Archeologicznym" (1990) jest częścią dziedzictwa materialnego, w stosunku do której podstawowej informacji dostarczają metody archeologiczne. Obejmuje ono wszelkie ślady ludzkiej egzystencji i składa się z miejsc związanych z wszystkimi świadectwami działalności ludzkiej, opuszczonych budowli i wszelkiego rodzaju pozostałości (włączając w to obiekty podziemne i podwodne), wraz z wszelkim ruchomym materiałem kulturowym z nimi związanym. pełny tekst

Historia rozwoju Warszawy, sięgająca XIII w., została zapisana w jej strukturze przestrzennej i zabytkach. W wyniku wydarzeń II wojny światowej dziedzictwo kulturowe miasta - materialne i duchowe pamiątki jego dziejów zostały w olbrzymim stopniu zniszczone. W trosce o zachowanie i przekazanie przyszłym pokoleniom dziedzictwa kulturowego Warszawy powinno się szczególnie dbać o każdy ślad świadczący o tożsamości miasta. pełny tekst

Polityka kulturalna stanowi obszar polityki społecznej obejmujący działania władz publicznych czy organizacji pozarządowych w zakresie sztuki i kultury. Sprzyja ona procesom, instytucjom i działaniom prawnym, które promują różnorodność i dostępność kultury czy upowszechniają artystyczną, etniczną, socjolingwistyczną czy literacką ekspresję osobom reprezentującym dziedzictwo kulturowe danego kraju. Na szczeblu państwowym polityka kulturalna obejmuje różnorodne działania od organizowania lekcji tańca przez wystawy sztuki po ustanawianie odpowiednich przepisów prawnych (uregulowania dot. przekazania podatku na organizacje non-profit) czy instytucji politycznych (ministerstwa kultury polskie Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, amerykańskie National Endowment for the Humanities i National Endowment for the Arts, brytyjskie Department for Culture, Media and Sport (DCMS) i Arts Council England). pełny tekst

Lista Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego Ludzkości lista obiektów objętych szczególną ochroną międzynarodowej organizacji UNESCO, filii ONZ, ze względu na ich unikatową wartość kulturową bądź przyrodniczą dla ludzkości. Lista obejmuje (w sierpniu 2010) 911 obiektów w 151 krajach, w tym 704 obiekty dziedzictwa kulturowego (K), 180 przyrodniczego (P) i 27 mieszanych (K, P). W sprawie wpisania danego obiektu na listę decyduje Komitet Światowego Dziedzictwa w trakcie corocznej sesji, począwszy od 1977 roku. Nominacje zgłaszane są przez poszczególne kraje. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".