Chciałbym być szczery wobec siebie. Uczę się kontroli myśli (świadome postrzeganie uczuć, emocji itp.) i wykonuję trening relaksacyjny Jacobsona, bo chyba od tego trzeba zacząć. Chciałbym pokazywać ludziom moją szczerość, jednak to mi nie wychodzi. Gdy spotkam się już z ludźmi zaczynają się we mnie budzić emocje i negatywne myśli: "A czemu on tak na mnie patrzy? Jejku zaraz zrobię się czerwony! Ale jestem zdenerwowany!" itp. Chociaż muszę przyznać, że ograniczyłem w dużej mierze te myśli poprzez ćwiczenia. Chciałbym zapytać jak można szybko nauczyć się szczerości wobec siebie, żebym mógł szczerze się śmiać, a nie pokazywać wymuszony, neurotyczny uśmiech. Pewnie dlatego nie czerpię przyjemności z przebywania wśród ludzi, nie potrafię być sobą, chcę być szczery, niezależny i odpowiedzialny za siebie aż do bólu. Chciałbym pozbyć się negatywnych myśli. Jak pozbyć się ich. Chcę myśleć tak żebym był pełen entuzjazmu, kreatywności i miał motywację do działania. Chcę mieć szczere i zdrowe kontakty z ludźmi. Chcę posiadać bardzo ogromną pewność siebie. Wiem że tego można się nauczyć, ponieważ dużo czytam. Ale mimo wszystko chcę trochę pomocy od ludzi, którzy się znają na tym.
Są jakieś cenne wskazówki albo ćwiczenia praktyczne dla mnie z waszej strony?

P.S. Co do treningu Jacobsona chciałbym powiedzieć, że rozgrzewa mi ręce, bo tak to mam cały czas zimne, a jak rozluźnię mięśnie ciała to od razu żyły mi się rozkurczają i jest mi gorąco. Kiedy zaprzestaję treningu ręce spowrotem stają się zimne. Ktoś mi kiedyś powiedział, żę zimne ręce i rumianą twarz dlatego mam ponieważ mam nerwicę wegetatywną.

Cytat

Wiem że tego można się nauczyć, ponieważ dużo czytam.

A co czytasz?

"Pełna wiara w siebie", "6 filarów... coś tam", i artykuły dużoooooo
z neta

Najważniejszy jest dystans wobec samego siebie i racjonalizm.

Jeśli chodzi o czytanie poradników, to wszystko zależy od człowieka.
Do niektórych takie sposoby walczenia ze swoimi wewnętrznymi problemami czy po prostu zmienianie siebie, to najlepsze i najbardziej efektowne wyjście.
Znam też ludzi, którzy największą motywację i efektywność osiągają po kursach i spotkaniach tematycznych ze specjalistami- a ja nie potrafię np. czerpać tego z książek, od innych też. Sama muszę wszystko zaplanować i sukcesywnie piąć się do góry.
Więc tak jak napisałam- każdy z nas jest inny i każdy musi znaleźć swój złoty środek
By być ze sobą szczerym, chyba trzeba odbywać sporo wewnętrznych rozmów z samym sobą, analizować się bez przerwy, ale bez obsesyjności
I, co bardzo ważne, a może najważniejsze? trzeba akceptować siebie, żyć z sobą w zgodzie

hm, konstruktywna krytyka, może też ocena swojego zachowania w kryteriach własnych zasad