• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Proteomika - wybitny naukowiec europejski uhonorowany dwiema prestiżowymi nagrodami

    16.02.2013. 12:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Niemiecki naukowiec właśnie otrzymał nie jedno, a dwa najwyższe wyróżnienia naukowe za swoje badania nad spektrometrią mas.

    Profesor Matthias Mann, koordynator projektu PROSPECTS (Specyfikacja proteomiczna w czasie i przestrzeni) realizowanego z budżetu Siódmego Programu Ramowego (7PR), otrzymał Nagrodę Louisa-Jeanteta w dziedzinie medycyny 2012 i Nagrodę Ernsta Scheringa 2012. Przyznano je za prace nad przygotowywaniem procedur spektrometrii mas do analizy białek i metod wielkoskalowej proteomiki - ważnej, nowej dziedziny badań biomedycznych, która zajmuje się identyfikacją na wielką skalę dużych grup białek, inaczej proteomów, i ich charakterystyką.

    Teraz, kiedy genetyczne dziedzictwo wielu gatunków zostało rozszyfrowane, uwaga biologów przeniosła się z genomu na proteom w celu opisania wszystkich białek w komórce lub organizmie. Profesor Mann zrewolucjonizował metody wykorzystywane w opisie proteomu dzięki zastosowaniu spektrometrii mas - techniki pomiaru struktury molekuł na podstawie pomiaru ich masy.

    Wypowiadając się dla CORDIS News, profesor Mann nawiązał do wagi otrzymania dwóch nagród: "Niezmiernie się cieszę z otrzymania tych dwóch nagród. Przyznanie mi Nagrody Louisa-Jeanteta ma szczególne znacznie, jest to bowiem nagroda medyczna, co oznacza, że nasza praca zyskała uznanie za swój wpływ na nauki medyczne, co dodaje nam energii, by dalej pracować w tym kierunku. To interesująca dziedzina i bardzo obiecująca. Mamy nadzieję na bezpośrednie wykorzystanie tej technologii w diagnostyce do ustalania, jakiego leczenia potrzebuje dana osoba na podstawie jej profilu białkowego. Poznanie faktycznego wyglądu białka może się walnie przyczynić się do zrozumienia chorób".

    Profesor Mann kierował pracami, w ramach których udało się przeprowadzić ekstrakcję białek z żelu, wykorzystywanego przez biologów do oddzielania molekuł, który wcześniej uniemożliwiał analizę za pomocą spektrometrii mas. Następnie zminiaturyzował elektrospray - technikę wykorzystywaną do jonizacji molekuł, dzięki czemu znacznie zwiększyła się czułość analizy. Wreszcie wykorzystał algorytmy matematyczne do identyfikacji fragmentów białek poprzez porównanie ich z tymi, które już zostały wciągnięte do baz danych.

    Nagroda Ernsta Scheringa została ustanowiona w 1991 r. i jest przyznawana raz w roku za szczególnie wyróżniające się badania podstawowe w dziedzinie medycyny, biologii i chemii. Od 1986 r. szwajcarska Fundacja Louisa-Jeanteta przyznaje co roku Nagrodę Louisa-Jeanteta w dziedzinie medycyny europejskim naukowcom specjalizującym się w biomedycynie.

    Profesor Mann podkreśla rolę, jaką odegrały fundusze unijne w tych osiągnięciach. Nie szczędził uznania UE za jej "postępowe podejście" w uznaniu wagi wspierania badań nad spektrometrią mas wraz z jej wkroczeniem do dziedziny analizy białek. Wyraził również uznanie dla sposobu, w jaki projekty finansowane ze środków unijnych łączą współpracę świata akademickiego i przedsiębiorców, wskazując jako przykład THERMO SCIENTIFIC, jednego z partnerów konsorcjum PROSPECTS. "Cieszymy się i jesteśmy niezmiernie wdzięczni UE za fundusze, gdyż mają one bezpośredni, pozytywny wpływ na nasze prace, stwarzając możliwości prowadzenia ich na skalę zapewniającą nam konkurencyjność. Na przykład partnerstwo z THERMO oznacza, że korzystamy z opracowanego przez nich instrumentu zanim trafi na rynek. To dobry sposób na zainteresowanie partnerów przemysłowych, gdyż w ten sposób jesteśmy zmuszeni do wspólnej pracy, która przekłada się na rozmaite subdyscypliny proteomiczne".

    Wskazał również, że fundusze unijne przyczyniają się do utrzymania konkurencyjności UE w tak dynamicznie rozwijającej się dyscyplinie: "Ze względu na zaostrzającą się konkurencję ze strony USA i Azji, niezwykle ważne jest, aby Europa utrzymała swoje wiodące miejsce i to właśnie tutaj zasadnicze znaczenie mają unijne badania naukowe".

    Matthias Mann studiował matematykę i fizykę na Uniwersytecie w Getyndze w Niemczech, a następnie w 1988 r. podjął studia doktoranckie na Uniwersytecie Yale w USA. Po odbyciu stażu podoktoranckiego na Uniwersytecie Południowej Danii w Odense, został kierownikiem grupy przy Europejskim Laboratorium Biologii Molekularnej (EMBL) w Heidelbergu. Później wrócił do Odense w charakterze profesora bioinformatyki. Od 2005 r. pełni funkcję dyrektora Instytutu Biochemii im. Maxa Plancka w Monachium, Niemcy. Ponadto kieruje wydziałem proteomiki w nowo otwartym Nordisk Foundation Center for Protein Research w Kopenhadze, Dania. Jest autorem i współautorem ponad 440 publikacji, które cytowano ponad 70.000 razy, co sprawia, że jest jednym z najbardziej płodnych naukowców na świecie.

    Projekt PROSPECTS, kierowany przez Manna i dofinansowany na kwotę 12 mln EUR z tematu "Zdrowie" 7PR, zgromadził naukowców z Danii, Hiszpanii, Izraela, Niemiec, Szwajcarii, Szwecji i Wlk. Brytanii.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Nagroda Laskera – amerykańska nagroda naukowa za badania w dziedzinie medycyny. Nagroda ta jest przyznawana od 1946 żyjącym badaczom przez fundację Lasker Foundation, założoną przez pioniera reklamy Alberta Laskera i jego żonę Mary Woodward Lasker (później znaczącą aktywistkę w dziedzinie badań medycznych). Nagrody cieszą się znacznym prestiżem i czasem są nazywane amerykańskim Noblem. Do roku 2005, 71 z laureatów zdobyło później Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny. Rosalyn Sussman Yalow (ur. 19 lipca 1921 w Nowym Jorku, zm. 30 maja 2011) – fizyk amerykańska, laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1977 za stworzenie radioimmunologicznych metod wykrywania białek i prace nad hormonami peptydowymi. Pierwsza kobieta, której przyznano Nagrodę Laskera za Podstawowe Badania Medyczne (w 1976). Sir Andrew Fielding Huxley (ur. 22 listopada 1917 w Londynie, zm. 30 maja 2012) – angielski fizjolog i biofizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny z 1963 roku, którą otrzymał wraz z Alanem Lloyd Hodgkinem. Hodgkin i Huxley podzielili się tą nagrodą z Johnem Carew Ecclesem, który badał zagadnienia związane z synapsami. Na podstawie osiągniętych wyników badań Hodgkin i Huxley wysunęli hipotezę kanałów jonowych, które zostały wyizolowane dekady później.

    Edward Donnall (Don) Thomas (ur. 15 marca 1920 w Mart w stanie Teksas, zm. 20 października 2012 w Seattle) – amerykański lekarz; emerytowany profesor uniwersytetu w Waszyngtonie, emerytowany dyrektor wydziału badań klinicznych w Centrum Badań Nowotworowych im. Freda Hutchinsona. W 1990 roku, wspólnie z Josephem Murrayem, otrzymał nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny za badania nad przeszczepem szpiku kostnego jako metodą leczenia białaczki. Nagroda Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny (szw. Nobelpriset i fysiologi eller medicin) – jest nagrodą przyznawaną corocznie przez Instytut Karolinska za wyjątkowe osiągnięcia naukowe z różnych dziedzin fizjologii lub medycyny. Jest jedną z pięciu Nagród Nobla ustanowionych w testamencie przez Alfreda Nobla (zm. w 1896 roku). Jak zapisał on w swoim testamencie, nadzór nad nagrodą sprawuje Fundacja Noblowska, a przyznawana jest ona przez zgromadzenie wybierane przez Instytut Karolinska. Określana potocznie jako „Nagroda Nobla z medycyny”, w rzeczywistości była precyzyjnie opisana przez Nobla w jego testamencie, jako nagroda z „fizjologii lub medycyny”. Z tego powodu może być przyznana w każdej ze szczegółowych dziedzin obu tych nauk. Pierwszym laureatem nagrody był w roku 1901 Niemiec Emil Adolf von Behring.

    Francis William Aston (ur. 1 września 1877 w Birmingham – zm. 20 listopada 1945 w Cambridge, Wielka Brytania) – profesor fizyki uniwersytetu w Cambridge (Anglia). Prowadził prace badawcze nad promieniami kanalikowymi; wraz z Josephem Johnem Thomsonem wykazał istnienie dwu trwałych izotopów neonu (1913). Jest obok J.J. Thomsona jednym z ojców spektrometrii mas – konstruktorem spektrometru mas. Zidentyfikował większość (213 z 276) znanych izotopów trwałych. Za te badania otrzymał nagrodę Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii w roku 1922. Został również członkiem Royal Society w Londynie. Kai Simons (ur. 24 maja 1938 w Helsinkach) – fiński profesor biochemii na stałe mieszkający i pracujący w Niemczech. Autor koncepcji raftów lipidowych, twórca pojęcia trans-Golgi network i jego roli w sortowaniu białek i lipidów. Współzałożyciel i współorganizator EMBL (European Molecular Biology Laboratory), ELSO, inicjator założenia Instytutu Molekularnej Biologii Komórki i Genetyki Maxa Plancka w Dreźnie. Autor ponad 350 artykułów naukowych.

    Medal Darwina (ang. the Darwin Medal) – nagroda przyznawana naukowcom przez Royal Society za wyróżniającą się pracę w szeroko pojętych dziedzinach biologii, szczególnie z zakresu ewolucjonizmu, biologii populacji, biologii organizmów i bioróżnorodności. Medal Darwina, wraz z innymi medalami Royal Society, należy do najbardziej ekskluzywnych wyróżnień, które może otrzymać naukowiec. Nagroda jest przyznawana co dwa lata i towarzyszy jej nagroda pieniężna w wysokości 1 tys. funtów szterlingów. Nagroda im. Alberta Laskera w dziedzinie klinicznych badań medycznych (ang. The Albert Lasker Award for Clinical Medical Research) - nagroda naukowa przyznawaną corocznie przez amerykańską fundację Lasker Foundation za wybitne osiągnięcia w klinicznych badaniach w medycynie. Wraz z nagrodą Albert Lasker Award for Basic Medical Research stanowi najwyższe wyróżnienie w USA za badania przyczyniające się do postępu w medycynie.

    Nagroda im. Alberta Laskera w dziedzinie podstawowych badań medycznych (ang. The Albert Lasker Award for Basic Medical Research) - nagroda naukowa przyznawaną corocznie przez amerykańską fundację Lasker Foundation za wybitne osiągnięcia w badaniach w medycznych dziedzinach podstawowych. Wraz z nagrodą Albert Lasker Award for Clinical Medical Research stanowi najwyższe wyróżnienie w USA za badania przyczyniające się do postępu w medycynie.

    Ścieżka ośmiokrotna – zestawienie cząstek elementarnych na wzorze sześciokąta, uporządkowanych według masy, izospinu i innych własności. Cząstki o podobnych własnościach przyporządkowane zostały do rodziny ośmiu (dziesięciu) cząstek, które tworzą sześciokąt. Sześciokąt jest diagramem, gdzie na osi pionowej odkłada się wartości dziwności S, a na osi poziomej trzecią składową izospinu I3. Ścieżkę ośmiokrotną stworzył amerykański fizyk teoretyk, laureat nagrody Nobla w dziedzinie fizyki z 1969 roku Murray Gell-Mann.

    Dodano: 16.02.2013. 12:26  


    Najnowsze