Lek, który zamieni rannego żołnierza w "niezniszczalnego" :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Naukowcy nawołują do regularnego badania poziomu glukozy we krwi u osób starszych

Naukowcy twierdzą, że wysokie ciśnienie krwi może zwiększać zagrożenie nowotworami

Wyniki badań wskazują, że nocne hałasy podwyższają ciśnienie krwi

Publiczny bank krwi pępowinowej powstaje przy banku rodzinnym

Michael Hanlon: "10 pytań, na które nauka nie znalazła (jeszcze) odpowiedzi" - recenzja

Być może już niedługo ciężko ranni żołnierze naprawdę będą mogli śmiać się śmierci w twarz. Naukowcy pracują bowiem nad lekiem, który zapobiega uruchomieniu w organizmie mechanizmów, które na krótką metę pozwalają przeżyć przy dużym upływie krwi, ale na dłuższą prowadzą do śmierci - czytamy w serwisie "New Scientist".

Na razie lek testowano wyłącznie na zwierzętach. Jeśli na ludzi zadziała podobnie, mógłby poprawić szansę na przeżycie osób z bardzo ciężkimi obrażeniami, zwłaszcza żołnierzy, utrzymując ich przy życiu do czasu, aż trafią do szpitala.
Utrata krwi jest głównym problemem w przypadku rannych na polu walki. Najlepszym sposobem na to jest transfuzja krwi, ale sprawdza się również tymczasowe uzupełnienie utraconej krwi płynem fizjologicznym. Trudno jest jednak dostarczyć walczącym wystarczającą ilość obu tych substancji.

"Nie da się zabrać banku krwi na pole walki" - zauważa prowadzący badania Hasan Alam z Massachusetts General Hospital w Bostonie. - My poszukujemy tabletki albo zastrzyku, które utrzymałyby człowieka przy życiu tak długo, aż uda się go dostarczyć do szpitala".

Tracąc zbyt wiele krwi, organizm stara się kompensować to wejściem w stan tak zwanego wstrząsu, pozwalający podnieść ciśnienie krwi i zaoszczędzić energię dzięki przyspieszeniu pracy serca i blokadzie syntezy niektórych białek. Jeśli jednak organizm zbyt długo pozostaje w stanie wstrząsu, może ustać działanie ważnych organów i nastąpi śmierć. Najnowsze badania sugerowały, że w odpowiedzi na wstrząs zmienia się ekspresja 6-7 procent genów, bo usuwane są "epigenetyczne", chemiczne dodatki do genomu, zwane acetylacjami.

Ponieważ inhibitory deacetylazy histonowej (HDAC) mogą zapobiec usunięciu tych acetylacji, Alam zastanawiał się, czy leki te mogą ułatwiać przeżycie po utracie krwi.

Już wcześniej udowodniono, że kwas walproinowy (inhibitor HDAC stosowany w leczeniu padaczki) zwiększał szanse przeżycia u szczurów, które straciły dużo krwi. Obecnie Alam sprawdza działanie tego środka na świniach. Rannym zwierzętom, którym upuszczono 60 proc. krwi, badacz przetaczał płyn fizjologiczny, a potem niektórym z nich wstrzykiwał kwas walproinowy. Innym przetaczał krew, a jeszcze inne pozostawił same sobie.

Tylko jedna czwarta świń, którym podano płyn fizjologiczny, przeżyła cztery godziny - mniej więcej tyle czasu, ile potrzeba na transport do szpitala.

Tyle samo czasu przeżyło ponad trzy czwarte zwierząt (86 proc.), które dostały kwas walproinowy. Przeżyły też wszystkie świnie po transfuzji krwi. Alam prowadzi teraz kolejne doświadczenia, chcąc się upewnić, czy kwas walproinowy nie zaszkodzi przeżyciu na dłuższą metę. Później chce wystąpić o zgodę na próby z rannymi ludźmi.

Źródło:
PAP - Nauka w Polsce

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Transfuzja krwi, przetoczenie krwi zabieg polegający na przetaczaniu pewnej ilości krwi lub składników krwi. Ma na celu substytucję utraconych składników. pełny tekst

Krzepnięcie krwi naturalny, fizjologiczny proces zapobiegający utracie krwi w wyniku uszkodzeń naczyń krwionośnych. Istotą krzepnięcia krwi jest przejście rozpuszczonego w osoczu fibrynogenu w sieć przestrzenną skrzepu (fibryny) pod wpływem trombiny. Krzepnięcie krwi jest jednym z mechanizmów obronnych organizmu w wypadku przerwania ciągłości tkanek. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".