Ludwik Pasteur :: Biografie / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Ekspert: zakażenia wywołuje bardzo niebezpieczny szczep bakterii

Wzrost zakażeń wywoływanych przez rotawirusy

Eksperci: leki homeopatyczne nie wywołują działań niepożądanych

Niskie dawki promieniowania mogą wywołać chorobę serca i udar

CePT - Naukowcy zbroją się przeciwko chorobom cywilizacyjnym

Bakterie z kulkami włosowymi przylegają do skóry, wywołując infekcję u wcześniaków

Ludwik Pasteur, francuski chemik i biolog, jest powszechnie uważany za najważniejszą postać w historii medycyny. Pasteur dokonał wielu odkryć naukowych, ale zasłynął przede wszystkim jako rzecznik zakaźnej teorii chorób i współtwórca szczepień ochronnych.

Pasteur urodził się w 1822 r. w Dole we wschodniej Francji. Studiował nauki przyrodnicze na uniwersytecie w Paryżu. W trakcie studiów nie przejawiał geniuszu; w istocie jeden z profesorów ocenił nawet jako "mierne" jego wiadomości z chemii. Jednak wkrótce po uzyskaniu doktoratu w 1847 r. Pasteur wykazał, że opinia profesora była błędna. Badania nad optycznie czynnymi izomerami kwasu winowego sprawiły, że w wieku zaledwie dwudziestu sześciu lat Pasteur stał się znanym chemikiem.

Pasteur poświęcił się następnie badaniu fermentacji i wykazał, że proces ten zachodzi dzięki działaniu pewnych mikroorganizmów. Udowodnił również, że obecność innych gatunków mikroorganizmów może doprowadzić do powstania niepożądanych produktów w brzeczce fermentacyjnej. Naprowadziło go to niebawem na myśl, że pewne gatunki mikroorganizmów mogą wytwarzać niepożądane produkty i wywoływać szkodliwe konsekwencje dla życia ludzi i zwierząt. Pasteur nie był pierwszą osobą głoszącą zakaźną teorię chorób. Podobne hipotezy wysuwali wcześniej Girolamo Fracastoro, Friedrich Henie i inni. Jednak to zdecydowana kampania Pasteura, poparta licznymi doświadczeniami i pokazami, była głównym czynnikiem, który przekonał społeczność naukową do tej teorii. Jeżeli choroby wywoływane są przez zarazki, to rozumując logicznie wydaje się, że można zapobiec chorobom uniemożliwiając szkodliwym zarazkom przedostanie się do organizmu człowieka. Pasteur podkreślał zatem znaczenie, jakie ma antyseptyka dla lekarzy, i wywarł duży wpływ na Josepha Listera, który wprowadził antyseptykę do praktyki chirurgicznej. Szkodliwe bakterie mogą dostać się do ciała ludzkiego razem zjedzeniem i piciem. Pasteur opracował metodę (zwaną pasteryzacją) unieszkodliwiania bakterii w napojach.

W regionach, gdzie ją stosowano, metoda ta doprowadziła do niemal całkowitego wyeliminowania infekcji wywoływanych przez zakażone mleko. Mając pięćdziesiąt parę lat Pasteur zajął się badaniem wąglika, groźnej choroby zakaźnej atakującej bydło i inne zwierzęta, a także ludzi. Wykazał, że chorobę tę wywołuje określony gatunek bakterii. Znacznie większe znaczenie miało jednak opracowanie metody hodowli specjalnej odmiany osłabionej bakterii wąglika. Wstrzyknięcie bydłu tej bakterii wywołuje chorobę przebiegającą w łagodnej, niegroźnej postaci i pozwala zyskać odporność na normalną postać owej choroby. Publiczny pokaz, przedstawiający skuteczność tej metody w zwalczaniu wąglika, wywołał wielkie poruszenie. Zdano sobie szybko sprawę, że metoda Pasteura może być stosowana do zapobiegania wielu chorobom zakaźnym. Sam Pasteur opracował metodę szczepienia ludzi przeciwko straszliwej chorobie - wściekliźnie. Jest to jego najsłynniejsze osiągnięcie. Korzystając z podstawowych koncepcji Pasteura, inni uczeni uzyskali szczepionki przeciwko wielu chorobom, takim jak tyfus czy choroba Heinego- -Medina.

Pasteur, który był niezwykle pracowitym człowiekiem, ma na swoim koncie mnóstwo pomniejszych, lecz nadal użytecznych osiągnięć. To przede wszystkim jego doświadczenia pokazały w przekonujący sposób, że mikroorganizmy nie powstają na zasadzie samorództwa. Pasteur odkrył także zjawisko anaerobiozy, to jest stwierdził, że pewne mikroorganizmy mogą żyć bez dostępu powietrza lub wolnego tlenu. Prace Pasteura dotyczące choroby jedwabników miały wielkie znaczenie gospodarcze. Jednym z jego osiągnięć jest także szczepionka przeciwko cholerze drobiu, która atakowała ptactwo domowe. Pasteur zmarł w 1895 r. pod Paryżem. Często porównuje się Pasteura i Edwarda Jennera, angielskiego lekarza, który wynalazł szczepionkę przeciwko ospie. Choć Jenner dokonał swego odkrycia przeszło osiemdziesiąt lat przed Pasteurem, uważam, że miało ono dużo mniejsze znaczenie, albowiem jego metoda szczepienia była skuteczna tylko w stosunku do jednej choroby, natomiast metody Pasteura mogły być i są stosowane do ochrony przed wieloma chorobami.

Od połowy XIX w. długość życia ludzkiego na znacznym obszarze świata wydłużyła się prawie dwukrotnie. Ten olbrzymi wzrost ma prawdopodobnie większy wpływ na życie poszczególnego człowieka niż jakiekolwiek inne osiągnięcie w całej historii ludzkiego gatunku. W praktyce nowożytna nauka i medycyna ofiarowały każdemu współcześnie żyjącemu człowiekowi jak gdyby drugie życie. Jeśliby owo wydłużenie ludzkiego życia można było przypisać jedynie pracom Pasteura, nie wahałbym się go umieścić na pierwszym miejscu w tej książce. Tak wprawdzie nie jest, jednak odkrycia Pasteura mają charakter do tego stopnia fundamentalny, iż nie ma żadnych wątpliwości, że należy mu przypisać największą zasługę w dziele zmniejszenia śmiertelności w ciągu ostatniego stulecia, a tym samym przydzielić mu wysokie miejsce na naszej liście.

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Pożywka bakteryjna (zwana czasem podłożem bakteryjnym lub pożywką) to mieszanina związków chemicznych umożliwiających hodowlę bakterii lub grzybów. Po raz pierwszy bulionu odżywczego użył w 1877 roku Ludwik Pasteur. Oprócz tego Robert Koch używał pożywek zestalanych żelatyną, które udoskonalił za radą żony swego współpracownika, pani Hesse, używając agaru. pełny tekst

Pasteur stacja metra w Mediolanie, na linii M1. Znajduje się na viale Monza, w okolicy via Louis Pasteur, w Mediolanie i zlokalizowana jest pomiędzy stacjami Rovereto a Loreto. Została otwarta w 1964. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".