Malejąca populacja królików zagrożeniem dla gatunków mięsożernych :: Artykuły / Polski Serwis Naukowy

Polecamy również:

Naukowiec: Spadek populacji owadów na świecie może zagrozić ludziom

Spis populacji daje nadzieję na ocalenie zagrożonych wyginięciem ibisów

Tajemnica kurczenia się populacji komara malarycznego

Dofinansowanie polsko-wenezuelskich badań populacji jaguarów

W Kujawsko-Pomorskiem rusza odbudowa populacji kuropatw

Przetrwanie wielu gatunków mięsożernych, w tym rysia iberyjskiego i lisa, jest uzależnione od upolowania ofiary - królika (Oryctolagus cuniculus). Hiszpańsko-argentyński zespół naukowców zbadał, jak załamanie populacji królików pod koniec lat 80. XX w. wywołane przez wirusową krwotoczną chorobę (VHD) wpłynęło negatywnie na życie niektórych mięsożerców w parku narodowym i rezerwacie przyrody Do?ana w południowo-zachodniej Hiszpanii. Odkrycia opublikowane w czasopiśmie Basic and Applied Ecology wskazują, że spadek populacji w znakomitej części dotknął rysia, gdyż ten średniej wielkości dziki kot nie może polować na inne ofiary.

W sumie naukowcy przeanalizowali dietę pięciu gatunków: rysia iberyjskiego (Lynx pardinus), lisa (Vulpes vulpes), mangusty egipskiej (Herpestes ichneumon), żenety zwyczajnej (Genetta genetta) i borsuka (Meles meles).

"Po pojawieniu się VHD nastąpił spadek żerowania na królikach wśród wszystkich mięsożerców" - jak cytuje serwis SINC (Scientific Information and News Service) Pablo Ferrerasa. Naukowiec jest członkiem Instytutu Badawczego Zasobów Cynegetycznych (IREC), wspólnego centrum Uniwersytetu Castilla-La Mancha w Hiszpanii, CSIC oraz rządu autonomicznego Castilla-La Mancha.

Dane pokazują, że największy spadek żerowania na królikach zaobserwowano w przypadku borsuków i lisów, odpowiednio z 71,8% do 26,2%, oraz 20,2% do 9,8%.

Gatunek, który w najbardziej zmodyfikował swoją dietę, aby móc nadal polować mimo spadku populacji królików, był lis. Ten mięsożerca zastąpił króliki kopytnymi (w postaci padliny), ptakami i małymi ssakami.

"Lis wykazał liczne reakcje na spadek liczby królików, których obfitość malała w okresie pięciu lat od pojawienia się VHD" - mówi naczelny autor dr Ferreras. Natomiast żeneta zwyczajna i mangusta egipska żerowały mniej więcej tak samo na królikach, utrzymując w ten sposób liczebność swoich populacji.

Z kolei ryś iberyjski nie mógł zmienić - zdaniem naukowców - swojej diety. Dr Ferreras podkreśla, że mimo najniższej liczebności królików, jaką kiedykolwiek na tym obszarze zarejestrowano, ryś iberyjski "niemal nie zredukował żerowania na królikach, które nadal stanowiły 75% jego diety". Ryś iberyjski jest "z konieczności króliczym specjalistą" - zauważa.

Naukowcy twierdzą, że system społeczny tego dzikiego kota zmienił się wraz z nastaniem choroby królików. Nie tylko osłabła jego terytorialność, ale rozszerzył się również zasięg areału samic. Osobniki nie w pełni dojrzałe pozostawały na obszarach swojego urodzenia.

Eksperci podkreślają, że krytyczna sytuacja rysia iberyjskiego, który ich zdaniem jest jednym z najbardziej zagrożonych kotów na świecie, "jeszcze się pogorszyła, o ile to możliwe, z powodu jego niezdolności do polowania na ofiarę inną niż królik". Jego system społeczny również odczuł cios w pierwszym roku załamania się populacji królików, ponieważ młodociane osobniki nie rozproszyły się, co znacznie zwiększyło zagęszczenie lokalne.

Odkrycia wskazują, że większość populacji królików na Półwyspie Iberyjskim nadal odczuwa reperkusje załamania wywołanego przez chorobę. Naukowcy twierdzą, że drapieżnictwo może oddziaływać na odbudowę, gdyż króliki osiągnęły równowagę niskiej gęstości regulowaną przez żerowanie. Niedobór królików może "poważnie" zagrozić wyspecjalizowanym drapieżcom, takim jak ryś.

Naukowcy są przekonani, że zwiększenie gęstości liczebności królików wymaga zarządzania zasobami, sugerując jako opcje udoskonalenie siedliska lub programy odnawiania.

Za: CORDIS

komentuj publikację

Czy wiesz że...?

wersja BETA

Ryś iberyjski, ryś cętkowany, ryś hiszpański, ryś lamparci, pardel (Lynx pardinus) gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, niekiedy jest traktowany jako podgatunek rysia (Felis lynx pardina). Pierwotnie zamieszkiwał cały Półwysep Iberyjski, w 1996 występowało na nim zaledwie 9 izolowanych od siebie populacji, liczących łącznie około 250 osobników, a w raporcie IUCN z 2005 liczbę dorosłych osobników żyjących na wolności oszacowano pomiędzy 100-120. pełny tekst

Populacja standardowa to populacja statystyczna, którą tworzymy przy porównywaniu dwu lub więcej populacji w celu wyeliminowania pewnych czynników strukturalnych mogących wpłynąć na porównanie. pełny tekst

Moduł "Czy wiesz że...?" (wersja testowa, beta): definicje/pojęcia wygenerowane w obrębie tego modułu pochodzą z Wikipedii i udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Dostęp do pełnej wersji każdego hasła (oraz dokładnch informacji na temat licencji, autora oraz edycji) możliwy jest po kliknięciu w odnośnik opisany jako "pełny tekst".