Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Piątek, 10 lutego 2012
Gabriel, Scholastyka, Jacek, Tomisława
 W 1920 roku gen. Józef Haller dokonał symbolicznych zaślubin Polski z Morzem Bałtyckim
 1925 - Polska podpisała konkordat z Watykanem
 1990 - na Kremlu spotkali się Michaił Gorbaczow i Helmut Kohl - przywódca ZSRR wyraził zgodę na zjednoczenie Niemiec
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar  

Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Nowe publikacje
Artykuły
Wydarzenia
Kompendium
[MECHANIKA KLASYCZNA] Wyprowadzenie wzorów i zależności

Opublikowane przez: Krzysztof Pawlaczek

Dodano: |13 Mar 2009|, 2009 10:53
cytuj
" "

Wyprowadzenie wzorów i zależności

Temat ten stanowi uzupełnienie, do wszystkich tematów oznaczonych tagiem [MECHANIKA KLASYCZNA]. Wątek został wyodrębniony m.in. po to, aby nie zakłócał toku kompendium. Kolejnym powodem, dla którego stanowi on odrębną całość, jest jedna z głównych cech każdego kompendium - zwięzłość i czytelność.


1. Równania ruchu jednostajnie przyspieszonego prostoliniowego
Operujmy wartościami, zatem \fs2 |\Delta \mathbf{\vec x}|=\Delta x. Ponadto \fs2 |\mathbf{\vec a}|=a_x. Rozpatrzmy ruch jednostajnie przyspieszony prostoliniowy od czasu \fs2 t_o do wyłączenia stoperów (\fs2 t_o+\Delta t), czyli \fs2 \mathbf{\vec v}(t_o)=v_{xo}\mathbf{\hat x} i \fs2 \mathbf{\vec v}(t_o+\Delta t)=v_x\mathbf{\hat x}. Otrzymujemy układ równań, w którym wyeliminujemy:
• czas

\begin{cases}v_x-v_{xo}=a_x\Delta t \\ \Delta x=v_{xo}\Delta t+\frac{a_x\Delta t^2}{2}\end{cases}\;\Longleftrightarrow\; \begin{cases}\frac{1}{a_x}(v_x-v_{xo})=\Delta t \\ \Delta x=v_{xo}\cdot \frac{v_x-v_{xo}}{a_x}+\frac12 a_x\cdot \frac{(v_x-v_{xo})^2}{a_x^2}\end{cases}

 \begin{cases}\frac{1}{a_x}(v_x-v_{xo})=\Delta t \\ \Delta x= \frac{2v_{xo}v_x-2v_{xo}^2}{2a_x}+\frac{ v_x^2+v_{xo}^2-2v_xv_{xo}}{2a_x}\end{cases} \;\Longleftrightarrow\;\fbox{\begin{cases}\frac{1}{a_x}(v_x-v_{xo})=\Delta t \\ \Delta x=\frac{v_x^2-v_{xo}^2}{2a_x}\end{cases}}

• przyspieszenie

\begin{cases}v_x-v_{xo}=a_x\Delta t \\ \Delta x=v_{xo}\Delta t+\frac{a_x\Delta t^2}{2}\end{cases}\;\Longleftrightarrow\; \begin{cases}\frac{1}{\Delta t}(v_x-v_{xo})=a_x \\ \Delta x=v_{xo}\Delta t+\frac12 \cdot \frac{(v_x-v_{xo})\Delta t^2}{\Delta t}\end{cases}

 \begin{cases}\frac{1}{\Delta t}(v_x-v_{xo})=a_x \\ \Delta x= \frac{2v_{xo}\Delta t}{2}+\frac{ v_x\Delta t-v_{xo}\Delta t}{2}\end{cases} \;\Longleftrightarrow\;\fbox{\begin{cases}\frac{1}{\Delta t}(v_x-v_{xo})=a_x \\ \Delta x=\frac{v_x+v_{xo}}{2}\cdot \Delta t \end{cases}}

2. Równania ruchu jednostajnie opóźnionego prostoliniowego
Operujmy wartościami, zatem \fs2 |\Delta \mathbf{\vec x}|=\Delta x. Ponadto \fs2 |\mathbf{\vec a}|=-a_x. Rozpatrzmy ruch jednostajnie przyspieszony prostoliniowy od czasu \fs2 t_o do wyłączenia stoperów (\fs2 t_o+\Delta t), czyli \fs2 \mathbf{\vec v}(t_o)=v_{xo}\mathbf{\hat x} i \fs2 \mathbf{\vec v}(t_o+\Delta t)=v_x\mathbf{\hat x}. Otrzymujemy układ równań, w którym wyeliminujemy:
• czas

\begin{cases}v_x-v_{xo}=-a_x\Delta t \\ \Delta x=v_{xo}\Delta t-\frac{a_x\Delta t^2}{2}\end{cases}\;\Longleftrightarrow\; \begin{cases}\frac{1}{a_x}(v_{xo}-v_{x})=\Delta t \\ \Delta x=v_{xo}\cdot \frac{v_{xo}-v_{x}}{a_x}-\frac12 a_x\cdot \frac{(v_{xo-}v_{x})^2}{a_x^2}\end{cases}

\begin{cases}\frac{1}{a_x}(v_{xo}-v_{x})=\Delta t  \\ \Delta x= \frac{2v_{xo}^2-2v_{xo}v_x}{2a_x}-\frac{ v_x^2+v_{xo}^2-2v_xv_{xo}}{2a_x}\end{cases} \;\Longleftrightarrow\;\fbox{\begin{cases}\frac{1}{a_x}(v_{xo}-v_{x})=\Delta t  \\ \Delta x=\frac{v_{xo}^2-v_{x}^2}{2a_x}\end{cases}}

• przyspieszenie

\begin{cases}v_x-v_{xo}=-a_x\Delta t \\ \Delta x=v_{xo}\Delta t-\frac{a_x\Delta t^2}{2}\end{cases}\;\Longleftrightarrow\; \begin{cases}\frac{1}{\Delta t}(v_{xo}-v_{x})=a_x \\ \Delta x=v_{xo}\Delta t-\frac12 \cdot \frac{(v_{xo}-v_{x})\Delta t^2}{\Delta t}\end{cases}

  \begin{cases}\frac{1}{\Delta t}(v_{xo}-v_{x})=a_x \\ \Delta x= \frac{2v_{xo}\Delta t}{2}-\frac{ v_{xo}\Delta t-v_{x}\Delta t}{2}\end{cases} \;\Longleftrightarrow\;\fbox{\begin{cases}\frac{1}{\Delta t}(v_{xo}-v_{x})=a_x \\ \Delta x=\frac{v_{xo}+v_{x}}{2}\cdot \Delta t \end{cases}}

3. Wyprowadzenie równań ruchu z zasad dynamiki Newtona.
Rozpatrzmy przypadki:
1) \fs2 \sum \mathbf{\vec F}_i=\mathbf{\vec 0}.
2) \fs2 \sum \mathbf{\vec F}_i=\mathbf{\vec F}_o=\mathbf{\vec {\text{const.}}}
Równanie ruchu jednostajnego prostoliniowego
Zapisujemy oczywiście równanie Newtona:

 m\frac{\text{d}\mathbf{\vec v}}{\text{d}t}=\sum\mathbf{\vec F}_i \;\Longleftrightarrow\;\text{d}\mathbf{\vec{v}}=\frac{\sum\mathbf{\vec F}_i}{m}\text{d}t

 \int^{t}_{t_o}\text{d}\mathbf{\vec v}=\frac{\sum\mathbf{\vec F}_i}{m}\int^{t}_{t_o}\text{d}t\;\Longleftrightarrow\; \mathbf{\vec{v}}(t)-\mathbf{\vec{v}}(t_o)=\frac{\sum\mathbf{\vec F}_i}{m}(t-t_o)


Jako, że \fs2  \sum\mathbf{\vec F}_i=\mathbf{\vec 0} to można zapisać

 \mathbf{\vec v}(t)=\mathbf{\vec v}(t_o)\;\Longleftrightarrow\;\frac{\text{d}\mathbf{\vec r}}{\text{d}t}=\mathbf{\vec v}(t_o)

  \int^{t}_{t_o}\text{d}\mathbf{\vec r}=\mathbf{\vec v}(t_o)\int^{t}_{t_o}\text{d}t \;\Longleftrightarrow\;\mathbf{\vec r}(t)-\mathbf{\vec r}(t_o)=\mathbf{\vec v}(t_o)(t-t_o)


Przyjmuje się, że \fs2  \mathbf{\vec r}(t_o)=\mathbf{\vec r}_o,\;\; \mathbf{\vec{v}}(t_o)=\mathbf{\vec v}, zatem

Równanie ruchu jednostajnego prostoliniowego

\fbox{  {\mathbf{\vec r}(t)=\mathbf{\vec r}_o+\mathbf{\vec v}(t-t_o)} }

Równanie ruchu jednostajnie przyspieszonego prostoliniowego
Zapisujemy oczywiście równanie Newtona:

 m\frac{\text{d}\vec v}{\text{d}t}=\vec F_o \;\Longleftrightarrow\;\text{d}\vec{v}=\frac{\vec F_o}{m}\text{d}t

  \int^{t}_{t_o}\text{d}\vec v=\frac{\vec F_o}{m}\int^{t}_{t_o}\text{d}t\;\Longleftrightarrow\;\vec{v}(t)-\vec{v}(t_o)=\frac{\vec F_o}{m}(t-t_o)


Jako, że \fs2  \frac{\vec F_o}{m}=\vec a to można zapisać

 \vec v(t)=\vec v(t_o)+ \vec a(t-t_o) \;\Longleftrightarrow\;\frac{\text{d}\vec r}{\text{d}t}=\vec v(t_o)+\vec a(t-t_o)\text{d}t

 \int^{t}_{t_o}\text{d}\vec r=\int^{t}_{t_o}(\vec v(t_o)+\vec a(t-t_o))\text{d}t

  \vec r(t)-\vec r(t_o)=\vec v(t_o)(t-t_o)+\int^{t}_{t_o}\vec a(t-t_o)\text{d}t\;\left |t-t_o=u \\ \text{d}t=\text{d}u \right|

  \vec r(t)-\vec r(t_o)=\vec{v}(t_o)(t-t_o)+\int^{t-t_o}_{0}\vec a u\text{d}u

 \vec r(t)-\vec r(t_o)=\vec{v}(t_o)(t-t_o)+\vec a\left[\frac{u^2}{2}\right]^{t-t_o}_{0}=\vec v(t_o)(t-t_o)+\frac{\vec a(t-t_o)^2}{2}

Przyjmuje się, że \fs2  \vec r(t_o)=\vec r_o,\;\; \vec{v}(t_o)=\vec v_o, zatem

Równanie ruchu jednostajnie przyspieszonego prostoliniowego

\fbox{ \vec r(t)=\vec r_o+\vec v_o(t-t_o)+\frac{\vec a(t-t_o)^2}{2}}



1. Równania ruchu jednostajnie przyspieszonego po okręgu.
Operujmy wartościami, zatem \fs2 |\Delta \vec \phi|=\Delta \phi. Ponadto \fs2 |\vec \varepsilon|=\varepsilon. Rozpatrzmy ruch jednostajnie przyspieszony prostoliniowy od czasu \fs2 t_o do wyłączenia stoperów (\fs2 t_o+\Delta t), czyli \fs2 \vec \omega(t_o)=\omega_{o} i \fs2 \vec \omega(t_o+\Delta t)=\omega. Otrzymujemy układ równań, w którym wyeliminujemy:
• czas

\begin{cases}\omega-\omega_{o}=\varepsilon\Delta t \\ \Delta \phi=\omega_{o}\Delta t+\frac{\varepsilon\Delta t^2}{2}\end{cases}\;\Longleftrightarrow\; \begin{cases}\frac{1}{\varepsilon}(\omega-\omega_{o})=\Delta t \\ \Delta \phi=\omega_{o}\cdot \frac{\omega-\omega_{o}}{\varepsilon}+\frac12 \varepsilon\cdot \frac{(\omega-\omega_{o})^2}{\varepsilon^2}\end{cases}

 \begin{cases}\frac{1}{\varepsilon}(v_x-v_{xo})=\Delta t \\ \Delta \phi= \frac{2\omega_{o}\omega-2\omega_{o}^2}{2\varepsilon}+\frac{ \omega^2+\omega_{o}^2-2\omega\omega_{o}}{2\varepsilon}\end{cases} \;\Longleftrightarrow\;\fbox{\begin{cases}\frac{1}{\varepsilon}(\omega-\omega_{o})=\Delta t \\ \Delta \phi=\frac{\omega^2-\omega_{o}^2}{2\varepsilon}\end{cases}}

• przyspieszenie

\begin{cases}\omega-\omega_{o}=\varepsilon\Delta t \\ \Delta \phi=\omega_{o}\Delta t+\frac{\varepsilon\Delta t^2}{2}\end{cases}\;\Longleftrightarrow\; \begin{cases}\frac{1}{\Delta t}(\omega-\omega_{o})=\varepsilon \\ \Delta\phi=\omega_{o}\Delta t+\frac12 \cdot \frac{(\omega-\omega_{o})\Delta t^2}{\Delta t}\end{cases}

 \begin{cases}\frac{1}{\Delta t}(\omega-\omega_{o})=\varepsilon \\ \Delta \phi= \frac{2\omega_{o}\Delta t}{2}+\frac{ \omega\Delta t-\omega_{o}\Delta t}{2}\end{cases} \;\Longleftrightarrow\;\fbox{\begin{cases}\frac{1}{\Delta t}(\omega-\omega_{o})=\varepsilon \\ \Delta \phi=\frac{\omega+\omega_{o}}{2}\cdot \Delta t \end{cases}}


2. Równania ruchu jednostajnie opóźnionego po okręgu.
Ukryta wiadomoś? / Hidden message
Wiadomość została ukryta, aby ją przeczytać należy się zalogować.


3. Wyprowadzenie wzoru na składową styczną i normalną przyspieszenia.
Należy zacząć o tego, że \fs2 \frac{\text{d}s}{\text{d}t}=v i \fs2 \hat t=\frac{\text{d}\vec r}{\text{d}s}, gdzie \fs2 \text{d}s to długość infinitezymalnego odcinka łuku po jakim porusza się ciało. Oczywiście przyjąłem oznaczenie \fs2 \text{d}s=|\text{d}\vec r|. Wiemy, że

\vec v=\frac{\text{d}\vec r}{\text{d} t}=\frac{\text{d}\vec r}{\text{d} s}\cdot \frac{\text{d}s}{\text{d}t}=\hat t v

Wykorzystajmy I wzór Freneta: \fs2 \frac{\text{d}\hat t}{\text{d}s}=\frac{\hat n}{\varrho}.

\vec{a}=\frac{\text{d}\vec v}{\text{d}t}=\frac{\text{d}}{\text{d}t}(\hat tv)=\frac{\text{d}\hat t}{\text{d}t}v+\hat t\frac{\text{d}v}{\text{d}t}=\frac{\text{d}\hat t}{\text{d}s}\cdot\frac{\text{d}s}{\text{d}t}v+\hat t\frac{\text{d}v}{\text{d}t}=\frac{\hat n}{\varrho}v^2+\hat ta_t


Składowa styczna i normalna przyspieszenia

\fbox{\vec{a}=\hat n\frac{v^2}{\varrho} +\hat ta_t }

4. Wyprowadzenie równań ruchów po okręgu z zasad dynamiki Newtona dla ruchu obrotowego.
Rozpatrzmy przypadki:
1) \fs2  \sum\vec{\Gamma}_i=\vec 0
2) \fs2  \sum \vec \Gamma_i=\vec \Gamma=\vec {\text{const}}
Równanie ruchu jednostajnego po okręgu
Zapisujemy oczywiście równanie Newtona:

I\frac{\text{d}\vec \omega}{\text{d}t}=\sum\vec \Gamma_i \;\Longleftrightarrow\;  \text{d}\vec{\omega}=\frac{\sum\vec \Gamma_i}{I}\text{d}t

 \int^{t}_{t_o}\text{d}\vec \omega=\frac{\sum\vec \Gamma_i}{I}\int^{t}_{t_o}\text{d}t\;\Longleftrightarrow\;\vec{\omega}(t)-\vec{\omega}(t_o)=\frac{\sum\vec \Gamma_i}{I}(t-t_o)


Jako, że \fs2 \sum\vec \Gamma_i=\vec 0

\vec \omega(t)=\vec \omega(t_o)\;\Longleftrightarrow\;\frac{\text{d}\vec \phi}{\text{d}t}=\vec \omega(t_o)

 \int^{t}_{t_o}\text{d}\vec \phi=\vec \omega(t_o)\int^{t}_{t_o}\text{d}t \;\Longleftrightarrow\;\vec \phi (t)-\vec \phi (t_o)=\vec \omega(t_o)(t-t_o)


Przyjmuje się, że \fs2 \vec \phi(t_o)=\vec \phi_o,\;\; \vec{\omega}(t_o)=\vec \omega, zatem

Równanie ruchu jednostajnego po okręgu

\fbox{  {\vec \phi(t)=\vec \phi_o+\vec \omega(t-t_o)}}


Równanie ruchu jednostajnie przyspieszonego po okręgu
Zapisujemy oczywiście równanie Newtona:

I\frac{\text{d}\vec v}{\text{d}t}=\vec \Gamma \;\Longleftrightarrow\; \text{d}\vec{\omega}=\frac{\vec \Gamma}{I}\text{d}t

 \int^{t}_{t_o}\text{d}\vec \omega=\frac{\vec \Gamma}{I}\int^{t}_{t_o}\text{d}t\;\Longleftrightarrow\;\vec{\omega}(t)-\vec{\omega}(t_o)=\frac{\vec \Gamma}{I}(t-t_o)


Jako, że \fs2 \frac{\vec \Gamma}{I}=\vec \varepsilon

\vec \omega(t)=\vec \omega(t_o)+ \vec \varepsilon (t-t_o) \;\Longleftrightarrow\;\frac{\text{d}\vec \phi}{\text{d}t}=\vec \omega(t_o)+\vec \varepsilon  (t-t_o)\text{d}t

  \int^{t}_{t_o}\text{d}\vec \phi=\int^{t}_{t_o}(\vec \omega(t_o)+\vec \varepsilon (t-t_o))\text{d}t

   \vec \phi(t)-\vec \phi(t_o)=\vec \omega (t_o)(t-t_o)+\int^{t}_{t_o}\vec \varepsilon (t-t_o)\text{d}t\;\left |t-t_o=u \\ \text{d}t=\text{d}u \right|

 \vec \phi(t)-\vec \phi(t_o)=\vec{\omega}(t_o)(t-t_o)+\int^{t-t_o}_{0}\vec \varepsilon u\text{d}u

\vec \phi(t)-\vec \phi(t_o)=\vec{\omega}(t_o)(t-t_o)+\vec \varepsilon\left[\frac{u^2}{2}\right]^{t-t_o}_{0}=\vec \omega(t_o)(t-t_o)+\frac{\vec \varepsilon (t-t_o)^2}{2}


Przyjmuje się, że \fs2 \vec \phi(t_o)=\vec \phi_o,\;\; \vec{\omega}(t_o)=\vec \omega_o, zatem

Równanie ruchu jednostajnie przyspieszonego po okręgu

\fbox{  \vec \phi(t)=\vec \phi_o+\vec \omega_o(t-t_o)+\frac{\vec \varepsilon(t-t_o)^2}{2}}



1. Równania ruchu drgającego prostego
Wychodząc z jednowymiarowego równania oscylatora harmonicznego prostego pokażę, że zależności
x(t)=x_o\cos\omega t+\frac{v_{xo}}{\omega}\sin\omega t oraz x(t)=A\sin\(\omega t+\phi\)

są sobie równoważne.
Istotnie. Wprowadzając stałe:[1]
 a\;:\!\!=\;x_o,  b\;:\!\!=\;\frac{v_{ox}}{\omega}
równanie przybiera postać
 x(t)=a\cos\omega t+b\sin\omega t

Kładąc kolejne stałe:
 a\;:\!\!=\;A\sin\phi,  b\;:\!\!=\;A\cos\phi
uzyskuję

 x(t)=A\(sin\phi\cos\omega t+\cos\phi\sin\omega t\),

co po zastosowaniu wzoru: \fs2 \sin(\alpha+\beta)=\sin\alpha\cos\beta+\sin\beta\cos\alpha daje następujący rezultat:

Rozwiązanie r-nia drgań harmonicznych prostych

 \fbox{x(t)=A\sin\(\omega t+\phi\)}

2. Uzyskanie wzorów na prędkość i przyspieszenie w ruchu drgającym prostym.

3. Pokazanie, że w ruchu drgającym prostym \fs2 E^{\text{pot}}+E^{\text{kin}}=\text{const.}
Istotnie. Zapiszmy szukana sumę: \fs2 E^{\text{pot}}+E^{\text{kin}}=\frac12 kx^2(t)+\frac12 mv^2(t) . Kładąc \fs2 x(t)=A\sin(\omega t+\phi) oraz \fs2 v(t)=\omega A\cos(\omega t+\phi), jednocześnie korzystając z wcześniej uzyskanego związku \fs2 \omega ^2=k/m uzyskuję:

E^{\text{pot}}+E^{\text{kin}}=\frac12 kA^2\sin^2(\omega t+\phi)+\frac12 m\cdot \frac{k}{m}\cdot A^2\cos^2(\omega t+\phi)=\frac{1}{2}kA^2\(\sin^2(\omega t+\phi)+\cos^2(\omega t+\phi)\)=\frac12 kA^2

W ruchu drgającym prostym

\fbox{E^{\text{pot}}+E^{\text{kin}}=\frac12 kA^2=\text{const.}}

4. Rozwiązanie równania \fs2 m\ddot{\vec r}+k\vec r=0.
Rozwiązanie ogólne równania różniczkowej \fs2 m \ddot{x}+\omega^2x=0

Skorzystajmy najpierw z własności pochodnej funkcji \fs2 y=e^x. Rozpatrzmy równanie skalarne dla współrzędnej \fs2 x. Podstawiam:
  • x\;:\!\!=\; e^{\alpha t}
  • \omega^2 \;:\!\!=\; k/m

Wówczas jednowymiarowe równanie ma postać:

e^{\alpha t}\(\alpha^2+\omega^2\)=0


którego rozwiązania należy szukać w liczbach zespolonych:

\alpha_1=-i\omega\;\;\;\alpha_2=i\omega.

Powracam do podstawienia \fs2 x=\exp(\alpha t)
Korzystając z faktu, że rozwiązaniem równania różniczkowego jest także dowolna kombinacja liniowa rozwiązań piszę:

x(t)=A_1x_1+A_2x_2=A_1e^{\alpha_1 t}+A_2e^{\alpha_2t}=A_1e^{-i\omega}+A_2e^{i\omega}


Weźmy warunki początkowe:
  • x(0)=x_o
  • \dot{x}(0)=v_{ox}


\begin{cases}x_o=A_1+A_2 \\ v_{ox}=-i\omega A_1+i\omega A_2\end{cases}


Rozwiązaniem tego układu równań są:

\begin{cases}A_1=\frac12\(x_o-\frac{v_{ox}}{i\omega}\) \\ A_2=\frac12\(x_o+\frac{v_{ox}}{i\omega}\)\end{cases}


Zatem nasze równanie można zapisać jako:

x(t)=x_o\cdot\frac{\exp(i\omega t)+\exp(-i\omega t)}{2}+\frac{v_{ox}}{\omega}\cdot\frac{\exp(i\omega t)-\exp(-i\omega t)}{2i}


Korzystając ze wzoru Eulera[3] mamy:

x(t)=x_o\cos\omega t+\frac{v_{ox}}{\omega}\sin\omega t


Analogiczne rozumowanie dla składowych y, oraz z daje rezultat

\vec r(t)=\begin{cases}x(t)=x_o\cos\omega t+\frac{v_{ox}}{\omega}\sin\omega t \\ y(t)=y_o\cos\omega t+\frac{v_{oy}}{\omega}\sin\omega t \\ z(t)=z_o\cos\omega t+\frac{v_{oz}}{\omega}\sin\omega t\end{cases}

którego należało wyprowadzić.

komentuj publikację



^
 
Komentarze: brak
Skocz do:  

Dodaj temat do Ulubionych



Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group