• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • 17 listopada - Światowy Dzień POChP

    17.11.2010. 00:25
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc - POChP - cierpi ponad 200 mln osób. Do 2030 r. choroba ta stanie się trzecią najważniejszą przyczyną zgonów na świecie - alarmuje Światowa Organizacja Zdrowia (WHO).

    Światowy Dzień POChP, obchodzony w tym roku 17 listopada, ma zwiększyć świadomość występowania tego schorzenia, poprawić wiedzę na temat czynników jego ryzyka oraz zwrócić uwagę na potrzebę jak najlepszej opieki nad pacjentami, którzy na nie cierpią. Tegorocznym obchodom towarzyszy hasło: "Rok 2010 - Światowy Rok Płuc: Sprawdź zdrowie swoich płuc - Zapytaj lekarza o proste badanie spirometryczne".

    Z tej okazji, w wielu miastach w całej Polsce chętni będą mogli się zgłaszać na bezpłatną spirometrię, która stanowi podstawę diagnostyki POChP. Dokładne adresy placówek, które będą ją wykonywać można znaleźć na stronie internetowej - WWW.astma-alergia-pochp.pl

    "Głównym czynnikiem ryzyka POChP jest palenie tytoniu - palacze stanowią 90 proc. wszystkich chorych na POChP. Pozostałe 10 proc. to m.in. osoby, które w swoim życiu były narażone na toksyczne pyły i gazy uszkadzające układ oddechowy oraz bierni palacze" - powiedział PAP dr Piotr Dąbrowiecki, kierownik oddziału ratunkowego Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie, prezes Polskiej Federacji Stowarzyszeń Chorych na Astmę Alergię i POCHP.

    POChP charakteryzuje się przewlekłym stanem zapalnym, który toczy się w układzie oddechowym pod wpływem substancji drażniących oraz niecałkowicie odwracalną obturacją (czyli zwężeniem) oskrzeli. Rozwija się średnio przez 20-30 lat. Jej pierwszym objawem często jest zadyszka przy wchodzeniu po schodach, ale później pacjentom zaczyna brakować tchu nawet podczas zwykłych czynności. W ostatniej fazie choroby trzeba stosować przewlekłą tlenoterapię, a niektórzy chorzy wymagają również respiratora.

    Jak zaznaczył dr Dąbrowiecki, POChP to choroba ogólnoustrojowa. Przewlekający się stan zapalny układu oddechowego obejmuje też inne tkanki, prowadząc m.in. do częstszego występowania schorzeń układu krążenia, jak nadciśnienie, zawały, udary, zakrzepica. Pacjenci z POChP cierpią też dwukrotnie częściej na cukrzycę typu 2 oraz na nowotwory złośliwe, np. raka płuca, jelita grubego, pęcherza moczowego, żołądka, raka krtani, narządów płciowych.

    "Jest to potencjalnie śmiertelna jednostka chorobowa - pacjenci, którzy na nią cierpią umierają o 10-15 lat wcześniej niż ich rówieśnicy. Mimo to, w pierwszym okresie rozwoju POChP może nie dawać objawów. Dlatego niezwykle ważne jest, by wszystkie palące osoby po 40 roku życia wykonywały raz do roku badanie spirometryczne. Jest ono podstawą diagnostyki tego schorzenia" - zaznaczył dr Dąbrowiecki.

    Spirometria pomaga wykryć chorobę we wczesnych stadiach rozwoju, dzięki czemu możliwe jest wdrożenie terapii, która przedłuża choremu życie i poprawia jego jakość.

    Podstawą w zapobieganiu, jak również leczeniu POChP jest niepalenie lub zaprzestanie palenia tytoniu. Dlatego warto pomagać pacjentom z POChP w rzuceniu nałogu - np. poprzez stosowanie nikotynowej terapii zastępczej, leków przeciwdepresyjnych, porad psychologa, zaznaczył dr Dąbrowiecki.

    W terapii chorych na POChP stosuje się leki rozszerzające oskrzela (beta-2-mimetyki) które łagodzą duszność oraz steroidy wziewne, które zmniejszają stan zapalny w układzie oddechowym i hamują postępy choroby. "Leki te działają synergistycznie i bardzo ważne jest, by pacjenci pamiętali o ich regularnym stosowaniu" - zaznaczył dr Dąbrowiecki.

    Jego zdaniem, aby poprawić przestrzeganie zaleceń lekarskich w tej grupie chorych niezbędna jest ich edukacja. Taką rolę spełniają centra edukacji pacjenta w chorobach przewlekłych prowadzone przez Wojskowy Instytut Medyczny oraz Instytut Gruźlicy w Warszawie. Obecnie, w Polsce istnieje sieć ponad 50 szkół dla chorych. "Zdajemy sobie sprawę, że nie każdy lubi się uczyć, ale w przypadku chorych na POChP ta nauka jest na wagę życia" - zaznaczył dr Dąbrowiecki. Przypomniał też, że wielką rolę w terapii chorych na POChP odgrywa ogólna rehabilitacja, która nie jest wystarczająco doceniana przez pacjentów oraz Narodowy Fundusz Zdrowia.

    PAP - Nauka w Polsce, Joanna Morga 

    tot/ jra/bsz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) (ang. COPD Chronic Obstructive Pulmonary Disease, łac. Morbus obturativus pulmonum chronicum) – zespół chorobowy charakteryzujący się postępującym i niecałkowicie odwracalnym ograniczeniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe. Ograniczenie to wynika z choroby małych dróg oddechowych i zniszczenia miąższu płucnego (rozedmy) o różnym nasileniu i jest najczęściej związane z nieprawidłową odpowiedzią zapalną ze strony układu oddechowego na szkodliwe pyły i substancje, z jakimi chory ma do czynienia w ciągu swojego życia. Najczęstszą przyczyną POChP jest narażenie na dym tytoniowy, ale inne czynniki, takie jak substancje drażniące z powietrza oraz stany wrodzone, na przykład niedobór alfa1-antytrypsyny, również mogą doprowadzić do rozwinięcia się choroby. W Stanach Zjednoczonych POChP jest czwartą pod względem częstości przyczyną zgonów. Objawy są niespecyficzne, dominuje duszność. Rozpoznanie stawia się na podstawie badania spirometrycznego. Leczenie ma charakter objawowy. POChP jest chorobą nieuleczalną, a wszelkie działania lekarskie mają na celu spowolnienie procesu chorobowego i poprawę komfortu życia pacjenta. Światowy Dzień POChP, właśc. Światowy Dzień Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc (ang. World COPD Day, World Chronic Obstructive Pulmonary Disease Day) – międzynarodowe święto, obchodzone corocznie w 2. lub 3. środę listopada, poświęcone tematyce przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP), w ramach programu Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) i amerykańskiego Narodowego Instytutu Serca, Płuc i Krwi (ang. The National Heart, Lung, and Blood Institute, NHLBI). Historia badań nad przewlekłą obturacyjną chorobą płuc – przewlekła obturacyjna choroba płuc jest poważnym problemem medycznych. Jest to choroba przewlekła i nieuleczalna. Szacuje się, że ponad 10% osób w wieku >40 lat jest dotkniętych tą chorobą. Jest ona związana głównie z paleniem tytoniu, ale inne czynniki, w tym również genetyczne, biorą w udział w patogenezie. Poniżej przedstawiono zarys badań, które na przestrzeni lat doprowadziły do lepszego poznania i zrozumienia mechanizmów POChP.

    Przewlekłe zapalenie oskrzeli (łac. bronchitis chronica) definiuje się jako stan zapalny błony śluzowej oskrzeli, utrzymujący się przez większość dni w 3 miesiącach roku, w dwóch kolejnych latach. Stanowi, obok rozedmy płuc, jedną z dwóch podstawowych przyczyn prowadzących do przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Boehringer Ingelheim – firma farmaceutyczna założona w 1885 roku przez Alberta Boehringera w miejscowości Ingelheim nad Renem (Ingelheim am Rhein) w Niemczech. Obecnie Grupa Boehringer Ingelheim to jedna z 20 wiodących firm farmaceutycznych na świecie. Firma, której siedziba od chwili jej założenia, nadal znajduje się w Ingelheim, działa na rynkach całego świata za pośrednictwem 140 podmiotów zależnych i zatrudnia ponad 46 tys. pracowników. Firma – będąca nieprzerwanie własnością rodziny Boehringer – prowadzi prace badawczo-rozwojowe, a także zajmuje się produkcją oraz sprzedażą nowatorskich produktów o wysokiej wartości terapeutycznej, przeznaczonych do stosowania u ludzi i zwierząt. Najważniejsze obszary działalności badawczej firmy to: choroby układu oddechowego (POChP, astma), choroby układu krążenia (np. nadciśnienie tętnicze), HIV, choroba zakrzepowo-zatorowa i choroby naczyń mózgowych (np. udar mózgu).Boehringer Ingelheim jest pełnoprawnym członkiem Europejskiej Federacji Przemysłu i Stowarzyszeń Farmaceutycznych]] (EFPIA, z ang. European Federation of Pharmaceutical Industries and Associations). Logo firmy nawiązuje do sylwetki głównej części pałacu cesarskiego Karola Wielkiego, którego ruiny znajdują się w miejscowości Ingelheim.

    Beta2-mimetyki, leki β-adrenergiczne – grupa leków działających agonistycznie w stosunku do receptorów β2 zlokalizowanych w ścianach dróg oddechowych. Są wykorzystywane w terapii astmy oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc oraz innych chorób przebiegających z obturacją w drogach oddechowych. Rehabilitacja pulmonologiczna jest to postępowanie medyczne polegające na stosowaniu indywidualnego, wielospecjalistycznego programu obejmującego rozpoznanie, leczenie, wsparcie psychologiczne i edukację chorych na przewlekłe choroby układu oddechowego związane ze zmniejszeniem wydolności czynnościowej lub obniżeniem jakości życia.

    Terbutalina – organiczny związek chemiczny, krótko działający β2-mimetyk, stosowany w terapii astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (powoduje szybkie poszerzenie oskrzeli) oraz jako lek tokolityczny w celu opóźnienia zagrażającego porodu przedwczesnego (wskazanie niezatwierdzone przez FDA). Działanie wziewnej formy terbutaliny zaczyna się po około 15 min i utrzymuje do 6 godzin. Przewlekłe zapalenie trzustki (łac. pancreatitis chronica) – przewlekła, zapalna choroba trzustki, charakteryzująca się postępującymi, nieodwracalnymi zmianami miąższu (z następowym włóknieniem) oraz przewodów trzustkowych, co prowadzi do stopniowego upośledzenia czynności zewnątrz- i wewnątrzwydzielniczej tego narządu. Choroba ma przebieg wieloletni, jej podłożem jest najczęściej nadużywanie alkoholu, a dominującym objawem – zwykle ból brzucha. Jednym z następstw przewlekłego zapalenia trzustki jest wtórna cukrzyca.

    Lewosalbutamol, lewalbuterol – organiczny związek chemiczny, wziewny lek, będący R-enancjomerem salbutamolu. Jest krótkodziałającym β2-mimetykiem powodującym rozszerzenie oskrzeli. Wykorzystuje się go w terapii astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. Nie jest zarejestrowany w Polsce, za granicą występuje pod nazwą handlową – Xopenex.

    Przewlekła niewydolność serca (łac. insufficientia cordis chronica, ang. chronic heart failure) – postępujący zespół objawów wynikających ze zmniejszenia pojemności minutowej serca, któremu towarzyszą obiektywne dowody dysfunkcji mięśnia sercowego i odpowiadający na leczenie stosowane w niewydolności serca. Najczęstszą jego przyczyną jest choroba niedokrwienna serca. Ale może też być powikłaniem nadciśnienia, kardiomiopatii, zapalenia mięśnia sercowego. Tradycyjnie dzieli się niewydolność serca na lewo- i (lub) prawokomorową, oraz na skurczową i rozkurczową. Ostra niewydolność serca jest odmiennym klinicznie zespołem, który może (ale nie musi) rozwinąć się wskutek dekompensacji przewlekłej niewydolności serca, wymagającym innego postępowania i leczenia. Przewlekła niewydolność serca jest w krajach rozwiniętych pierwszą przyczyną hospitalizacji po 65. roku życia. Odpowiednio leczona u większości pacjentów może być kontrolowana, wciąż jednak jest stanem zagrażającym życiu, z roczną śmiertelnością rzędu 10%.

    Formoterol (łac. Formoterolum) – organiczny związek chemiczny, lek rozszerzający oskrzela będący długodziałającym (>12 h) β2-mimetykiem. Podawany drogą wziewną zapobiega skurczowi oskrzeli. Stosowany w terapii astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc dwa razy na dobę. W Polsce występuje pod nazwami handlowymi: Atimos, Diffumax Easyhaler, Foradil, Forastmin, Oxis Turbuhaler, Oxodil, Zafiron jako preparat prosty oraz jako preparat złożony – Symbicort Turbuhaler z budezonidem, oraz Fostex z beklometazonem. Tiotropium, bromek tiotropium – organiczny związek chemiczny, wziewny lek będący inhibitorem receptorów muskarynowych (M1-M5). Powoduje rozszerzenie oskrzeli. Stosuje się go w terapii przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. Jego działanie utrzymuje się ponad 24 godziny, dlatego może być podawany raz na dobę. Występuje pod nazwą handlową Spiriva.

    Enteropatyczne zapalenie stawów − choroba z kręgu spodyloartropatii zapalnych o nieznanym mechanizmie, występująca u 11% chorych na wrzodziejące zapalenie jelita grubego i 21% chorych na chorobę Leśniowskiego-Crohna. Enteropatyczne zapalenie stawów jest najczęstszą pozajelitową manifestacją tych chorób. Prawdopodobne mechanizmy mające znaczenie dla rozwoju choroby to: zwiększona przepuszczalność jelit i czynniki immunogenetyczne.

    Dodano: 17.11.2010. 00:25  


    Najnowsze